"Мысықтар әулеті: 1970 жылғы анимациялық комедия"

Кіріспе

1970 жылғы американдық романтикалық комедиялық анимациялық фильм

"Аристокаттар" – 1970 жылы Walt Disney Productions компаниясы жасаған және Buena Vista Distribution компаниясы таратқан американдық анимациялық комедиялық фильм. Оны Вольфганг Рейтерман режиссерлік етті, ал сценарийін Кен Андерсон, Ларри Клемонс, Эрик Клеворт, Ванс Джерри, Джулиус Свендсен, Фрэнк Томас және Ральф Райт жазды. Бұл Уолт Дисней Продакшнның негізін қалаушы Рой О. Диснейдің 1971 жылғы 20 желтоқсанда қайтыс болуына дейін қатысқан соңғы Дисней анимациялық фильмі. Фильм Том МакГоуэн мен Том Роудың әңгімесіне негізделген, және аристократ мысықтар отбасының және үй қызметшісі оларды ұрлап алып, оларға арналған мүлікті иелену үшін, көшедегі мысық танысының оларға қалай көмектесетінін көрсетеді. Фильмде Фил Харрис, Ева Габор, Гермиона Баддлей, Дин Кларк, Стерлинг Холлоуэй, Скатман Кротерс және Родди Мод Роксби дауыстарын сомдады. 1962 жылы "Аристокаттар" жобасы Уолт Диснейдің "Қажайып әлемі" бағдарламасы үшін екі бөлімді тікелей көрсетілімге арналған түпнұсқа сценарий ретінде басталды, оны Том МакГоуэн, Том Роу жазды және продюсері Гарри Титл болды. Екі жылдық қайта жазулардан кейін, Титл бұл жоба анимациялық фильмге көбірек сай келетінін ұсынды, сол кезде Дисней жобаны уақытша тоқтатты, ал "Джунгли кітабы" (1967) өндіріске кірісті. "Джунгли кітабы" аяқталуға жақын келгенде, Дисней Кен Андерсонды "Аристокаттар" бойынша алдын ала жұмыстарды дамытуға тағайындады, бұл Диснейдің өлімінен бұрын жеке мақұлдаған соңғы фильм жобасы болды. Роберт және Ричард Шерман, Диснеймен ұзақ жылдар бойы ынтымақтастықта жұмыс істегендер, фильмге көптеген әндер жазды, бірақ солардың тек екеуі ғана аяқталған туындыға енді. "Аристокаттар" 1970 жылғы 24 желтоқсанда шықты, және киносыншылардың көпшілігінен жағымды пікірлер алды. Бұл фильм коммерциялық жағынан да сәтті болды. Қазіргі уақытта фильмнің қайта түсірілімі дайындалып жатыр, режиссерлікті Questlove-қа тапсырылған.

Сюжет

1910 жылы ана мысық Герцогиня және оның үш баласы – Берлиоз, Мари және Тулуза Парижде зейнеткерлікке шыққан опера дивасы Аделаида Бонфамиль ханым мен оның ағылшын үй шаруашылығын жүргізушісі Эдгармен бірге тұрады. Мысықтар – иесі сияқты өнер мен музыканы жақсы білетін, сәнді өмірге үйренген жануарлар. Ескі заңгер Жорж Хауткортпен бірге өсиетнама дайындағанда, ханым байлығын алдымен мысықтарына қалдыратынын, содан кейін олардың барлығы қайтыс болғаннан кейін Эдгарға беретінін айтады. Эдгар бұл сөзді құбыр арқылы естиді және мұраны алудан бұрын өліп қалатынын дұрыс есептеп, мысықтарды жоюды жоспарлайды. Ол оларды ұйықтату үшін кремге ұйықтату дәрісін қосып, содан кейін себетке салып мотоциклімен ауылға шығарып жібереді. Ол жерде Наполеон және Лафайет есімді екі ит оққа ұстап, қашып кетуге асығысқанда шапанын, қосалқы вагонды, қолшатырын, аяқ киімдерін және себетін жоғалтады. Мысықтар ауылда таңдайында қалады, ал ханым Аделаида, тышқан Рокфорт және Фру Фру атты жылқы олардың жоқ екенін біледі. Келесі күні таңертең Герцогиня Томас О'Мэлли есімді көше мысығымен кездеседі, ол оған және балаларына Парижге жол көрсетуді ұсынады. Топ қысқа уақытқа сүт тасымалдау машинасына мінеді, бірақ жүргізуші оларды қуып шығады. Кейіннен, теміржол көпірінен өте жатқанда, мысықтар қарсы келе жатқан пойызбен шағылысып қалады, ал Мари өзенге құлайды. О'Мэлли дереу суға секіріп, оны құтқарады, ал оны демалыста жүрген екі ағылшын қаз – Амелия мен Абигейл Габбл құтқарады. Қаздар мысықтарды Париждің шетіне жеткізеді, содан кейін мас ағасы Вальдомен кездесу үшін жолға шығады. Темірде Эдгар өзінің иелігін (өзін кінәлауға болатын жалғыз дәлел) Наполеон мен Лафайеттен қайтарып алу үшін ауылға қайта оралады және көп қиындықтан кейін, ақыры сәттілікке жетеді. Қаланың шатырларында саяхаттап, мысықтар О'Мэллидің досы Скат Кэтпен кездеседі, ол бірнеше басқа мысық музыканттарымен бірге "Ev'rybody Wants to Be a Cat" әнін орындайды. Топ кеткеннен кейін О'Мэлли мен Герцогиня жақын маңдағы шатырда сөйлеседі, ал мысықтар терезеден тыңдайды. Герцогиняның ханымға деген адалдығы О'Мэллидің үйлену ұсынысын қабылдамауға мәжбүр етеді. Келесі күні Герцогиня мен мысықтар ханымның сарайына оралады. Эдгар оларды ханымнан бұрын тауып, қапқа салып, Тимбуктуға жіберуді шешеді. Рокфорт Герцогиняның тапсырмасымен О'Мэллиге жетеді, ал О'Мэлли сарайға оралып, Рокфортты Скат Кэт пен оның тобын табуға жібереді. Ол көше мысықтарына жағдайды түсіндіруге тырысса да, Рокфорт оларды О'Мэллиге көмектесуге шақырады. О'Мэлли, көше мысықтары және Фру Фру Эдгармен күреседі, ал Рокфорт Герцогиня мен мысықтарды босатады. Күрес аяқталғаннан кейін Эдгар өз жәшігіне қамалып, Тимбуктуға жіберіледі. Аристокаттар ханым Аделаидаға оралады, ол Эдгардың кету себебін білмейтін, сондықтан оны өсиетнамадан шығарып тастайды. О'Мэллиді отбасына қабылдағаннан кейін, ханым қайырымдылық қорын құрып, Париждің көшеде жүрген мысықтарын сарайда орналастырады. Scat Cat және оның тобы бірінші болып көшіп келіп, әнін соншалықты қатты орындайды, оны ауылдағы екі ит естиді.

In 1910, mother cat Duchess and her three kittens, Berlioz, Marie, and Toulouse, live in Paris with retired opera diva Madame Adelaide Bonfamille, and her English butler, Edgar. The cats are pampered pets that live a luxurious lifestyle and are very cultured in art and music, like their owner. While preparing her will with elderly lawyer Georges Hautecourt, Madame declares that her vast fortune will be first left to her cats, then revert to Edgar once they all pass away. Edgar overhears this through a speaking tube and, after erroneously calculating that he will die before he can claim his inheritance, plots to eliminate the cats. He sedates them by putting sleeping pills in a dish of cream, then drives them on his motorcycle out to the countryside in a basket. There, he is ambushed by two hounds named Napoleon and Lafayette, losing his hat, sidecar, umbrella, shoes, and the basket before escaping. The cats are left stranded in the countryside, while Madame Adelaide, Roquefort the mouse, and Frou Frou the horse discover their absence. The next morning, Duchess meets an alley cat named Thomas O'Malley, who offers to guide her and the kittens to Paris. The group briefly hitchhikes in a milk truck before being chased out by the driver. Later, while crossing a railroad trestle, the cats narrowly avoid an oncoming train, and Marie falls into a river. O'Malley immediately dives in and rescues her, and is himself rescued by Amelia and Abigail Gabble, two English geese on holiday. The geese lead the cats to the outskirts of Paris, then depart to reunite with their inebriated Uncle Waldo. Meanwhile, Edgar returns to the countryside to retrieve his possessions (the only evidence that can incriminate him) from Napoleon and Lafayette and, after some difficulty, ultimately succeeds. Traveling across the rooftops of the city, the cats meet up with O'Malley's friend Scat Cat who performs the song "Ev'rybody Wants to Be a Cat" with several other cat musicians. After the band has departed, O'Malley and Duchess converse on a nearby rooftop while the kittens listen at a windowsill. Duchess' loyalty to Madame prompts her to decline O'Malley's marriage proposal. The next day, Duchess and the kittens return to Madame's mansion. Edgar finds them before Madame does, and places them in a sack, deciding to ship them to Timbuktu. Roquefort catches up with O'Malley at Duchess’ instruction, and O'Malley returns to the mansion, sending Roquefort to find Scat Cat and his gang. Though he struggles to explain the situation to the alley cats, Roquefort successfully brings them to O'Malley's aid. O'Malley, the alley cats, and Frou Frou fight Edgar, while Roquefort frees Duchess and the kittens. At the end of the fight, Edgar is locked in his own packing case and sent to Timbuktu himself. The Aristocats return to Madame Adelaide, who, unaware of the reason for Edgar's departure, rewrites her will to exclude him. After adopting O'Malley into the family, Madame establishes a charity foundation, housing Paris' stray cats in the mansion. Scat Cat and his gang are the first to move in, and reprise their song so loudly that the two hound dogs can hear it out in the countryside.

Оқиғаның дамуы

1961 жылдың 9 желтоқсанында Уолт Дисней Гарри Тайтл мен Том МакГоуэнге "Керемет әлем" телебағдарламасы үшін екі бөлімді тікелей көрсетілім ретінде бейімдеу үшін жануарлар туралы әңгімелер табуды ұсынды. 1962 жылдың жаңа жылында МакГоуэн Нью-Йорктегі ана мысық пен оның балалары туралы балалар кітабын қоса алғанда бірнеше әңгімелер тапты. Дегенмен, Тайтл "Жүз бір далматин" (1961) фильміне Лондонның ортасының маңызды элемент қосылғанын сезінді және мысықтардың оқиғасын Парижде өткізуді ұсынды. Алғашқы сюжет бойынша, оқиға эксцентрикалық иесінің мүлігін мұраға алуға талпынған үй қызметшісі мен қызметші қыз туралы болды, олардың жануарлары өлгеннен кейін, мысықтарды жоюға жасаған жалған және сәтсіз әрекеттеріне назар аударылды. Борис Карлофф пен Франсуаза Розай бас қызметші мен қайғылы ханым рөлін сомдауға үміткер болды. Екінші сюжет желісі Париждің әртүрлі үйлері мен орындарында қауіптен сақтау үшін балаларын жасырған ана мысықтың тағдырына арналды. 1962 жылы Флоренциядағы "Escapade" фильмін түсіріп жатқанда, МакГоуэн Парижде тұратын американдық жазушы Том Роудың жазған әңгімесін Тайтлге әкелді. 1962 жылдың тамызында олар аяқталған әңгімені Бурбанкке жіберді, бірақ Дисней студиясы оны "қабылданбады" деп қайтарды. МакГоуэн қабылданбауына ренжіді және оқиғаны басқа жерде сатуды ұсынды, бірақ кейін Диснейдің Лондондағы Коннот қонақүйінде болғанын білді. Сондықтан МакГоуэн оқиғаны Дисней оқуы үшін қонақүйдің ресепшн бюросына енгізіп жіберді. Дисней МакГоуэнмен хабарласып, оқиға оған ұнағанын және Лиссабонда (Португалия) Тайтлмен кездесетінін айтты. 29 тамызда Лондонға қайтып келген кезде Дисней Тайтлге оқиғаны МакГоуэн режиссерлік еткен тікелей көрсетілім фильмі үшін сатып алуды бұйырды. Дисней сондай-ақ оқиғаны қайта қарауды ұсынды, оның бірі мысық кейіпкерлерінің біреуін жою болды. Сценарийді қайта қарау 1963 жылдың қаңтар-ақпанында жүзеге асырылды. 1963 жылдың маусымында Роу Диснейге сценарийді қайта қараудан наразы екенін білдіретін хат жазды, ал Тайтл Роуға Дисней мақұлдаған өзгерістер сақталатынын мәлімдеді. Алайда, жоба уақытша тоқтатылды және 1963 жылдың тамызында Тайтл "Аристокаттарды" анимациялық фильмге қайта өңдеуді ұсынды, Дисней оған келісті. Диснейдің ұсынысы бойынша Тайтл жобаны "Жуңғар кітабы" (1967) фильмін түсіріп жатқан Вольфганг Рейтерманға ұсынды, ол оны анимациялық фильм ретінде жасауға келісті. 1964 жылдың сәуір айында сюжет суретшісі Отто Инглерге жоба бойынша жұмыс істеу тапсырылды. 1964 жылдың қарашасында өткен оқиға жиналысында Дисней мысықтардың өзара сөйлесуі керек, бірақ адамдардың алдында емес деп ойлады, бұл тәсіл "Жүз бір далматин" (1961) фильміндегідей болуы керек еді. Өндірістің кешігуіне байланысты студия продюсері Билл Андерсон Тайтлге тікелей көрсетілім жобаларына күшін жұмылдыруды кеңес берді, содан кейін оны Уинстон Хиблер алмастырды. 1966 жылы Дисней Кен Андерсонды "Аристокаттардың" анимациялық фильмге лайықтығын анықтауға тағайындады. Рейтерманнан уақыт-уақыт нұсқаулар алып, Андерсон бастапқыдан жұмыс істеді және екі оқиғаны мысықтарға көбірек назар аударатын оқиғаға оңайлатты. "Жуңғар кітабы" (1967) аяқталғаннан кейін анимация бөлімі "Аристокаттар" фильмінде жұмыс істей бастады.

On December 9, 1961, Walt Disney suggested that Harry Tytle and Tom McGowan find some animal stories to adapt as a two part live action episode for the Wonderful World of Color television program. By New Year's 1962, McGowan had found several stories including a children's book about a mother cat and her kittens set in New York City. However, Tytle felt that the London setting had added a significant element to One Hundred and One Dalmatians (1961) and suggested setting the story of the cats in Paris. Following a rough storyline, the story became about two servants—a butler and a maid—who were in line to inherit a fortune of an eccentric mistress after the pet cats died and focused on their feeble and foolish attempts to eliminate the felines. Boris Karloff and Françoise Rosay were in mind to portray the butler and the distressed Madame. A subplot centered around a mother cat hiding her kittens to keep them out of danger in a variety of different homes and locales around Paris. During the filming of Escapade in Florence (1962), McGowan brought Tytle the story that had been written by Tom Rowe, an American writer who was living in Paris. By August 1962, they sent the completed story treatment to Burbank, where it was returned as "rejected" by the Disney studios. McGowan, upset at the rejection, suggested selling the treatment elsewhere, but later learned Disney was staying at the Connaught in London. McGowan then slipped the treatment into an envelope for Disney to read at the hotel desk. Disney contacted McGowan, stating he had liked the treatment and would meet with Tytle in Lisbon, Portugal. On August 29, during their flight back to London, Disney told Tytle to purchase the story for a live action theatrical film, with McGowan as director. Disney also recommended further story revisions, one of which was eliminating one of the kitten characters. The script revisions were later made in January and February 1963. In June 1963, Rowe had written a letter to Disney addressing his displeasure of the script revisions, in which Tytle responded to Rowe that the changes Disney approved of would be kept. However, the project was temporarily shelved, and in August 1963, Tytle suggested that The Aristocats should be reworked into an animated feature, to which Disney agreed. At Disney's recommendation, Tytle presented the project to Wolfgang Reitherman, who was directing The Jungle Book (1967), who agreed it would work as an animated film. In April 1964, story artist Otto Englander was assigned to work on the project. In November 1964, during a story meeting, Disney felt the cats should talk amongst themselves but never in front of the humans, in a similar approach as in One Hundred and One Dalmatians (1961). Because of the production delays, studio producer Bill Anderson advised Tytle to centralize his efforts on live action projects, and he was subsequently replaced by Winston Hibler. In 1966, Disney assigned Ken Anderson to determine whether The Aristocats would be suitable for an animated feature. With occasional guidance from Reitherman, Anderson worked from scratch and simplified the two stories into a story that focused more on the cats. After The Jungle Book (1967) was completed, the animation department began work on The Aristocats.

Кастинг

"Жангал кітабы" (1967) сияқты, мұндағы кейіпкерлер де дауыстау актерлерінің мінез-құлқына сәйкес жасалған. Бірақ ол ауруына байланысты жобадан шығуға мәжбүр болды. Шұғыл жағдайда Скатман Кротерс Армстронгты үлгі етіп дауыстау үшін шақырылды. Пат Баттрам мен Джордж Линдси фермадағы иттер рөліне бекітілді, бұл фильм жасаушыларға ұнады, сондықтан Эдгар шапанын мен қолшатырын қайтарып алу үшін фермаға келгенде иттердің де көрініске түсуі үшін қосымша эпизод қосылды.

Анимация

Кен Андерсон кейіпкерлердің дизайнын әзірлеуге он сегіз ай жұмсады. Диснейдің легендарлық "Тоғыз қария" деп аталатын бес суретшісі осы жобада жұмыс істеді, оның ішінде Дисней командасының мүшелері, олардың тәжірибесі 25 жылды құрады. Алғашқыда О'Мэллиді жолақты етіп салу жоспарланған, осылайша ол мысық текенің сипатын алған болар еді, бірақ Ретерман "Жуңғар кітабындағы" Шер Ханды анимациялаудың қиындығын еске түсіргеннен кейін бұл идеядан бас тартылды. Шерман ағайындылары бірнеше ән жазды, алайда фильмге тек атау әні мен "Scales and Arpeggios" енді. Францияның мәнін жеткізуді көздеген Шерман ағайындылары "Аристокаттар" әнін жазды. Дисней фильмдерінің продюсері Билл Андерсон Морис Шевальеге атау әнін орындауды ұсынды. Осы ұсынысқа сәйкес, Ричард Шерман әннің демо-нұсқасын орындағанда Шевалье дауысын еліктеді. Шевалье демо-нұсқаны алғаннан кейін, әнді орындау үшін зейнеттен қайтып оралды. Фильмге енбеген әндердің қатарында Гермиона Баддлидің "Мадам Бонфамиль" рөлінде орындаған "Pourquoi?" әні, оның қайталануы және Роби Лестердің Герцогиня рөлінде орындаған "Ол ешқашан жалғыздық сезінбеді" әні бар. Көрерменді әсерге қалдыратын музыкалық номер үшін Шерман ағайындылары "Le Jazz Hot" әнін жазды, бірақ оның орнына Флойд Хаддлстон мен Аль Ринкердің "Ev'rybody Wants to Be a Cat" әні қолданылды. Сонымен қатар, Эдгар мен оның көмекшісі Эльвираның романтикалық дуэт ретінде орындалатын жаман ән жазылуы жоспарланған, бірақ Эльвира кейіпкері сюжеттен алынып тасталғандықтан, ән де тоқтатылды. Тағы бір жойылған ән – Томас О'Мэллиге арналған "My Way's The Highway" әні, бірақ фильм жасаушылар Терри Гилксоннан "Томас О'Мэлли Мысық" әнін жаздыруды сұрады. Гилксон: "Бұл бір ән еді, бірақ олар оны екі рет оркестрледі. Олар қарапайым нұсқасын пайдаланды, себебі олар екіншісін тым күрделі немесе тым қызу деп ойлаған болуы мүмкін. Бұл толық оркестрмен орындалған джаздық нұсқасы болды". Аспаптық музыканы Джордж Бранс жазды, ол 1940 жылдардағы джаз топтарындағы тәжірибесінен пайдаланып, француздық атмосфераны беру үшін аккордеонды музетке ұқсатуға шешім қабылдады. "Классикалық Дисней: Музыкалық сиқырдың 60 жылы" жинағында "Томас О'Мэлли Мысық" әні күлгін дискіде, ал "Ev'rybody Wants to Be a Cat" әні қызғылт дискіде орналасқан. "Диснейдің ең үлкен хиттері" жинағында "Ev'rybody Wants to Be a Cat" әні қызыл дискіде бар. 2015 жылдың 21 тамызында фильмнің 45 жылдығына арналған жаңа саундтрек Walt Disney Records: The Legacy Collection жинағының құрамында жарық көрді. Бұл жинаққа фильмде қолданылған әндер мен музыкалық қосымшалар, сондай-ақ "Аристокаттардың жоғалған аккордтары" (фильм үшін жазылған, бірақ қолданылмаған әндер) және әндердің бұрынғы альбомдық нұсқалары бонус тректер ретінде енгізілген.

Ken Anderson spent eighteen months developing the design of the characters. Five of Disney's legendary "Nine Old Men" worked on it, including the Disney crew that had been working 25 years on average. Originally, O'Malley was going to be drawn with stripes to have him resemble a tabby cat, but this was dropped after Reitherman remembered the difficulty in animating Shere Khan in The Jungle Book. The Sherman Brothers composed multiple songs, but only the title song and "Scales and Arpeggios" were included in the film. Desiring to capture the essence of France, the Sherman Brothers composed the song "The Aristocats". Disney film producer Bill Anderson suggested Maurice Chevalier should sing the title song. Following the suggestion, Richard Sherman imitated Chevalier's voice as he performed a demo for the song. Chevalier received the demo and was brought out of retirement to sing the song. Deleted songs that were intended for the film included "Pourquoi?" sung by Hermione Baddeley as Madame Bonfamille, its reprise, and "She Never Felt Alone" sung by Robie Lester as Duchess. For the show stopping musical number, the Sherman Brothers composed "Le Jazz Hot", but "Ev'rybody Wants to Be a Cat", composed by Floyd Huddleston and Al Rinker, was used instead. Lastly, a villainous song was envisioned to be sung by Edgar and his assistant Elvira as a romantic duet, but the song was dropped when Elvira was removed from the story. Another deleted song was for Thomas O'Malley titled "My Way's The Highway", but the filmmakers had Terry Gilkyson compose the eponymous song "Thomas O'Malley Cat". Gilkyson explained, "It was the same song, but they orchestrated it twice. They used the simpler one, because they may have thought the other too elaborate or too hot. It was a jazz version with a full orchestra." The instrumental music was composed by George Bruns, who drew from his background with jazz bands in the 1940s and decided to feature the accordion like musette for French flavor. On Classic Disney: 60 Years of Musical Magic, this includes "Thomas O'Malley Cat" on the purple disc and "Ev'rybody Wants to Be a Cat" on the orange disc. On Disney's Greatest Hits, this includes "Ev'rybody Wants to Be a Cat" on the red disc. On August 21, 2015, in honor of the film's 45th anniversary, a new soundtrack was released as part of Walt Disney Records: The Legacy Collection. The release includes the songs and score as used in the film, along with The Lost Chords of the Aristocats (featuring songs written for the film but not used), and previously released album versions of the songs as bonus tracks.

Шығару

"Аристокат" мультфильмі алғаш рет 1970 жылдың 24 желтоқсанында кинотеатрларда көрсетілді. Бұл фильм 1957 жылғы "Жетім фил" ("Niok") мультфильмімен бірге көрсетілді. Ол 1980 және 1987 жылдары қайтадан кинотеатрларда көрсетілді.

Үй медиасы

1990 жылдың 1 қаңтарында Еуропада және 1995 жылы Ұлыбританияда VHS форматында шығарылды. Солтүстік Америкада алғаш рет 1996 жылдың 24 сәуірінде Masterpiece Collection жинағының бір бөлігі ретінде VHS-те жарық көрді. 2000 жылдың қаңтарында Уолт Дисней үй видеосы "Алтын классикалық жинақ" атты жаңа жобаны бастады, ал "Аристокат" фильмі 2000 жылдың 4 сәуірінде VHS және DVD форматында шықты. DVD нұсқасы 1.33:1 экран қатынасымен және Dolby 2.0 дыбыс жүйесімен жабдықталған. "Алтын жинақ" 2006 жылы жасырын түрде тоқтатылды. Бұрын 2 дискілі жинақ ретінде жарияланған, жаңа бір дискілі арнайы DVD нұсқасы 2008 жылдың 5 ақпанында шығарылды. Дисней бұл фильмін Blu-ray форматында алғаш рет 2012 жылдың 21 тамызында ұсынды. 2 дискілі арнайы Blu-ray/DVD комбо жинағы (Blu-ray және DVD қаптамасында) жаңа цифрлық көшірме және қосымша материалдарды қамтыды. Сол күні бір дискілі DVD нұсқасы да қолжетімді болды.

Кассалық жинақ

1972 жылдың қаңтарына қарай «Аристокаттар» фильмі АҚШ және Канадада 10,1 миллион долларлық кассалық табыс тапты. 1971 жылы Ұлыбританиядағы кинотеатрларда «жалпы көрсетілім» фильмі ретінде ең танымал болды, кассадан 2,6 миллион доллар тапты. «Аристокаттар» 1971 жылы Франциядағы ең көп тамашаланған фильм болды, билет сатудан 12,7 миллион адам қамтылды. Қазіргі уақытта Франциядағы барлық уақыттағы ең табысты фильмдердің 20-сы тізімінде, кассада 3,6 миллион доллар тапқан. Сол жылы фильм Германияда 11,3 миллион билет сатылып, ең көп тамашаланған фильм атанды. Қазіргі уақытта Германиядағы ең табысты фильмдердің 11-і болып саналады. Алғашқы кинотеатрлық көрсетілімінің соңында фильм 11 миллион долларлық ішкі кассалық табыс, 17 миллион долларлық халықаралық кассалық табыс және жалпы әлемдік кассалық табыс 28 миллион долларға жетті. Фильм 1980 жылдың 19 желтоқсанында АҚШ кинотеатрларында қайта көрсетілді, қосымша 18 миллион доллар тапты, ал 1987 жылдың 10 сәуірінде тағы 17 миллион доллар тапты. 1994 жылы халықаралық қайта көрсетілімнен фильм бүкіл әлем бойынша 32 миллион доллар тапты, оның ішінде Францияда 11 миллион доллар. «Аристокаттар» АҚШ және Канадада 55,7 миллион доллар, ал жалпы әлемдік кассалық табысы 191 миллион долларға жетті. Роджер Эберт «Chicago Sun-Times» газетінде фильмге төрт жұлдыздың үшеуін беріп, «Аристокаттар» фильмін «жеңіл, жағымды және көңілді, кейіпкерлер жақсы сомдалған, ал Фил Харрис (О’Мэлли мысық) және Ева Габордың (Дюше, ана мысық) дауыстары өте сәйкес келеді» деп қорытындылады. «Los Angeles Times» газетінің тілшісі Чарльз Шамплин фильмнің «жақсы мінезді және жұмсақ сүйкімділігі бар, ол кішкентай балаларды да, үлкендерді де қуантады» деп жазды. Ол анимацияны мақтап, бірақ фильмде «Диснейдің сауда белгісі деп айтуға болатын күш-жігер, батылдық және айқындық жоқ» деп атап өтті. «Variety» журналының Артур Д. Мерфи фильмді мақтап, «Фил Харрис, Ева Габор, Стерлинг Холлоуэй, Скатман Кротерс және басқалардың дауыстары, сонымен қатар керемет анимация, әндер, сезім, тамаша диалогтар және тіпті психоделияның елесі» деп жазды. Стефан Канфер «Time» журналына жазған рецензиясында «Диснейдің бұрынғы фильмдеріндегі мелодиялар байрақ болған. Бірақ музыка, комедия және сюжеттің үйлесімділігі жағынан «Аристокаттар» фильмімен теңесе алатын фильм жоқ» деді. «Chicago Tribune» газетінің манаты Джин Сискел фильмнің «суреттері мен оқиғасы Диснейдің «Ақ қар», «Пиноккио», «Бэмби» және «Дамбо» фильмдерімен салыстыруға келмейді, бірақ балаларды 78 минут бойы орындарында ұстауға жеткілікті балалық әзіл бар» деп ойлады. 1987 жылы қайта шығарылғанда анимация тарихшысы Чарльз Соломон фильмнің эпизодтық сюжеті, анахронизмдері және Диснейдің бұрынғы анимациялық фильмдерінен алынған сюжет элементтері үшін сынға алды, бірақ соған қарамастан «Дисней суретшілері тіпті ең аз түпнұсқа болса да, жақсы анимация және көңіл көтеруді қамтамасыз етеді» деді. Дисней тарихшысы және кино сыншысы Леонард Мальтин өзінің «Дисней фильмдері» кітабында «Аристокаттар» туралы ең жаман нәрсе – есте қалмауы» деп жазды. «Әрине, оның көрінісі өте жақсы, әрі қызықты, бірақ оның оқиғасы да, кейіпкерлері де ешкімге әсер етпейді». Сонымен қатар, өзінің «Тышқандар мен сиқыр туралы» кітабында Мальтин фильмде Фил Харристі «Джунгли кітабындағы Балу» рөлін қайталау үшін сынады, Томас О’Мэлли кейіпкерін «бірдей дауыс тұлғасымен диктантталған бірдей кейіпкер» деп жоққа шығарды. Rotten Tomatoes шолу агрегаторында 33 сыншының 64% фильмге оң баға берді, орташа бағасы 5.8/10, «Жаңа» деген баға алды. Сайттың консенсусы былай дейді: «Әлбетте, «Аристокаттар» Диснейдің орташа деңгейдегі жұмысы, бірақ оны дауыс берушілер мен кейбір джаздық күйлердің керемет жұмысы құтқарады». Metacritic-те фильм 12 сыншыдан алынған 100 баллдан 66 балл алған, бұл «жалпысынан жағымды пікірлерді» білдіреді.

By January 1972, The Aristocats had earned $10.1 million in box office rentals from the United States and Canada. Overseas, the film became the most popular "general release" movie at the British box office in 1971 with rentals of $2.6 million. The Aristocats was the most widely attended film in France in 1971, with 12.7 million in ticket admissions. It is currently the 20th highest grossing film of all time in France, earning $3.6 million in box office rentals. That same year, the film was the most widely attended film released in Germany with ticket admissions of 11.3 million. It is currently Germany's 11th highest grossing film of all time. By the end of its initial theatrical run, the film had earned domestic rentals of $11 million and $17 million in international countries, for a worldwide rental of $28 million. The film was re released to theaters in the United States on December 19, 1980, where it grossed an additional $18 million and again on April 10, 1987, where it grossed $17 million. The film grossed $32 million worldwide from an international re release in 1994, including $11 million in France. The Aristocats has had a lifetime gross of $55.7 million in the United States and Canada, and its total lifetime worldwide box office gross is $191 million. Roger Ebert, writing for the Chicago Sun Times, awarded the film three stars out of four, summarizing The Aristocats as "light and pleasant and funny, the characterization is strong, and the voices of Phil Harris (O'Malley the Alley Cat) and Eva Gabor (Duchess, the mother cat) are charming in their absolute rightness." Charles Champlin of the Los Angeles Times wrote that the film "has a gentle good natured charm which will delight the small fry and their elders alike." He praised the animation, but remarked that the film "lacks a certain kind of vigor, boldness and dash, a kind of a hard focused emphasis which you would say was a Disney trademark." Arthur D. Murphy of Variety praised the film writing the film is "[h]elped immeasurably by the voices of Phil Harris, Eva Gabor, Sterling Holloway, Scatman Crothers and others, plus some outstanding animation, songs, sentiment, some excellent dialog and even a touch of psychedelia." Stefan Kanfer, reviewing for Time magazine, noted that "[t]he melodies in Disney's earlier efforts have been richer. But for integration of music, comedy and plot, The Aristocats has no rivals." Gene Siskel of the Chicago Tribune felt the film's "artwork and story do not compare to the truly great Disney films Snow White, Pinocchio, Bambi and Dumbo but there is enough juvenile humor to keep the children in their seats for the 78 minutes." For its 1987 re release, animation historian Charles Solomon expressed criticism for its episodic plot, anachronisms, and borrowed plot elements from earlier Disney animated features, but nevertheless wrote "[b]ut even at their least original, the Disney artists provide better animation and more entertainment than the recent animated features hawking The Care Bears, Rainbow Brite and Transformers." Writing in his book The Disney Films, Disney historian and film critic Leonard Maltin wrote that "[t]he worst that one could say of The AristoCats is that it is unmemorable. It's smoothly executed, of course, and enjoyable, but neither its superficial story nor its characters have any resonance." Additionally, in his book Of Mice and Magic, Maltin criticized the film for re using Phil Harris to replicate The Jungle Books Baloo, dismissing the character Thomas O'Malley as "essentially the same character, dictated by the same voice personality." On review aggregator Rotten Tomatoes, 64% of 33 critics gave the film a positive review, with an average rating of 5.8/10, earning it a score of "Fresh". The website's consensus states, "Though The Aristocats is a mostly middling effort for Disney, it is redeemed by terrific work from its voice cast and some jazzy tunes." On Metacritic, the film holds a weighted average score of 66 out of 100, based on 12 critics, indicating "generally favorable reviews".

Дау

2021 жылы фильм Диснейдің Disney+ стриминг қызметінде 7 жасқа толған және одан үлкен көрермендерге ғана көрсетілген бірнеше фильмнің қатарына кірді, себебі олар фильмдегі Шун Гон кейіпкерінің Шығыс Азия халқының расистік стереотипі екенін мәлімдеді.

Қайталанатын жалғасы

2005 жылы Disneytoon Studios бастапқыда фильмнің жалғасын, сондай-ақ «Chicken Little» (2005) және «Meet the Robinsons» (2007) фильмдерінің жалғасын жасауды жоспарлаған. Бастапқыда 2D анимациялық фильм ретінде көзделген, бірақ Disney басшылары көбірек қызығушылық тудыру үшін фильмді компьютерлік анимацияда шығаруға шешім қабылдады. Оқиғаның негізгі желісі герцогиняның қызы Маридің төңірегінде болжанатын, ол сәнді круиздік кемеде тағы бір мысыққа ғашық болады. Бірақ ол отбасымен бірге ашық теңізде зергерлік бұйымдар ұрлығымен күресуге тиіс еді. Жоба Джон Лассетер Disney-дің жаңа бас шығармашылық директоры болып тағайындалғанда тоқтатылды, ол Disneytoon жоспарлаған болашақ жалғаулардың барлығын жойып, оның орнына түпнұсқа туындылар немесе спин-оффтар жасауды ұсынды. Квестлов 2023 жылдың наурыз айында фильмді түсіруге тартылды.

Бейне ойындар

Томас О'Мэлли, Герцогиня, Берлиоз, Мари және Тулуза 2023 жылдың қыркүйегінде Disney Magic Kingdoms мобильдік патшалық құру ойынына қосылды.