Кіріспе
Англиядағы жол
Ессекс арқылы өтетін A12 автожолының 84 шақырымдық бөлігі екі қатарлы және үш қатарлы учаскелерден тұрады, M25 автожолынан Ипсуич қаласына дейін ені сегіз рет өзгеріп тұрады. 2007 жылы Cornhill Insurance компаниясы жүргізген сауалнамада "бұзылған жолдар мен жол жөндеу жұмыстарына байланысты үнемі жабылулар" себепті Ұлыбританиядағы ең нашар жол деп танылды. A12 автожолы Англия автомобиль жолдарының A12 және A120 бағыттарын басқару стратегиясына сәйкес келеді. Блэкволл туннелінен солтүстікке қарай басталып, A102 автожолымен жалғасады, Боу және Хакни Уик арқылы солтүстікке, содан кейін Лейтон және Ромфорд арқылы солтүстік-шығысқа қарай, Эссекске кіріп, Брентвуд және Колчестер қалаларынан өтеді. Саффолк округінде Ипсуич және Саксмундхем қалаларынан өтеді, содан кейін Норфолк округіне кірмес бұрын Лаустофт арқылы жағалау бойымен жүреді, Горлстон-он-Сиден өтіп, Ұлы Ярмут қаласында аяқталады. 2017 жылдың ақпан айында Ұлы Ярмут пен Лаустофт арасындағы бағыт А47 ретінде қайта нөмірленді, сондықтан қазіргі таңдағы жол Лаустофт қаласының оңтүстігіндегі Баскуль көпірінде аяқталады.
Тарих
A12 жолы 1922 жылы Ұлыбритания жол нөмірлеу жүйесінің аясында құрылды. Бастапқыда маршрут Стратфордтан қазіргі A118 тас жолымен Ұлы Ярмутқа дейін созылған. 1940 жылдардың ортасында Лондон шегіндегі бұл бөлік Шығыс даңғылына бағытталды, ал 1999 жылы Блэкволл туннелінен бастап, Шығыс Крест жолы (бұрынғы A102(M) және A106) және M11 байланыс тас жолы арқылы қазіргі маршрутқа дейін ұзартылды. Лондоннан Эссекске дейінгі маршруттың маңызы зор, өйткені Олд Форд Леа өзенінің ежелгі кельттер кесіп өткен жері болып табылады. Оның бір бөлігі "Ұлы Эссекс жолы" деп аталған ақылы жолмен пайдаланылды. Леа өзенін кесіп өту 1110 жылы Генрих I-нің әйелі Матильда өзен үстінен ерекше, доға тәрізді үш аркалы көпір салуды бұйырғанда Боуға көшірілді. 1766 жылғы картада Лондоннан Лоустофтқа дейінгі маршрут көрсетілген, ол қазіргі A12 жолының көп бөлігімен сәйкес келеді. "Ипсвич – Оңтүстік қала және Бунгай ақылы жол сенімі" 1785 жылы құрылды және Ипсвич пен Ұлы Ярмут арасында жұмыс істеді. 1859 жылы екі қала арасында толыққанды жұмыс істеген Шығыс Саффолк теміржолының ашылуынан кейін 1872 жылы сенім таратылды. Ақылы жол сенімі тарағаннан кейін, жауапкершілік 1889 жылы жаңа округтік кеңестерге өткенге дейін жергілікті қауымдастықтарға қайтарылды. Жолдың бұл бөлігі алғаш рет 1903 жылы Лондон қозғалысы жөніндегі Корольдік комиссияда ұсынылды. 1961 жылдың қыркүйегінде қоғамдық тыңдау өтті, ал жұмыстарды бастамас бұрын тағы үш қоғамдық тыңдау, Парламенттік заң жобасы және Жоғарғы сотқа шағымдану қажет болды. 2000 жылы басталған Лондон – Ипсвич көптүрлі көлік зерттеуі 2002 жылдың соңында қорытындыларын жариялады. 2008 жылы A12 және M25 қиылысында, әсіресе A12-ге солтүстікке бұрылатын M25 қозғалысы үшін және Брук Стрит айналымындағы (M25, A12 және жергілікті Брентвуд қозғалысына A1023 ретінде қызмет ететін) тығындарды жеңілдету үшін жақсартулар жасалды. Лоустофт қаласындағы көпір 1972 жылы салынды және 2008 жылдың көктемінде жаңартылды. 2008 жылы Эссекс округі кеңесі жол мәселесі бойынша өз зерттеуін жүргізді. 2009 жылдың желтоқсанында Колчестердегі Колчестер қауымдастық стадионының жанындағы Cuckoo Farm-да A12 жаңа қиылысын салу бойынша £12.4 млн жобаға жұмыстар басталды. Жоспарларды 2001 жылы дайындаған Эссекс округі кеңесі жобаны қолдады және Қоғамдық инфрақұрылым қорынан қаржыландыру алды. Ол 2010 жылдың 16 желтоқсанында ашылды. A12 Брентвуд пен Ипсвич арасындағы бөлігі Англия автомобиль жолдары басқаратын маңызды магистраль болып саналады. 2001 жылы Ипсвич пен Лоустофт арасындағы жол бөлігі демағандықтан, бақылау Суффолк округі кеңесіне берілді. Бұл жол бөлігі негізінен бір қатарлы қозғалысқа арналған. 2011 жылы 33-ші торапта (Copdock Interchange) қиылыс кеңейтіліп, жақсартылды, бұл жол бойындағы қозғалыс ағынын жеңілдетуге көмектесті. Жұмыс 2012 жылы аяқталды. Челмсфордтан Колчестер маңындағы A120 қиылысына дейінгі бөлікті кеңейту 2023/2024 жылдары басталып, шамамен 2028 жылы аяқталуы күтілуде.
Байпастар
Шығыс даңғылы 1920 жылдары Ромфорд пен Ильфорд арасындағы учаскеге айналма жол ретінде салынды. 1930 жылға дейін ол A106 деп белгіленді, кейін A12 бөлігіне қосылды. 8 шақырымдық Брентвуд айналма жолы 1965 жылдың қараша айында ашылды. Челмсфорд қаласына айналма жол салу туралы алғашқы жоспар 1968 жылы жолдар бағдарламасына енгізілді. Оңтүстік айналма жолының жобасы 1974 жылы жарияланды, бірақ 1975 жылғы қоғамдық тыңдауда үкімет "орталық бағыттың" тиімділігін қайта қарауы қажет екені ұсынылды, соның салдарынан жол құрылысы кейінге шегерілді. 1979 жылы үкімет оңтүстік екі қатарлы жол құрылысын жалғастыратынын мәлімдеді, ол 1986 жылы пайдалануға берілді. Уикхэм-Маркет айналма жолы 1976 жылдың шілде айында ашылды, бұл Уикхэм-Маркет қаласынан өтетін тар, бір қатарлы жол учаскесін айналып өтуге мүмкіндік берді. 1982 жылы Оруэлл көпірі арқылы Ыпсвичтің "Оңтүстік айналма жолы" ашылды. Алғашқы нөмірленген кезде бұл учаске A45 бөлігі болды, кейін A14 бөлігі ретінде тағайындалды. Мартлешам айналма жолы (бұрын Кесгрейв және Мартлешам айналма жолы деп аталған) 1987/1988 жылдары, Саксмундхэм айналма жолымен бірге аяқталды. 1989 жылы жарық көрген "Дамуға жолдар" атты ақ кітапта Челмсфорд айналма жолын және Хатфилд-Певерелден Уитхэмға дейінгі учаскені үш қатарлы екі бағытты жолға дейін кеңейту ұсынылды; сондай-ақ Саксмундхэмнан Лоустофтқа және Уикхэм-Маркеттен Фарнхэмға дейінгі учаскелерді екі қатарлы жолға дейін кеңейту көзделді. Бұған қоса, жоспарға M12 автожолының жобаланған бағытымен жүретін екі қатарлы M25-тен Челмсфордқа дейінгі "жаңа жол" да кірді. Көлік министрлігі 1990 жылдың мамыр айында "Ұлттық магистральдық жолдар, Англия, 1990-шы жылдар" атты құжатты жариялады, онда M25 пен Лоустофт арасындағы A12 үшін он жоба ұсынылды, соның ішінде M25 мен Челмсфорд айналма жолы арасындағы M12 автожолы, Челмсфорд айналма жолын кеңейту және Хатфилд-Певерелден Маркс-Тейге, Төрт әпкеден Стратфорд-Сент-Мэриге, Мартлешамнан Уикхэм-Маркетке, Уикхэм-Маркеттен Саксмундхэмға, Саксмундхэм айналасындағы айналма жол, Саксмундхэмнан Врентемнен оңтүстікке, Врентемнен оңтүстікке Кэссинг-Лоллендке және Лоустофтқа дейінгі учаскелерде жақсартулар кірді. "Саксмундхэм мен Уикхэм-Маркет айналма жолы" бойынша қоғамдық тыңдау 1995 жылы өтті, бірақ бұл жол әлі салынбады.
M12 тас жолы
1940 жылдары Оңтүстік Вудфорд пен Брентвуд арасында тас жол салу жоспары болды, бастапқыда ол 7-радиалды бағыт деп аталды, кейіннен 1960 жылдары M12 тас жолы болып өзгерді. Бұл жол қазіргі M11 тас жолының басталу тұсындағы Лондонның Солтүстік айналма жолынан басталып, Брентвудтің солтүстігінде A12 тас жолымен қосылатын еді. Солтүстік айналма жолы 2-айналма жолдың бір бөлігі ретінде тас жол стандартына дейін жаңартылып, M15 тас жолы деп белгіленуі тиіс еді. M11 тас жолы 1-айналма жолдан өтіп, Лондон орталығына дейін тас жол стандартындағы жолмен жетіп, Ислингтондағы Angel тұсында аяқталуы керек еді. M12 тас жолы ешқашан салынбады, бірақ M11-нің Солтүстік айналма жолымен қиылысы оны салуға мүмкіндік беру үшін жобаланған. Жоба 1980 жылдардың соңында қайта қарастырылып, солтүстік бөлігі Челмсфордқа жақын A12 тас жолына дейін ұзартылды. M12 тас жолын салу жоспарлары 1994 жылдың наурыз айында магистральдық жолдар бағдарламасының қайта қаралуынан кейін тоқтатылды.
Лондон
A12 Blackwall туннелінің солтүстігінен басталады, A102 және A13 жолдарының қиылысында орналасқан. Осы жерден Ипсвичке дейін (оның ішінде Лондон арқылы өтетін барлық бөлігі) жол екі қатарлы қозғалысқа арналған. A12 жолы қиылыстан солтүстікке қарай 2/3 қатарлы, екі бағытты қозғалысқа арналған, көбінесе көше деңгейінде жүреді. Бұл жол бөлігі Blackwall туннелінің солтүстік жақындауы деп аталады. Бұл жол Bow Road-тағы A11-мен үш қабатты торапқа дейін созылады, онда ол East Cross Route болады. Бұл жол негізінен 3/4 қатарлы, көбінесе эстакадалар мен жер асты жолдары арқылы салынған, 1960 жылдардың соңында салынған, бұрын A102(M) деп аталған. Жол Hackney Wick торабы аяқталмаған жерде солтүстік-шығысқа қарай бұрылады, мұнда қатарлар бөлінеді және солтүстікке қарайғы қатар оң жақтан кіреберіске ие. Лондон айналма жолдары жоспары ұсынылған кезде, автокөлік жолы (North Cross Route) осы жерде аяқталуы керек еді, ал M11 A406-дағы қазіргі аялдамасынан осы торап арқылы және Angel-ге дейін созылуы керек еді. A12 Lea қаласына қарай бағыт алады. Lea торабынан Leytonstone-ға дейінгі бөлік, сондай-ақ M11 жалғастыру жолы деп белгіленген, 1990 жылдары үлкен наразылықтарға қарамастан салынды. Бұл жұмыстар барысында Wanstead-ке дейінгі ескі бөлік екі қатарлы қозғалысқа арналған жолға қайта жаңартылды. Оған дейін A12 Leytonstone-дағы Green Man айналымынан басталып, Wanstead метро станциясының батысында бір қатарлы қозғалысқа арналған жол болған. Қазір бұл айналымның астында жол өтеді, ол қайтадан ескі A11-мен қосылады. Wanstead-тен шығысқа қарай A12 жолы шамамен шығысқа қарай жүреді. Ол Eastern Avenue, содан кейін Eastern Avenue West және Eastern Avenue East деп аталады, 1920 жылдары Ілфорд пен Ромфорд арқылы Колчестерден Лондонға дейінгі римдік жолдың бөлігін айналып өту үшін салынған (қазіргі A118). Eastern Avenue-нің шығыс соңы Лондонның Havering ауданындағы Gallows Corner, Ромфордтан шығысқа қарай орналасқан. Бұл торап сонымен қатар A127 Southend магистральдық жолының басталу нүктесін белгілейді, ол да 1920 жылдары салынған. Айналымдағы екі қатарлы эстакада әлі де A12 шығысқа қарай A127 қозғалысына басымдық береді (және керісінше). Алайда, A12 қазір шамамен солтүстік-шығысқа қарай бұрылады, өйткені ол римдік жолдың бағытын ұстана бастайды; римдіктер осы жолды провинцияның бастапқы астанасы Колчестерден салуды бастады. Дегенмен, Gallows Corner-ден M25 автожолына дейінгі 4 шақырымдық бөлік, Colchester Road деп аталады, әлі де толығымен түзу. M25 торабы 28-ші нөмірде; ол сонымен қатар A12 Лондоннан Эссекске шекараны кесіп өтетін жерді белгілейді.
Эсекс
Бастапқыда A12 римдік жолдың бағытын шамамен ұстанғандықтан, жол көбінесе түзу болған, бірақ қазір бірнеше қалаларды айналып өтетін учаскелер салынған, сондықтан Эссекс арқылы өтетін жолдың бірнеше қисықтары пайда болды. Бұрын A12 Брентвуд, Маунтнессинг, Ингатестон, Маргареттинг, Челмсфорд, Борехам, Хэтфилд Певерел, Уитэм, Келведон, Копфорд, Стэнвей және Колчестер қалаларынан өтіп, бірақ қазір олардың барлығы айналып өтіледі. A12 – екі бағытты қозғалысқа арналған жол, және Эссекске қарасты барлық бөлігінде көбінесе деңгейлерде бөлінген түйісулер орналасқан. А12 жолының осы бөлігі, әсіресе Челмсфорд пен Колчестер арасындағы учаскесі, A12 жолының жағдайы нашар деген репутацияға ие болуына себеп болды. Бұл негізінен тозығы жеткен бетонды жабынның салдарынан, жолдың ойлы-қырлы немесе шұңқырлы болуына байланысты. Қазіргі уақытта осы учаскелерге асфальт төселіп жатыр, алайда Келведон айналма жолы және Копфорд пен Стэнвей арасындағы учаскелер әлі жаңартылмаған. 1982 жылы салынған A12 Колчестер айналма жолы 70 миль/сағат ұлттық жылдамдық шегі қолданылатын үздіксіз екі бағытты қозғалысқа арналған жолды қамтамасыз етеді. 1982 жылға дейін A12 Колчестер қаласына жақынрақ бағытпен өтіп, айналма жол болғанымен, айналма жолдар мен жаяу өткелдері бар қалалық бір бағытты қозғалысқа арналған жолдан тұрды. Ескі айналма жол әлі де бар, оның батыс жартысы қазір A1124 жолының, ал шығыс жартысы A133 жолының бөлігі болып табылады.
Саффолк
A12 автожолының Саффолк учаскесі Капель-Сент-Мэри айналма жолынан басталады. Алғашқыда бұл айналма жолдың солтүстік жағынан Уошбрук және Копдок ауылдары арқылы Ипсвичке дейін маршрут жүргізілген. 1980-жылдардың басында Ипсвичтің оңтүстік айналма жолы салынғанда, маршрут солтүстік Капель-Сент-Мари тоғысынан (қазір 32b нөмірленген) бастап, бастапқы бағыттан батысқа қарай бұрылды – бұл қажетті жер жұмыстарын және жаңа тоғыстарды жол қозғалысына минималды кедергі келтіре отырып аяқтауға мүмкіндік берді. Уошбрук және Копдок арқылы өткен ескі қос жол Уайтс-Корнерде жабылып, C475 нөмірімен қайта нөмірленді. A14-тің астынан өтуге мүмкіндік беретін жаяу жол әлі де сақталған. Ипсвич арқылы өткен ескі маршрут Ипсвич оңтүстік айналма жолын салудан кейін A1214 нөмірімен қайта нөмірленді. Ескі маршрут жергілікті тұрғындарға жол атауларымен, әсіресе қала орталығына дейінгі "Лондон жолы" және Вудбридж жолы арқылы танымал. Ипсвич оңтүстік айналма жолы A12-ні Copdock тоғысынан 7 миль (11 км) қашықтықтағы Seven Hills тоғысымен A14 автожолымен тоғыстырады, онда A12 қайта пайда болып солтүстікке қарай жүреді. A14 автожолымен жүргенде, жалпы ұзындығы 1,287 метр болатын үлкен Оруэлл көпірінен өтеді. Көпірдің биіктігі өзеннен 43 метр жоғары, бұл көлік жүргізушілері үшін көрінуді азайтады. Мартлешемдегі BT Adastral паркі мен Вудбридж айналма жолы маңындағы айналма тоғыстар бар. Саффолк арқылы өтетін A12-нің көп бөлігі бір бағытты жол болып табылады, ал көптеген жерлерде оның жылдамдық шегі ұлттық шектен төмен, мысалы, қалалар мен ауылдардан өтетін кезде. 2003/2004 жылдары жылдамдық шектеулерінің кейбіреулері одан әрі төмендетілді. Дегенмен, Вудбридж айналма жолы мен Лоустофт арасында екі бағытты жолдың бірнеше бөліктері бар (Викхэм-Маркет, Саксмундхэм, Вангфорд және Кессинглендте). A12 автожолының бұл бөлігі 2001 жылы Автожол агенттігінің магистральдық жол желісін оңтайландыру бағдарламасы аясында магистральдық статусынан айырылды. Бақылау жергілікті билік органдарына берілді. Блайтбургтен оңтүстікке қарай орналасқан ескі маңырайда Лондонға дейін 100 миль (161 км) екені көрсетілген. A12 Лоустофт арқылы шамамен 8 км қалалық жолдармен өтеді. Алайда, 2006 жылдың маусымынан бастап A12 енді Лоустофт бассейніндегі түпнұсқалық A12-ге қосылатын жаңа бір бағытты Оңтүстік айналма жолының бағытын ұстанады. Тағы бір кедергі – порт көпірі, оның үш жолағы бар, орталық жолағы ағынның бағытына қарай бір бағытты қосымша жолақ ретінде жұмыс істейді. Бұл көпірлердегі кептелістер солтүстік-оңтүстік магистральдық қозғалысқа, әсіресе сағаттарда жергілікті көлік қосылғанда, айтарлықтай кедергі келтіруі мүмкін. Лоустофт үшін лайықты айналма жол батысқа қарай, тіпті Оултон Броудтың (су қоймасы) батысына қарай салынған болуы керек, ал оның бағыты сол аймақтағы кең батпақты жерлерді ескеруі керек. 2021 жылы Лоустофт қаласында жаңа көпір салынып жатыр. Ол 2024 жылдың басында аяқталып, A12 бөлігі болып тағайындалады, бұл қаладан солтүстікке қарай A47 автожолына дейін қолданыстағы A1117 солтүстік айналма жолына (ол да A12 болады) көлікті тасымалдайды.
Норфолк
2017 жылдың ақпан айынан бастап A12 Норфолкке жетпейді, себебі ол Лоустофт қаласында аяқталады. 2017 жылдың ақпан айына дейін Яре өзенінің сағасының оңтүстік-батысынан бастап, Ұлы Ярмут қаласында Яре өзенін кесіп өтетін жерге дейін, A12 Лоустофттан Брейдон көпірінің солтүстігіндегі Воксхолл айналымына дейін созылған темір жолдың бастапқы бағытын ұстанды, онда бұрын A47 аяқталған болатын.
2024 Лоустофт құс қанаты көпірі
Лоустофт қаласында (Саффолк) өзен үстінен жаңа 8 қосқан көпір салынуда. 2024 жылдың басында құрылысы аяқталғаннан кейін, ол A12 тас жолын Том Крисп Вэйдегі қазіргі A12 айналма жолынан өзен арқылы жалғастырады. Одан әрі, Пето жолы және A1117 (Пето жолы және Миллениум жолы) A12 тас жолының бөлігіне айналып, қаланың солтүстік айналма жолында тоқталады, ол A47 тас жолына қосылыс ретінде қызмет етеді.
2008 жылғы технологияны жетілдіру
2008 жылдың қарашасында үкімет 60 миллион фунт стерлингтік технологиялық пакет жариялады, оған өзгермелі ақпарат таблолары, бейнекөзбаушылық камералары, автоматты түрде номерді тану камералары және жолдың бетіне орнатылған автоматты оқиғаларды анықтау сенсорлары кіреді. Бұл шаралар сапардың жоғары сенімділігін қамтамасыз ету, кешігулерді азайту және жүргізушілерге толыққанды ақпарат беру мақсатында жасалған. Жұмыстар 2011-2012 жылдары басталуы тиіс.
1986 Ұсынылған айналма жолдар
1986 жылы үкімет 1989 жылғы "Гүлдену жолдары" ақ парағында түрлі ауылдарды айналып өтуге арналған жол салуды ұсынды, онда ел бойынша көптеген жобалар егжей-тегжейлі сипатталған. Саффолк округі кеңесі 2006 жылғы жергілікті көлік жоспарында Фарнхэм, Стратфорд Сент-Эндрю, Глемхэм және Марлсфорд ауылдары үшін айналма жол салуды қарастырды. Бұл жоба 2016 жылдан кейін ғана іске асырылады. Эссекс округі кеңесі А12 магистралінің 19-шы қиылысын А131 магистралімен байланыстыратын Челмсфорд қаласын айналып өту жоспарларын ұсынды. A120 магистралінің қосымша бөліктерін екі бағытты екі жолақты автомобиль жолына жетілдіру жоспарлары 2009 жылы тоқтатылды.