Кіріспе

Американдық актриса (1909–1979)

Вивиан Вэнс (туған Вивиан Роберта Джонс; 26 шілде 1909 – 17 тамыз 1979) Ол алты жаста болғанда, оның отбасы Канзас штатының Индипенденс қаласына көшіп келді, онда ол ақырында Анна Инглеманмен Индипенденс орта мектебінде актерлік шеберлігін үйрене бастады. Актерлікке деген құштарлығы анасының қатаң діни сенімдерімен қақтығысты. "Вив" көп ұзамай қарсылық көрсетіп, жиі жатын бөлмесінен жасырын шығып, үйге келу уақытын сақтамайтын болды. Ол тегін Вэнс деп өзгертіп, актерлік жұмыс іздеу үшін Альбукеркиге (Нью-Мексико штаты) көшіп барды, 1930 жылы Альбукерки кішкентай театрындағы алғашқы қойылымда өнер көрсетті. Ол онда "Сүйіспеншілік деп аталатын нәрсе" және "Бесік әні" сияқты көптеген спектакльдерде ойнады. Жергілікті театр ұжымы оның Нью-Йоркке Ева Ле Галлиеннен оқуға бару жол ақысын төледі.

Бродвей

1932 жылдан бастап Вэнс Бродвейдегі бірнеше қойылымдарда, көбінесе хор мүшесі ретінде қатысты. Кейіннен ол Кей Томпсонды "Хуррей, неге!" мюзиклінде ауыстырғаннан соң, екінші рөлдерге көшті (1937). Оның ең сәтті сахналық рөлі Коул Портердің "Let's Face It!" мюзикліндегі Нэнси Коллистер рөлі болды (1941), онда ол Дэнни Кей мен Ив Арденмен бірге 547 қойылымда ойнады.

Фильм

1947 жылы «The Cradle Will Rock» қойылымының қайта жандануында ойнағаннан кейін, Вэнс басқа театр жобаларымен және кинодағы мүмкіндіктерді іздеу үшін Калифорнияға көшуді шешті. Лос-Анджелесте болған кезінде Вэнс екі фильмде ойнады: «Құпия ашу» (1950) фильмінде көшеде сабақтас қызметші Лия рөлінде, ал «Көк жамылғы» (1951) фильмінде Алисия рөлінде. Ол өнер көрсетуі үшін бірнеше жағымды пікірлер алды, бірақ фильмдер оның экрандық мансабын одан әрі дамытуға көп көмектеспеді. Үшінші маусымның соңында «Люси Шоудан» кеткеннен кейін Вэнс Блейк Эдвардстың «Ұлы жарыс» (1965) фильміне түсуге келісті; ол бұл мүмкіндікті ешқашан толыққанды дамымаған кино мансабын қайта жандандыру ретінде қарастырды. Фильм орташа сәттілікке қол жеткізді және бірнеше «Оскар» сыйлығына ұсынылды.

Жеке өмір

Ванс төрт рет тұрмысқа шыққан; оның алғашқы үш некесі ажырасып бітті. Ол үшінші күйеуі, актер Филип Обермен 18 жыл бойы тұрмыста болды. Обердің Вансқа қызғаныштан зорлық көрсеткені туралы әңгімелер тарады. 1961 жылдың 16 қаңтарында Ванс әдеби агент, редактор және баспагер Джон Доддсқа үйленді. Олар Коннектикут штатының Стэмфорд қаласында тұрды, содан кейін 1974 жылы Калифорнияға көшіп, Ванс қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді.

Өлім және мұра

Ванс 1979 жылғы 17 тамызда 70 жасында метастаздық сүт безі қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін Дези Арназ: «Бізбен бірге жұмыс істеген ұлы суретшілердің бірін жоғалту өте қиын, ал ең жақсы достарыңыздың біреуін жоғалтуды қабылдау тіпті қиынырақ» деді. Оның отбасы мүшелері Ванстың «Эмми» сыйлығын оның өлімінен кейін Альбукеркидің кішкентай театрына табыс етті. 1986 жылғы сұхбатында Люсиль Болл «I Love Lucy» сериалының қайта көрсетілімдерін тамашалау және Ванстың ойынына деген сезімдері туралы айтты: «Қазір көбінесе уақытымды Вивке қарап өткіземін. Вив керемет болды. Ал бұрын, мен қандай да бір себеппен проекция бөлмесінде болдым, сондықтан көңіл бөле алмадым. Бірақ енді көре аламын. Вивтің әрбір қимылынан ләззат аламын. Ол шынымен ерекше еді». Телевизия саласындағы жетістіктері үшін Ванс өлімнен кейін 1991 жылғы 14 ақпанда Голливуд Даңқы аллеясында 7030 Голливуд бульвары мекенжайында жұлдызбен марапатталды. Вэнс Нью-Йорктің Джеймстаун қаласындағы Люсиль Болл – Дези Арназ орталығында мәңгі есте қалды. 2010 жылғы 20 қаңтарда Сан-Франциско Хроникасы жергілікті антиквариат дүкенінің иесі Джон Доддстың 1986 жылы қайтыс болуынан кейін Ванстың көптеген фотосуреттері мен альбомдары мен жарияланбаған автобиографиясының қолжазбасын мұраға алғанын хабарлады. 2012 жылғы наурызда Вэнс және Фроули Телевизия Академиясының Даңқ залына енгізілді. Ванстың Этель Мерц рөліне қалай шақырылғаны туралы әңгіме «I Love Lucy: A Funny Thing Happened on the Way to the Sitcom» сахналық комедиясында айтылады, ол 2018 жылғы 12 шілдеде Лос-Анджелесте тұңғыш рет көрсетілді. «I Love Lucy» сериалының авторы, продюсері және бас жазушысы Джесс Оппенхаймердің ұлы Грег Оппенхаймер жазған бұл қойылым бүкіл елдегі радио арналарында тікелей эфирде жазылып, кейін онлайн таратылды. 1991 жылғы «Люси және Дези: Күлімдеуден бұрын» телефильмінде Вансты Робин Пирсон Роуз сомдады. Отыз жылдан кейін, 2021 жылғы «Біл Рикардос» фильмінде оны «Тони» сыйлығының иегері Нина Арианда бейнеледі.

Теледидар

Жыл Атауы Рөл Ескермелер 1951–1957 Люсиді жақсы көремін Этель Мерц 179 эпизод 1954 Техако жұлдыз театры Этель Мерц Эпизод «Эпизод #6.23» 1955 Жұлдыздар душы Миссис Муллинс Эпизод «Жоғары перне» 1957–1960 Люси–Дези комедия сағаты Этель Мерц 13 эпизод 1959 Орынбасар Эмма Гант Эпизод «Жерге құмарлық» 1960 Қонаққа шақыру, Хо! Бабс Эпизод «Хутендер ранчо сатып алады» 1960–1964 Қызыл Скелтон шоу Клара Эпплби 5 эпизод 1962–1968 Люси шоу Вивиан Бэгли 81 эпизод 1967 Сиқыршыны көруге Сараның анасы Эпизод «Рино» 1968–1972 Мына Люси Вивиан Джонс 6 эпизод 1969 Махаббат, американдық стиль Мадам Зимия Зигмундт Сегмент: «Махаббат және медиум» 1970 Алдыңғы бет Миссис Грант Телефильм 1972 Бәрінен қашып кету Мэри Броуди Телефильм 1972 Лоракс Әнші Телеарналық арнайы, дауыс 1975 Диан Мартинның танымал кештері 1 маусым Өзі Эпизод «Диан Мартин және достары Люсиль Боллды кептіреді» 1975 Рода Мэгги Каммингс Эпизод «Достар мен аналар» 1976 Ұлы Миссини (медбике) Телефильм 1977 Люси президентке қоңырау шалады Вив Телеарналық арнайы 1978 Сэм Эпизод «Эпизод #1.6», (соңғы көрсетілім)