Соңғы корей императоры Сунчжон (1874-1926) туралы ақпарат. Өмірбаяны, таққа отыруы, жапондық билік кезіндегі рөлі және Корея империясының соңғы жылдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы Корея императоры (1874–1926)
Last emperor of Korea (1874–1926)
Суньчжон (hangul=순종; 25 наурыз 1874 – 24 сәуір 1926), жеке аты И Чёк (hangul=정헌), сондай-ақ Юнхуй императоры (hangul=융희제) деп белгілі, Кореяның соңғы монархы болды. Ол 1907 жылдан 1910 жылға дейін Корея империясының екінші және соңғы императоры ретінде билік етті. Суньчжон оның ізашары және әкесі Годжонг Жапон империясының қысымымен тақтан басқаннан кейін таққа отырды. Осы себепті, тарихшылар Суньчжонды жапондықтардың әлсіз қуыршақ билеушісі деп сипаттайды, ол Корея 1910 жылы ресми түрде аннексияланғанға дейін үш жыл ғана билік етті.
Sunjong (hangul=순종; 25 March 1874 – 24 April 1926), personal name Yi Cheok (hangul=정헌), also known as the Yunghui Emperor (hangul=융희제), was the last Korean monarch. He ruled from 1907 to 1910 as the second and last emperor of the Korean Empire. Sunjong was elevated to the throne after his predecessor and father, Gojong, was forced to abdicate by the Empire of Japan. Hence, Sunjong has been characterized by historians as being a powerless puppet ruler of the Japanese, reigning for just three years before Korea was officially annexed in 1910.
Кореяның мұрагерлік әміршісі
Сунчжон – император Годжон мен императрица Мёнсонның екінші ұлы. 1876 жылы екі жасқа толғанда Сунчжон Жосонның тақ мұрагері деп жарияланды. 1882 жылы ол Еохунг Мин руынан (кейіннен императрица Сунмёнгхё) әйелге үйленді. Ол 1904 жылғы 5 қарашада 31 жасында ауыр депрессиядан қайтыс болды, бұған дейін 1895 жылғы 8 қазанда жапон әскерінің қолынан қаза тапқан қайын анасы (императрица Мёнсон, сондай-ақ Еохунг Мин руының мүшесі) қорғауға тырысқаннан кейін. 1897 жылы әкесі Кореяны империя деп жариялағанда, 12 қазанда Сунчжон Корея империясының тақ мұрагері болып тағайындалды. 1898 жылғы 29 маусымда ол Корея императорлық армиясының фельдмаршалы болып тағайындалды. Сунчжон үш жылдан кейін, 1906 жылғы 11 желтоқсанда Юн Тэкянның қызы, Хэпьён Юн руынан Юн Чжунсунга үйленді, ол одан 20 жас кіші болды, және ол тақ мұрагері Юн (кейіннен императрица Сунчжон) атанды.
Sunjong was the second son of Emperor Gojong and Empress Myeongseong. When he turned two years old in 1876, Sunjong was proclaimed the Crown Prince of Joseon. In 1882, he married a woman of the Yeoheung Min clan (later Empress Sunmyeonghyo). She died at the age of 31 on 5 November 1904 due to a severe depression, after trying to protect her mother in law (Empress Myeongseong, also a member of the Yeoheung Min clan) from her assassination on 8 October 1895 by the Japanese military. When his father proclaimed Korea as an Empire in 1897, Sunjong was appointed as the Crown Prince of Imperial Korea on 12 October 1897. On 29 June 1898, he was appointed as the Field Marshal of the Imperial Korean Army. Sunjong remarried again 3 years later to the daughter of Yoon Taek young, Yun Jeung sun of the Haepyeong Yun clan, who was 20 years younger than him, on 11 December 1906, and she became Crown Princess Consort Yun (later Empress Sunjeong).
Корея императоры
1907 жылы 19 шілдеде Годжонг жапондықтардың күштеп ықпал етуі салдарынан тақтан түсірілді, ал Сунджонг Корея императоры аталды. Оның таққа отыру рәсімі Дон дук-джин салтанатымен өтті. Ол Сунджонгтың кіші жартылай інісі, Императорлық ханзада Йонгтың тақ мұрагері деп жарияланды және Деоксугун сарайынан Чандэокунг сарайындағы императорлық резиденцияға көшірілді. Сунджонгтың билігі Жапон үкіметінің Корея ішкі ісіне қарулы түрде араласуының күшеюімен шектелді. 1907 жылдың шілдесінде ол Корея императоры деп жарияланды, бірақ бірден 1907 жылғы Жапония-Корея шартына қол қоюға мәжбүр болды. Бұл шарт Жапон үкіметіне Кореяның басқаруын бақылауға және араласуға, сондай-ақ үкіметте жапон министрлерін тағайындауға мүмкіндік берді. Жапондық бақылауда Корея армиясы мемлекеттік қаржы ережелерінің болмауына байланысты таратылды. 1909 жылы Жапония Кореяның сот билігін жойған заңды қабылдады. Осы уақытта Жапония Корея мен Маньчжурия мәселелері бойынша Ресеймен келіссөздер жүргізу үшін Кореядағы Жапон резиденті генерал Ито Хиробумиді жіберді. Бірақ Ито Харбинде Ан Чжун Гыннан қаза тапты, бұл 1910 жылы Кореяның Жапонияға қосылуына әкелді. Сон Бён Джун және Ли Ван Ён сияқты Жапонияға жақын саясаткерлер Кореяның ерікті түрде қосылуын көрсету арқылы Кореяны Жапониямен біріктірді және 1910 жылдың 29 тамызында Жапония-Корея аннексиялық шартына қол қойды. Заң жүзінде болғанымен, Жапон үкіметінің араласуы Сунджонгтың Корея империясындағы билігін де-факто тоқтатты және ол билік құрған үш жылдың ішінде әлсіз қалды. Жапония 1910 жылдың 29 тамызында Корея империясын ресми түрде жойды, осымен Жосон әулетінің 519 жылдық тарихы аяқталды.
On 19 July 1907, Gojong was deposed as a result of Japanese coercion, and Sunjong was made the Emperor of Korea. His coronation was proceeded in Don doek jeon. He was proclaimed heir to the throne of Prince Imperial Yeong, the younger half brother of Sunjong, and moved from Deoksugung Palace to the imperial residence at Changdeokgung Palace. Sunjong's reign was limited by the gradually increasing armed intervention of the Japanese government in Korea. In July 1907, he was proclaimed emperor of Korea but was immediately forced to enter into the Japan–Korea Treaty of 1907. This treaty allowed the Japanese government to supervise and intervene in the administration and governance of Korea, which also allowed for the appointment of Japanese ministers within the government. While under Japanese supervision, the Korean army was dismissed on the pretext of a lack of public finance regulations. In 1909, Japan implemented the which effectively removed Korea's judicial power. Meanwhile, Japan dispatched Itō Hirobumi, Japanese Resident General of Korea, to negotiate with Russia over problems involving Korea and Manchuria. However, Itō was assassinated by Ahn Jung geun at Harbin, which led to the Japanese annexation of Korea in 1910. Pro Japanese politicians, such as Song Byung jun and Lee Wan yong, defected, merging Korea with Japan by fabricating Korea's willingness and establishing the Japan–Korea Annexation Treaty on 29 August 1910. Although still existent de jure, the intervention by the Japanese government effectively ended Sunjong's reign over the Korean Empire de facto and he became essentially powerless within three years of ruling. Japan, in effect, officially abolished the Korean Empire on 29 August 1910, ending 519 years of the Joseon dynasty.
Тағзылықтан кейін
Аннексия шартынан кейін бұрынғы император Суньчжон және оның әйелі император Суньчжон өмірлерінің соңына дейін дерлік тұтқын күйінде Чандэокгун сарайында (қазіргі Сеул қаласында) өмір сүрді. Суньчжон император ретінде ешқандай билікке ие бола алмады, себебі үкіметте тек жапонға жақын саясаткерлер ғана болды. Корея империясы құлағаннан кейін Суньчжон императорлық мәртебесінен патша мәртебесіне төмендетілді. Жапония оған Чандэок сарайының И патшасы (창덕궁 이왕) атағын берді және бұл атақтың мұрагерлікпен берілуіне рұқсат берді.
After the annexation treaty, the former Emperor Sunjong and his wife, Empress Sunjeong, lived the rest of their lives virtually imprisoned in Changdeokgung Palace (in present day Seoul). Sunjong could not exercise any power as emperor because there were only pro Japanese politicians in the government. After the Korean Empire collapsed, Sunjong was demoted from emperor to king. Japan allowed him the title of King Yi of Changdeok Palace (창덕궁 이왕) and allowed for the title to be inherited.
Танымал мәдениетте
2016 жылғы "Соңғы ханшайым" тарихи фильмінде Ань Санг Ву сомдаған рөл.
Portrayed by Ahn Sang woo in the 2016 period drama film The Last Princess.