Оливер және достарының шытырман оқиғасы

Кіріспе

Диснейдің 1988 жылғы американдық анимациялық музыкалық көркем фильмі

«Оливер және компания» – 1988 жылғы американдық анимациялық музыкалық оқиғалар фильмі, оны «Уолт Дисней Фичер Анимация» студиясы жасап, «Уолт Дисней Пикчерс» 1988 жылдың 18 қарашасында көрсеткен. Фильм Чарльз Диккенстің «Оливер Твист» романының сюжетіне негізделген. Фильмде Оливер – үйсіз мысық, ол көшеде тірі қалу үшін иттер тобына қосылады. Басқа өзгерістердің ішінде, фильмнің оқиғасы 19 ғасырғы Лондоннан 1980-ші жылдардағы Нью-Йоркке көшірілді, Фагиннің тобы иттерден тұрады (олардың бірі Доджер), ал Сайкс – қарыз ақысын алушы. «The Black Cauldron» (1985) фильмінен кейін Майкл Эйснер мен Джеффри Катценберг анимациялық топпен кездесіп, онда сюжет суретшісі Пит Янг «Оливер Твист» романын иттермен бейімдеу идеясын ұсынды. Ұсыныс тез мақұлданды және фильм «Оливер және Доджер» деген жұмыс атауымен өндіріске кірісті. «The Land Before Time» (1988) фильмімен бір күні көрсетілген «Оливер және компания» кассалық табысқа ие болды, бірақ киносыншылардан әртүрлі пікірлер алды. Фильм 1996 жылдың 29 наурызында АҚШ, Канада және Ұлыбританияда қайта көрсетілді. Содан кейін сол жылы үйде көрсетуге шығарылды, ал 2002 және 2009 жылдары DVD форматында жарық көрді. Фильм 2013 жылы Blu-ray Disc форматында, 25 жылдығына орай шығарылды. Фильм культты жанкүйерлерге ие болып, жылдар өте келе Дисней жанкүйерлерінің сүйіктісіне айналды.

Сюжет

Бесінші авенюде бірнеше мысық дүкеннің алдындағы қорапқа тасталады. Барлығы дерлік, тек бір – қызыл түсті мысық – бағытталды. Көшеде жалғыз қалған, оны бағып алар адамды іздеп шарлаған мысық, Доджер есімді бейжай аралас кездеседі. Ол хот-дог сатушыдан тамақ ұрлауға көмектесуге келіседі. Бірақ Доджер уәдесінен бас тартып, хот-догтармен қашып кетеді. Мысық Доджерді Нью-Йорк қаласының түкпір-түкпіріне қуып жетеді. Соңында Доджер баржаға жетеді, онда мысық оның кедейлікте күресіп жатқан иттер тобымен (чихуахуа Тито, ұлы даниялық Эйнштейн, салуки Рита және бульдог Фрэнсис) хот-догтарды бөліскенін көреді. Мысық сәлсіреп баржаға құлап түседі, иттерді қорқытады. Олар ашуланса да, ешқайсысы оған зиян тигізбейді. Баржаның иесі, ұсақ-түйек ұры Фейгин, Сайкс есімді қарызкорға және қылмыскерге қарызды. Сайкс келіп, Фейгинге ультиматум қояды: үш күн ішінде ақшаны қайтар, әйтпесе зорлық-зомбылыққа ұшырайсың, тіпті өлімің де болуы мүмкін. Сайкстың екі доберманы, Роско мен Десото, Фейгиннің иттерін мазалайды және мысықты жеумен қорқытады. Бірақ мысық Десотоның мұрнын тырнап, Фейгин мен иттердің құрметін жеңіп алады. Роско олардан кек алуға тырысатынын ескертеді. Ертесі күні Фейгин ұрланған заттарын кепілге қоюға барады, ал иттер мен мысық оған көбірек ақша табуға тырысады. Театрлық әрекет арқылы жануарлар бай Фоксворт отбасына тиесілі лимузинді тоқтатады, бірақ лимузинді тонауға тырысып, сәтсіз аяқтайды. Мысықты демалыста жүрген ата-анасын сағынып, серік іздеп жүрген Дженни Фоксворт алып кетеді. Ол оны Оливер деп атайды және оған қатты байланысты болады. Оливер Дженидің үйінде жайлы жағдайға ие болады, бұл Фоксворт отбасының мақтан тұтатын, әдемі пудлі Джорджетттің наразылығын тудырады. Оның көмегімен Доджер мен иттер Оливерді Фоксворт үйінен ұрлап, қайта баржаға әкеледі. Фейгин Оливердің жаңа мойындығы мен алтын жазбасынан оның бай отбасыға бағытталғанын түсінеді және оны құн төлеу үшін ұстап тұруға шешім қабылдайды. Оның анонимді түрде жазылған қарыз талап хаты Дженниге жетеді, ол Оливерді қайтару үшін пирске аттанады. Дженни мен Джорджетт Фейгинмен кездеседі, ол кішкентай қызбен жұмыс істегенін білгенде таңғалады, өйткені оның "құн төлеу ақшасы" – шошқа жәшігі ғана. Ар-ұжданы мен Дженнидің көз жасын көрген Фейгин Оливерді ерікті түрде қайтарады. Фейгин бұл келісім туралы бұрын хабарлаған Сайкс көлеңкеден бақылап тұрып, Дженниді ұрлап, оны құн төлеу ретінде пайдалануға ниеттеніп, Фейгиннің қарызын өтелген деп жариялайды. Доджер Оливер мен басқа иттерді Сайкстан Дженниді босатуға шақырады, бірақ Сайкс және оның добермандары олар кетпекші болғанда қарсы тұрады. Фейгин мотоциклімен оларды құтқарады, содан кейін көшелерде және метро туннельдерінде қуып жетеді. Дженни скутерден Сайкстың машинасына құлайды. Оливер мен Доджер оның артынан жүгіріп, Роско мен Десотомен шайқасады. Олар машинадан құлап, метроның үшінші рельсінде тоқ соғып қаза табады. Фейгин Титоны қалдырып, Дженниді құтқарады, ал Доджер мен Оливер Сайкстың машинасынан Бруклин көпірінің жаяу жүргіншісіне лақтырылады. Сол сәтте қарсыдан келе жатқан пойыз Сайкстың машинасына шағылысып, оны өлтіреді. Тито скутермен қауіпсіз жерге жетеді, ал Дженни мен Оливер қайта табысады. Кейін Дженни туған күнін жануарлармен, Фейгинмен және отбасылық уинстонмен бірге тойлайды. Оливер Дженнимен қалуды шешеді, бірақ Доджер мен оның тобымен байланыста болатынына уәде береді.

On Fifth Avenue, several kittens are left in a box outside a shop. All but one, an orange tabby, are adopted. Wandering the streets by himself in search of someone to adopt him, the kitten meets a laid back mongrel named Dodger, who agrees to help him steal food from a hot dog vendor. Dodger then reneges on the deal and flees with the hot dogs. The kitten pursues Dodger all over New York City. Dodger eventually arrives at a barge, where the kitten watches him share the hot dogs with a gang of poverty stricken dogs (Tito the chihuahua, Einstein the Great Dane, Rita the Saluki, and Francis the bulldog). The kitten accidentally falls into the barge, startling the dogs; although they were miffed, none of them harm him. Fagin, the bargeman and petty thief who owns the dogs, is indebted to Sykes, a nefarious loan shark and criminal. Sykes arrives and gives Fagin an ultimatum; repay the money in three days, or suffer violence, possibly even death. Sykes's two Dobermans, Roscoe and DeSoto, harass Fagin's dogs and threaten to eat the kitten, until he scratches DeSoto's nose, earning the respect of Fagin and the dogs. Roscoe warns that they will try to exact revenge. The next morning, Fagin goes to pawn some of his stolen goods, while the dogs and the kitten try to steal more money for him. Through a theatrical ruse, the animals stop a limousine belonging to the wealthy Foxworth family, but the attempt to rob the limo fails, and the kitten is taken by the child Jenny Foxworth, who is missing her vacationing parents and desires a companion. She names him Oliver, and becomes very attached to him. Oliver makes himself at home in Jenny's house, much to the disgust of Georgette, the Foxworth family's spoiled, prize winning poodle. With her help, Dodger and the dogs manage to steal Oliver back from the Foxworth household, returning him to the barge. Fagin recognizes from Oliver's new collar and gold name tag that he had been adopted by a wealthy family, and desperately decides to hold Oliver for ransom. His anonymously written ransom note reaches Jenny, who sets out to get Oliver back at the pier. Jenny and Georgette meet with Fagin, who is shocked to be dealing with a little girl whose "ransom money" is a piggy bank. Bothered by his conscience and Jenny's tears, Fagin gives Oliver back freely. Sykes, whom Fagin had informed of the deal beforehand, is watching from the shadows and kidnaps Jenny, intending to ransom her while declaring Fagin's debt paid. Dodger rallies Oliver and the other dogs to free Jenny from Sykes, but Sykes and his Dobermans confront them as they attempt to leave. Fagin saves the group with his motor scooter, and a chase ensues throughout the streets and into the subway tunnels. Jenny falls from the scooter onto Sykes's car; Oliver and Dodger go after her and battle Roscoe and DeSoto, who fall off the car and are electrocuted on the third rail of the subway. Fagin leaves Tito to drive and saves Jenny, while Dodger and Oliver are thrown from Sykes's car onto the pavement of the Brooklyn Bridge just before an oncoming train strikes Sykes's car, killing him. Tito drives the scooter to safety, and Jenny and Oliver are reunited. Later, Jenny celebrates her birthday with the animals, Fagin, and the family butler Winston. Oliver opts to stay with Jenny, but he promises to remain in contact with Dodger and the gang.

Орындаушылар мен кейіпкерлер

Джоуи Лоуренс Оливер рөлінде: үй іздеп жүрген қызғылт сары жетім мысық. Ол Женниге қабылдануға дейін Фагиннің иттер тобына қосылады. Билли Джоэл – Доджер, харизматикалық, жайлы мінезді, терьер қаны бар аралас породалы ит. Ол "көшелік тәжірибесін" көрсетеді. Ол Фагиннің иттер тобының жетекшісі, Оливердің алғашқы танысы, сондай-ақ оның ең жақсы досы және ағасы сияқты. Чич Марин – Тито, Фагин тобындағы мексикалық акценті бар чихуахуа. Ол жылдам сөйлейді және Джорджетке тез ғашық болады (бірақ ол бастапқыда оны жек көреді). Оның толық аты – Игнасио Алонсо Хулио Федерико де Тито. Ричард Маллиган – Эйнштейн, сұр түсті дог және Фагин тобының мүшесі. Оның аты ирониялық, себебі ол өте ақылы төмен. Роско Ли Браун – Фрэнсис, Фагин тобындағы британдық акценті бар бульдог. Ол өнер мен театрды, әсіресе Шекспирді жақсы көреді. Ол сондай-ақ өзінің атын "Фрэнк" немесе "Фрэнки" деп қысқартудан жиі ашуланады (Тито осылай істейді). Шерл Ли Ральф (Рут Пойнтер, ән айтады) – Рита, салуки. "Қара қазан" (1985) фильмінен кейін Эйснер мен Катценберг аниматорларды болашақ анимациялық фильмдерге қатысты идеяларын ұсынуға шақырды, бұл "Гонг-шоу" деп аталды. Рон Клементс "Кішкентай теңіз қызы" мен "Ғарыш аралындағы қазына" фильмдерін ұсынғаннан кейін, суретші Пит Янг "Оливер Твист иттермен" деген идеяны ұсынды. Катценберг бұрын "Оливер" мюзиклінің сахналық қойылымын Paramount студиясында өндіруді жоспарлаған болатын. Фильм бастапқыда өте қараңғы және қатал болды, онда фильм Сайкстің екі доберманы Оливердің ата-анасын өлтіретін көрінестен басталады, ал оқиға Оливердің кек алуына бағытталған, 1987 жылдың 30 наурызындағы жобада көрсетілгендей. Джордж Скрибнер мен Ричард Рич жобаның режиссерлері болып тағайындалды, ал Пит Янг – сюжет жетекшісі. Алайда, Рич өндіріс басталғаннан кейін шамамен алты айдан соң Disney-ден шығарылды, Скрибнер жалғыз режиссер болып қалды. Осы бейімдеуде Скрибнер Оливерді наив мысыққа, Доджер мен оның тобын иттерге, ал Фагинді адамға айналдырды және фильмді көшедегі өмірге бейімдеуге итермеледі. Сонымен қатар, Скрибнер "Леди мен бомж" (1955) фильмінен нақты көшелердегі көріністерді түсіру әдісін алды, содан кейін оларды жерден он сегіз дюйм биіктікте орналасқан камералармен суретке түсірді. Осылайша аниматорлар фотосуреттерді үлгі ретінде пайдаланып, көріністерді иттердің көзқарасынан көрсетуге тырысты. "Оливер" жобасымен жұмыс істеу кезінде Рой Э. Дисней Фагин қалалық зоопарктан сирек кездесетін панданы ұрлап алуға тырысады деген идеяны ұсынды. Алайда, жазушылар бұл идеямен келіспеді, ал пандаға қатысты сюжет желісі Скрибнер Фагин Оливерді құн төлеп алуды ұсынғанда, ол құнды, сирек кездесетін азиялық мысық болғандықтан, ақырында тоқтатылды. Фильмнің 11 минутында "компьютерлік графика" қолданылды, мысалы, көкжиектер, таксилер, пойыздар, Фагиннің скутері және метродағы қудалау. Skidmore, Owings & Merrill компаниясы фильм үшін қайта жаңартылған Нью-Йорк қаласының аспан сызығы үшін дерекқор болды.

Joey Lawrence as Oliver: an orange orphaned kitten who is looking for a home. He joins Fagin's gang of dogs before being taken in by Jenny. Billy Joel as Dodger, a charismatic, laid back mongrel with a mix of terrier in him. He displays considerable "street savoir faire." He is the leader of Fagin's gang of dogs, and is Oliver's first acquaintance, as well as his eventual best friend and surrogate big brother. Cheech Marin as Tito, a Mexican accented Chihuahua in Fagin's gang. He is fast talking and rapidly develops a crush on Georgette (although she is initially repulsed by him). His full name is Ignacio Alonso Julio Federico de Tito. Richard Mulligan as Einstein, a gray Great Dane and a member of Fagin's gang. He is named ironically as he is fairly dull witted. Roscoe Lee Browne as Francis, a bulldog with a British accent in Fagin's gang. He appreciates art and theatre, particularly Shakespeare. He also detests anyone abbreviating his name as "Frank" or "Frankie" (which Tito frequently does). Sheryl Lee Ralph (Ruth Pointer, singing) as Rita, a Saluki After the release of The Black Cauldron (1985), Eisner and Katzenberg invited the animators to pitch potential ideas for upcoming animated features, infamously called the "Gong Show." After Ron Clements had pitched The Little Mermaid and Treasure Island in Space, story artist Pete Young suggested, "Oliver Twist with dogs." Katzenberg, who had previously planned on producing a live action adaptation of the musical Oliver! at Paramount, the film was originally much darker and grittier with the film opening with Sykes's two Dobermans murdering Oliver's parents, setting the story to focus on Oliver exacting his revenge as detailed in a draft dated on March 30, 1987. George Scribner and Richard Rich were announced as the directors of the project, while Pete Young was appointed as story supervisor. However, Rich was fired from Disney about six months into production, leaving Scribner as the sole director. In this adaptation, Scribner turned Oliver into a naïve kitten, Dodger and the gang into dogs, and Fagin into a human, and encouraged the film to be more street smart. Furthermore, Scribner borrowed a technique from Lady and the Tramp (1955) by blocking out the scenes on real streets, and then photographing them with cameras mounted eighteen inches off the ground. In this way, the animators would use the photos as templates to provide a real dog's eye view of the action. As work continued on Oliver, Roy E. Disney came up with an idea that Fagin would attempt to steal a rare panda from the city zoo. However, the writers would have problems with the idea, and the panda sub plot was eventually dropped when Scribner suggested to have Fagin hold Oliver for ransom because he was a valuable, rare Asian cat. Eleven minutes of the film used "computer assisted imagery" such as the skyscrapers, the taxi cabs, trains, Fagin's scooter cart, and the climactic subway chase. Skidmore, Owings & Merrill was the database for the New York City skyline, which was recreated for the film.

Кастинг

Фильмді түсірушілер Нью-Йорк тұрғындарының алуан түрлі топтарын шынайы бейнелейтін дауыстар іздеді. Жазушы Scribner Билли Джоэлді "Нью-Йорк көшелерінің өткірлігі мен мәдениеті" үшін Доджердің дауысына ұсынды. Содан кейін Джоэл оған берілген диалогтарды телефон арқылы оқып, рөлге үміткер болды. Рөлге бекітілген соң, ол бұл жұмысты Дисней фильмі болғандықтан қабылдағанын айтты: "Мен жаңа ғана қыз бала тудым. Бұл менің кішкентай қызым бірден көріп, өзін сол кейіпкермен байланыстыра алатын нәрсе жасаудың тамаша мүмкіндігі", - деді ол 1985 жылы дүниеге келген қызы Алекса туралы айта отырып.

Музыка

Oliver & Company саундтрегінде Дж. А. С. Редфордтың Кароль Чайлдс қадағалауымен жазылған инструментальдық музыка бар. Редфорд Disney музыкасының атқарушы директоры Крис Монтанмен St. Elsewhere телесериалында жұмыс істегендіктен, оны музыка жазуға шақырылды. Осы уақытта Джеффри Катценберг фильмге танымал әнші-әндер авторы шақыру туралы идеяны ұсынды, олардың әрқайсысы фильмге ән үлесін қосатын болды, соның ішінде Билли Джоэл, Барри Манилоу және Хьюи Льюис. Досы Дэвид Геффеннің ұсынысымен Катценберг "Once Upon a Time in New York City" әнінің авторы, лирик Говард Эшманды шақырды. Эшман Алан Менкенмен бірге Диснейдің келесі үш фильміне әндер жазды. Билли Джоэл Доджерге дауыс берумен қатар, кейіпкердің "Неге мен уайымдауым керек?" әнін орындады. "Неге мен уайымдауым керек?" әні сыншылардың жоғары бағасын алды және "Алтын глобус" сыйлығының "Ең үздік ән" номинациясына ие болды. Төмендегі трек-тізім 1996 жылы қайта шығарылған Oliver & Company саундтрегін көрсетеді. 1988 жылғы түпнұсқада да осы әндер болған, бірақ инструментальдық бөлімдер фильмде пайда болған ретімен әндердің арасына орналастырылған. Төмендегі нөмірлеу жүйесін пайдаланып, 1988 жылғы шығарылымдағы тректердің реті: 1, 2, 6, 7, 3, 4, 5, 8, 9, 10 және 11 болады. "Неге мен уайымдауым керек?" әнінің бүкіл актерлік құрам орындаған нұсқасы әлі CD-де жарық көрген жоқ.

Шығару

Оливер және компания Солтүстік Америкада 1988 жылдың 18 қарашасында көрсетілді – бұл күні Дисней Микки Маустың «Стимбоут Вилли» (1928) қысқаметражды фильмінің 60 жылдығын атап өтті. Бұл сонымен қатар Каценберг сұраған жаңа кесте бойынша шығарылған алғашқы фильм болды, ол Уолт Диснейдің 1940 жылдардағы анимациялық фильмдеріне арналған ниеттерін еске түсіретіндей, әр жыл сайын жаңа анимациялық Дисней фильмін шығаруды көздеді. Дегенмен, фильм жасаушылар NBC телеарнасының «Диснейдің сиқырлы әлемі» бағдарламасында бұл реализм үшін жасалғанын, өнімдерді жарнамалау үшін ақы төленбегенін және жарнамасыз Нью-Йорк қаласын көзге елестете алмайтынын мәлімдеді. Каценберг маркетингтік науқанды классикалық Диккенс романы мен поп-музыкаға бағыттауға ұсынды, ал жарнамалық өнімдерге фильмнің мотивтерімен жасалған өнімдерді өндірген және сатқан Sears, сондай-ақ Оливер мен Доджерге негізделген Рождестволық музыкалық әшекейлер мен «Бақытты тамақ» ішіндегі кейіпкерлердің кішкентай саусақ қуыршақтарын сатқан McDonald’s кірді. 1996 жылы қайта көрсетілгенде фильмге Burger King компаниясының жарнамалық науқаны қосылды. Ұлыбританияда «Оливер және компания» фильмін «Buena Vista International» емес, Warner Bros. таратты. Алайда, «Buena Vista International» фильмді үйге арналған видеода шығарды.

Үй медиасы

Бокс-офисте сәтті көрсетілгеніне қарамастан, "Оливер және компания" Дисней фильмдерінің ең көп сұранысқа ие болғандарының бірі болғанымен, алғашқы кинотеатрдағы көрсетілімінен кейін үйге арналған видеода шығарылмады. Кинотеатрларда қайта көрсетілгеннен кейін, "Оливер және компания" 1996 жылдың 25 қыркүйегінде АҚШ-та және 1997 жылы Ұлыбританияда VHS форматында және кең экранды LaserDisc форматында шектеулі уақытқа сатылды. Кейін 2002 жылдың 14 мамырында DVD форматында жарық көрді. Фильмнің 20 жылдығына арналған DVD-дискі 2009 жылдың 3 ақпанында, ал 25 жылдығына арналған Blu-ray нұсқасы 2013 жылдың 6 тамызында шығарылды. 2019 жылдың 12 қарашасында іске қосылған Disney+ платформасында фильм ағымда көруге қолжетімді болды.

Кассалық жинақ

Оливер және компания және Дон Блуттың "Уақытқа дейінгі жер" фильмдері АҚШ және Канадада бірдей күні көрсетілді; екінші фильм 7,5 миллион доллар жинап, бірінші орынға шықты, ал біріншісі төртінші орынға шығып, 4 миллион доллар жинады. Дегенмен, "Оливер және компания" АҚШ және Канадада 53 миллион доллар жинап, "Уақытқа дейінгі жер" фильмін (46 миллион доллар) озып кетті, осылайша алғашқы көрсетілімінен бастап ең көп табыс әкелген анимациялық фильм атанды. Бұл сондай-ақ, әлемдік прокатта алғашқы 100 миллион доллар жинаған анимациялық фильм болды. Оның сәттілігі сол кездегі Disney анимациясының бас директоры Питер Шнайдерді компанияның жыл сайын анимациялық фильмдер шығару жоспарларын жариялауға жетеледі. 1996 жылдың 29 наурызында Disney "All Dogs Go to Heaven 2" фильмімен тікелей бәсекелестік жағдайда фильмді қайта шығарды, ол алғашқы демалыс күндері 4,5 миллион доллар жинады. Содан кейін ол жалпы сомада 21 миллион доллар тауып, ішкі жиынтығын 74 миллион долларға, ал әлемдік жиынтығын 121 миллион доллардан астамға жеткізді.

Сыни жауап

Rotten Tomatoes сайты сыншылардың фильмге оң пікірлер бергенін, оның орташа бағасы 68% болғанын хабарлады, негізінде 46 сынға сүйенген, ал орташа бағасы 6.3/10. Консенсус былай деді: "Болжамды және көне, «Оливер және компания» Диснейдің ең жақсы туындыларының бірі емес, бірақ оның жарқын кейіпкерлер тобы жас көрермендерді аз ғана оқиға іздеуде көңіл көтеруге жеткілікті." Metacritic-те фильм 15 сыншының бағасы бойынша 100-ден 58 ұпай алды, бұл "аралас немесе орташа пікірлерді" көрсетеді. Siskel & Ebert бағдарламасында Джин Сискел фильмге жағымсыз баға берді. Сискел: "Бұл фильмді компанияның классикалық мұрасымен салыстырғанда, ол оған сай келмейді" деді, сондай-ақ "Оливердің тарихы фильмдегі негізгі оқиғадан тым алыстатылған, бұл оқиғаны күрделендіреді, Бетт Мидлер, Билли Джоэл және кішкентай балалар үшін тым есептелген" деп шағымданады. Роджер Эберт фильмді "көңіл көтеруге жарайтын, зиянсыз" деп сипаттағандықтан "шартты түрде жақсы" баға берді. Анимация тарихшысы Чарльз Соломон фильмге оң баға беріп, "ол отбасылық демалысқа арналған өте жақсы нұсқа. Мультфильмнің әрекеті жас балаларды қуантады, ал үлкендер, әдетте анимацияны «балаларға арналған нәрсе» деп есептемейді, рок-әндер мен тартымды кейіпкерлерді, әсіресе, әуесқой Титоны ұнатады" деді. The New York Times газетінен Винсент Канби фильм "арзан және екінші дәрежелі көрінеді" деп жазды. "Анимация сенбі күнгі таңертеңгі теледидардағыдан сәл жақсы, бірақ көп емес. Онда ерекше көркемдік стиль жоқ, тек алғашқы жәрдем нұсқаулығындағы қарапайым мультфильмдерге ұқсас суреттер бар." People журналы үшін Питер Траверс шолуында: "Пиноккио мен Фантазия сияқты Диснейдің жаңашылдық туындыларымен салыстыруға келмейтін фильм, «Леди мен ақсақал» және «101 далматин» фильмдерінің көңіл көтеру деңгейінде. Бірақ неге кінәлау керек? Ұсынып тұрған тартымды кейіпкерлері, шаттыққа толы әндері және жылдам анимациясымен «Оливер және компания» керемет ойын-сауыққа айналады." The Washington Post газетінің журналисі Дессон Хоу фильмнің "құйрығын сілкіп, қуатты энергиямен және бес ұсынып тұрған әнмен Диснейдің ескі сүйкімділігін қайта жаңғыртуда" деп ойлады. Сол сияқты, The Washington Post газетінің кино сыншысы Рита Кемпли әндер мен анимацияны мақтап, оны "Виктория дәуірінің классикалық туындысының қуанышпен бейімделген нұсқасы" деп атады. Common Sense Media үшін жазған Нелл Миноу фильмге 5 жұлдыздың 3-ін берді, фильмнің "Дисней классикаларымен бәсекелесе алмайтынын, бірақ әлі де қызықты" деп қорытындылады. The San Francisco Examiner газеті үшін жазған Барри Уолтерс фильмді "бүгінгі мультфильмдердің күрделілігі жоқ, өткен жылғы Дисней классикаларымен салыстыруға келмейтін, өте нашар туынды" деп бағалады. Halliwell's Film Guide «Оливер және компания» фильмін «эпизодтық фильм, сүйкімділігі аз, тек кейде әдемі анимацияның көріністерін ұсынады» деп сипаттады. 1991 жылы кинотарихшы Боб Томас сұхбаттасқан Дисней аниматорларының кейбіреулері фильмді «таяу малдар мен мысықтар туралы тағы бір әңгіме» деп теріс бағалағанын жазды.

The review aggregator website Rotten Tomatoes reported that of critics gave the film positive reviews based on reviews, with an average rating of Its consensus states, "Predictable and stodgy, Oliver & Company isn't one of Disney's best, though its colorful cast of characters may be enough to entertain young viewers looking for a little adventure." On Metacritic, the film has a score of 58 out of 100, based on 15 critics, indicating "mixed or average reviews". On the television program Siskel & Ebert, Gene Siskel gave the film a thumbs down. Siskel stated, "When you measure this film to the company's legacy of classics, it doesn't match up" as he complained "the story is too fragmented because Oliver’s story gets too sidetracked from the story in the film that gets convoluted, too calculated for the Bette Midler, Billy Joel crowd as well as little kids." Roger Ebert gave the film a "marginal thumbs up" as he described the film as "harmless, inoffensive." Animation historian Charles Solomon wrote a favorable review, stating the film "offers virtually ideal family holiday fare. The cartoon action will delight young children, while older ones, who usually reject animation as 'kid stuff,' will enjoy the rock songs and hip characters, especially the brash Tito." Vincent Canby of The New York Times wrote the film "looks cheesy and second rate. The animation is somewhat better than the usual stuff seen on Saturday morning television, but not much. It is totally without distinctive visual style, suggesting only the sort of bland cartoon drawings one finds in a manual of first aid instructions." Writing for People magazine, Peter Travers opined in his review, "Too slight to rank with such Disney groundbreakers as Pinocchio and Fantasia, the film is more on the good fun level of The Lady and the Tramp and 101 Dalmatians. But why kick? With its captivating characters, sprightly songs and zap happy animation, Oliver & Company adds up to a tip top frolic." Desson Howe of The Washington Post felt that the film "retrieves some of the old Disney charm with tail wagging energy and five catchy songs." Likewise, fellow Washington Post film critic Rita Kempley praised the songs and animation, and called it a "happy adaptation of the Victorian classic." Writing for Common Sense Media, Nell Minow gave the film 3 stars out of 5, concluding that the film "can't compete with Disney classics, but [is] still fun." Barry Walters, reviewing for The San Francisco Examiner, panned the film as "a rather shabby transitional work, one that lacks the sophistication of today's 'toons and doesn't hold up to the Disney classics of yesteryear." Halliwell's Film Guide called Oliver & Company an "episodic film, short on charm, that only now and then provides glimpses of stylish animation." In 1991, film historian Bob Thomas wrote that some of the Disney animators he interviewed unfavorably viewed the film as "another talking dog and cat movie."

Мұра

Диснейдің басқа анимациялық кейіпкерлері сияқты, осы фильмнің кейіпкерлері де "Мыстың үйі" телесериалында қайта-қайта камео түрінде пайда болады. "Плутон күнді құтқарады" атты эпизодта Доджер Дисней анимациялық фильмдерінің басқа иттерінен құралған "Pet Shop Dogs" музыкалық тобын жетекшілік етеді, оған Тито, Фрэнсис және ДеСото да кіреді, олар "Everybody Wants to Be a Woof" әнін орындайды ("Мысықтардың ақсүйектерінен" алынған "Everybody Wants to Be a Cat" әнінің пародисы). Басқа Walt Disney Animation Studios кейіпкерлерімен бірге фильмнің кейіпкерлері 2023 жылғы "Once Upon a Studio" қысқаметражды фильмінде де камео ретінде көрінеді.