Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы Корея мұрагер ханзадасы (1897–1970)
Last Crown Prince of Korea (1897–1970)
И Ун (hangul=이은; 20 қазан 1897 – 1 мамыр 1970) – Корея Императорлық үйінің 28-ші басшысы, Жапон Императорлық Армиясының генералы және Корея Империясының соңғы Императорлық мұрагер ханзадасы. 1907 жылы император болған Кореяның Суньчжонның мұрагері атанғанға дейін И Ун Императорлық ханзада Еонг (영친왕) атағымен танымал болды. 1910 жылы Корея Империясы Жапонияға қосылып, император Суньчжон тақтан басқа мәжбүр болды. И Ун 1920 жылғы 28 сәуірде Токиода принц Нашимото Моримасаның үлкен қызы, Нашимото ханшайымы Масакоға үйленді. 1926 жылғы 10 маусымда император Суньчжонның қазасынан кейін И Ун марқұм императордың атағын алып, Чандэокгунның (昌徳宮) И королі атанды. Ол Жапон Императорлық Армиясында генерал-лейтенант шеніне жетіп, Қытайдағы жапон әскерлеріне қолбасшылық етті және Жоғарғы соғыс кеңесінің мүшесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оған Кореяға кіруге рұқсат берілмеді, ал 1947 жылы Жапонияның жаңа Конституциясының 14-бабымен оның жапондық шендері алынып тасталды. 1970 жылы қайтыс болғаннан кейін И Ун, Чончжу Ли Корольдық Отбасы Қауымы берген Уимин мұрагер ханзадасы (의민태자) ретінде де танылады.
Yi Un (hangul=이은; 20 October 1897 – 1 May 1970) was the 28th Head of the Korean Imperial House, an Imperial Japanese Army general and the last Imperial Crown Prince of the Korean Empire. Before becoming the heir apparent to Sunjong of Korea, who became the emperor in 1907, Yi Un was known as the title Prince Imperial Yeong (영친왕). In 1910, the Korean Empire was annexed by Japan and Emperor Sunjong was forced to abdicate, and Yi Un married Princess Masako of Nashimoto, the eldest daughter of Prince Nashimoto Morimasa, on 28 April 1920 at Tokyo. On 10 June 1926, upon the death of Emperor Sunjong, Yi Un received the late emperor's title, and became the King Yi of Changdeokgung (昌徳宮李王), which referred to the palace Changdeokgung. He achieved the rank of Lieutenant General in the Imperial Japanese Army, commanded Japanese forces in China and served as a member of the Supreme War Council. After World War II he was refused entry to Korea, and his Japanese titles were removed by article 14 of the new Constitution of Japan in 1947. After his death in 1970, Yi Un is alternatively known as Crown Prince Uimin (의민태자), a posthumous name given by the Jeonju Lee Royal Family Association.
Ерте өмір
Принц 1897 жылы 20 қазанда Сеулдегі Деоксу сарайында Гвангму императоры Годжонның жетінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасы – ханшайым Еом Сон Ён, сарай қызметкері, кейіннен ханшайым Сунхён атағымен марапатталды. Ол император Суньчжон мен императорлық ханзада Уидің кіші інісі болды. 1900 жылы Императорлық ханзада Еонг атағын алды, ал 1907 жылы ханзада Уиден жас болғанына қарамастан, мұрагер ханзада болып тағайындалды. Уи ханзаданың сарайдағы қолдауы әлсіз болды, өйткені оның анасы, Чжан ханшайым, қаза тапқан еді. 1907 жылдың желтоқсанында Ито Хиробумидің бастамасымен Гакушуин курстық мектебінде оқу үшін Жапонияға жіберілді. Бұл қадам Корея корольдік отбасының Гаагадағы құпия елшілік ісінен кейін Жапонияға қарсы әрекеттер жасауына жол бермеу мақсатында жасалды. Жапон императоры Мэйдзи өзінің немерелеріне көңіл бөлмегенімен, И Унға қамқоршы ретінде көп көңіл бөлді. И Ун анасының 1911 жылы қайтыс болуынан кейін ғана Кореяға қайта оралуға рұқсат алды. 1927 жылдың мамырында ол Франция, Швейцария, Ұлыбритания, Бельгия, Нидерланды, Германия, Дания, Норвегия, Швеция, Польша, Австрия, Чехословакия, Италия, Монаконы қамтитын кең ауқымды Еуропа сапарына шықты және 1928 жылдың сәуірінде Жапонияға оралды. Тамыз айында майор болып, 1929 жылдың тамызында IJA 1-ші жаяу әскер полкінің командирі болды. 1930 жылдың желтоқсанында әскери дайындық жөніндегі бас инспектор болып тағайындалды және 1932 жылдың тамызында подполковник атанды. 1935 жылдың тамызында полковник болып тағайындалып, Уцуномиядағы IJA 59-шы жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті. 1937 жылдың сәуірінен бастап әскери академияда оқытушы болып жұмыс істеді. 1938 жылдың шілдесінде генерал-майор болып тағайындалды және желтоқсаннан бастап Екінші Қытай-Жапон соғысы басталғаннан кейін Солтүстік Қытайдағы жауынгерлік операцияларға қатысқан Солтүстік Қытай аймақтық армиясының штабына тағайындалды. 1939 жылдың бірінші жартысында ол Солтүстік Жапониядағы майдандық бөлімшелерді тексерді және Маньчжуриядағы Квантун армиясының гарнизондық бөлімшелерін қарады. Тамыз айында 2-ші гвардиялық бригаданың командирі болып тағайындалды, ал 1940 жылдың мамырында резервтегі Төртінші деполық дивизияның командирі болды. Желтоқсан айында генерал-лейтенант болып тағайындалды. 1941 жылдың шілдесінде Уцуномияда орналасқан IJA 51-ші дивизиясының командирі болып тағайындалды. Оның басшылығымен дивизия Квантун армиясының арнайы жаттығуына қатысу үшін Маньчжурияға көшірілді (Кеңес Одағымен болуы мүмкін кең ауқымды қақтығысқа дайындық). 1941 жылдың тамызында Кеңес Одағымен соғысқа дайындық ресми түрде тоқтатылды. Қыркүйекте дивизия IJA 23-ші армиясының басшылығымен Гуандунға көшірілді. Қараша айында әскери дайындық жөніндегі бас инспекция штабына қайта оралды. 1942 жылдың тамызынан бастап ханзада Жапон императорлық әуе күштеріне ауыстырылды және 1943 жылдың шілдесінен бастап 1-ші әуе армиясының командирі болды. 1945 жылдың сәуірінде Жоғарғы соғыс кеңесінің мүшесі атанды.
The prince was born on 20 October 1897 at Deoksu Palace in Seoul as the seventh son of Gojong, the Gwangmu Emperor. His mother was the Honorable Princess Consort Eom Seon yeong, a palace attendant, who was posthumously awarded the title of Princess Sunheon. He was also the younger half brother of Emperor Sunjong and Prince Imperial Ui. He was titled Prince Imperial Yeong in 1900, and became the crown prince in 1907, despite being younger than Prince Ui. Prince Ui's support base at court was not strong because his own mother, Lady Jang, had already died. In December 1907, he was taken to Japan on the initiative of Itō Hirobumi to be enrolled at Gakushūin Peers' School. The move was meant to ensure that the Korean royal family would not take any further anti Japanese actions following The Hague Secret Emissary Affair. Japanese Emperor Meiji, who largely ignored his own grandchildren, devoted a lot of attention to Yi Un, acting as his guardian. Yi Un was allowed to visit Korea again only after the death of his mother in 1911. In May 1927, he was sent on an extensive European tour, visiting France, Switzerland, United Kingdom, Belgium, Netherlands, Germany, Denmark, Norway, Sweden, Poland, Austria, Czechoslovakia, Italy, Monaco, and returning to Japan in April 1928. In August, he was promoted to major and in August 1929 became commander of the IJA 1st Infantry Regiment. In December 1930, he was assigned to the Inspectorate General of Military Training and was promoted to lieutenant colonel in August 1932. He became colonel in August 1935 and commanded the Utsunomiya based IJA 59th Infantry Regiment. From April 1937, he served as an instructor at the Army Academy. In July 1938, the prince was promoted to major general and from December was assigned to the staff of the North China Area Army, which was engaged in combat operations in northern China following the start of the Second Sino Japanese War. Throughout the first half of 1939, he made extensive inspection tours of front line units throughout northern Japan, and reviewed Kwantung Army garrison units in Manchukuo. In August, he was appointed commander of the Guards 2nd Brigade and in May 1940 was commander of the reserve Fourth Depot Division. He was promoted to lieutenant general in December. In July 1941, he was appointed commander of the IJA 51st Division also based in Utsunomiya. Under his command, the division relocated to Manchukuo to participate in the Special exercise of the Kwantung Army (actually a mobilization for the possible large scale conflict with the Soviet Union). The preparations for the war with the Soviet Union were officially cancelled in August 1941. In September, the division was transferred to Guangdong under command of IJA 23rd Army. He returned to a post on the staff of the Inspectorate General of Military Training in November. From August 1942, the prince was transferred to the Imperial Japanese Army Air Force and became commander of the 1st Air Army from July 1943. In April 1945, he became a member of the Supreme War Council.
Кейінгі өмірі
Жапонияның капитуляциясынан кейін И Ын 1947 жылы американдық оккупация кезінде патшалық мәртебесінен айырылды. Корея Жапон империясынан тәуелсіздік алғандықтан, ол мемлекетсіз деп жарияланды, бірақ Корея президенті Сингман Ри оның отбасымен Кореяға оралуға рұқсат беру туралы өтінішін қабылдамады. 1947 жылдың мамыр айында американдық оккупация аяқталғаннан кейін ол жапон азаматтығын алды және сол айда АҚШ-қа сапар шекті. 1959 жылдың наурыз айында, әлі де АҚШ-та болғанда, ол инсультке ұшырады. Мамыр айында Жапонияға оралды. 1960 жылы президент Ри оған Кореяға оралуға рұқсат бермеді, бірақ ханзадаға Сент-Джеймс сарайындағы Корея елшісі лауазымын ұсынды. Ол денсаулығына байланысты бас тартты, бірақ 1960 жылдың маусым-тамыз айларында Нью-Йоркке, ал 1961 жылдың наурыз-мамыр айларында Гавайиге сапар жасады. Денсаулығы күрт нашарлағандықтан, 1961 жылдың тамызынан бастап Токиодағы ауруханада жатты. 1963 жылдың қарашасында президент Пак Чун Хи ханзада И Ын мен ханшайым Банджаға Кореяға оралуға рұқсат берді. Сол кезде ханзада И Ын ми тромбозынан есінен танып қалған еді. Ол Сеулдегі Сент-Мэри ауруханасында емделді. Өмірінің соңғы жылдары ханзада И Ын Банджамен және оның кіші әпкесі, принцесса Дёкхэмен бірге Сеулдегі Чандэок сарайындағы Наксон залында, Корея императорлық отбасының бұрынғы резиденциясында тұрды. Туған еліне оралғаннан кейін жеті жыл өткен соң, ол 1970 жылдың 1 мамырында Сеулдегі Чандэок сарайының Наксон залында қайтыс болды. Ол Сеул маңындағы Намянджудағы Хонгреунгке жерленді.
Following the surrender of Japan, Yi Un lost his royal status under the American Occupation of Japan in 1947. He was also declared stateless, as Korea had become independent of the Empire of Japan, but Korean President Syngman Rhee had refused his request to be allowed to return to Korea with his family. In May 1947, following the end of the American occupation, he acquired Japanese citizenship and travelled to the United States the same month. In March 1959, while still in the United States, he suffered from a stroke. He returned to Japan in May. In 1960, President Rhee again denied him permission to return to Korea, but instead offered the prince the position of Korean Ambassador to the Court of St. James's. He refused on the grounds of illness, but made a trip to New York from June to August 1960, and to Hawaii from March to May 1961. His health deteriorating rapidly, he was hospitalized in Tokyo from August 1961. In November 1963, President Park Chung Hee granted permission for Prince Yi Eun and Crown Princess Bangja to return to Korea. By that time, Prince Yi Eun was unconscious from cerebral thrombosis. He received treatment at St. Mary's Hospital in Seoul. In his final years, Prince Yi Eun lived at Nakseon Hall, Changdeok Palace, the former residence of the Korean Imperial Family in Seoul, with Bangja and his younger sister Princess Deokhye. Seven years after returning to his country, he died on 1 May 1970 at Nakseon Hall, Changdeok Palace, Seoul. He was buried at Hongreung in Namyangju, near Seoul.
Балалар
И Цзинь (ханжа=李晋; 1921 жылдың 18 тамызында туған – 1922 жылдың 11 мамырында қайтыс болған), ханзада Ын мен оның әйелі ханшайым Банджаның үлкен ұлы. И Цзинь ата-анасымен Кореяға сапарға барған кезінде, нәресте кезінде күрт қайтыс болды. Бұл оның өліміне байланысты түрлі теориялардың пайда болуына себеп болды. Оның жаназасы 1922 жылдың 17 мамырында өткізілді және ол Кореяда жерленген. И Гу (ханжа=李玖; 1931 жылдың 29 желтоқсанында туған – 2005 жылдың 16 шілдесінде қайтыс болған), ханзада Ын мен оның әйелі ханшайым Банджаның екінші ұлы. Ханзада Гу әкесі қайтыс болғаннан кейін Корея императорлық үйінің 29-шы басшысы атанды. Ол 1959 жылдың 25 қазанында Нью-Йорктегі Санкт-Джордж шіркеуінде американдық азамат Джулия Муллокқа үйленді, олардың балалары болған жоқ, бірақ 1959 жылы туған Евгения Ынсук Ли (Ынсук) деген қызды өрбітті.
Yi Jin (hanja=李晋; born 18 August 1921 – 11 May 1922), the elder son of Prince Eun and his wife, Princess Bangja. Yi Jin died abruptly during his infancy while on a visit to Korea with his parents. This fueled conspiracy theories about the circumstances of his death. His funeral was held on 17 May 1922 and he is buried in Korea. Yi Gu (hanja=李玖; born 29 December 1931 – 16 July 2005), the second son of Prince Eun and his wife, Princess Bangja. Prince Gu became the 29th Head of the Korean Imperial Household upon the death of his father. He married an American citizen Julia Mullock on 25 October 1959 at St George's Church in New York, they had no issue but adopted a daughter, Eugenia Unsuk Lee (Eun sook) (b. 1959).
Мұра
И Ун қайтыс болғаннан кейін Кореяның Юймин мұрагер ханзадасы ретінде танылды. Президент Пак Чун Хи бекіткен И Уннің рух тақташасы, патшалық дәстүрге сәйкес, 1973 жылғы 6 мамырда Джонгмё ғибадатханасына орналастырылды. И Уннің Токиодағы Киташиркава сарайы резиденциясы алғашқыда 1930 жылы салынған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол 1955 жылы есігін ашқан Акасака Принс қонақ үйіне (кейін Гранд Принс қонақ үйі Акасака) айналдырылды. 2013 жылы қонақ үй бұзылғаннан кейін, ғимарат Токио Garden Terrace Kioicho құрамына кіріп, банкеттік зал ретінде жаңартылып, қазір Akasaka Prince Classic House деп аталады.
Yi Un is known posthumously as Yi Un, Crown Prince Euimin of Korea. Approved by the President Park Chung Hee, Yi Un's spirit tablet was put into Jongmyo shrine on 6 May 1973 according to the royal tradition. Yi Un's residence Kitashirakawa Palace in Tokyo was originally built in 1930. After World War II, it was converted to Akasaka Prince Hotel, which opened in 1955 (later Grand Prince Hotel Akasaka). After the hotel was demolished in 2013, the building became part of Tokyo Garden Terrace Kioicho, refurbished as a banquet facility, now known as Akasaka Prince Classic House.
Танымал мәдениетте
2016 жылғы "Соңғы ханшайым" тарихи фильмінде Пак Су Ён сомдаған рөл.
Portrayed by Park Soo young in the 2016 period drama film The Last Princess.