Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы көркемдік қозғалыс
19th century artistic movement
Барбизон суретшілер мектебі сол кездегі басым Романтизм қозғалысы аясында пайда болған, өнерде реализмге ұмтылған өнер қозғалысының бір бөлігі болды. Барбизон мектебі шамамен 1830 жылдан 1870 жылға дейін белсенді болды. Ол Францияның Фонтенбло орман шетіндегі Барбизон ауылының атымен аталады, онда көптеген суретшілер жиналатын. Олардың көпшілігі пейзаждар салған, бірақ кейбіреулері шаруалар бейнеленген пейзаждар мен ауыл өмірінен жанрлық көріністерді де суреттеген. Бұл мектептің ерекше белгілері – оның тондық ерекшеліктері, түсі, еркін қылқаламмен салу және форманың жұмсақтығы. Барбизон мектебінің жетекшілері: Теодор Руссо, Шарль Франсуа Добиньи, Жюль Дюпре, Констан Троон, Шарль Жак және Нарцисс Вирджилио Диас. Жан Франсуа Милле 1849 жылдан бастап Барбизонда тұрды, бірақ пейзаж фондық суреттерге деген қызығушылығы оны басқалардан ерекшелендіреді. Жан Батист Камиль Коро бұл орынға ең бірінші келді, алғаш рет 1829 жылы орманды суреттеді, бірақ британдық өнер тарихшысы Гарольд Осборн «оның туындылары поэзиялық және әдеби сапаға ие, бұл оны біршама ерекшелендіреді» деген пікір білдірді. Мектеппен байланысты басқа суретшілер, көбінесе негізгі топтың шәкірттері: Анри Харпинье, Альберт Шарпин, Франсуа Луи Франсуа және Эмиль ван Марке. Көптеген суретшілер сонымен қатар гравюрамен айналысты, көбінесе офортпен, бірақ топ жартылай фотографиялық клише verre техникасын қолданатын суретшілердің көп бөлігін де қамтыды. Француз офортының қайта жандануы 1850 жылдары осы мектептен басталды.
The Barbizon school of painters were part of an art movement toward Realism in art, which arose in the context of the dominant Romantic Movement of the time. The Barbizon school was active roughly from 1830 through 1870. It takes its name from the village of Barbizon, France, on the edge of the Forest of Fontainebleau, where many of the artists gathered. Most of their works were landscape painting, but several of them also painted landscapes with farmworkers, and genre scenes of village life. Some of the most prominent features of this school are its tonal qualities, color, loose brushwork, and softness of form. The leaders of the Barbizon school were: Théodore Rousseau, Charles François Daubigny, Jules Dupré, Constant Troyon, Charles Jacque, and Narcisse Virgilio Díaz. Jean François Millet lived in Barbizon from 1849, but his interest in figures with a landscape backdrop sets him rather apart from the others. Jean Baptiste Camille Corot was the earliest on the scene, first painting in the forest in 1829, but British art historian Harold Osborne suggested that "his work has a poetic and literary quality which sets him somewhat apart". Other artists associated with the school, often pupils of the main group, include: Henri Harpignies, Albert Charpin, François Louis Français, and Émile van Marcke. Many of the artists were also printmakers, mostly in etching but the group also provided the bulk of the artists using the semiphotographic cliché verre technique. The French etching revival began with the school, in the 1850s.
Тарих
1824 жылы Париж салонында ағылшын суретшісі Джон Констеблдің туындылары қойылды. Оның ауылдық көріністері сол кездегі жас суретшілерге әсер етіп, оларды формализмнен бас тартып, табиғаттан тікелей шабыт алуға итермеледі. Олардың суреттерінде табиғат көріністері драмалық оқиғалардың жай ғана фоны емес, өзіндік тақырыпқа айналды. 1848 жылғы төңкерістер кезінде суретшілер Барбизонға жиналып, Констеблдің идеяларын ұстана отырып, табиғатты суреттерінің негізгі тақырыбы етті. Француз пейзажы Барбизон суретшілерінің маңызды тақырыбына айналды. 1829 жылдың көктемінде Жан Батист Камиль Коро Фонтенбло орман суретін салу үшін Барбизонға келді. Ол алғаш рет 1822 жылы Шаили орман суретін салған. 1830 жылдың күзінде және 1831 жылдың жазында ол Барбизонға қайта оралып, суреттер мен майлы этюдтер жасады. Олардың негізінде 1830 жылғы Салонға арналған «Фонтенбло орманының көрінісі» (қазір Вашингтондағы Ұлттық галереяда) және 1831 жылғы салон үшін тағы бір «Фонтенбло орманының көрінісі» картиналарын жасады. Ол жерде Барбизон мектебінің мүшелерімен – Теодор Руссо, Пол Хюэ, Констант Тройон, Жан Франсуа Милле және жас Шарль Франсуа Добиньимен танысты. Милле пейзаж идеясын шаруалардың бейнелеріне, шаруа өмірінің көріністеріне және егістіктегі жұмыстарға дейін кеңейтті. Мысалы, «Жирақшылар» (1857) картинасында Милле үш шаруа әйелін егін жинау кезінде бейнелейді. Жирақшылар – егін жинаудан кейін қалған өнімді жинауға рұқсат алған кедей адамдар. Суреттің фонында егін иесі (бай ретінде бейнеленген) және оның жұмысшылары көрсетілген. Милле назарды байлар мен беделділерден әлеуметтік сатының төменгі қабатына ауыстырды. 1860 жылдардың соңында Барбизон суретшілері Парижде оқып жүрген жас француз суретшілерінің назарын аударды. Олардың көптегені пейзаж суретін салу үшін Фонтенбло орманға сапар шекті, соның ішінде Клод Моне, Пьер Огюст Ренуар, Альфред Сислей және Фредерик Базилль. 1870 жылдары осы суретшілер және тағы басқалар импрессионизм деп аталатын өнер қозғалысын дамытып, ашық ауада сурет салумен (пленэр) айналысты. Ал мектептің негізгі мүшелері орында сурет салып, эскиздер жасаған, бірақ суреттеме жұмыстарын студияда аяқтаған. Импрессионизмнен кейінгі суретші Винсент ван Гог Барбизон суретшілерінің бірнеше туындыларын зерттеп, көшірді, соның ішінде Милле суреттерінің 21 көшірмесін жасады. Ол Милле суреттерін басқа суретшілерден гөрі көбірек көшірді. Ол сондай-ақ Добиньи бағында үш картина жасады. Теодор Руссо (1867) және Жан Франсуа Милле (1875) Барбизонда қайтыс болды.
In 1824 the Salon de Paris exhibited works of John Constable, an English painter. His rural scenes influenced some of the younger artists of the time, moving them to abandon formalism and to draw inspiration directly from nature. Natural scenes became the subjects of their paintings rather than mere backdrops to dramatic events. During the Revolutions of 1848 artists gathered at Barbizon to follow Constable's ideas, making nature the subject of their paintings. The French landscape became a major theme of the Barbizon painters. In the spring of 1829, Jean Baptiste Camille Corot came to Barbizon to paint in the Forest of Fontainebleau. He had first painted in the forest at Chailly in 1822. He returned to Barbizon in the autumn of 1830 and in the summer of 1831, where he made drawings and oil studies, from which he made a painting intended for the Salon of 1830; "View of the Forest of Fontainebleau'" (now in the National Gallery in Washington) and, for the salon of 1831, another "View of the Forest of Fontainebleau"'. While there he met the members of the Barbizon school: Théodore Rousseau, Paul Huet, Constant Troyon, Jean François Millet, and the young Charles François Daubigny. Millet extended the idea from landscape to figures — peasant figures, scenes of peasant life, and work in the fields. In The Gleaners (1857), for example, Millet portrays three peasant women working at the harvest. Gleaners are poor people who are permitted to gather the remains after the owners of the field complete the main harvest. The owners (portrayed as wealthy) and their laborers are seen in the back of the painting. Millet shifted the focus and the subject matter from the rich and prominent to those at the bottom of the social ladders. During the late 1860s, the Barbizon painters attracted the attention of a younger generation of French artists studying in Paris. Several of those artists visited Fontainebleau Forest to paint the landscape, including Claude Monet, Pierre Auguste Renoir, Alfred Sisley and Frédéric Bazille. In the 1870s those artists, among others, developed the art movement called Impressionism and practiced plein air painting. In contrast, the main members of the school made drawings and sketches on the spot, but painted back in their studios. The Post Impressionist painter Vincent van Gogh studied and copied several of the Barbizon painters as well, including 21 copies of paintings by Millet. He copied Millet more than any other artist. He also did three paintings in Daubigny's Garden. Both Théodore Rousseau (1867) and Jean François Millet (1875) died at Barbizon.
Еуропадағы ықпал
Бұл өнер басқа елдердің суретшілеріне де әсер етті. XIX ғасырдың соңынан бастап көптеген суретшілер жаңа ағымдарды оқу үшін Австрия-Мажарстаннан Парижге келді. Мысалы, венгр суретшісі Янош Торма жас кезінде Парижде оқыды. 1896 жылы ол қазіргі Румыниядағы Бая-Маре қаласында Nagybánya суретшілер колониясын құрушылардың бірі болды, ол Венгрияға импрессионизмді әкелді. 2013 жылы Венгрияның Ұлттық галереясы оның туындыларының ірі ретроспективасын ашты, «Янош Торма, венгр Барбизонының суретшісі», 8 ақпан – 19 мамыр 2013 жыл, Венгрияның Ұлттық галереясы.
Painters in other countries were also influenced by this art. Beginning in the late nineteenth century, many artists came to Paris from Austria Hungary to study the new movements. For instance, the Hungarian painter János Thorma studied in Paris as a young man. In 1896 he was one of the founders of the Nagybánya artists' colony in what is now Baia Mare, Romania, which brought impressionism to Hungary. In 2013 the Hungarian National Gallery opens a major retrospective of his work, entitled, ''János Thorma, the Painter of the Hungarian Barbizon, 8 February – 19 May 2013, Hungarian National Gallery
Карл Бодмер, бастапқыда швейцариялық, 1849 жылы Барбизонда қоныстанды. 1870 жылдары тағы бір венгр – Ласло Паал Барбизонда өмір сүрді.
Karl Bodmer, originally Swiss, settled in Barbizon in 1849. László Paál, another Hungarian, lived in Barbizon in the 1870s.
Америкадағы ықпал
Барбизон суретшілері Америка Құрама Штаттарындағы пейзаж суретіне де зор әсер етті. Бұл Уильям Моррис Ханттың американдық Барбизон мектебін дамытуын қамтиды. Гудзон мектебінде болған немесе олармен бір замандас суретшілердің көптегені Барбизон суреттерін бос қылқаламмен салынғандығы мен эмоционалдық күші үшін зерттеді. Мысалы, Джордж Иннесс Руссоның туындыларын үлгі етіп алуға тырысты. Барбизон мектебінің суреттері Калифорниядағы пейзаж суретіне де ықпал етті. Суретші Перси Грей Калифорния төбелері мен жағалау суреттерін жасау үшін Россо және басқа суретшілердің туындыларын сапарлық көрмелерде мұқият зерттеді. Барбизон суретшілерінің ықпалы Луизианада өсіп, Académie Julien-де оқыған Персиваль Россоның (1859-1937) аңшылық иттерінің суреттерінде де көрінеді.
The Barbizon painters also had a profound impact on landscape painting in the United States. This included the development of the American Barbizon school by William Morris Hunt. Several artists who were also in, or contemporary to, the Hudson River School studied Barbizon paintings for their loose brushwork and emotional impact. A notable example is George Inness, who sought to emulate the works of Rousseau. Paintings from the Barbizon school also influenced landscape painting in California. The artist Percy Gray carefully studied works by Rousseau and other painters which he saw in traveling exhibitions to inform his own paintings of California hills and coastline. The influence of the Barbizon painters may be seen in the sporting dog paintings of Percival Rosseau (1859 1937), who grew up in Louisiana and studied at the Academie Julien.