Кіріспе
Джеффри де Клинтон (шамамен 1134 жылы қайтыс болған) – англо-нормандық ақсүйек, Англия королі Генрих I-нің камерагері және қазынашысы. Генрих патша "топырақтан көтерген" адамдарының арасында ол ең білгіштісі болды. Ол Лесселинаға үйленді.
Өмір
Клинтонның отбасының тегі біршама тұманды. Тегі, мүмкін, Оксфордширдегі Глимптон ауылынан шыққан, бірақ отбасы түпкілікті түрде Батыс Нормандиядағы Сент-Пьер-де-Семий (Манш департаменті, Сент-Ло аймағы, Сент-Клэр кантоны) жерінен келген. Клинтон шамамен 1118 жылы патшаға қарсы сөз байласты деген айыппен құлатқан қазынашы Герберт Камерариусқа дейін корольдің кіші лауазымды қызметкері болып бірнеше жыл қызмет еткен сияқты. 1120 жылы Клинтон оның орнын басып алды. Одан көп ұзамай Клинтон Уорикширдің шерифі болып тағайындалды (шамамен 1121 ж.), Генрих I-нің сенімсіздікпен қараған Уорик графы Роджер де Бомонтқа қарсы тепе-теңдік сақтау үшін. 1122 жылы Роджердің туысы Валера де Бомонттың, 1-ші Вустер графының көтерілісі патшаның күдігін одан әрі күшейтті және ол Роджерді Уорикширдегі Клинтонға тиесілі маңызды жерлерді беруге мәжбүр етті. Клинтон өзінің жағдайын одан әрі нығайтып, Бомонттардың Уориктегі басты бекінісінен бес шақырым қашықтықтағы Кенилворт қамалының құрылысын бастады. Клинтон Генрих I-ден қосымша жерлер алды және саяси ықпалын пайдаланып, өзін байытты; оның жиналған байлығы патшалықтың ең ірі магнаттарының деңгейіне жақындады. Ол өзінің жүрегіндегі туысы Роджер де Клинтонның Ковентри епископы болып сайлануын қамтамасыз ету үшін 2000 фунт жұмсауға мүкіндік алды. 1130 жылғы Пасха маңында Клинтон мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды, бірақ Шотландия королі Давид I-нің төрағалық еткен сот оны ақтады. Клинтонға қарсы айыптаулардың мәні белгісіз, бірақ ол Генрих I-нің қазынашысы болғандықтан, қандай да бір қаржылық бұзақылық болуы мүмкін. Бомонттар қайтадан жақсы жағдайда болды және олар осы іс-қимылдың артында тұрған болуы мүмкін. Клинтон патшалық қызметте қалды, бірақ ол бұрынғыдай ықпалды болған жоқ. Ол 1133-1135 жылдар аралығында қайтыс болды. Клинтонның жер иеліктері негізінен өмір бойына берілген болуы керек, өйткені оның ұрпақтарының мүлкі одан әлдеқайда аз болды. Оның ұлы және мұрагері, сондай-ақ Джеффри, Англия королі Стивеннің билігінің басында Уорик графымен қатыгез дауға түсті. Клинтондар көбінесе барлығынан айрылып қалды, бірақ ақырында келісімге қол жеткізілді (вероятно, 1138 жылдың жазында), нәтижесінде кіші Джеффри де Клинтон Уорвиктің қызы Агнеске үйленді. Клинтонның тікелей еркек ұрпақтары Генрих III тұсында тоқтап қалған сияқты. Кейінгі барон Клинтондар, Линкольн графтары және Ньюкасл герцогтары аға Джеффридің туысы Осберт де Клинтоннан тараған.
Saint Pierre de Semilly (Manche, arr. St. Lô, canton St. Clair) in western Normandy. It appears that Clinton spent some years as a minor official of the king, until the 1118 fall of the treasurer Herbert camerarius, who was accused of plotting against the king. By 1120 Clinton had taken his place. Not too long afterwards Clinton was appointed Sheriff of Warwickshire (c. 1121), to act as counterweight to the Earl of Warwick, Roger de Beaumont, whom Henry I did not trust. The 1122 rebellion of Roger's cousin Waleran de Beaumont, 1st Earl of Worcester increased the king's suspicions still further, and he compelled Roger to grant Clinton substantial parts of his Warwickshire domain. Clinton further secured his position by starting work on the great castle of Kenilworth, only five miles from the Beaumonts' central fortress at Warwick. Clinton received other grants of land from Henry I, and he used his position of political influence to enrich himself in other ways; his sum total of wealth rose to become just below the level of the greatest magnates of the kingdom. He had enough to spend 2,000 pounds to insure his nephew Roger de Clinton's election as Bishop of Coventry. Around Easter 1130 Clinton was accused of treason, but was acquitted by a tribunal including King David I of Scotland, who was sitting in his capacity as Earl of Huntingdon. The substance of the accusations against Clinton are not known, although since he was Henry I's treasurer, financial malfeasance of some sort seems possible. The Beaumonts were back in favor, and it may be that they were behind the proceedings. Clinton remained in the royal service, though he was never as influential as he had been. He died sometime between 1133 and 1135. It appears that Clinton's land holding must have been primarily life tenancies since his descendants' property was not nearly so great. His son and successor, also named Geoffrey, became engaged in a violent quarrel with the Earl of Warwick early in the reign of King Stephen of England. The Clintons nearly lost everything, but in the end a settlement was reached (probably in the summer of 1138) by which the younger Geoffrey de Clinton married Warwick's daughter Agnes. The direct Clinton male line seems to have died out during the reign of Henry III. The later Baron Clintons, Earls of Lincoln, and Dukes of Newcastle Under Lyne descend from the elder Geoffrey's nephew Osbert de Clinton.