Кіріспе

Уильям Теодор Уолтон III (5 қараша 1952 жылы туған) – американдық спорт комментаторы және бұрынғы кәсіби баскетболшы. Ол жаттықтырушы Джон Вудэннің басшылығымен UCLA Bruins командасы үшін колледж баскетбол командасында ойнады, үш рет қатарынан ұлттық колледждің үздік ойыншысы (1972–1974) атанды, сонымен қатар UCLA командасын 1972 және 1973 жылдары NCAA чемпионатына жеңіске жеткізіп, 88 ойындық жеңіс тізімін жасады. 1974 жылғы НБА драфтында бірінші таңдау болғаннан кейін, Уолтон 1977 жылы «Портленд Трейл Блейзерс» командасын НБА чемпионатына бастап, сол маусымда НБА финалдарының ең құнды ойыншысы атағын жеңіп алды. 1986 жылы «Бостон Селтикс» командасының құрамында тағы бір НБА титулын жеңіп алды. Уолтон 1993 жылы Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді. Ол НБА-ның 50 және 75 жылдық мерекелік командаларына іліккен. Уолтонның Ұлттық баскетбол қауымдастығындағы (НБА) ерте мансабы өте сәтті болды, ол 1978 жылы НБА-ның ең құнды ойыншысы (MVP) және «Портленд Трейл Блейзерс» командасымен НБА чемпионы атанды, сондай-ақ финалдың ең құнды ойыншысы деп танылды. Алайда, оның кәсіби мансабы көптеген операцияларды талап еткен бірнеше аяқ жарақаттарынан қанағаттандырылмады. Уолтон 1978–1979 маусымын өткізбеді, содан кейін «Сан-Диего Клиперс» (қазіргі «Лос-Анджелес Клиперс») командасымен келісімшарт жасады, онда ол төрт жарақатқа толы маусым ойнады. Оның мансабы мансабының соңында «Бостон Селтикс» командасымен екі маусымда жаңарып келді. Роберт Пэриштің артында резервтік орталық ретінде ойнаған Уолтон 1985–86 маусымда НБА-ның «Жылдың алтыншы ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды және сол маусымда екінші чемпионатын жеңіп алды. НБА-дан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уолтон сөйлеу қиындығын жеңіп, спорт комментаторы ретінде екінші мансабын бастады, бірнеше телеарналар мен командалар үшін студиялық сарапшы және түсті комментатор ретінде жұмыс істеді. Ол 1991 жылы «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. Уолтон «Grateful Dead» тобының белгілі жанкүйері, өзін «Deadhead» деп сипаттайды және оларды эфирде жиі еске алады. Ол «Grateful Dead» тобының музыкасын ұсынатын бірнеше подкасттар мен спутниктік радио бағдарламаларын жүргізді.

Ерте өмір

Уолтон Калифорния штатының Ла-Меса қаласында Глория Энн (құрметті аты Хики) мен Уильям Теодор "Тед" Уолтонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Брюс, Кэти және Энди сияқты бауырларымен бірге өсті. Уолтонның Ла-Месадағы үйі Колорадо даңғылында, Мюррей көлінің төменгі жағында орналасқан. Уолтонның әкесі Тед музыка пәнінің мұғалімі және әлеуметтік жұмыскер, ал анасы Глория кітапханашы болған. Оның ата-анасы өнер, әдебиет, саясат және музыкаға қызығушылық танытқан. Уолтон музыка сабақтарына қатысты, ата-анасы спортқа бейім болмаса да, ол спортқа ұмтылған үлкен ағасы Брюстің жолын қуып жетеді. Уолтонның балалары орта мектепте оқып жүргенде, әкесі бейресми отбасылық музыкалық топ құрды: Брюс тромбон, Билл баритон, Энди саксофон, ал Кэти барабан (немесе флейта немесе туба) ойнады. Брюс: "Билл мен мен мүмкіндігінше тез шығып кеттік" деді. Уолтон алғаш рет ұйымдастырылған баскетболды Фрэнк "Роки" Грацианоның жетекшілігімен, Уолтонның католик бастауыш мектебінде ойнады.

Жоғары мектеп мансабы

Уолтон Ла-Месадағы Хеликс орта мектебінде ағасы Брюспен бірге баскетбол ойнады. Брюс одан бір жас үлкен болды, сонымен қатар ол футболда да жақсы ойнады. Егер Билл Уолтон баскетбол ойынында физикалық күш қолданса, Брюс де жауап қайтаратын. "Қарсы командалар маған қарсы күш қолдануға тырысса, Брюс мені қорғау үшін барлық шараны көретін", - деп еске алады Уолтон. "Ол "Даллас Каубойс" командасында ойнады. Брюс пен мен тарихымызда Суперкубокта ойнаған және НБА чемпионатында жеңіс однған жалғыз ағайындымыз." Уолтонның жарақаттармен және ауырсынумен күресі Хеликс орта мектебінде басталды, онда ол білезігін, аяғын, аяғындағы бірнеше сүйектерін сындырып, тізесіне операция жасады. Екінші курсына келгенге дейін Уолтон сол тізесіндегі жыртылған шеміршектерді жасау үшін операция жасады. Тізесіне жасалған операциядан кейін жазылу кезеңінде Уолтон екінші курсының көп бөлігін жастар құрамасында ойнады. Бапкер Гордон Нэш маусым соңында оны негізгі құрамаға көтерді. Бірақ ол тек алты ойында ғана ойнады, ал бастапқы құрамда бірде-бір ойында болған жоқ. "Біздің Сан-Диегодағы ең жақсы спорт залымыз болды және барлық "Рокетс" ойыншылары сонда баруды қалады", - деді Уолтон. "Оларда Элвин Хейс пен Кальвин Мерфи, сондай-ақ Пат Райли, Рик Адельман, Руди Томьянович, Джим Барнетт және Стю Ланц сияқты болашақ бас бапкерлер мен комментаторлар бар еді. Олардың бәрі маған – кішкентай Биллиге – команданың бір бөлігіміндей қарады. Олар мүмкіндігінше жақсы қарым-қатынас жасады, мен де олардың досы болдым." Хеликс 1969 және 1970 жылдары Калифорния мектептері арасындағы федерация (CIF) чемпионатында жеңіске жетті, 1968–69 маусымында 29–2 есебімен және 1969–70 маусымында 33–0 есебімен аяқтады. Сонымен қатар, Уолтонның осы маусымдағы 825 ребоундысы барлық уақыттағы үшінші орында тұр. Оның бір маусымдағы 25.0 ребоундысы барлық уақыттағы жетінші орында тұр. 1970 жылы Уолтон "Sports Illustrated" журналының 26 қаңтардағы санында "Көзге түскендер" рубрикасында жарияланды, бұл оның ұлттық деңгейдегі алғашқы танылуы болды. "Арманды команданың бір бөлігі болу – менің арманымның орындалуы болды", - деді Уолтон. "Хеликс – барлығының басталуы. Нағыз аңыздар Монро Нэш, Уилбур Стронг, Фил Эдвардс және Брюс Менсермен бірге болу – үлкен құрмет және бақыт. Мен жер бетіндегі ең бақытты адаммын."

Колледж мансабы

Бастауыш және жоғары мектепте оқыған кезінен бастап Уолтон UCLA баскетбол командасын радио арқылы адал жанкүйер болып қолдады. Оны көптеген колледждерге шақырды, бірақ ол UCLA-ның стипендиялық ұсынысын тез қабылдап, Брюинс командасы мен жаттықтырушы Вудэн үшін ойнады. Вудэн Уолтон үшін өмірлік наставник болды. Уолтон жаттықтырушы Вудэн туралы былай деді: «Мен Джон Вудэннің ең оңай шәкірті болдым. Бірақ кейін оның ең жаман жаңалығына айналдым. Мен кедейді 99 жасында ерте қабірге жібердім. Оныңмен қарым-қатынасымда үш кезең болды: (1) мен орта мектеп оқушысы болғанда және ол мені шақырып алған кезде; (2) мен 17-ден 21 жасқа дейін оның командасында ойнаған кезде; (3) және содан кейін 36 жыл бойы оның досы болдым. UCLA-да қандай мүмкіндік болғанын түсінбедім. Барлығының бірдей нәрсесі бар деп ойладым: керемет ата-аналар, керемет мектептер, керемет аудандар, керемет колледждер, керемет жаттықтырушылар. Кейін NBA-ға қосылдым. Джон Вудэнмен жасаған келісімді толығымен қате жібергенімді бірден түсіндім. Сондықтан мен қалған өмірімді, ең алдымен, оның алдындағы қарызымды өтеуге, екіншіден, оның өміріне қайғы әкелмеуге арнадым». Уолтон 1971 жылдан 1974 жылға дейін жаттықтырушы Вудэннің басшылығымен UCLA командасында ойнады. Оның үлкен ағасы Брюс Биллден бір жыл бұрын UCLA-да футбол ойнауға түсті. Билл Уолтон Брюинс командасын екі рет қатарынан 30-0 есебімен жеңіске жеткізіп, NCAA ерлер баскетбол командасы бойынша 88 ойын қатары жеңіске жетті. UCLA-ның осы жетістігі Уолтонның орта мектеп, UCLA-ның бірінші курс (сол кезде бірінші курс студенттері университет құрамасына қатыса алмайтын) және UCLA университет командаларының орта мектептің кіші сыныбынан университеттегі аға сыныбына дейінгі аралықта бірде-бір ойынды ұтылмауына себеп болды. Уолтонның қатысуымен UCLA 1972 жылы Флорида штатына қарсы, ал 1973 жылы Мемфис штатына қарсы 87:66 есебімен жеңіс алып, NCAA чемпионатында жеңіске жетті. Бұл ойында Уолтон 22 мүмкіндіктің 21-ін пайдаланып, 44 ұпай жинады.

Жаңа оқушы маусым (1970-1971)

Университет командасына қосылмас бұрын, Уолтон (18,1 ұпай, 68,6% далалық голдың тиімділігі), Грег Ли (17,9 ұпай) және Кит Уилкс (20,0 ұпай) 1970–71 жылғы 20–0 есебімен жеңіс тіркеген UCLA жаңа студенттер командасының құрамында болды. Сидни Уикс, Кертис Роу және Стив Паттерсонның жетекшілігімен университет командасы 1971 жылғы NCAA чемпионатының финалында Вилланованы жеңіп, UCLA үшін 5-ші қатарынан NCAA титулын жеңіп алды. Уолтон жаңа студент ретінде шашын кесуден бастапқыда бас тартқаннан кейін, жаттықтырушы Вудэн оған "сағынып қаламыз" деді. Содан кейін Уолтон велосипедімен жақын жердегі шаштаразға барды.

Екінші сыныптағы маусым (1971-1972)

1971–72 жылғы UCLA баскетбол командасы 30–0 есебімен ойнады, ойындарында 30 ұпайдан астам айырмамен жеңіске жетіп, қарсыластарына қарағанда орташа есеппен 94,6 ұпай жинады, ал қарсыластары 64,3 ұпай жинады. Уолтон Генри Бибби, Ларри Фармер, Уилкс, Ли және Свен Натермен бірге ойнағанда, UCLA Pac 8 конференциясында 14–0 есебімен аяқтады. 25 команда қатысқан 1972 жылғы NCAA турнирінде UCLA Вебер штатын 90–58 есебімен жеңді. Олар Батыс аймақтық финалында Лонг-Бич штатын және жаттықтырушы Джерри Тарканянды 73–57 есебімен жеңіп, Final Four-ға (Төрттікке) өтті. Жеке тәртіпсіздіктерге байланысты 20 минут ойнаған Уолтон Вебер штатын жеңген ойында 4 ұпай және 12 допты қайтарып алды, тек бір рет лақтырды. Лонг-Бич штатына қарсы ойында ол 19 ұпай жинап, 11 допты қайтарып алды. 1972 жылғы Final Four-да Уолтон Луисвиллге қарсы NCAA жартылай финалында 13 лақтырудың 11-ін және 12 айып тастаудың 11-ін дәл орындап, 33 ұпай мен 21 допты қайтарып алды, нәтижесінде UCLA 96–77 есебімен жеңіске жетті. NCAA чемпионатында ол Флорида штаты командасының 81–76 есебімен жеңіске жеткенде 24 ұпай жинап, 20 допты қайтарып алды. Уолтон 1972 жылғы NCAA баскетбол турнирінің ең үздік ойыншысы деп танылды.

Жас маусым (1972-1973)

UCLA 1972–73 жылдары тағы да жалпы есеп бойынша 30–0, ал Pac-8 конференциясында 14–0 көрсетті. "Брюинс" қарсыластарынан орта есеппен 20 ұпайдан көп айырмашылықпен жеңіске жетіп, 81.3 ұпай жинап, қарсыластары 60.1 ұпайға тоқтады. 25 команда қатысқан 1973 жылғы NCAA турнирінде UCLA "Аризона Штатын" 98–81 есебімен жеңіп, содан кейін Батыс аймақтық финалында "Сан-Францисконы" 54–39 есебімен ұтып, "Финал төрттігіне" өтті. Уолтон "Аризона Штатына" қарсы 18 лақтырудың 13-інде 28 ұпай және 14 допты қозғалтты, ал "Сан-Францискоға" қарсы 9 ұпай және 14 допты қозғалтты, тек 7 рет лақтырды. Оған Ларри Кэнон мен Ларри Финч көмектесті. Уолтон NCAA чемпионатындағы ең көп ұпай жинаған рекордты орнатты, ол бүгінге дейін сақталып тұр, және турнирдің ең үздік ойыншысы атанды. Уолтон жарақат алып, UCLA 75–62 есебімен алға шығып тұрғанда, ойын аяқталуға үш минуттай қалғанда алаңды ең соңғы рет тастап кетті. Төрт жеке бұзушылықпен ойнаған Уолтон ойын барысында ауыр құлап, сол тізесі мен білегін жарақаттады. Ол 19 301 жанкүйердің ыстық ықыласына бөленіп, алаңнан шықты. "Мен үшін UCLA сапында ойнау және Джон Вудэннің ұлттық чемпионаттағы ең жақсы командаларының бірімен күш сынасутан артық ештеңе маңызды болған емес", – деді Бартоу 1993 жылы. "Біз қарсыластардың қысымын оңай бұзып өте алдық". Бартоу қосты: "Мен ойынның бірінші жартысының соңында өте жақсы сезіндім. Бірақ жеңіске жету үшін Уолтонды тоқтату қажет еді. Оның ойынды басып алуына жол бере алмас едік. Әрине, біз бұл жұмысты жақсы атқарған жоқпыз. Билл Уолтон, мүмкін, колледж баскетболының тарихындағы ең керемет ойыншылардың бірі болды". "Жаттықтырушы Вудэн маған қарап: «Уолтон, сені жақсы ойыншы деп ойладым, бірақ соңғы бір лақтыруды жіберіп алдың», – деді. Уолтон жалпы есеп бойынша 1972–73 жылдары 30 ойында 65.0% тиянақтылықпен 20.4 ұпай және 16.9 допты қозғалтты, ал UCLA тағы да 30–0 (Pac-8 конференциясында 14–0) көрсетті. Уолтон Провиденстің Эрни ДиГрегориосымен, Лонг-Бич штатының Эд Ратлеффымен, Солтүстік Каролина штатының Дэвид Томпсонымен және Американнің Кермит Вашингтонымен бірге консенсус бойынша All-American атанды. "Жаттықтырушы Вудэн үшін ең қайғылы күндердің бірі – менің Вьетнам соғысына қарсы наразылық акциясы кезінде тұтқындалғаннан кейін түрмеден шығаруға келген күні болды. Ол: «Билл, сен бұл мәселеге қатты ден қоятыныңды білемін, бірақ сенің тұтқындалуың мен осы демонстрацияға қатысуың мәселенің мәнісі емес», – деді", – деп еске алды Уолтон. Ол "Жоғалған демалыс" деген лақап атымен танымал болды. "Көптеген мәселелер болды", – деді Уолтон жеңілістер туралы. "Жарақаттар [ол арқасы ауырғандықтан бірнеше ойынға қатыспады]. Командалық үйлесімділік. Бұл жай ғана бір қорқынышты жағдай болды". 25 команда қатысқан 1974 жылғы NCAA турнирінде UCLA Дейтонды 111–100 есебімен жеңді, бұл ойында Уолтон 27 ұпай жинап, 19 допты қозғалтты. Содан кейін UCLA Батыс аймақтық финалында "Сан-Францисконы" 83–60 есебімен жеңіп, "Финал төрттігіне" өтті. Уолтон "Сан-Францискоға" қарсы 17 ұпай, 9 допты қозғалту және 4 нәтижелі пас берді. 1974 жылғы "Финал төрттігінде" UCLA-ның қатарынан жеті ұлттық титулдың рекорды бұзылды. Солтүстік Каролина штаты NCAA жартылай финалында "Брюинстерді" 80–77 есебімен жеңді, қосымша уақыттарда. Уолтон 50 минут ойнап, 29 ұпай жинады, сонымен қатар 18 допты қозғалтып, 4 нәтижелі пас берді. UCLA мен Солтүстік Каролина штатының арасындағы ойын "USA Today" басылымының барлық уақыттағы ең үздік NCAA турнирлік ойындарының тізімінде 13-ші орынды иеленді. Уолтон бұл ойынды өзінің баскетбол карьерасының ең өкінішті нәтижесі деп атады, өйткені UCLA ойынның соңында 5 ұпайға, ал екінші қосымша уақытта 7 ұпайға басым болды, бірақ Дэвид Томпсонмен NC State 80–77 есебімен жеңіске жетті. Уолтон UCLA-дан кәсіби баскетболға жаңа өмір бастау үшін кетіп, жаттықтырушы Вудэнмен өмір бойы достық қарым-қатынас жасады. "Жаттықтырушы Вудэн жеңіске жету мен жеңіліске ұшырау туралы емес, жеңіске жетуге жұмсалатын күш туралы айтты. Ол баскетбол туралы сирек сөйлейтін, көбінесе өмір туралы айтты. Ол стратегия, статистика немесе ойын туралы емес, адамдар мен мінез-құлық туралы сөйлейтін. Жаттықтырушы Вудэн жақсы адам болсаң, жақсы баскетболшы боласың деп үнемі айтатын".

Жарақат алған алғашқы жылдары (1974-1976)

Уолтонды 1973 жылы Америка баскетбол қауымдастығының «Даллас Чапарралз» командасы ABA жобасында, оны UCLA-дан тартып алу мақсатымен, төменгі курс студенті ретінде таңдады. 1973 жылғы Чемпионат ойынынан кейін киім ауыстыратын бөлмеде жаттықтырушы Вудэн Уолтонды ABA өкілдерімен таныстырды, олар оны кәсіпқой болып қалуға көндіруге тырысты. «Мен мұнда мүдделі емес едім», - деді Уолтон. 1974 жылы ABA-ның «Сан-Диего Конквистадорлары» 1974 жылғы ABA жобасында оны таңдағаннан кейін, Уолтонмен келісімшарт жасауға көндіруге әрекеттенді. «Сан-Диего» сонымен қатар Уилт Чемберленді ойыншы-жаттықтырушы ретінде тартып алып, қосымша ынталандыру жасады. Бірақ Уолтон келіспеді. 1974 жылғы НБА жобасында Уолтонды НБА-ның «Портленд Трейл Блейзерс» командасы бірінші нөмірлі таңдау ретінде таңдады. Уолтон «Трейл Блейзерс» клубымен келісімшартқа отырды. 1975–76 жылдары Уолтон 51 ойында орта есеппен 16,1 ұпай, 13,4 доптарды қайтару, 4,3 нәтижелі пас және 1,6 блок көрсетті. «Портленд» жаңадан келген Боб Гросс пен Лионель Холлинспен бірге 37–45 есебімен аяқтады. Уолтон доптарды қайтару (14,4) және блоктар (3,2) бойынша НБА-да көшбасшы болды, сондай-ақ ол НБА All-Star ойынына шақырылды, бірақ жарақат алғандықтан қатыса алмады. Уолтон маусымның нәтижелері үшін НБА-ның бірінші жақтан қорғау командасына және НБА-ның екінші командасына енді. Ол орта есеппен 18,6 ұпай, 14,4 доптарды қайтару, 3,8 нәтижелі пас және 3,2 блок көрсетті, ал «Портленд» 49–33 есебімен аяқтады. 1977 жылғы НБА финалында «Портленд» фаворит саналған «Филадельфия 76ers» командасына қарсы шықты. Алғашқы екі ойында жеңілгеннен кейін, «Блейзерс» қатарынан төрт ойында жеңіп, НБА чемпионатында жеңіске жетті. Уолтон шешуші 6-шы ойында 20 ұпай жинап, 23 допты қайтадан шайқады.

MVP кампаниясы мен ұстап тұру (1977 1979)

Келесі маусымда 1977–78 жылғы «Trail Blazers» командасы алғашқы 60 ойынның 50-сінде жеңіске жетті, ал Уолтон 58 ойында орташа есеппен 18,9 ұпай, 13,2 доптама, 5,0 нәтижелі пас және 2,5 блок көрсетті. Содан кейін Уолтон аяғы сынғаннан кейін маусымы аяқталды. Осы уақыт ішінде ол 1978 жылы оның туралы кітап жазып, басылымға шығарған даулы жазушы Джек Скоттпен дос болып кетті. Бұл тұста Уолтон 1978 жылғы НБА-ның ең құнды ойыншысы және «Sporting News» НБА-ның ең құнды ойыншысы атағын жеңіп алды. Уолтон 1978 жылы жалғыз рет НБА «All-Star» ойынында өнер көрсетті және НБА-ның бірінші қорғаныс құрамы мен «All-NBA» бірінші құрамына енді. 1985 жылы «Селтикс» формасын киіп, Бостон сарайында алғаш рет көзге түскенде, ол алаңға шыққанда Бостондық жанкүйерлерден бір минутқа созылған құрмет көрсету алды. «Селтикс» командасы Шығыс конференциясының жартылай финалында Доминик Уилкинстің «Атланта Хоукс» командасын 4:1 есебімен жеңіп, Уолтон 13 минутта 8,0 ұпай, 3,3 доптама және 1,3 нәтижелі пас берді. Шығыс конференциясының финалында «Милваки Бакс» командасын 4:0 есебімен жеңген кезде Уолтон 18 минутта 8,8 ұпай, 5,8 доптама және 2,0 нәтижелі пас көрсетті. 1986 жылғы НБА финалында «Селтикс» «Хьюстон Рокетс» командасын, «Егіз мұнаралар» Хаким Оладжувон мен Ральф Сэмпсонды 4:2 есебімен жеңіп, НБА чемпионатында жеңіске жетті. Уолтон 19 минутта 8,0 ұпай, 6,7 доптама, 1,0 нәтижелі пас және 2,2 блок көрсетіп, «Селтикс» командасының чемпион болуына көмектесті. «Біз Уолтонды алғанда бізде жақсы нәрсе болып жатыр екенін білдім», - деді Ларри Берд Уолтон және 1985–86 жылғы «Селтикс» туралы. «Басты мәселе оның денсаулығын сақтау болды. Бізде бұрыннан жақсы команда болған, және менің ойымша, оны және (Джерри) Сихтингті қосу бізге көмектесті. Роберт Пэриш Билл Уолтонды ол қандай ойыншы екенін түсініп, қабылдады, мен мұны өте маңызды деп ойлаймын. Бұл менің өмірімдегі ең жақсы команда, күмәнсіз. Бізде жоғарыдан төменге дейін барлығы жақсы болды». «Мен үшін бұл маңызды емес еді, өйткені мен құрамдық шешімдерге қатыса алмадым, бірақ маған Билл Уолтонның мінез-құлқы қатты әсер етті», - деді Пэриш Уолтонның «Селтикс» командасына қосылуы туралы. «Ол мені ойлап, командада болуымды ыңғайлы деп тапты. Сондықтан мен Билл Уолтонды өте құрметтеймін және ол менің Атақ залына енгізген адамым. Билл Уолтон – менің басты адамым, осы себепті».

Жарақаттан зардап шеккен соңғы ойын жылы (1986-1987)

Уолтон 1986-87 жылғы тұрақты маусымда тағы жарақат алды, бірақ 1987 жылғы плей-оффқа қайта оралды. Ол маусым ішінде бар болғаны он ойынға қатысты. Уолтон 1987-88 маусымын «Селтикс» командасының жарақат алғандар тізімінде өткізді. 1990 жылдың ақпанында қайтадан ойынға оралуға тырысты, бірақ жарақаттарының кесірінен карьерасын аяқтады. Барлығында, Уолтон «Селтикс» сапында 90 ойын өткізіп, 55,1% тиянақтылықпен 18 минутта 7,0 ұпай, 6,4 доптарды қайтарып алу, 1,9 нәтижелі пас және 1,3 блок көрсетті.

1972 жылғы Олимпиада ойындары

Уолтон 1972 жылы АҚШ-тың Олимпиадалық баскетбол құрамасына іріктелді, бірақ қатысудан бас тартты. Кейбіреулер мұны Вьетнам соғысына қарсы шыққан Уолтонның саяси ұстанымы деп түсіндірді, алайда оның шешімінің басты себебі 1970 жылғы әлем чемпионатына дейінгі жағымсыз тәжірибесі болды. 2004 жылы ESPN телеарнасына берген сұхбатында Уолтон: «Өмірімде алғаш рет жаттықтырушылардың жағымсыз сынына, ойыншыларды кінәлауға, дөрекі тілге және нашар ойнағандарды қорқытуға тап болдым» деді. Ерлер баскетбол финалында АҚШ Кеңес Одағынан 50:51 есебімен жеңіліп, екінші орынға табан тіреді. Ресейлік спорт тарихшысының айтуынша, «Кеңес Одағының құрамында кімнің бар, кімнің жоқ екенін көргенде, олар жеңіске жете алатындай мүмкіндіктерге ие екенін сезінді. Олар американдық баскетболды жақсы білгендіктен, Уолтонның қатыспауы үлкен шығын екенін түсінді». 1972 жылғы АҚШ құрамасының шабуылшысы Джеймс Форбс SportsCentury деректі фильміне берген сұхбатында: «Егер [Уолтон] ойнағанда, бәрі өздігінен шешілер еді» деді.

Мұра

2010 жылы жаттықтырушы Джек Рамзи Уолтонды Портленд Трейл Блейзерс тарихындағы ең үздік ойыншы деп атады, «еш күмәні жоқ», - деді Рамзи. «Уолтонның қолынан барлығы келді, керемет уақытты сезіне білді, алаңды толық көріп, мықты негіздерге ие болды және тамаша пас беруші еді, қарсы шабуылда да, жарты алаңда да. Ол баскетбол ойнағанды жақсы көретін, жаттығуларда да, ойындарда да, әсіресе сыртқы ойындарда. Ол қарсыласының алаңында жеңіске жеткенді ұнататын. Оның ойы өте жақсы, командалық ойынға берілген ойыншы еді». Уолтонның жарақаттары туралы Рамзи былай қосты: «Бұл екеумізге де өте қиын болды. Ойнамауы оған ауыр соққы болды. Ал мен үшін бұл өте азапты болды, себебі соңғы рет керемет команда мен керемет ойыншым болды, бірақ бәрі ыдырап бара жатқандай сезілді». Уолтон мансабын еске алып былай деді: «Мен баскетболды жақсы көремін. Мен ойнай бергенімше ойнайтынмын. Ойнауды тоқтатуға ешқандай ниетім болмады. Өзінен-өзі ойнауды тоқтатқан адамды ешқашан көрген емеспін. Мен денеме зор жүк салдырдым. Маған 37 (қазір 38) ортопедиялық операция жасалды. Мен аяқтарымды тозаңға айналдырдым. Жаңа тізем бар. Жаңа омыртқам бар. Мен бақыттымын, себебі бәрін бастан кешіп, соңында денсаулығым жақсы болады деп ойламадым. Жақын болдым. Бірақ қазір жақсырақмын». Жалпы, Уолтон НБА мансабында 468 ойын өткізді. Орташа есеппен 13,3 ұпай, 10,5 допты қайтару, 3,4 нәтижелі пас және 2,2 блок-шот көрсетті, орташа есеппен 28 минут ойнады. Мансабында алаңнан 52,1% тиянақтылықпен ұрып-соқты. Уолтонның жарақаттары мен операциялары оның мансабын шектеді, ал 1978–1979 жылғы ұзақ бойкотты ескерсек, Уолтон 13 жылдық мансабындағы тұрақты маусым ойындарының 44%-ында ғана ойнады. 2021 жылы НБА-ның 75 жылдығын мерекелеу үшін The Athletic барлық уақыттағы ең үздік 75 ойыншыны тізімдеді және Уолтонды НБА тарихындағы 64-ші ең үздік ойыншы деп атады.

Медиа мансабы

Уолтон 28 жасында, Даңқ залына енген теледиктор Марти Гликманның көмегімен, екеуінің арасындағы ұзақ әңгімеден кейін, сөйлеу қиындығын жеңді. Уолтон өз сөйлеу мәселесі және одан кейінгі мансабы туралы былай деді: "Мен кекештеймін. Мен ешкіммен сөйлеспедім. Өмірімнің көп бөлігін жалғыз өткіздім. Бірақ алаңға шыққанда жағдайым жақсаратын. Бірақ өмірде, өзімді тым сезімталдықпен қабылдауым, қызыл шашым, үлкен мұрным, шекпендерім, ақымақтық, көңілді келбетім және сөйлей алмауым – бәрі де қиындық тудыратын. Мен өте ұялшақ едім, ешқандай сөз айтпайтынмын. 28 жасымда сөйлеуді үйрендім. Бұл менің өмірімдегі ең үлкен жетістігім, ал басқалар үшін ең үлкен сынақ болды". Ойыншылық мансабын аяқтағаннан кейін Уолтон сәтті және көбінесе дау тудыратын баскетбол комментаторына айналды. Уолтон CBS (1990), NCAA on CBS (1991), NBC (1990–2002), «Лос-Анджелес Клипперс» (1990–2002) және ABC/ESPN (2002–2009) телеарналарында жұмыс істеді. 19 жылдық тележұмыстан кейін, ол 2009 жылдың қарашасында ESPN-нен кетті, себебі UCLA университетінде алған жарақатынан туындаған арқасының проблемасы күрделеніп кеткен. Арқасына жасалған операциядан кейін Уолтон 2010–11 және 2011–12 жылдары «Сакраменто Кингз» командасының жартылай штатты комментаторы ретінде қайта жұмыс істеді. 2012 жылдың шілдесінде ESPN және Pac-12 Network телеарналары Уолтонның Pac-12 конференциясының баскетбол жарыстарын толық штатты комментатор ретінде талдайтынын жариялады. Уолтон Pac-12 ойындарын шақырғанда көбінесе Дейв Пашпен бірге жұмыс істейді. Оның комментарийлері жиі қолданылатын тіркестер мен гиперболаларға толы. Уолтон ұлттық НБА ойындарында көбінесе Стив «Снапер» Джонспен жұптасып жұмыс істеді, себебі олар ойын барысында пікір алмасып, тартысты атмосфера тудыратын. Уолтонның 2003 жылғы «Билл Уолтонның ұзақ және ерекше саяхаты» атты телесериалы ESPN арнасында көрсетілді, онда Уолтон басты рөлде болды. «Орегон Дакс» және «USC Троянс» командалары арасындағы ойынды комментарийлеген кезде Уолтон Боб Диланның MusiCares шарасында сөйлеген сөзі туралы айтты, ал ESPN Диланның мансабына арналған графикалық материалдарды дайындады. 2019 жылдың қаңтар айында Дейв Пашпен бірге «Вашингтон-Орегон» ойынын комментарийлеген кезде Уолтон «Адам аулаушылар» фильмінде түскенін айтты. «Адам аулаушылар» фильмі 1984 жылы түсірілді, ал Паш ойын барысында Уолтоннан оның рөлі туралы егжей-тегжейлі сұрақтар қойды, бірақ Уолтон одан әрі мәлімет беруден бас тартты. Тәжірибелік зерттеулер Уолтонның айтқанын растады. Уолтонның «One More Saturday Night» (Dead әнінің атымен аталған) атты жеке спутниктік радиошоуы бар, ол Sirius Radio Jam On және XM Radio Grateful Dead арналарында трансляцияланады. 2001 жылы Уолтон «Үздік тікелей спорттық теледидар трансляциясы» номинациясы бойынша Эмми сыйлығын алды, ал 2018 жылы CoSIDA Дик Энберг сыйлығының иегері атанды.

Жеке өмір

Уолтон туған қаласы Сан-Диегода әйелі Лоримен бірге тұрады (1991 жылы үйленген). Ол алғашқы әйелі Сюзиден төрт ұл өмірге әкелді: Адам, Нейтан, Люк және Крис. Ұлы Люк НБА ойыншысы болды және «Лейкерс» сапында 2009 және 2010 жылғы НБА финалдарында жеңіске жетті. Бұл жеңістер Уолтон мен оның ұлын бірнеше рет НБА чемпионатын жеңген әке-бала жұбы етіп таныстырды. Люк екі жыл «Голден Стэйт Уорриорс» командасының ассистенті болғаннан кейін «Лейкерс» бас бапкері болды (2016–2019 жылдар). 2019 жылдың сәуір айында Люк Уолтон «Сакраменто Кингс» командасының бас бапкері болып тағайындалды. Люк Уолтонның досы және бұрынғы командаласы Морис Лукастың құрметіне аталған. «Морис мен үшін және кішкентай Люк үшін өте маңызды адам болды», – деді Уолтон. «Кішкентай Люк үшін маңызды сәт туғанда, үлкен Люк еш хабарсыз келіп, барлығы дұрыс аяқталғанына көз жеткізер еді». Крис Уолтон «Сан-Диего Стэйт» командасы үшін ойнады. Ол жылжымайтын мүлік саласындағы басқарушы. Нейт Уолтон «Принстон» университетінде баскетболмен айналысты. Ол корпоративтік әлемге қадам басып, Стэнфорд университетінің Бизнес мектебінде MBA дәрежесін алды. (Билл Уолтон «Клипперс» командасында ойнағанда Стэнфорд құқық мектебінде екі жыл оқыған, бірақ бітірген жоқ.) Нейт 2003 жылғы Калифорния штатының қайта сайлауында 1697 дауыс жинады. Ол мұнай бизнесінде үлкен жетістіктерге жетті. Адам Уолтон «Луизиана Стэйт» университетінде, «Помона» колледжінде және Калифорния штатының Белмонт қаласындағы «Нотр-Дам» колледжінде ойнады. Қазіргі уақытта «Сан-Диего Меса» колледжінде колледждің көмекші бапкері болып жұмыс істейді. Билл Уолтонның тағы бір ағасы Брюс Уолтон 1973 жылдан 1975 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының «Даллас Каубойс» командасында ойнады. Олар мектепте баскетбол командасында бірге ойнаған. Билл Брюсқа еліктеп, UCLA университетіне түсті. Брюс Super Bowl X-те ойнады, осылайша Билл мен Брюс Super Bowl және НБА финалдарында ойнаған жалғыз бауырлар атанды. Уолтонның қарындасы Кэти жас кезінде тамаша жүзуші болған және Калифорния университетінде баскетболмен айналысқан. Уолтон вегетариандық өмір салтын ұстанады және медитациямен шұғылданады. Уолтон бапкер Джон Вудэнмен өмір бойы жақын достық қарым-қатынас жасап, оны жиі көріп тұратын. «Бапкер Вудэн менің өмірімдегі анам мен әкемнен кейінгі ең ықпалды адам, бірақ біз оның үшін ойнағанда, ол біздің ата-анамыздан үлкен еді, ал біз ата-анамыздың жер бетіндегі ең қарт адамдар деп ойлағанбыз», – деді Уолтон. «Сондықтан ол үйреткендері бізге түсініксіз болды. Біз оны ақылдан адасқан деп ойладық, бірақ жеңіске жеткенде, биікте тұрғанда және барлығы орын алғанда, ешқашан ойланбайсың. Біз тым жас едік және әрқашан жеңіске жетіп жүрдік. Сондықтан бәрі қаншалықты нәзік екенін білмедік. Бапкер Вудэн айтқанның бәрі ақиқатқа айналды». Уолтонның үстелінде бапкер Вудэннен келген хат жатыр: «Билл Уолтонға, сіз бәрін білгеннен кейін үйренетін нәрселер маңызды. Джон Вудэн». Ол «Grateful Dead» тобының 850-ден астам концертіне қатысты, соның ішінде 1978 жылы Пирамидалар алдындағы әйгілі өнер көрсету үшін топпен бірге Мысырға саяхат жасады (топқа барабанмен қосылды) және теледидар мен радио сұхбаттарында «Grateful Dead» әндерінің мәтіндерін келтіреді. Басқа «Deadheads» жанкүйерлері Уолтонды «Алғыс білдіретін Қызыл», «Үлкен Қызыл Deadhead» және «Әлемдегі ең биік Deadhead» деп біледі. «Touch of Grey» клипінде «Grateful Dead» тобының барабаншысы Микки Харт Уолтонның сыйлаған «Селтикс» курткасын киіп жүр. 2001 жылы Уолтон «Grateful Dead» құрмет залына енгізілді. Уолтон 2013 жылы «Дэйвс Пикс» 5-томы және 2023 жылы «Дэйвс Пикс» 48-томы атты «Grateful Dead» концерттік альбомдарына жазбалар жазды. Бұл альбомдар Уолтон университет баскетбол командасында ойнаған кезде UCLA Pauley Pavilion-да жазылған концерттерден тұрады. Уолтон өзін марқұм жазушы Кен Кесидің жанкүйері және досы деп санайды. 2015 жылы Орегон университетінде тоқтағанда Кен Кеси жинағына барды.

Кітап

Оның "Өлімнен қайта оралу: дыбысты іздеу, нұрды шашырату және оны төгу" атты естелік кітабы 2016 жылдың наурыз айында Simon & Schuster баспасынан шықты. Ол 2016 жылдың сәуір айында екі апта бойы The New York Times бестселлер тізімінде тұрды. Қызметтік иті бар Уолтон 2015 жылы автор Кэти Скотттың "Шешілмеген құрмет: жараланған жауынгерлер мен олардың итттері" кітабына алғы сөз жазды.

Танымал мәдениетте

Уолтон «88» және «1» фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады, сондай-ақ «Селтик Прайд», «Кішкентай Никки» және «Semi Pro» фильмдерінде де қатысты. 2011 жылы ол Capital One Visigoth SportsNet жарнамаларында «Свен Зиялы» рөлінде пайда болды. 1980 жылғы «Авиалайнер!» комедиясында Карим Абдул-Жаббар оны есімдерімен атады ("Атаңа Уолтон мен Ланьерді 48 минут бойы алаңда жүгіртіп қоюын айт!"). Уолтон 1984 жылы түсірілген «Адам аулаушылар» фильмінде де ойнады.