Марлборо, Уилтшир: тарихы тереңге саятын ежелгі қала. Кеннет өзені жағасында орналасқан, Marlborough Mound б.з.д. 2400 жылға дейін сонады. Туризмге тартымды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уилтширдегі қала және азаматтық приход, Англия.
Town and civil parish in Wiltshire, England
Марлборо (/audio=En uk Marlborough. ogg) – Англияның Уилтшир графтығындағы базар қаласы және азаматтық приход. Қала Лондоннан Батқа дейінгі ескі басты жол – Old Bath Road бойында орналасқан. Кеннет өзенінің жағасында, Солсбериден 39 шақырым солтүстікке, Суиндоннан 16 шақырым оңтүстік-шығысқа қарай жатыр.
Marlborough (/audio=En uk Marlborough. ogg/'/m//ɔː//l//b//ər//ə/ MAWLbər ə, '/m//ɑːr//l// / MARL ) is a market town and civil parish in the English county of Wiltshire on the Old Bath Road, the old main road from London to Bath. The town is on the River Kennet, 24 miles (39 km) north of Salisbury and 10 miles (16 km) southeast of Swindon.
Тарих
Адамның қоныстанғандығының ең ерте белгісі – Марлборо төбесі, Марлборо колледжі аумағындағы 62 фут (19 м) биіктіктегі тарихи қорған. Радиокөміртектік талдаулар оның шамамен б.з.д. 2400 жылға дейін соққандығын көрсетті. Ол қаладан батысқа қарай 5 миль (8 км) жерде орналасқан, әлдеқайда үлкен Сильбури төбесімен шамалас жасқа ие. Аңыз бойынша, төбе Мерлиннің жерленген орны және қаланың аты Мерлиннің қорғанынан шыққан. Дегенмен, қаланың атының шығу тегі ортағасырлық «марл» терминінен, яғни «тасқалдық топырақтан» туындаған болуы мүмкін – демек, «тасқалдық үстіндегі қала». Алайда, географ Джон Эверетт Хиттің соңғы зерттеулері аймақтың ежелгі аңглосаксондық атауын Мерлеберге деп анықтады, бұл Мэрл есімді адамның аты мен «берг» (төбе) немесе «меаргеалла берг» (генциан гүлі өсетін төбе) сөздерінен құралған. Джон Спидтің 1611 жылғы Уилтшир картасында қаланың аты Марлингс-боро деп тіркелген. Қаланың ұраны – Ubi nunc sapientis ossa Merlini («Дана Мерлиннің сүйектері қазір қайда?»). Адамның қоныстанғандығына тағы бір дәлел – Марлборо шелектері, темір дәуіріндегі шырша ағашынан жасалған, үш темір дөңгелек, жоғарғы табан және екі тұтқасы бар жерлеу шелегі; сонымен қатар, адам және мифтік жануарлардың бас суреттерімен әшекейленген қола жолақтары бар, қазір Девиздегі Уилтшир мұражайында қойылған. Марлбороның шығысында, Милденхолл (Кунетио) қаласында римдік қалдықтары және үлкен Милденхолл монеталар қоры табылды. Кейінірек саксон қонысы The Green айналасында өркендеді, ал Избери-Лейн және Стоунбридж-Лейн жерлерінде екі ерте өзен арқылы өту жолдары салынды. 1067 жылы Жеңімпаз Уильям Марлборо аймағын бақылауына алды және тарихи дәуірге дейінгі төбеде орналасқан ағаштан жасалған қорған-құрылысты салуға кірісті. Ол шамамен 1100 жылы аяқталды. 1175 жыл шамасында қаланы нығайту үшін тас пайдаланылды. Марлборо туралы алғашқы жазбаша куәлік 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында кездеседі. Уильям сонымен қатар Марлборода Уильям I және ерте Уильям II күміс ақшаларын шығаратын монета соғу орталығын құрды. Монеталарда қаланың аты Maerlebi немесе Maerleber деп көрсетілген. Ол сондай-ақ көршілес Савернак орманды патшалық аңшылық алқабы ретінде белгіледі, ал Марлборо қамалы патшалық резиденцияға айналды. Генрих I 1110 жылы осы жерде Пасха мерекесін тойлады. Генрих II Шотландия королімен келіссөздер жүргізу үшін Марлборо қамалында болды. Оның ұлы Ричард I («Арыстан жүрек») 1186 жылы қаланы ағасы Джонға сыйлады. Джон патша осы жерде үйленді және Марлборо қаласында уақыт өткізді, онда ол қазыналықты құрды. 1204 жылы король Джон қалаға жыл сайынғы сегіз күндік жәрмеңке өткізуге рұқсат берді, ол 14 тамызда, Біздің Анамыздың Көтерілісі мерекесінің алдында басталады (15 тамыз), онда «барлығы Уинчестердегі жәрмеңкедегі әдеттегі еркіндіктер мен жеңілдіктерден пайдалана алады». Ол сонымен қатар апталық базарларды сәрсенбі және сенбі күндері өткізуге рұқсат берді. Бұл әлі күнге дейін жалғасуда. 1267 жылы Генрих III мұнда Парламент отырысын өткізді, онда Марлборо заңы қабылданды (бұл шағын жер иелеріне құқықтар мен артықшылықтар берді және корольдің жерді иелену құқығын шектеді). Бұл заңда ешкім сот рұқсатынсыз көршісінің мүлкін заңсыз алып қоюға құқылы емес деп жазылған. Хартиялардан басқа, бұл ағылшын заңдарының ең көне, әлі күшін жойған жоқ заңы. 1230-шы жылдардан бастап қалада күміс көшесіне (қазіргі күміссіз көше) жақын жерде еврей қауымы өмір сүрді және синагог құрды. 1275 жылдың қаңтар айында Элеонора Прованс өзінің иелігіндегі барлық қалалардан еврейлерді қуды, ал Марлборо еврейлері Девизге көшіп кетті. XIV ғасырдың соңында қамал құлдырап, бірақ Корольдік меншікте қалды. Содан кейін Эдуард VI оны Сеймурлар отбасына, анасының туыстарына берді. 1498 жылы Томас Уолси (қазіргі бос) Санкт-Петер шіркеуінде діни қызметкер болып тағайындалды. Кейіннен кардинал және лорд-канцлер болды. 1642 жылы Марлбороның тыныштығы ағылшын азаматтық соғысымен бұзылды. Сеймурлар патшаның қамалын қорғады, бірақ қала Парламенттің жағында болды. Оксфордқа жақын орналасқан Карл патша Марлбороға қарсы күресуге мәжбүр болды. «Бұл қала елдегі ең жаман ниетті, болмаса, тұрғындарының өсектелуі мен зұлымдығын ескерсек, оның орналасуы гарнизон үшін өте қолайсыз. Бұл орын корольге тез арада жаман көрші болады, себебі ол бай өңірдің жүрегінде орналасқан және оны қысымға алады, тіпті оның жайлауларын да бұзады». Патша лорд Дигбиді Оксфордтан жіберді, ол 24 қарашада 1642 жылы қаланы алу үшін төрт жүз атты әскермен келді. Ол қалаға келгенде, алдымен келіссөздер жүргізуді жөн көрді, осылайша тұрғындарға қорғаныс дайындауға және әскер жинауға мүмкіндік берді. Олар шамамен жеті жүз нашар қаруланған адамды жинады. Осы кезде қала Дигбиге былай деп жауап берді: «Патшаның Ұлылығы, егер ол патшалық және соғыс емес, ақылды түрде келсе, ол бұл қалаға ханзада халыққа келгендей құрметпен қабылдалады; бірақ Марлбороның жақсы қаласын Дигби мырзадай опасыз адамға тапсыру – олар өлгеніміз жақсы». Бірнеше шайқастардан кейін, корольдік әскерлер қаланың тар көшелері арқылы кіріп, қаланы басып алды және тонады, көптеген ғимараттар өртке ұшырады. Жүз жиырма тұтқын тізбектеліп Оксфордқа жеткізілді. Кейін қала патша тарапынан тасталып, соғыста қатыспады. 28 сәуірде 1653 жылы Марлбороның Ұлы өрті терішінің ауласында басталды және жылдам таралып, төрт сағаттан кейін қалалық әкімшілік, Әйіс ханның шіркеуі, округтік қару-жарақ қоймасы және 244 үйді толығымен өртеді. Бұл оқиға жергілікті ғана емес, кеңінен танылды; Глостерширдің батысындағы Уоттон-андер-Эдж приход тізімі 9 тамызда 1653 жылы Марлбороның қиын жағдайдағы тұрғындарына көмек көрсету үшін 18 фунт 17 шиллинг және алты жарым пенс жиналғанын тіркеді. Ұлы өрттен кейін қаланы қайта жарақтандыру кезінде жол кеңейтілді және ол Англиядағы ең кең көше деп жиі айтылады, бірақ шын мәнінде ең кеңі – Стоктон-он-Тис қаласында. Бұл кең көше жергілікті базар үшін жеткілікті кеңістік береді. 1679 және 1690 жылдары өрт тағы да қаладан өтті. Осы жолы «Марлборо қаласындағы үйлер мен басқа да ғимараттарды қамыстан жабуға тыйым салу» туралы парламенттік акт қабылданды. 1804 жылы Марлборо ақ жылқысы қаланың оңтүстік-батысындағы төбеге, Мистер Грислидің академиясының оқушыларымен кесілді. 1901 және 1934 жылдары қала шекарасы батысқа қарай Прешут поселкесін (Прешут азаматтық округінен бөлінген) және Мантон ауылын қосу үшін кеңейтілді. Марлборо қалалық әкімшілігі 1902 жылы аяқталды. 2004 жылы Марлборо қалалық хартасының 800 жылдығы тойланды. Мерекелердің ішінде Марлборо ойыншыларының «Уақыт дөңгелегі» атты көшелік қойылымы және Уэльс принцінің келуі болды.
The earliest sign of human habitation is the Marlborough Mound, a 62 feet (19 m) prehistoric tumulus in the grounds of Marlborough College. Recent radiocarbon dating has found it to date from about 2400 BC. It is of similar age to the larger Silbury Hill about 5 mile (8 km) west of the town. Legend has it that the Mound is the burial site of Merlin and that the name of the town comes from Merlin's Barrow. More plausibly, the town's name possibly derives from the medieval term for chalky ground "marl"—thus, "town on chalk". However more recent research, from geographer John Everett Heath, identifies the original Anglo Saxon place name as Merleberge, with a derivation from either the personal name of Mærle combined with beorg (hill), or meargealla beorg: hill where gentian grows. On John Speed's map of Wiltshire (1611), the town's name is recorded as Marlinges boroe. The town's motto is Ubi nunc sapientis ossa Merlini ("Where now are the bones of wise Merlin"). Further evidence of human occupation comes from the discovery in St Margaret's Mead of the Marlborough Bucket, an Iron Age burial bucket made of fir wood with three iron hoops, a top bar and two handles; it also sports bronze bands decorated with human heads and mythical animals, and is now on display at the Wiltshire Museum in Devizes. Roman remains and the large Mildenhall Hoard of coins have been found two miles to the east of Marlborough, at Mildenhall (Cunetio). A later Saxon settlement grew up around The Green and two early river crossings were made at Isbury Lane and Stonebridge Lane. In 1067 William the Conqueror assumed control of the Marlborough area and set about building a wooden motte and bailey castle, sited on the prehistoric mound. This was completed in around 1100. Stone was used to strengthen the castle in around 1175. The first written record of Marlborough dates from the Domesday Book in 1086. William also established a mint in Marlborough, which coined the William I and the early William II silver pennies. The coins display the name of the town as Maerlebi or Maerleber. He also established the neighbouring Savernake Forest as a favourite royal hunting ground and Marlborough castle became a Royal residence. Henry I observed Easter here in 1110. Henry II stayed at Marlborough castle in talks with the King of Scotland. His son, Richard I ("Coeur de Lion") gave the castle to his brother John, in 1186. King John was married here and spent time in Marlborough, where he established a Treasury. In 1204 King John granted Charter to the Borough which permitted an annual eight day fair, commencing on 14 August, the vigil of the Feast of the Assumption of Our Lady (15 August), in which "all might enjoy the liberties and quittances customary in the fair at Winchester". He also established that weekly markets may be held on Wednesdays and Saturdays. These continue to this day. Henry III held Parliament here, in 1267, when the Statute of Marlborough was passed (this gave rights and privileges to small land owners and limited the right of the King to take possession of land). This law states that no one shall seize his neighbour's goods for alleged wrong without permission of the Court. Apart from Charters, it is the oldest statute in English law which has not yet been repealed. A Jewish community lived in the town from the 1230s, near Silver Street (now Silverless Street) and established a synagogue. In January 1275, Eleanor of Provence expelled Jews from all of the towns within her dower lands, and the Jews of Marlborough relocated to Devizes. The castle fell into disrepair by the end of the 14th century but remained Crown property. Edward VI then passed it to the Seymour family, his mother's relatives. In 1498 Thomas Wolsey was ordained priest in (the now redundant) St Peter's church. He later rose to become a cardinal and Lord Chancellor. In 1642 Marlborough's peace was shattered by the English Civil War. The Seymours held the Castle for the King but the town was for Parliament. With his headquarters in nearby Oxford, King Charles had to deal with Marlborough. "A Town the most notoriously disaffected of all that Country, otherwise, saving the obstinacy and malice of the inhabitants, in the situation of it very unfit for a garrison this place the King saw would prove quickly an ill neighbour to him, not only as it was in the heart of a rich County, and so would straighten him, and even infest his quarters." The King sent Lord Digby who left Oxford to take the town at the head of four hundred horse on 24 November 1642. When he arrived, he chose to parley first, thus giving the inhabitants a chance to prepare defences and to recruit troops. They mustered about seven hundred poorly armed men. At this point, the town issued a reply to Digby: "The King's Majesty, providing he were attended in Royal and not in war like wise, should be as welcome to that town as ever was Prince to People; but as to delivering up the good Town of Marlborough to such a traitor as Lord Digby they would sooner die". After some early skirmishes, Royalist troops infiltrated the town down its small alleyways. The town was captured and looted and many buildings were set ablaze. One hundred and twenty prisoners were marched in chains to Oxford. The town was later abandoned by the King and took no further part in the war. On 28 April 1653 the Great Fire of Marlborough started in a tanner's yard and spread quickly, eventually after four hours burning the Guildhall, St Mary's Church, the County Armoury, and 244 houses to the ground. This event attracted more than local attention; the parish register of Wotton under Edge, in the west of Gloucestershire, records on 9 August 1653 that 18 pounds 17 shillings and six and a half pence had been collected in the parish for the relief of the distressed inhabitants of Marlborough. During the rebuilding of the town after the Great Fire, the high street was widened and is often claimed to be the widest in England though the actual widest is in Stockton on Tees. This wide street allows ample space for the local market. Fire swept through the town again in 1679 and 1690. This time, an Act of Parliament was passed "to prohibit the covering of houses and other buildings with thatch in the Town of Marlborough". In 1804 the Marlborough White Horse was cut on a downland slope southwest of the town, by boys from Mr Greasley's Academy in the High Street. In 1901 and 1934 the boundaries of the borough were extended to include the hamlet of Preshute (which was separated from Preshute civil parish) and the village of Manton, both to the west of the town. Marlborough Town Hall was completed in 1902. In 2004 Marlborough celebrated 800 years of its Town Charter. Among the celebrations were a street play by the Marlborough Players titled Wheels of Time, and a visit from the Prince of Wales.
Оқиғалар
Марлборо шүберек жәрмеңкесі бастапқыда жергілікті тауарлар сатылатын немесе айырбасталатын базар болды. Кейіннен ол жұмыс іздеген ауыл шаруашылығы жұмысшыларын жұмысқа тарту жәрмеңкесіне айналды, бірақ қазір ол көшпенді ойын-сауық жәрмеңкесіне айналды. Ол қазан айының екі демалыс күні "үлкен шүберек" және "кіші шүберек" жәрмеңкелері ретінде өтеді. 2014 жылы бұл 3-4 және 17-18 қазанға белгіленді. 1986 жылдан бастап маусым немесе шілде айында бірнеше күн бойы қалада музыка фестивалі өткізілді. 1997 жылы бұл Марлборо халықаралық джаз фестиваліне айналды, ол 2016 жылдан кейін тоқтатылды.
The Marlborough mop fair was originally a market where local goods could be sold or bartered. It later developed into a hiring fair for agricultural workers seeking employment, but now has become a travelling funfair. It takes place over two weekends in October, as the "big mop" and "little mop" fairs. In 2014 these were set for 3–4 and 17–18 October. From 1986 a music festival was held in the town for a number of days in June or July. In 1997 this became the Marlborough International Jazz Festival, which ceased after 2016.
Белгілі ғимараттар
Қасиетті Мария шіркеуі I санаттағы ескертулі ғимарат. Мантонмен іргелес Прешуттегі Санкт-Джордж шіркеуі XII ғасырда салынған және 1854 жылы Т. Х. Уайат тарапынан күрделі жөндеуден өткен. Ол ІІ* санаттағы ескертулі ғимарат. Бас көшенің батыс жағындағы Санкт-Петр және Санкт-Пол шіркеуі ІІ* санаттағы ескертулі ғимарат. Ол 15 ғасырда салынған және 1862-1863 жылдары Т. Х. Уайат тарапынан ішінара қайта құрылған. Кардинал Вулси 1498 жылы осы жерде дін қызметкері болып тағайындалған. Бас көшенің солтүстік жағында Саудагер үйі орналасқан, қазіргі уақытта ол қалпына келтірілуде, бірақ сәуірден қазанға дейін сейсенбі, жұма және сенбі күндері экскурсиялар үшін ашық. Үй 1653 жылғы Ұлы өрттен кейін салынған. Бұл үй жібек саудагеріне тиесілі болған және қала орталығындағы осындай үйлер үшін сирек кездесетіндей, бастапқы бөлмелердің орналасуы сақталған. Жақында ашылған және консервацияланып жатқан қабырға суреттері ерекше назар аударады. Бір бөлме жібек маталарды ұстанып, жолақты өрнекпен боялған, және бұл Ұлыбританиядағы бірегей болуы мүмкін.
The parish church of St Mary is Grade I listed building. St George's church in Preshute, adjoining Manton dates from the 12th century and was substantially restored in 1854 by T. H. Wyatt. It is Grade II* listed. The Church of St Peter and St Paul at the west end of the High Street is Grade II* listed. It dates from the 15th century and was partly rebuilt by T. H. Wyatt in 1862–3. Cardinal Wolsey was ordained priest here in 1498. On the north side of the high street is the Merchant's House, which is currently under restoration but part of which is open to the public for guided tours on Tuesdays, Fridays and Saturdays from April to October. The house was built following the Great Fire of 1653. It was the property of a silk merchant and, rarely for a house of this type in a town centre, retains its original room pattern. Notable are the wall paintings recently uncovered, which are undergoing conservation. One room painted in a striped pattern, copying silk hangings, is perhaps unique in Great Britain.
Басқару
Марлборо Уилтшир графтығының және сол аттас әкімшілік ауданының құрамында орналасқан. Жергілікті басқару үшін оны Уилтшир кеңесінің біртұтас органы басқарады. 2020 жылғы жергілікті шекараны қарау нәтижесінде, приходтың аудандық және кеңес сайлаулары үшін екі бөлімі бар – Марлборо Шығысы және Марлборо Батысы. Марлборо және Мантон бірлесіп, 16 кеңесшісі бар Марлборо қалалық кеңесі деп аталатын азаматтық приходты құрайды. 2009 жылға дейін Уилтшир жойылған, метрополитендік емес Уилтшир округінің құрамында болды. Оны округ деңгейінде Уилтшир округі кеңесі және Кеннет аудандық кеңесі басқарды. Марлборо – Девиз сайлау округінің бөлігі, және 2019 жылдан бері консерватор Дэнни Крюгер оны Парламентте (Халық қабылдауында) өкілдік етеді. Оның өкілі 1924 жылдан бері консерватор болып келеді.
Marlborough is within the county of Wiltshire, and the administrative district of the same name. For local government purposes, it is administered by the Wiltshire Council unitary authority. Since the local boundary review of 2020, the parish has two wards for both parish and council elections – Marlborough East and Marlborough West. Marlborough and Manton collectively form a civil parish with a parish council known as the Marlborough Town Council, which has 16 councillors. Prior to 2009, Wiltshire was part of the now abolished non metropolitan county of Wiltshire. It was governed by Wiltshire County Council at the county level and the Kennet District Council. Marlborough is part of the Devizes constituency, represented in the House of Commons since 2019 by Danny Kruger, a Conservative. Its representative has been a Conservative since 1924.
Білім
Марлборо колледжі – тәуелсіз мектеп-интернат, қаланың батыс жағында орналасқан. Қаланың жергілікті билік орта мектебі, Сент-Джон академиясы Ofsted-тің орташа деңгейден жоғары мектеп және жоғары сынып колледжі деп бағаланған, ал 2014 жылғы маусым айындағы есебінде ерекше деп танылды. Бұл мектеп бұрынғы Марлборо гимназиясы мен орта мектебі біріктірілген кезде құрылды. Сондай-ақ, Сент-Мэри бастауыш мектебі де бар.
Marlborough College, an independent boarding school, is on the west side of the town. The town's local authority secondary school, St John's Academy had been considered an above average school and sixth form college by Ofsted, and in the June 2014 report it was considered outstanding. It was formed when the former Marlborough Grammar School and secondary modern school were amalgamated. There is also a primary school, St Mary's.
Спорт
Марлборо – Марлборо регби клубының орны. Олар 2009–10 жылғы Оңтүстік-Батыс дивизионының Дорсет және Уилтс 1 Солтүстік лигасындегі ең сәтті маусымын аяқтады, барлық 22 ойынды жеңіп, Оңтүстік округтерінің Оңтүстік лигасына жолдама алды. 2018 жылы бірінші құрама Оңтүстік-Батыс 1 Шығыс лигасында өнер көрсетсе, 2023 жылы Аймақтық 2 Оңтүстік-Шығыс чемпионы атанды және алғаш рет 5-ші деңгейге көтерілді. Клубтың екінші құрамасының ересектер командасымен қатар көптеген жас ойыншылары да бар. Марлборо Таун ФК өз үй ойындарын қаланың шығысында орналасқан Элкот Лейн стадионында өткізеді және Уилтшир лигасының мүшесі болып табылады. 350-ден астам ойыншысы бар Марлборо жастар футбол клубы Солтүстік Уилтшир жастар футбол лигасынде ойнайды. Крикет командасының бірінші құрамасы WEPL Уилтшир Премьер лигасынде бақ сынасады. Марлборо хоккей клубы Марлборо колледжінде ойнайды. Әр сенбі сайын Марлборо Комон паркінде паркран жүгірісі өтеді.
Marlborough is home to Marlborough Rugby Club, who completed their most successful season in recent history in the 2009–10 South West Division Dorset & Wilts 1 North league, winning all 22 games to secure promotion to the Southern Counties South league. In 2018, the first XV has competed in South West 1 East and in 2023, they were Regional 2 South East champions, winning promotion to tier 5 for the first time. The club has a second XV senior team as well as many junior players. Marlborough Town F. C. play their home games at Elcot Lane, to the east of the town, and are members of the Wiltshire League. There is a youth football club, Marlborough Youth FC, with over 350 players that play in the North Wiltshire Youth Football League. There is a cricket team whose 1st X1 compete in the WEPL Wiltshire Premier Division. Marlborough Hockey Club play at Marlborough College. A parkrun takes place on Marlborough Common every Saturday.
Дін
Қала Англия шіркеуінің Марлборо деканатының ортасында орналасқан, ол Солсбери епархиясының және Кентербери провинциясының құрамында. Ауылдық декан Марлборо, Риджвей, Верхний Кеннет және Уиттон приходтарына жауапты, олардың барлығы 16 приходты құрайды. Қаладағы екі Англия шіркеуінің арасында Санкт-Петер шіркеуі пайдаланылмай қалды және өнер орталығына айналдырылды. I санаттағы ескерткіш болып табылатын Сент-Мэри шіркеуі құлшылық ету үшін қолданылуда. Әйгілі жокей сэр Гордон Ричардс Марлборо Комонындағы жаңа зиратқа жерленген, бұл екі ескі шіркеу маңында жерлеу тоқтатылғаннан кейін ашылған екінші зират.
The town is at the heart of the Church of England Marlborough deanery in the diocese of Salisbury in the province of Canterbury. The rural dean has responsibility for the benefices of Marlborough, Ridgeway, Upper Kennet and Whitton which in total comprise 16 parishes. Of the town's two Church of England parish churches, St Peter's has been made redundant and converted into an arts centre. St Mary's, a Grade I listed building, remains in use for worship. The renowned jockey Sir Gordon Richards is buried in the new cemetery on Marlborough Common, the second of two such cemeteries to be opened after the two old churchyards stopped being used for burials.
Медиа
Жергілікті теледидар қызметтерін BBC West және ITV West Country, Mendip таратушысы және жергілікті қайталағыш арқылы көрсетеді. Аймақ үшін радио станциялар – BBC Radio Wiltshire 104.9 FM және Heart West 96.5 FM. Аймақтың жергілікті газеті – Gazette and Herald.
Local TV services are provided by BBC West and ITV West Country, via the Mendip transmitter and a local relay. Radio stations for the area are BBC Radio Wiltshire on 104.9 FM and Heart West on 96.5 FM. The local newspaper for the area is the Gazette and Herald.
Көлік
Бір кезде қалаға екі темір жол желісі (Грейт-Уэстерн темір жолы және Мидленд және Оңтүстік-Батыс түйіспелі темір жолы) қызмет көрсеткенімен, қазіргі таңда қаланың тікелей темір жол қатынасы жоқ. Ең жақын стансалар – Пьюси (6,7 миль), Бедвин (6,9 миль) және Суиндон (12,7 миль). Марлборо А4 (Аңгерфордтан Калнеге дейін), А346 (Тидворттан Суиндонға дейін) және А345 (Солсбериден) жолдары арқылы жақсы байланысқан. Сонымен қатар, ұзақ қашықтықты ұлттық жол – Уэсекс Риджвей, Марлбородан Дорсеттегі Лайм Региске дейін өтеді.
Although once served by two railway lines (the Great Western Railway and the Midland and South Western Junction Railway) the town no longer has any direct rail access. The nearest stations are Pewsey (6.7 miles), Bedwyn (6.9 miles), and Swindon (12.7 miles). Marlborough is well connected by road with the A4 from Hungerford to Calne, A346 from Tidworth to Swindon and A345 from Salisbury meeting there. The long distance National Trail, the Wessex Ridgeway, runs from Marlborough to Lyme Regis in Dorset.
Климат
Марлбороның мұхиттық климаты ішкі орналасуымен шартталған және биіктігінің арқасында оңтүстік жағалау аймақтарына қарағанда қырауға көбірек бейім. Мысалы, 1909 жылы қалада сол жылғы Ұлыбританиядағы ең төмен температура тіркелді, 3 наурызда температура -17,8 °C (0 °F) құрады.
Marlborough has an oceanic climate somewhat influenced by its inland position and at elevation is more prone to frost than southern coastal areas. For example, in 1909 the town reported the equal lowest temperature in the UK at a station below for that year, with a temperature of 17.8 °C ( 0 °F) on 3 March.