Кіріспе

Ағылшын сәулетшісі, оның ұлы – ағылшын сәулетшісі. Филипп Хардвик (15 маусым 1792, Лондон – 28 желтоқсан 1870) – ағылшын сәулетшісі, ең көп жұмыстары Лондон мен басқа жерлердегі теміржол станциялары және қоймалармен байланысты. Хардвик ең әйгілісі – Лондонның бұрынғы Юстон Аркасы және оның іргелес станциясы, бастапқы Бирмингем Керзон-стрит, бүгінде әлемдегі ең көне теміржол терминалы болып саналады.

Мансап

Хардвик Лондонның Вестминстер қаласында 9 Rathbone Place (кейін бұзылған) үйінде дүниеге келді. Ол Сохо алаңындағы доктор Барроу мектебінде білім алып, әкесі Томас Хардвик-кіші (1752–1829) архитекторының және оның әкесі Томас Хардвик-үлкен (1725–1798) архитекторының шәкірті болды. Хардвиктер әулетінің есімі британдық сәулет тарихында 150 жылдан астам уақыт бойы сақталған. Филип Хардвик 1808 жылы Корольдік академия мектебіне түсіп, 1815 жылдан 1819 жылға дейін Франция мен Италияда оқыды. Еуропаға саяхаттағаннан кейін ол Лондондағы Сент-Бартоломей ауруханасының геодезисі қызметін әкесінен қабылдады. Бұл лауазым кейіннен Филиптің ұлы Филип Чарльз Хардвикке өтті, яғни отбасының үш буыны осы қызметті атқарды. 1825 жылы ол Санкт-Катерин док компаниясының сәулетшісі болып тағайындалды және док ғимараттарын жобалады, ал доктардың өзін Томас Телфорд жобалады. 1829 жылы ол Алтын шеберлер компаниясының сәулетшісі болды және олар үшін 1835 жылы ашылған жаңа залды жобалады. 1836 жылы Хардвик Лондон мен Бирмингем темір жолының сәулетшісі болды. Ол темір жолдың Эустон станциясына кіреберіс ретінде "Эустон аркасы" деп аталған үлкен дорикалық пропилеум салды. 1838 жылы ол темір жолдың Бирмингемдегі терминалы ретінде Керзон-стрит станциясын салды. Бұл төрт алып иониялық бағаналары бар портигі бар үш қабатты, әсем иониялық стильдегі ғимарат. 1822–1823 жылдары Бабрахам залында, бұрынғы он алтыншы ғасырлық үйдің орнында Хардвик қызыл кірпіштен және әктас әшекейлерімен жакоб стилін қолданды. 1843–1845 жылдары Линкольн қонақүйінде Хардвик ұлымен бірлесіп жаңа зал мен кітапхана салғанда кірпіш қайтадан қолданылды. Олар тюдор стилін қолданды, қызыл кірпіш қара кірпішпен әшекейленді, ашық тас әшекейлерімен үйлестірілді, бұл көп түсті кірпіш жұмыстарының болашақ сәнін болжады. Шіркеулер үшін Хардвик классикалық стильді де (Мәсіх шіркеуі, Косуэй көшесі, Мэрилебон, 1824–1825) және готикалық стильді де (Қасиетті Троица, Болтон, 1823–1825, Сент-Джон, Кэтфорд, 1854 және Корольдік гарнизон шіркеуі, Альдершот, 1863) қолданды. Хардвик геодезист ретінде танымал болды және Вестминстер көпірінің иеліктері, Портман Лондон иелігі, Гринвич ауруханасы және Солсберидің 2-ші маркизінің иелігінде (1829–1835) жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Артур Уэлслидің, 1-ші Веллингтон герцогының (1842 жылдан бастап) геодезисі болды және 1833 жылы Букингем сарайының жанындағы Веллингтон казармасын жобалауға сэр Фрэнсис Смитке көмектесті. 1831 жылы оның қайын атасы, сәулетші Джон Шоу-үлкен Хардвикті Корольдік қоғамның мүшесі ретінде сайлауға көмектесті. Хардвик Британдық сәулетшілер институтының (1834) – кейін (1837) RIBA – құрылтайшы мүшесі және Азаматтық инженерлер институтының мүшесі болды. 1839 жылы ол Лондон қаласындағы жаңа Корольдік биржа ғимаратының судьяларының бірі болды және 1854 жылы Оксфорд мұражайының дизайнын таңдауға тағайындалды. 1839 жылы ол Корольдік академияның мүшесі болып сайланды, ал 1841 жылы Корольдік академигі атанды. 1854 жылы ол сәулет өнері үшін жетінші патшалық алтын медальді алды.

Отбасы және оқушылар

Филип 1819 жылы Пикадиллидегі Сент-Джеймс шіркеуінде Джулия Шоумен үйленді. Джулияның әкесі Джон Шоу аға (1776–1832) және ағасы Джон Шоу кіші (1803–1870) екеуі де сәулетшілер болған. Екі отбасы Вестминстер және Холборн аудандарында бір-біріне жақын тұрды. Филип Хардвиктің екі ұлы болды, үлкені Етон қаласында оқып жүргенде шешек ауруынан қайтыс болды, ал кішісі, Филип Чарльз Хардвик 1822 жылы дүниеге келді және оның жанында сәулетшілікке оқыды. Филип Чарльз 1843 жыл шамасында фирмада жұмыс істей бастады. Филип Хардвиктің шәкірттерінің арасында Джон Лоугборо Пирсон, Труро соборының готикалық стильде қайта жаңғыртушы архитекторы, Томас Генри Уайатт (1807–1880), Т. Роджер Смит (1830–1903) және Чарльз Локк Истлейк (1836–1906) болды. Хардвик, әкесінің шәкірті болған суретші Дж. М. В. Тернердің (1775–1851) жақын досы еді. 1851 жылы Тернер Хардвикті өсиетін орындаушы ретінде таңдады. Хардвик және оның көптеген туыстары Кенсал Грин зиратында жерленді.

Юстон мұнарасы

Хардвиктің ең танымал жұмысы, әдетте, 1837 жылғы «Пропилеум» немесе Дорикалық Эустон аркасы болып саналады, ол Лондон мен Бирмингем темір жолы үшін ескі Эустон станциясында 35 000 фунт стерлингке салынған. Иниго Джонс сияқты, 200 жыл бұрын Хардвик 1818–1819 жылдары Италияға саяхат жасағаннан кейін итальяндық архитектурадан шабыттанды. Джон Бетджеман және басқа да консерваторлардың күш-жігеріне қарамастан, Эустон аркасы 1960 жылдардың басында бұзылды. Арканың қақпалары Йорктегі Ұлттық теміржол мұражайында сақтаулы. 1994 жылы тарихшы Дэн Крюкшенк Лондонның шығыс бөлігіндегі Ли өзенінің арнасында, арканың шамамен 60%-ын құрайтын 4000 тонна тас, соның ішінде алтынмен жалатылған EUSTON жазуы бар архитрав тастарын тапты. Бұл жаңалық арканы қайта құру мүмкіндігін ашты.