Англиядағы А38 тас жолы

Кіріспе

Англиядағы магистральдық жол

А38, оның кей бөліктері Девон тас жолы, Бристоль жолы және Глостер жолы деп аталады, Англиядағы маңызды А класындағы магистральдық жол. Жол Корнуоллдағы Бодминден Нотингемширдегі Мэнсфилдке дейін созылады. Оның ұзындығы 470 км (292 миль), бұл Англиядағы ең ұзын екі таңбалы А жолы. Бұрын ол Лидс – Эксетер магистральдық жолы деп аталған, және бұл сипаттама A61 жолын да қамтыған. 1960 және 1970 жылдары M5 автожолы ашылғанға дейін A38 Мидлендтен Сомерсет, Девон және Корнуоллға бағытталған негізгі "демалыс маршруты" болған. Батыс Мидлендс айманындағы жолдың көп бөлігі Римдік жолдардың бойымен өтеді. Вустер мен Бирмингем арасындағы қазіргі A38 саксон тұз жолының бағытымен сабақтасады. M5 автожолының көп бөлігі бойында A38 жолы бір бағытты жол ретінде оның қатар өтеді.

Бодмин - Бирмингем

Жол Бодминнің шығыс жағында A30 жолымен тоғысқан жерде басталады, содан кейін қаланың шетімен өтіп, қайтадан A30 жолымен тоғысады. Ол көркем Глинн аңғары арқылы Добвалл мен Лискердке дейін созылады, бұл елді мекендер екі қатарлы жолмен айналып өтеді. Добвалл бөлігінде жартас қорекшілері үшін арналған көпір орналасқан. A38 Корнуоллдың солтүстік жағымен жалғасады, Солташ қаласының орталығын айналып өтеді және Солташ туннелінен өтеді. Туннельден кейін бірден Тамар өзені Тамар көпірі арқылы кесіледі, содан кейін жол қайтадан екі қатарлы жол статусына ие болады. Плимуттан Эксетерге дейінгі бөлік жергілікті тұрғындар арасында Девон тас жолы деп белгілі; ол Дартмур ұлттық паркінің оңтүстік шекарасын құрайды және 1977 жылы ашылған M5 тас жолының оңтүстікке қарайғы жалғасы болып табылады. Жолы бойында жергілікті қозғалыс үшін негізінен бірнеше деңгейлі тоғысулар бар; оның ішінде Дартмур ұлттық паркіне қарай бағытталған A386 үшін үш деңгейлі дөңгелек тоғысу бар. Бұл бағыт 1943 жылы Плимут жоспарына енгізілген кезде Парквей үшін резервтелген. 1990 жылдардың басында Марш Миллс тоғысу орны айтарлықтай қайта жаңартылды, айналма жолдың мөлшері кішірейтіліп, оның үстінен көпір салынды, бұл Плимптон айналма жолынан Парквейге тікелей қосылуға мүмкіндік берді. Плим өзенінен A38-ді алып өтетін виадуктар, Марш Миллс көпірінің салынуынан кейін Эксетерге қарайтын шығуларға айналған, 1969-1970 жылдары Плимптон айналма жолының құрамында салынған. Олар 1990 жылдары сілтілі кремний реакциясынан зардап шеккендіктен ауыстырылды, ал 1996 жылдың ақпанында аяқталған жобаның құны 12,25 миллион фунт стерлингті құрады. Бұл жоба сол кездегі әлемдегі ең ірі бүйірлік көпір жылжытуы болды. Бұл жолдың 48 сағатқа ғана жабылуын қажет етті, бұл 1996 жылы инновация мен қозғалыс тығырынын азайту үшін AA Ұлттық автокөлік сыйлығын жеңіп алды. Жол Плимптон айналма жолы үшін үш қатарлы екі қатарлы жолға дейін кеңейеді. Бұл 1971 жылы ашылды. A38 учаскесі A382 тоғысы мен Эшбертон арасында жаңа бағытта салынды, бұл ескі жолға параллель болды және 1974 жылы ашылды. Жол бойында жергілікті түрғындарға белгілі сауда орталығы – Trago Mills орналасқан. Ашбуртон айналма жолы, Кеннфорд айналма жолы сияқты, 1930 жылдардағы ескі бір қатарлы айналма жолдың бағытын пайдаланады, ол кейіннен 1974 жылы екі қатарлы жолға жаңартылды. Бакфастли қаласында жол қайтадан жаңа бағытта айналып өтеді, бірақ аймақтың қиын топографиясының салдарынан жол қаланың бір бөлігін виадук арқылы кесіп өтеді. Жол бұрынғы Тотнес-Эшбертон теміржолының бір бөлігін алып жатыр. Бакфастлиден A385 тоғысына дейін қазіргі жол бастапқы бір қатарлы жолдың бағытын ұстанады, бұл бөлігінің көп бөлігі 1973 және 1974 жылдар аралығында жаңартылды, бірақ Дин Прайордағы шағын бөлігі 1966 және 1967 жылдар аралығында жаңартылды. Эксетерден оңтүстікке қарай орналасқан тоғыс A38-дің A30-мен үшінші кездесуін білдіреді, одан кейін A38 M5-пен бірігіп, Эксетерден солтүстікке қарай 21 миль (34 км) жердегі Уотерлоо Кросс жанындағы 27-тоғысынан шығады. 27-тоғысынан бастап A38 солтүстікке қарай Веллингтон, Таунтон, Бриджвотер, Хайбридж және Бристоль арқылы өтеді. Уотерлоо Кросс-тан Бирмингемге дейінгі жол M5 тас жолымен қатар жүреді, онда A38 тек жергілікті қозғалысқа қызмет етеді. Бристольден солтүстікке қарай Глостер, Тьюксбери, Ворстер және Бромсгроув арқылы Бирмингемге дейін жалғасады. Ворстер мен Бирмингем арасындағы A38 Дройтвичтен шығатын алты жолдың бірі болған саксон тұз жолының бағытын ұстанады. Кейін ол Плимуттан батысқа қарай A389 бұрынғы бағыты бойынша Торпойнт паромнан Бодминдегі A30-мен тоғысқан жерге дейін кеңейтілді. Тамар көпірі 1961 жылы ашылғанда, A38 A374 бұрынғы бағыты бойынша, Тайдфорд арқылы, жаңа көпірден және Кроунхилл арқылы, Плимптондегі ескі жолға қосылды. A38-дің ескі бағыты, Торпойнт және Плимут орталығы арқылы, A374 болып қайта тағайындалды. A38 1977 жылы Дербиден солтүстікке қарай M1 тас жолына және Мансфилдке дейін, ішінара A615 бұрынғы бағытында кеңейтілді.

The road starts on the eastern side of Bodmin at a junction with the A30 before traversing the edge of the town to meet the A30 again. It travels through the picturesque Glynn Valley to Dobwalls and Liskeard, which are bypassed by a dual carriageway. The Dobwalls section contains a bat bridge. The A38 continues through the Cornish countryside, bypassing the centre of Saltash and continuing through the Saltash Tunnel. Immediately after the tunnel the River Tamar is crossed using the Tamar Bridge where the route resumes dual carriageway status. The section from Plymouth to Exeter is known locally as the Devon Expressway; it forms the southern border of Dartmoor National Park, and serves as a southward extension of the M5 motorway opening in 1977. There are several grade separated junctions along its length mainly for local traffic; including a three level stacked roundabout for the A386, which heads out towards Dartmoor National Park. The route was reserved for the Parkway as early as 1943, when it was included in the Plan for Plymouth. In the early 1990s, the Marsh Mills junction was significantly remodelled, reducing the size of the roundabout and building a flyover over the top of it, allowing free flowing access from the Plympton bypass onto the Parkway. The viaducts carrying the A38 over the River Plym, which after the construction of the Marsh Mills flyover became the Exeter bound sliproads, were built in 1969–70 as part of the Plympton bypass. They were replaced in the 1990s due to suffering from Alkali Silica Reaction, and the project, completed in February 1996 at a cost of £12.25 million, involved the world's largest sideways bridge slide at the time for the , 5,500 tonne bridge. This required the road to be closed for only 48 hours, which won it an AA National Motoring Award in 1996 for innovation and minimisation of traffic congestion. The road widens to a three lane dual carriageway for the Plympton bypass. This opened in 1971

The section of the A38 between the A382 junction and Ashburton was built on a new alignment parallel to the old road, and was opened in 1974. Trago Mills, a locally well known retailer, is passed by the road. The Ashburton bypass, much like the Kennford bypass, uses the alignment of a much older 1930s single carriageway bypass, which was subsequently upgraded to dual carriageway by 1974. At the town of Buckfastleigh, the route once again bypasses on a new alignment, although due to the challenging topography of the area, the road crosses part of the town on a viaduct. The road occupies part of the alignment of the former Totnes to Ashburton railway line. From Buckfastleigh to the A385 junction, the current road follows the route of original single carriageway, with the majority of this section being upgraded between 1973 and 1974, although a small section at Dean Prior was upgraded between 1966 and 1967. A junction to the south of Exeter represents a third meeting point of the A38 with the A30, from which point the A38 multiplexes with the M5 before re emerging from junction 27 near Waterloo Cross, 21 mile (34 km) north of Exeter. From junction 27 the A38 heads north via Wellington, Taunton, Bridgwater, Highbridge and Bristol. From Waterloo Cross to Birmingham, the road is paralleled by the M5, where the A38 has reverted to taking local traffic only. From Bristol, it continues north via Gloucester, Tewkesbury, Worcester and Bromsgrove to Birmingham. Between Worcester and Birmingham the A38 followed the line of an identified Saxon Salt road, one of six leading out of Droitwich. It was later extended west from Plymouth on the former route of the A389 over the Torpoint Ferry to a junction with the A30 at Bodmin. When the Tamar Bridge was opened in 1961, the A38 was rerouted on the former line of the A374, through Tideford, over the new bridge and through Crownhill, joining the old route at Plympton. The old route of the A38, via Torpoint and the centre of Plymouth, was redesignated the A374. The A38 was extended north from Derby to the M1 motorway and Mansfield in 1977, partly on the former line of the A615.

Корнуолл

Лискердтің батысынан Трерулефутке дейін 6 миль (10 км) созылатын Лискерд айналма жолы 1976 жылғы маусымда ашылды. Бұл тұйыққа тіреу 2008 жылдың қысында Глинн аңғары арқылы қазіргі бір қатарлы қозғалысқа арналған жолға жалғасқан Лискерд айналма жолы ашылғанда шешілді. 1930 жылы Добвалл ауылының тұрғындары осы жолды ашу үшін науқан бастады, бірақ жол салу жоспарына 2006 жылға дейін рұқсат берілмеді, ал жұмыс сол жылдың 15 қарашасында басталды. Добвалл айналма жолын ашқаннан кейін, беткі сумен байланысты мәселелер туындады. Бұл қыста мұздың пайда болу қаупіне байланысты жолдың жабылуына әкелді. Айналма жолдың 1 мильдік бөлігін қайта жаңарту бойынша ірі жоба 2014 жылдың қыркүйегінде басталды және 2015 жылдың мамырына дейін аяқталуы күтілуде. Бұл шараға қосымша 10,6 миллион фунт стерлинг жұмсалуы мүмкін. Глинн аңғарындағы басқа да жақсарту жұмыстары аясында Автожолдар агенттігі Бодмин Парквей теміржол станциясына жақын жолдың бір бөлігін тұрақтандырды. 2007 жылдың қазан айында басталған жұмыстар құрғақ тас қабырғалармен және ірі ағаштардың тамыр жүйелерімен сүйенген беткейді нығайту мақсатында жүргізілді. 2008 жылдың мамырында аяқталған жұмысқа тротуарлар, жол суару арналары, қауіпсіздік кедергілері орнатылды, сондай-ақ жаңа беткі суды дренаждау жүйесін орнату үшін жиектің ені кеңейтілді.

Девон

Девондағы A38 Плимуттен тыс жердегі Тамар көпірінен басталып, M5 автожолының 31-ші тоғысына дейін созылады, бұл бөлік Девон тас жолы деп аталады. Негізінен Эксетер мен Плимут арасындағы екі қатарлы қос жолақты тас жол, ол M5 автожолының жалғасы болып табылады. Бұл Корнуоллға саяхаттайтын туристер үшін танымал бағыт. Дегенмен, Корнуоллға үздіріліссіз екі қатарлы жолмен сапар жасағысы келетіндер A30 тас жолын пайдалана алады, Девон тас жолына түспей, Корнуолл шекарасындағы маңызды емес жолдарға қосылуға дейін. Содан кейін ол M5 автожолымен қатар 27-ші тоғысқа дейін жүреді, онда бөлініп, Сомерсетке кіреді, бірақ M5 автожолына тәуелсіз, бірақ оның қатарласып өтеді. 1960 жылдардың ортасында Плимут пен Эксетер арасындағы жолдың шағын бөліктері, мысалы, Дин Приор және Хитфилд учаскелері екі қатарлы жолға жаңартылды. 1970-1971 жылдары Плимптон айналым жолы салынды, ал оның көп бөлігі, мысалы, Айвибридж және Бакфастли айналым жолдары 1973-1974 жылдары аяқталды. Қазір Девон тас жолы деп аталатын бұл жол 1975 жылы негізінен аяқталды, ал Кеннфорд пен M5 арасындағы соңғы бөлігі 1977 жылы ашылды, бұл сол жылы Эксетер маңындағы M5 автожолының соңғы бөлігінің аяқталуымен бірге болды. Көптеген учаскелер жаңадан салынғанмен, кейбір учаскелер, мысалы, Эшбёртон және Кеннфорд айналым жолдары 1930 жылдардағы бастапқы бір қатарлы жолдан жаңартылды. Бұл жол 1974 жылғы «Тур де Франс» веложарысының бір кезеңі үшін пайдаланылды, жарысқа қатысушылардың Ұлыбританияға келуіне мүмкіндік беру үшін жолдың бір бөлігі қозғалысқа жабылды. Плим өзенінен A38 тас жолын алып өтетін виадуктар, Марш Миллс көпірі салынғаннан кейін Эксетерге қарайтын шығу жолдарына айналды, 1969-1970 жылдары Плимптон айналым жолының құрылысының бір бөлігі ретінде салынды. Олар 1990 жылдары сілтілі кремний реакциясынан зардап шеккендіктен ауыстырылды. Бұл жолды тек 48 сағатқа жабуға тура келді, нәтижесінде 1996 жылы инновациялық шешімдері мен жол жүру қиындықтарын азайтуы үшін AA Ұлттық автокөлік сыйлығын жеңіп алды. Кез келген ірі тас жолдағыдай, апаттар болуы мүмкін. Дегенмен, Эксетер мен Плимут арасындағы жолдың кейбір бөліктерінің нашар сапалы дизайны салдарынан апаттардың көрсеткіші осы типтегі жолдар бойынша ұлттық орташа көрсеткіштен жоғары екені анықталды. 2009 жылдың сәуір айында болған бірқатар апаттар жергілікті халықтың осы мәселеге назар аударуын күшейтті, жергілікті депутат Гари Стритер жолды қайта қарауды талап етті. Соңғы жылдары жол бойында бірқатар жақсартулар жасалды, негізінен Buckfastleigh және Ivybridge сияқты тозған жол жабындары ауыстырылды. Бұл жобалар жол белгілерін ауыстыруды және жолды қауіпсіз ету мақсатында қосымша және шығу жолдарын қайта құруды қамтыды. Қазіргі уақытта Плимуттен M5 автожолының соңына дейінгі жолдың барлығы екі қатарлы, Девон тас жолы деп аталады және Плимутты елдің қалған бөлігімен байланыстыратын негізгі бағыт болып табылады. M5 автожолының соңынан кейін жол 27-ші тоғысқа дейін M5 автожолымен қатар және сол сияқты жүреді. M5 (Уотерлоо Кросс) автожолының Эксетер мен 27-ші тоғысы арасындағы бастапқы бағыт 1977 жылы M5 автожолы ашылғанда B3181 болып төмендетілді.

The A38 in Devon runs between Tamar Bridge outside Plymouth and junction 31 of the M5, where the motorway ends; this section is known as the Devon Expressway. It is mainly a two lane dual carriageway which runs between Exeter and Plymouth serving as a continuation of the M5 motorway. It is a popular route for tourists travelling to Cornwall, though those wanting to use a continuous dual carriageway route to Cornwall can use the A30 rather than using the Devon Expressway before joining the less major roads over the border in Cornwall. It then runs concurrently with the M5 until junction 27, where it splits and enters Somerset independent but parallel to the M5. During the mid 1960s, small sections of the route between Plymouth and Exeter were upgraded to dual carriageway, such as those at Dean Prior and Heathfield. This was followed by the construction of Plympton bypass in 1970–71, with the majority of realignment, such as the Ivybridge and Buckfastleigh bypasses, being completed during 1973–74. The route, now known as the Devon Expressway, was largely complete by 1975, with the final section between Kennford and the M5 opening in 1977, coinciding with the completion of the final section of the M5 around Exeter during the same year. Whilst many of the sections were newly constructed realignments, some sections such as the Ashburton and Kennford bypasses were upgraded from the original 1930s single carriageway bypasses. and was used for a stage in the 1974 Tour de France, with a stretch closed to traffic in order to allow the visit of the race to the United Kingdom. The viaducts carrying the A38 over the River Plym, which after the construction of the Marsh Mills flyover became the Exeter bound sliproads, were built in 1969–1970 as part of the Plympton bypass. They were replaced in the 1990s due to suffering from Alkali Silica Reaction, This required the road to be closed for only 48 hours, winning it an AA National Motoring Award in 1996 for innovation and minimisation of traffic congestion. As with any major road, accidents are likely to occur; however due to the substandard design of some sections of the route between Exeter and Plymouth, the accident rate has been identified as being above the national average for the type of road. A spate of accidents in April 2009 heightened local awareness of the issue, with local MP Gary Streeter calling for a review of the road. A number of improvements have been made along the route in recent years, mainly being the replacement of worn out road surfaces, such as those at Buckfastleigh and Ivybridge. These projects have also included the replacement of signage, and the reconstruction of exit/entry slips for side turnings, in a bid to make the road safer. Presently, the route between Plymouth and the end of M5 is all dual carriageway, and branded the Devon Expressway, being the primary route that links Plymouth to the rest of the country. Beyond the end of the M5, the road runs concurrently with and as the M5 until junction 27. The original route between Exeter and junction 27 of the M5 (Waterloo Cross) was downgraded to become the B3181 when the M5 was opened in 1977

Сомерсет

M5 автокөлік жолының 27-ші тоғысынан Шығыс Брентке дейін A38 автокөлік жолы негізгі бағытта автокөлік жолымен қатар жүреді: 22-ден 27-ге дейінгі тоғыстар көбінесе жолға қосылатын учаскелер болып табылады және олардың барлығы одан 1,5 миль (2 км) қашықтықта орналасқан. A38 Веллингтон қаласын айналып өтеді, содан кейін округ орталығы Таунтон, Солтүстік Петертон және Хайбридж қалаларынан өтеді. Highbridge және 22-ші тоғыстан кейін жол автокөлік жолынан бөлініп, Винскомбе және Төменгі Лэнгфорд арқылы өтеді, соның ішінде негізгі статусын қайта алады. Оңтүстік-батыстан Бристольдің оңтүстігіне және Бристоль әуежайына бару үшін осы бағыт ұсынылады. Бриджвотер орталығы "демалыс жолында" қиындық тудыратын жер болып есептелді, себебі A38 және A39 автокөліктері Паррет өзенін кесіп өту үшін қала орталығынан өтуге мәжбүр болды. 1958 жылдың наурыз айында ашылған, оңтүстік айналма жолының бір бөлігі болған Блейк көпірі, жаңа темір бетонды көпірдің құрылысы Бриджвотер орталығындағы көлік ағынын азайтты. 1974 жылы M5 автокөлік жолының салынуы көлік қысымын одан әрі төмендетті. Бұл жол қаланың солтүстігі мен батысына қарай A38 және A39 автокөліктерін байланыстыратын қосымша жолмен (Western Way) толықтырылған. Сомерсет арқылы өтетін A38 автокөлік жолының көп бөлігі бір бағытты қозғалысқа арналған жол ретінде салынған, кейбір учаскелерінде үш жолақты өткізу пункттері бар. Дегенмен, 1970-ші жылдардың басында Сомерсет арқылы M5 автокөлік жолының салынуы A38 және M5 арасында жаңа айналма жолдар құрылысына әкелді, бұл A38 автокөлік жолын M5 автокөлік жолының жанындағы тоғыстармен байланыстырды.

Бристоль

A38 Бристоль әуежайына, қаланың оңтүстік-батысында орналасқан, қызмет көрсетеді және Highridge арқылы, Bedminster Down бойымен қаланың ішіне, Bedminster-ге кіреді. Ол Бристольдің орталық бөлігінен өтеді, содан кейін Солтүстік көшесі, Стокс Крофт және Глостер жолымен солтүстікке қарай жалғасады. Оңтүстік Глостерширдегі бұрынғы Филтон әуежайынан өтіп, M5 автожолымен 16-шы қиылыста қайтадан қосылады. Сосын ол Алмондсбери және Торнбериден өтіп, Глостерширге кіреді.

Бристольдің оңтүстігінде

Бристольдің оңтүстігінде 2001 жылы жолдың бағыты Бристоль әуежайының ұшу-қону жолағын кеңейту және 3-санатты қону жүйесін орнату мақсатымен өзгертілді. Қаланың оңтүстігіндегі маршрут әуежайға қызмет көрсетсе де, бір бағытты жол болып табылады және қырысқан уақыттарда жол жүктемесінің жоғары болуына және Бедминстер Даун аймағындағы тығындарға тап болады. Бедминстерден бастап A38 жолы Батыс көшесі мен Шығыс көшесі арқылы Бедминстердің орталығынан өтеді, бірақ оңтүстіктен келе жатқан жүргізушілерге жол белгілері A38 арқылы қалаға кірмеуді, керісінше батыстан кіру үшін A3029 (Winterstoke Road) жолын пайдалануды кеңес береді, себебі бұл маршруттың өткізу қабілеті жоғары. Үлкен Бристоль стратегиялық көлік зерттеуі аясында Бристольдің оңтүстігіне қосылатын жаңа жол қарастырылып келді. Бұл, Winterstoke Road және Barrow Gurney аймағындағы тығындардың салдарынан туындады, екеуі де өте қарсылықты, әсіресе соңғысы, себебі жол бір уақытта тек бір бағытта қозғалуға мүмкіндік береді; сондай-ақ, Бристоль айналма жолының (A4174) толыққанды болмауы да себеп болды. Бұл жол «Оңтүстік Бристоль байланысы» деп аталды және 2017 жылы пайдалануға берілді.

Орталық Бристоль

Бристольдің орталығында Бедминстер көпірінен бастап, бастапқы бағыт Редклифф төбесіне, содан кейін Редклифф көшесі арқылы Бристоль көпіріне дейін жүргізілген. 1950 жылдары Ішкі айналма жолы салынысымен Редклифф көшесінің маңызы азайтылды. Бағыт Орталықтан қайта басталады. Одан кейін Руперт көшесімен Сент-Джеймс Бартон айналымына және Стокс Крофтқа қарай жалғасады.

Бристольдің солтүстігінде

Қаланың солтүстігіне қарай созылатын жол да өте қыжырлы: ол Filton-дағы A4174 айналма жолымен қиылысқанға дейін бір қатарлы жол ретінде өтеді, ал Gloucester Road ретінде жүретін бөлігінде көптеген дүкендер орналасқан. Айналма жолдан кейін, ол Түстік Глостерширде орналасқан Filton әуежайынан өтеді, онда Royal Mail, Airbus, Rolls Royce және тағы да басқа мекемелер бар. M5 тас жолының 16-шы тоғысынан кейін, ол кең бір қатарлы жол ретінде жүреді, қайтадан M5 тас жолымен Глостер бағытына қарай параллель жүреді. Қазіргі Бристольден Horfield арқылы өтетін жол 1749 жылы Бристольдің ақылы жолдарына қосылған қосымша жолдардың бірі болған. Бұл Thornbury арқылы, Оңтүстік Глостерширдің шекарасынан сәл асып, Stone-ға дейін созылды, онда ол Глостердің ақылы жолдарының бірімен кездесті. Almondsbury-ден бастап, жол шамамен Sea Mills-тен Глостерге дейінгі римдік жолдың бағытын ұстанады. Бұл B4058, B4424 және басқа жіктелмеген жолдардың бөліктері болып табылады. Дегенмен, Огилбидің "Britannia" еңбегінде B4058 жолы Cromhall-ға дейін, содан кейін Stinchcombe Bottom, Dursley және Cam арқылы қазіргі жолға қосылғанша көрсетілген.

Глостершир

Бристольдің жолдары 1727 жылы салынған бір жолмен жалғасты, ол «Глостер қаласынан Стоун ауылына дейін, осы корольдіктің солтүстігінен батысына дейінгі үлкен жол» деп сипатталды. Жолдың көп бөлігі римдік жолмен өтеді, бірақ Бакувер мен Уитфилд арасында одан ауытқиды. A38 Глостер айналма жолы салынғанда қайта бағытталды, ал қала арқылы өтетін ескі жол A430 аталды. 2007 жылы Глостер оңтүстік-батыс айналма жолы 43 миллион фунт стерлингке ашылды. Техникалық тұрғыдан A38-дің бөлігі болмаса да, A430 деп саналса, қаланың екінші жағындағы A38-де жалғастыруды қалаған көліктерге айналма жолды пайдалану ұсынылды. Глостерден тыс A38, 1756 жылы (29 Geo. 2. c. 58) Челтенхэм мен Тьюксбериге қарайтын жолдарды қарастырған заңмен жақсартылды. Келесі бөлім (Кумбе төбесінен) Теуксбери жолдарының бірі ретінде, 1727 жылдан бастап жақсартылды. Заңда бұл жол Уэйнслоуд көпірі арқылы өтетін төменгі жолмен салыстырғанда Глостерге жоғарғы жол деп аталды. 1756 жылы заң жаңартылғанда Теуксбериден Олд Блю Болл (қазіргі Блюбелл фермасы) деп аталатын шаруашылыққа баратын жол да қосылды. Бұл Уорстерширдегі Эрлс-Крумде орналасқан және Уорстердің бірінші ақылы жолының соңғы нүктесі болды. Жолдың бұл бөлігінің көп бөлігі римдік жол ретінде пайда болды, бірақ кейінгі жол Рипплдегі Наунтонның жанында римдік жолдан ауытқыды. Стратфорд көпірінің аты оның римдік тегін растайды. Қаланың солтүстігіндегі жол өте маңызды болды, өйткені ол Дройтвичтің тұз өндіру орталығын Северн өзенімен байланыстырды. 1706 жылы бұл «тұз, темір, көмір және басқа да тауарларды тасымалдау үшін» көп пайдаланылғаны айтылды. Бұл жолға арналған алғашқы ақылы жол заңы өте ерте, 1713 жылы қабылданды және былай делінген: Вустер қаласынан Дройтвич қалашығына дейінгі жол, күнделікті сол жол арқылы өтетін тұз және басқа да жүктің көптігі мен ауырлығынан тоғыз ай бойы жүруге келмейді. 1725 жылы жаңартылғанда, ол Уистонның титингінен Вустердің төменгі слипіне дейін; Дройтвичтен Бромсгроувқа жақын Дайерс көпіріне (M5 5 тоғысы); Дройтвич қаласы арқылы «Нетэрвит» көпірінен «Көпірдегі шіркеу» деп аталатын жерге дейін созылды. 1749 жылы бұл жол Бромсгроув қаласы арқылы қаланың солтүстігіндегі Спейдборн көпіріне дейін қайтадан кеңейтілді. Жол Вустерден шыққан жерде, Мартин Хассингтриден оңтүстікке қарай римдік жолға дейін, римдік жолдың бағытын солтүстікке қарай жалғастырмайды. Римдік жол Боран тауынан және Блэкпол арқылы, қазір B4550 арқылы тікелей бағытпен өтті. Мартин Хассингтриден бастап A38 римдік жолмен Бромсгроувтен тысқарыға дейін жақыннан өтеді. Қазіргі жол бастапқыда Дройтвичте классификацияланған кездегі бағытынан ауытқиды, онда негізгі жол айналма жол, ал ескі жол қазір көбінесе B4090. Бұл Бромсгроувта да орын алады, онда A38 қайтадан айналма жол, ал ескі бағыт көбінесе B4091 және Бромсгроувтың жоғары көшесі (қазір жартылай жаяу жүргіншілерге арналған, содан кейін қала орталығы арқылы). Бромсгроув шығыс айналма жолы 1980 жылы салынды. Ескі A38 (қазір құпиядан шығарылған) Бромсгроув айналма жолына қосылатын жердің солтүстігіне жақын Лики Энд орналасқан, онда ескі жолдың қиылысы M42 автожолының 1-ші тоғысымен ауыстырылды. Мұнда жол оңтүстік-шығыстан B4096, Алсестер жолымен қосылады, ол 1754 жылдан бастап Алсестер ақылы жол трастының жолдарының бірі болды. B4096 солтүстікке қарай жалғасуы «Ескі Бирмингем жолы» деп аталады, өйткені ол Лики төбелеріндегі асуға көтеріліп, Бирмингемге ақылы жолдың бастапқы жолы болды. Римдік жол да сол асу арқылы өтті, бірақ оның асуға дейінгі бағыты тікелей болды. Келесі заңдар 1742 жылы Дадли жолы үшін және 1748 жылы Бирмингем жолы үшін бөлек сенімділерді тағайындады. Жол M42 1-ші тоғысынан Catshill-ге қарай және бұрылысы бар қысқа еңіспен жалғасады. 1960 жылдардың басында M5 автожолының құрылысы басталғанға дейін Halesowen Road батысқа қарай жалғасты, ал Birmingham Road солтүстікке қарай Rubery-ден оңтүстікке қарай екі қатарлы жолмен кездеседі. M5 салынғаннан кейін барлық қозғалыс Halesowen Road (содан кейін A459) бойымен бұрылды, ол A38-ге Lydiate Ash-те M5-пен 4-кезекте кездесетін тікелей жолды қамтамасыз ету үшін кеңейтілді және жарықтандырылды, екі қатарлы жол солтүстікке қарай Rubery-ге жалғасты. Бастапқы Бирмингем жолы осы күнге дейін сақталған, бірақ оның тупик табиғатына байланысты айтарлықтай аз қозғалыс байқалады. Оның кеңдігі оны жаңа жүргізушілер үшін танымал маршрутқа айналдырды және жергілікті халық оны «Жаңа жүргізушінің шақырымы» деп лақап берді. Lydiate Ash-тен Longbridge-ге дейін жол 1962 жылы ашылған M5 автожолының құрылысымен байланысты жаңа жол ретінде салынды. Жол Rubery орталығынан өтті, дейін 1965 жылдың желтоқсанында 770 000 фунт стерлингке (фунттарда) салынған Rubery айналма жолы ашылды. Lydiate Ash көп жылдар бойы 1960 жылдарда M5-тің солтүстік соңы болды, қозғалыс A38-ге ауыстырылды, ол осы нүктеде M5-ке қосылу үшін бұрылды.

The Bristol turnpike roads were continued by a turnpike road established in 1727, described as "from the City of Gloucester to the village of Stone being the great road from the north to west of this kingdom". Much of the road, follows a Roman road, but deviates from it between Buckover and Whitfield. The A38 was rerouted along the Gloucester Bypass when it was built, and the old route through the city became the A430. In 2007 the Gloucester South Western Bypass opened to traffic, costing £43 million. Though it is numbered A430 and not technically part of the A38, traffic wishing to continue on the A38 on the other side of the city is signed to use the bypass, rather than the existing A38. Beyond Gloucester, the A38 was probably only improved in 1756 under an Act (29 Geo. 2. c. 58) dealing with roads from that city towards Cheltenham and Tewkesbury. The next section (from Coombe Hill) was improved as one of the Tewkesbury roads, again from 1727. The Act refers to this as the Upper Way to Gloucester in contrast to the Lower Way, which went via Wainsload Bridge. When this Act was renewed in 1756, the road from Tewkesbury to a farmhouse called the Old Blue Ball (now Bluebell Farm) was also included. This was in Earls Croome, Worcestershire, and was where one of the Worcester turnpikes ended. Much of this stretch of the road originated as a Roman road, but the later road left the Roman line near Naunton in Ripple. The name Stratford Bridge on the county boundary confirms its Roman origin there. North of the city, the road was a particularly important one as it connected the saltmaking centre of Droitwich with the River Severn. In 1706, this was described as heavily used for the 'carriage of salt, iron, coals and other wares'. The first Turnpike Act for this road was an extremely early one, being passed in 1713 and recites:

The highway from the city of Worcester to the Borough of Droitwich by reason of the heavy and many loads and carriages of salt and other goods which daily pass through the said road is almost impassible for the space of nine months. When it was renewed in 1725, it was extended from the Tything of Whistons to the Lower Slip of the Quay of Worcester; from Droitwich to Dyers Bridge (M5 Junction 5) near Bromsgrove; and through the town of Droitwich from "Netherwith" [Netherwich] Bridge to a place called "Chapel on the Bridge". In 1749, this was again extended through the town of Bromsgrove to Spadebourne Bridge, immediately north of the town. Where the road leaves Worcester, it again does not follow the line of the Roman road in the same direction until it picks up the Roman line, just south of Martin Hussingtree. The Roman road took a more direct line over Rainbow Hill and through Blackpole, now B4550. From Martin Hussingtree, the A38 closely follows the Roman line to beyond Bromsgrove. The present road deviates from its line when it was originally classified at Droitwich where the main road is a bypass, the old road now mostly being B4090. This happens again at Bromsgrove, where A38 is again a bypass, the old line mostly now being B4091 and Bromsgrove High Street (now partly pedestrianised, then through the town centre. The Bromsgrove Eastern Bypass was constructed in 1980. A short distance north of where the old A38 (now declassified) joins the Bromsgrove bypass, is Lickey End, where an old highway intersection has been replaced by Junction 1 of M42 motorway. Here, the road is joined from the southeast by the B4096, Alcester Road, which was from 1754 one of the roads of the Alcester turnpike trust. The continuation northwards of B4096 is called Old Birmingham Road, because it was the original route of the turnpike to Birmingham, climbing to a pass in the Lickey Hills. The Roman road also went through the same pass, but its route to the pass was probably rather straighter. The next Acts appointed separate trustees for the Dudley Road in 1742 and for the Birmingham Road in 1748. The road continues from the M42 Junction 1 towards Catshill and up a short incline at which there is a fork. Prior to the construction of the M5 motorway in the early 1960s, the Halesowen Road continued West whilst Birmingham Road continued North to meet the existing dual carriageway just South of Rubery. After the M5 was constructed, all traffic was diverted along Halesowen Road (then the A459) which was widened and lit to provide a direct route for the A38 to meet the M5 at Junction 4 at Lydiate Ash, with the dual carriageway continuing North to Rubery. The original Birmingham Road survives to this day, but is noticeably lightly trafficked due to its cul de sac nature. Its considerable width makes it a very popular route for learner drivers and as such is affectionately named by local people as "Learners Mile". The road from Lydiate Ash to Longbridge was laid out as a new road in the early 1960s to collaborate with the construction of the M5 motorway which opened in 1962. The road passed through the centre of Rubery until the £770,000 (£ in ), Rubery Bypass opened in December 1965. Lydiate Ash was the northern end of the M5 for many years in the 1960s, with traffic transferring onto the A38, which was diverted at this point to link with the M5.

Бірмингем

Лонгбриджте жаңа автожол Рим жолымен және бастапқы автожолмен қосылып, тікелей қала орталығына қарай созылады. Бирмингем тарихшысы Хаттон жолды былай сипаттады: [Бирмингем] – Бромсгроув аралығы 13 миль [1772 жылы Джон Кеттлдің қолдауымен алғашқы төрт милі өте қолайлы болды, бірақ кейін екі аттың қауіпсіз өтуіне жетпейтіндей тар болды; күн мен желден қорғалды, ал өзендер бейтаныс адамға көрінеді, ол жаздың ортасында лайлы жолмен жүреді]. 2007 жылдың 11 сәуірінде ашылған Нортфилд айналма жолы қала орталығындағы тығырындарды азайтуға мүмкіндік берді. Нортфилд пен Селли Оук арасындағы жол ортағасырлық дәуірде қолданылған болуы мүмкін, себебі жол бұрынғы Уили паркінің, Уили қамалына тиесілі үлкен саябақтың шекарасын ұстанады. Бұл Вурчестер және Бирмингем каналын, сондай-ақ Кросс-Сити теміржолын жолдан өткізу үшін жаңа көпірлерді салуды қажет етті. Оңтүстік жағында Астон мен Минуорттегі айналма жолдың басталуы арасында, сондай-ақ бұрынғы A446 (Лондон жолы) солтүстік жағында Басетт полюсі мен Личфилд бұрылысы арасындағы аяқталуында, ол (және A5148 байланыс жолы арқылы A5127, A5 және қазіргі M6 Toll) A38 Личфилд айналма жолымен қосылады, ал ескі Лондон жолы Личфилдке A5206 ретінде жалғасады. Жол бойында A453 (жергілікті Саттон Тамворт) және A5 жолдарымен үлкен айналымдар бар, соңғысы A38 үшін еркін астыңғы жолмен жаңартылды, бұл тығырындарды азайтуға көмектесті, ал бұрынғы A5 Hints арқылы қос қатарлы айналма жолмен алмастырылды. Айналма жол бойында екі қатарлы қос қатарлы жолдар бар, Салфордтан Минуортқа дейін жылдамдық шегі белгіленген, ал қалған бөлігінде жеңіл көліктер үшін ұлттық жылдамдық шегі қолданылады. Дегенмен, жол толыққанды деңгейде бөлінбеген; Минвортқа дейінгі барлық қиылыстар деңгейлі, және көптеген шағын жергілікті жолдар ауылдық бөлімнен өтіп немесе оның астынан өтеді, тікелей байланыссыз (немесе кемінде солға бұрылу/солға шығумен шектелген), Уифордта жаңа жер асты өткелі салынды және көптеген саңылаулар жабылды, бірақ орталық бөлімде әлі де кейбір деңгейлі қиылыстар бар. Эрдингтон мен Саттон Колдфилдте бастапқы A5127 екінші рет кішігірім қалалық айналма жолдарымен айналып өтілді, бұл қала орталықтарындағы сауда аймақтарындағы тығырындарды азайтып, жаяу жүргіншілерге қолайлы жағдай жасады. Саттон орталығы мен A453 Тамворт жолының солтүстік қиылысы арасындағы қосымша айналма жол тар, ортағасырлық "жоғарғы көше" бөлігінен (онда екі тарихи коучинг мейрамханасы орналасқан және бастапқыда A38 бөлігі болған) қысымды азайту үшін ұзақ уақыттан бері қарастырылып келеді, бірақ ондаған жылдар бойы талқыланғаннан кейін нақты жоспарлар әлі расталмаған. Айналма жолдың өзі ішінара M42 (шығысқа қарай) және соңғы жылдары M6 Toll (T3 қиылысында қиылысатын, Басетт полюсі мен Уифорд аралы арасындағы бұрынғы A446 бөлігімен қатар жүретін, содан кейін A5 көлеңкесін түсіретін және A5127 қиылысынан өтетін) жолымен алмастырылды. Нәтижесінде айналма жолдың деңгейі төмендеді, алдымен T3 қиылысындағы сигналдық айналымдар қозғалысты тоқтатты, содан кейін A453 – A5 бөлігіндегі орташа жылдамдық шегі (көзге көрінетіндей, стандартты емес сәйкестендіруден оңтүстікке қарай жүретін автомобиль жолының бөліктері ескі A446-дан тікелей құралған және заңсыз автомобиль және мотоцикл жарыстарын болдырмау үшін) енгізілді, бұл ақы төленетін жолды тіпті ең көп жүру кезінде де аздап жылдам таңдауға айналдырды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Бирмингемнен Личфилдке дейінгі жол учаскесіне қай автокөлік жолының жауапты екені немесе ол автокөлік жолы ма екені белгісіз. Сондай-ақ, Саттоннан шығатын A5127 Мере Гриннен (Метчли Форт, Перри Барр мен Кингстингтің қазіргі көршілес аудандары арқылы бұрылып, содан кейін Саттон Паркі мен Төрт Окс / Литтл Астон) Личфилдке дейін Рим жолының бағытын ұстанады. Личфилдтен оңтүстікке қарай A5 (бір кезде қиылысқан қиылыс, қабырға айналмасымен қарапайым жол қиылысына өзгерді, содан кейін A38/A5148 және M6 Toll келгеннен кейін қайта күрделенді) арқылы екі римдік көшелердің қиылысын белгілейді, ескі A5 батысқа қарай бұрылысқаннан кейін бір шақырымдай уақыт өткен соң тарихи қабырғаға жалғасады.

At Longbridge, new turnpike joined the Roman road and the original turnpike, and runs straight towards the city centre. Hutton, the Birmingham historian described the road:
[Birmingham] to Bromsgrove 13 miles [is] made extremely commodious for the first four miles under the patronage of John Kettle esq in 1772 at an expense of £5000, but afterwards is so confined that two horses cannot pass without danger; the sun and winds are excluded, and the rivers lie open to the stranger and he travels through dirt at midsummer. The Northfield bypass, taking traffic away from the congested town centre opened on 11 April 2007. Between Northfield and Selly Oak, the road is likely to have been in use in the medieval period as the road approximately follows the boundary of the former Weoley Park, the great park belonging to Weoley Castle. This required new bridges to carry the Worcester and Birmingham Canal and the Cross City railway line over the road. at the south end between Aston and the bypass origin at Minworth, and the London Road (former A446) at the north end between its terminus at Bassett's Pole and the Lichfield turn, where it (and, via the A5148 link road, the A5127, A5, and now M6 Toll) joins the A38 Lichfield bypass, with the old London road continuing into Lichfield as the A5206. Along the way, it has large roundabout interchanges with the A453 (Sutton Tamworth, locally) and A5 roads, the latter having been upgraded with a free flow underpass for the A38 to ease congestion, in concert with the former A5 through Hints being superseded by a dual carriageway bypass starting at the A38. The bypass is two lane dual carriageway throughout, offers a speed limit from Salford to Minworth, and is national speed limit ( for light vehicles) for most of the rest of its run. It is not, however, well grade separated; all junctions as far as Minworth are at grade, and although most minor local roads pass over or under the rural section without interacting with it at all (or at least are limited to left in/left out access only), a new underpass has been built at Weeford, and many gaps have been stopped up, there still remains some flat junctions with major crossroads and right turn gaps in the central reservation even as far as the Lichfield junction itself (beyond which, the road is of a somewhat higher standard). In Erdington and Sutton Coldfield, the original A5127 has been bypassed a second time by more minor urban relief roads, easing congestion in and allowing partial pedestrianisation of their respective town centre shopping areas. A further bypass between Sutton centre and the northern junction with the A453 Tamworth Road has long been under consideration to remove pressure from the narrow, mediaeval "high street" section (that features a pair of historic coaching inns and was, originally, part of the A38), but no actual plans have yet been confirmed even after many decades of discussion. The bypass itself has been partly superseded, initially by the M42 further to the east, and in more recent years by the M6 Toll, which intersects it at junction T3, runs directly alongside part of the former A446 section between Bassett's Pole and Weeford Island, where it veers off (and has a further junction, T4) to shadow the A5 instead, also crossing the A5127 (at the limited access junction T5) a few miles later on. The bypass has been effectively slightly downgraded as a result, first with the at grade, signalised roundabouts of junction T3 interrupting traffic flow, and soon after by the imposition of a , SPECS enforced average speed limit (ostensibly because of a substandard alignment – parts of the southbound carriageway were formed directly from the old A446 – and in order to discourage illegal car and motorcycle racing) on the A453 to A5 section, making the toll road a slightly faster option even during off peak hours. Historically, it is not clear which turnpike trust was responsible for the section of road from Birmingham to Lichfield, or even whether it was a turnpike. Also, the A5127 out of Sutton picks up the Roman road route a little north of Mere Green (having itself diverted via Metchley Fort, the modern suburbs of Perry Barr and Kingstanding, then Sutton Park and Four Oaks/Little Aston), and follows it to Lichfield. The point south of Lichfield where it interchanges with the A5 (once a staggered junction, altered to a simpler crossroads roundabout by the Wall Bypass, then complicated once more by the coming of the A38/A5148 and M6 Toll) marks the crossing of two Roman streets, with the old A5 continuing to the historic fort of Wall, a mile or so after branching off to the west.

Стаффордшир

Шенстон Вудэндтегі округ шекарасынан Шенстон арқылы Личфилдке дейінгі жол (қазіргі A5127) 1729 жылы құрылған Личфилд жол төлеміне кіретін жолдардың бірі болды. Дегенмен, ескі A38-дің бұл бөлігі жаңа екі қатарлы жолдармен алмастырылды. Личфилдтен әрі, ескі A38 (қазіргі A5127) Стритхейдегі Римдік Райклид көшесімен қосылады, ал одан кейін A5127 қазіргі A38-ге қосылады. Райклид көшесі бұл тұсқа дейін A38-ге параллель бағытта жүрген, бірақ Метчлиден Уолл арқылы өзге маршрутпен өткен. Оның жолы кейде қазіргі заманғы жолдарда (соның ішінде B4138) қолданылады. Дерби айналма жолының басынан бастап, ескі A38 A5250 болып қайта жіктелді. Бұл жол Райклид көшесі бойымен Литтловерге дейін созылады.

Дербишир

1969 жылдың наурыз айында «Аллестри байланыс жолы» ашылды, ол A6 жолынан Аллестриде басталып, бұрынғы A61 жолына дейін созылды, Дервент өзені мен Мидленд магистральдық теміржолын кесіп өтеді. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардағы кезеңдегі жақсартулар 1975 жылдың 19 ақпанында Дерби қаласының оңтүстік-батысындағы Миклвер айналма жолының құрылысын аяқтады, құны 5,2 миллион фунт стерлинг (£). Үкімет Миклвер айналма жолы аяқталмас бұрын 1974 жылы Аллестри арқылы өтетін бөлігін мақұлдағанмен, бұл жолға жақын жердегі тұрғындар көптеген қарсылық білдірді, соның салдарынан құрылысы кешікті (A52-ден A6-ға дейін). Дерби қалалық кеңесі және бұрынғы Дерби жоғары білім беру колледжі оған тікелей қарсы болды. 17 миллион фунт стерлинг (£) тұратын жол 1983 жылдың 7 қыркүйегінде ашылды және «Куинсуэй» деп аталды. A38 жолы солтүстікке қарай кеңейтіліп, M1 автожолының 28-ші қиылысынан өтіп, Мэнсфилд қаласында аяқталды. 3 миллион фунт стерлинг (£) құнындағы Литтл Итон Холбрук жақсартуы 1977 жылдың 3 қазанында пайдалануға берілді. 12 миллион фунт стерлинг (£) құнындағы 10 мильдік (16 км) Рипли Суонвик айналма жолын Эрик Варли (Честерфилдтен депутат) 1977 жылдың 21 қазанында ашты, бірақ Альфретоннан Хартшай Хилл айналымына дейінгі бөлігі 1977 жылдың 5 қыркүйегінен бастап көлік қозғалысына ашық болды.

Ноттингемшир

M1 автожолының 28-ші түйісінен шығысқа қарай, бұл жол 1977 жылдың қазанына дейін A615 болып саналды. Жолдың қазіргі орналасуы салыстырмалы түрде жаңа, себебі Берристоу-Лейнмен қауіпті қиылысы 1990 жылдардың соңында жақсартылып, екі деңгейлі қиылысқа айналдырылды, сондай-ақ көп адам бағатын сауда орталығына қосылатын жол да салынды.