Сербия және Черногория қарулы күштері: тарихы, құрамы, Югославия соғыстарындағы рөлі, Косово және Прешево түңғыйындағы қақтығыстар. Әскери күштер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сербия мен Черногорияның әскери күштері
Military forces of Serbia and Montenegro
Сербия мен Черногорияның Қарулы Күштері (, [ВСЦГ / VSCG]) құрамына ішкі және шекара әскерлері, теңіз күштері, әуе және әуе қорғанысы күштері, сондай-ақ азаматтық қорғаныс күштері кірді. 1992 жылдан 2003 жылға дейін ВСКГ Югославия армиясы () деп аталды, ол Югославия халық армиясының (ЮНА) қалдықтарынан құрылған. Ол кезде Югославия Федеративтік Республикасы деп аталған мемлекет Югославия соғыстарына өз қарулы күштерінің шектеулі тікелей араласуымен қатысты. Соғыстардың аяқталуынан және 2003 жылғы конституциялық реформалардан кейін мемлекет "Сербия және Черногория" деп қайта аталды, осыған сәйкес әскери де атын өзгертті. Әскери Косово соғысы мен Прешево аңғарындағы қақтығыс кезінде албан сепаратистерімен күреске белсенді түрде қатысты, сондай-ақ 1999 жылғы НАТО-ның Югославияны бомбалау кезінде НАТО әуе күштерімен шайқасты. Сербия мен Черногорияның тарауынан және Черногорияның тәуелсіздігі жөніндегі референдумнан (2006 жыл) кейін бірлескен әскери күштердің бір бөлігі Черногорияға берілді, ал күштің көп бөлігі Сербияда қалды. Сербия құрлыққа шығу мүмкіндігі болмағандықтан, Черногория әскери-теңіз күштерін мұрагерлік етті.
The Armed Forces of Serbia and Montenegro (, [ВСЦГ / VSCG]) included ground forces with internal and border troops, naval forces, air and air defense forces, and civil defense. From 1992 to 2003, the VSCG was called the Yugoslav Army (, ), created from the remnants of the Yugoslav People's Army (JNA), the military of SFR Yugoslavia. The rump state, then named Federal Republic of Yugoslavia, participated in the Yugoslav Wars with limited direct intervention of its own armed forces. Following the end of the Wars and the constitutional reforms of 2003 by which the state was renamed "Serbia and Montenegro", the military accordingly changed its name. The military was heavily involved in combating Albanian separatists during the Kosovo War and Preševo Valley conflict, and also engaged NATO warplanes during the 1999 NATO bombing of Yugoslavia. Upon the dissolution of Serbia and Montenegro with the Montenegrin independence referendum (2006), a fraction of the joint military was given to Montenegro, with the bulk of the force remaining in Serbia. Montenegro inherited the navy as Serbia is landlocked.
Әуе күштері
Инвентаризация құрамына МиГ-21 (истребитель/разведчик/учебно-тренировочный), МиГ-29 (истребитель/учебно-тренировочный), Soko J 22 (қиырлық/разведчик/учебно-тренировочный), Soko G 2 (истребитель/бомбардировщик/учебно-тренировочный), Soko G 4 (истребитель/бомбардировщик/мақсаттық/учебно-тренировочный), Антонов Ан 2 (жүк), Антонов Ан 26 (жүк), Яковлев Як 40 (VIP), Ми Ми 8 (көп мақсатты), Ми Ми 14 (суастына қарсы), Камов Ка 25 (суастына қарсы), Камов Ка 28 (суастына қарсы), Aérospatiale Gazelle (шабуыл/көмекші/разведчик) кірді.
The inventory included MiG 21 (fighter/recon/trainer), MiG 29 (fighter/trainer), Soko J 22 (ground/recon/trainer), Soko G 2 (fighter/bomber/trainer), Soko G 4 (fighter/bomber/target/trainer, Antonov An 2 (cargo), Antonov An 26 (cargo), Yakovlev Yak 40 (VIP), Mil Mi 8 (multirole), Mil Mi 14 (anti submarine), Kamov Ka 25 (anti submarine), Kamov Ka 28 (anti submarine), Aérospatiale Gazelle (attack/utility/recon).
Статистика
Әскери қызметке жарамды азаматтардың саны шамамен 4 888 595 (2001 жылғы бағалау). 2002 жылғы әскери шығындардың ЖІӨ-ге шаққандағы үлесі 4,6% болды. Сербия мен Черногорияның қарулы күштерінде маңызды реформалар жүргізілді. 2002 жылы Сербия және Черногорияның әскери күштерінде шамамен 117 500 әскер болды, оларға 450 000-ға жуық резервтік құрам қолдау көрсетті. 100 мыңнан астам сарбазды құрайтын әскерде 1500 бас ұрыс танкісі және 687 қаруланған жаяу әскер машинасы болды. Әскери-теңіз күштерінде 3500 қызметкер болды, олардың 900-і теңізшілер еді. Тұтас әскери-теңіз күштері 6 суасты кемесі, 3 фрегат, 41 қарауылдық және жағалау кемесі және 14 "басқа" типтес кемеден тұрды. Әуе күштерінде 14 мың қызметкер, 192 жауынгерлік ұшақ және 72 қаруланған тікұшақ болды.
Civilians fit for military service were estimated at about 4,888,595 (2001 est.). The 2002 estimate for military expenditures as percent of GDP was 4.6%. Significant reforms were undertaken in the military of Serbia and Montenegro. In 2002 the Serbo Montenegrin Military force numbered around 117,500 soldiers, supported by some 450,000 reserves. The 100,000 strong Army had 1,500 main battle tanks and 687 armed infantry vehicles. The Navy had 3,500 personnel, of whom 900 were marines. The entire Navy was composed totally out of 6 submarines, 3 frigates, 41 patrol & coastal ships and 14 "other" vessels. The Air force 14,000 personnel had 192 combat aircraft and 72 armed helicopters.
Халықаралық орналасу
ВЮ 1992 жылдың 20 қазанына дейін Хорватияда болды. ВСКГ Конгодағы БҰҰ миссиясы MONUC-тің құрамында болды. ВСКГ сондай-ақ Сьерра-Леонедегі БҰҰ миссиясы UNAMSIL-дің де бөлігі болды. Сербия және Черногория әскерінің соңғы бас штабының бастығы генерал Любиша Йокич болды.
The VJ was in Croatia until October 20, 1992. The VSCG was part of MONUC, the UN mission in the Congo. The VSCG was also part of UNAMSIL, the UN mission into Sierra Leone. Last chief of staff of the Military of Serbia and Montenegro was general Ljubiša Jokić.