Кіріспе
2001 жылғы Диснейдің толық метражды анимациялық фильмі
Жазу
Джосс Уэддон фильмге қатысқан алғашқы сценарист болды, бірақ көп ұзамай Диснейдің басқа жобаларымен айналысу үшін кетіп қалды. Оның сөзіне сүйенсек, фильмде оның "ешқандай үлесі болмаған". Таб Мерфи сценарийді аяқтады, оқиғаны талқылап бастағаннан бастап, түсірілім тобына қанағаттандыратын сценарийді жасауға "шамамен үш-төрт ай" уақыт кеткенін айтты. Алғашқы нұсқасы 155 беттен тұрды, бұл Диснейдің әдеттегі сценарийлерінен (әдетте 90 беттен тұрады) әлдеқайда ұзын болды. Бірінші екі актінің ұзақтығы 120 минутқа жеткенде, режиссерлер кейіпкерлер мен эпизодтарды қысқартып, Милоға көбірек назар бөлді. Мерфи ғасырлар бойы сақталған "Шеперд журналын" жасағанын, себебі кейіпкерлерге саяхаты барысында бағыт көрсететін карта қажет болғанын түсіндірді. Сценарийдің жаңартылған нұсқасы зерттеушілердің Атлантисқа қарай үңгірлерді басып өту кезінде кездесетін сынақтарын алып тастады. Бұл фильмнің қарқынын арттырды, өйткені Атлантида оқиғаның басында табылды. Мило Дж. Тэтч кейіпкері бастапқыда Эдвард Тичтің, яғни Қарақас пираттың ұрпағы болуы керек еді. Кейін режиссерлер оны зерттеушімен байланыстырды, осылайша ол өзінің зерттеуге деген қабілетін ашады. Мольер кейіпкері бастапқыда "профессорлық" бейнеде болуы жоспарланған, бірақ әңгіме суретшісі Крис Уре бұл тұжырымдаманы "қорқынышты кішкентай, жерге кіретін жаратылыс, ерекше пальто және кеңеюге қабілетті көздері бар есімсіз бас киіммен" деп өзгертті, - деді Уайз. Дон Хан әндердің болмауы мюзиклдерді анимациялауға үйренген команда үшін қиындық туғызғанын, өйткені фильмді әрекет көріністері ғана көтеріп тұруы керек еді деп атап өтті. Кирк Уайз бұл командаға экранда кейіпкерлерді дамытуға мүмкіндік бергенін айтты: "Бізде Мило мен зерттеушілердің лагерьде отырып, бір-бірінің өмірінен хабардар болатын көріністі жасауға көбірек экран уақыты болды. Тіпті бір эпизодтың барлығы кешкі ас ішуге және ұйықтауға арналған. Мұндай мүмкіндік бізге көбінесе болмайды". Бастапқы сахна Атлантиданың қирауынан хабар беретін эпизодпен ауыстырылды, бұл фильмді атлантистер мен ханзада Киданың көзқарасынан таныстырды. Викингтерге арналған пролог DVD-де қосымша материал ретінде қосылған.
Кастинг
Кирк Уайз, режиссерлердің бірі, Майкл Дж. Фоксқа Мило рөліне оның кейіпкерлеріне жеке есімдік қасиеттерін қосып, оларды экранда көзқарастырарлық ететіні үшін оны таңдағанын айтты. Фокс дауыстық актерлік өнерінің тікелей эфирдегі тәжірибесінен гөрі оңай болғанын, себебі ол өзінің сөздерін айтқанда камера алдында қалай көрінетіні туралы уайымдамауы керек еді деді. Режиссерлер Фоксқа «Титан» фильмінде де рөл ұсынылғанын, ол ұлына қай фильмде жұмыс істейтінін таңдауға рұқсат бергенін, ал ол «Атлантисті» таңдағанын мәлімдеді. Көрермендер Мило мен фильмнің тіл кеңесшісі Марк Окрандтың арасындағы ұқсастықтарды байқады, ол фильмде қолданылған атлантикалық тілді жасаған. Окранд Майлоның жетекші аниматоры Джон Померой оның суретін салғанын, лингвист қалай көрінетінін немесе қалай әрекет ететінін білмейтінін айтты. Киданың жетекші аниматоры Рэнди Хейкок оның актрисасы Кри Саммерді алғаш кездескенде өте қорқынышты болғанын, бұл оның Кида Миломен кездескенде қалай көрінуі және экранда қалай әрекет етуін қалағанын анықтады. Уайз Джеймс Гарнерді командир Лайл Тиберий Рурк рөліне бұрынғы әрекет фильмдеріндегі, әсіресе соғыс және вестерн фильмдеріндегі тәжірибесі үшін таңдады және бұл рөл «оған қолғаптай жарасады» деді. Ол рөлге қызығушылық танытса, Гарнер: «Мен оны бірден орындаймын» деді. Продюсер Дон Хан Джебидиа Аллардайс «Куки» Фарнсворттың дауысы болған Джим Варни 2000 жылдың ақпан айында өкпе қатерінен қайтыс болғанға дейін аяқталған фильмді көре алмағанына өкінді, бірақ ол оған кейіпкерінің орындалу фрагменттерін көрсеткенін және «Ол оны жақсы көрді» деді. Кукидің анимациясын бақылайтын Шон Келлер: «Оның фильмді көре алмайтынын білгені қандай да бір қайғылы жайт болды. Ол соңғы рөлін көре алмайтынын білгенімен, дауыстық жұмысты жақсы атқарды» деді. Стивен Барр Куки үшін қосымша диалог жазды. Престон Уитмордың дауысын берген Джон Махони дауыстық жұмыс «бостандыққа» ие екенін және оған кейіпкерімен «үлкен» және «ерекше» болуға мүмкіндік бергенін айтты. Доктор Джошуа Свиттің жетекші аниматоры Рон Хасбанд қиындықтардың бірі Свитті Фил Морристің тез сөйлеуімен синхрондастыру, сонымен бірге оны сенімді ету болғанын айтты. Моррис бұл кейіпкердің «ортасы жоқ» екенін атап өтті: «Ол қуанғанда, шынымен қуанды, ал салқынқанды болғанда, шын салқынқанды болды». Клаудия Кристиан өзінің кейіпкері, лейтенант Хельга Катрина Синклерді «сенсуальдық» және «көзге көрінетін» деп сипаттады және кейіпкерінің қалай екенін көргенде, «Бәрін жасап, кейіпкерімнің жабайы екенін білгенді қаламас едім» деп әзілдеді. Жаклин Обрадорс өзінің кейіпкері Одри Росио Рамирес оны «қайтадан кішкентай бала секілді сезіндірді» және ол сеанстар ұзаққа созылса екен деп үміттенді. Флоренс Стэнли өзінің кейіпкері Вильгельмина Берта Паккардты өте «циник» және «сенімді» деп санады: «Ол өз жұмысын істейді, ал бос уақытында қалағанын істейді». Кори Бертон өзінің Гейтан «Моль» Мольер рөлін орындауын кейіпкердің күлкілі дауыстармен «сапырылып шығуына» мүмкіндік беру арқылы тапқанын айтты. Ол өзінің жазба сессияларында кейіпкерге айналу үшін «өзін сахнаға лақтырып, осы әлемде болғанымды сезінетінін» айтты. Винченцо «Винни» Санторинидің аниматоры Керк Уайз және Рас Эдмондс Виннидің актері Дон Новеллоның рөлді дауыстағанда диалогты импровизациялаудың ерекше қабілетін атап өтті. Эдмондс былай деп еске алады: «[Новелло] параққа қарап, бір рет жазылған жолды оқыды, оны қайта оқымады! Біз жазба жолдарды қолданған жоқпыз, бұл бүкіл фильмде импровизация болды». * Майкл Седено, король Кашеким Недахтың анимациясын бақылайтын, Леонард Нимойдың рөлдегі дауыстық талантына таңғалды, оның орындауында «көп бай мінез» бар екенін айтты. Ол өзінің сөздерін айтып жатқанда, Седено экипаждың Нимойды таңғалып қарағанын айтты.
Анимация
Өндірісінің шыңында 350 аниматор, суретші және техник «Атлантис» фильмінде жұмыс істеді. Олар үш Disney анимациялық студиясында: Walt Disney Feature Animation (Бурбанк, Калифорния), Walt Disney Feature Animation Florida (Орландо) және Disney Animation France (Париж). Фильм Диснейдің 35 мм анаморфтық форматта түсірілген азаматтардың бірі болды. Режиссерлер Киноскоп форматында (2.39:1) ұсынылған ескі экшн-приключения фильмдеріне ностальгиялық сілтеме ретінде кең экранды бейне маңызды деп санады, осы үшін «Жоғалған сандықтың іздеушілері» фильмін шабыттандырды. Лейаут жетекшісі Эд Гертнер кең экранды форматта пайдалану туралы нұсқаулық жазды және кең экранның бір артықшылығы – кадр ішінде жүруге қосымша орын болғандықтан кейіпкерлерді сахнада ұзақ уақыт ұстауға болатындығын айтты. Уайз бұл форматта Давид Лин мен Акира Куросава фильмдерін түсіру үшін қосымша шабыт алды. «Мигноланың графикалық, бұрышты стилі кейіпкерлердің "көрінісіне" басты әсер етті», - деді Уайз. Мигнола алғаш рет студиямен «Атлантис» жобасында жұмыс істеуге байланысқанда таңғалды. text=Мен фильмнің дөңгелек нұсқасын көргенім есімде, кейіпкерлердің үлкен, төртбұрышты, ерекше қолдары бар еді. Мен қасымдағы жігітке: "Сенің қолың керемет" дедім. Ол маған: "Иә, бұл сіздің қолыңыз. Бізде қолды қалай жасау керектігі туралы кеңес болды". Бұл өте қызық болды, мен оны түсіне алмадым. Фильмнің соңғы көрінісі, фильмнің соңғы титрлері алдында, режиссерлер Дисней анимациясының тарихындағы ең қиын көрініс деп сипаттады. Олар бұрынғы «Нотр-Дамның қисыны» фильміндегі тартылу әрекеті «қиындықтарға» және «тереңдіксіздікке» тап болды деді; бірақ, көп жоспарлау процесінде жетістіктерге жеткеннен кейін, олар бұл техниканы «Атлантис» фильмінде қайтадан сынады. Көрініс Мило мен Киданың жақыннан көрсетілген суреті бар бір қағаздан басталады. Камера жаңадан қалпына келтірілген Атлантисті көрсету үшін олардан алыстағанда, ол көптеген жеке қағаздардан (немесе кішкентайрақ) құралған қағаздың эквивалентіне жетеді. Әр бөлік мұқият салынды және бір уақытта сахнада ұшып жүрген көліктермен біріктіріліп, көрерменге толық, біріктірілген суретті көрсетеді. Шығарылған кезде «Атлантис: Жоғалған империя» Диснейдің басқа дәстүрлі анимациялық фильмдеріне қарағанда компьютерлік графиканы (CGI) көбірек қолданғанымен ерекшеленді. Өнімділікті арттыру үшін режиссерлер цифрлық суретшілерді бүкіл өндіріс барысында дәстүрлі аниматорлармен жұмыс істеуге міндеттеді. Бірнеше маңызды көріністер сандық анимацияны көп қолдануды қажет етті: Левиафан, «Улисс» су асты кемесі мен су асты капсулалары, Атлантистің жүрегі және Тас алыптары. Өндіріс барысында Мэтт Кодд пен Джим Мартин «Улисс» кемесін қағазға салғаннан кейін Грег Ароновицке 3D «Улисс» кемесін суретке түсіру үшін негіз ретінде пайдаланылатын су асты кемесінің масштабты моделін жасау тапсырылды. Мұны пайдаланған бір көрініс – «суб-дроп» көрінісі, онда 3D «Улисс» кемесі кемежайдан суға түсірілді. Камераға қарай қозғалғанда, 2D-Milo камераның ізімен ішкі жағында пайда болады. Экипаж 2D және 3D суреттердің біріктірілген кездегі айырмашылығын көрермендер байқамауы қиын екенін атап өтті. Цифрлық өндіріс режиссерлерге фильмдегі күрделі кадрлар үшін бірегей «виртуалды камераны» берді. z жазықтығында жұмыс істеу мүмкіндігімен бұл камера цифрлық сымдық кадрлар жиынтығымен қозғалды; фон мен егжей-тегжейлі кейінірек сымдық кадрлар арқылы қолмен салынды. Бұл Атлантида арқылы ұшудың ашылу көрінісінде және Левиафанның артынан қуып бара жатқан су асты үңгірінен су асты кемелерін қуып өтуде қолданылды.
The final pull out scene of the movie, immediately before the end title card, was described by the directors as the most difficult scene in the history of Disney animation. They said that the pullout attempt on their prior film, The Hunchback of Notre Dame, "struggled" and "lacked depth"; however, after making advances in the process of multiplaning, they tried the technique again in Atlantis. The scene begins with one piece of paper showing a close up of Milo and Kida. As the camera pulls away from them to reveal the newly restored Atlantis, it reaches the equivalent of an piece of paper composed of many individual pieces of paper ( or smaller). Each piece was carefully drawn and combined with animated vehicles simultaneously flying across the scene to make the viewer see a complete, integrated image. At the time of its release, Atlantis: The Lost Empire was notable for using more computer generated imagery (CGI) than any other Disney traditionally animated feature. To increase productivity, the directors had the digital artists work with the traditional animators throughout the production. Several important scenes required heavy use of digital animation: the Leviathan, the Ulysses submarine and sub pods, the Heart of Atlantis, and the Stone Giants. During production, after Matt Codd and Jim Martin designed the Ulysses on paper, Greg Aronowitz was hired to build a scale model of the submarine, to be used as a reference for drawing the 3D Ulysses. One scene that took advantage of this was the "sub drop" scene, where the 3D Ulysses was dropped from its docking bay into the water. As the camera floated toward it, a 2D Milo was drawn to appear inside, tracking the camera. The crew noted that it was challenging to keep the audience from noticing the difference between the 2D and 3D drawings when they were merged. The digital production also gave the directors a unique "virtual camera" for complicated shots within the film. With the ability to operate in the z plane, this camera moved through a digital wire frame set; the background and details were later hand drawn over the wireframes. This was used in the opening flight scene through Atlantis and the submarine chase through the undersea cavern with the Leviathan in pursuit.
Музыка және дыбыс
Фильмде ән болмағандықтан, режиссерлер Джеймс Ньютон Говардты «Динозавр» фильмінде оның музыкасын естігеннен кейін музыка жазуға шақырып алды. Бұл фильмді тірі түсірілім ретінде қарастырған Говард, жер беті әлемі мен Атлантида мәдениеттері үшін әртүрлі музыкалық тақырыптар жасауды шешті. Атлантидаға келсек, Говард индонезиялық оркестрлік дыбысын, соның ішінде қоңыраулар, колокольчиктер және гонгтарды пайдаланды. Режиссерлер Говардқа фильмде диалогсыз маңызды көріністер болатынын айтты, сондықтан музыкалық қосымша көрерменге экранда көріп отырған жағдайдың эмоционалдық мәнін жеткізуі керек еді. Гари Ридстром және оның Skywalker Sound командасы фильмнің дыбыс жазуы үшін шақырылды. Говард сияқты, Ридстром да екі мәдениет үшін әртүрлі дыбыстар қолданды. Зерттеушілер үшін ерте өнеркәсіптік дәуірдің машиналар мен механикалық дыбыстарын пайдаланса, атлантистердің дыбысы керамика мен қыш ыдыстарды қолдана отырып, «табиғирақ» болуы керек деп ойлады. Атлантидалық ұшатын балық көліктерінің дыбысын жасау ерекше қиындық тудырды. Ридстром бір күні тас жолдың жанында отырып дыбыс жазып жатқанда, өте жылдам өткен жүк көлігінің дыбысын жазғанын айтты. Компьютерде дыбыс жылдамдығы арттырылғанда, ол дыбыстың өте табиғи екенін сезіп, фильмде пайдалануға шешті. Ридстром Атлантида жүрегінің гармониялық дыбысын шампан бокалының жиегімен саусағын сырғу арқылы, ал су астындағы капсулалардың қозғалысын су тазартқышпен жасады.
Шығару
Атлантида: Жоғалған империяның әлемдік тұңғыш көрсетілімі 2001 жылдың 3 маусымында Голливудтағы, Лос-Анджелестегі Диснейдің Эль Капитан театрында өтті, ал 8 маусымда Нью-Йорк пен Лос-Анджелесте шектеулі көрсетілімдер болды; 15 маусымда кең ауқымды көрсетілімге шықты.
Жылжыту
Атлантис – Диснейдің интернет-маркетингті қолданудағы алғашқы маңызды қадамдарының бірі болды. Фильм Kellogg's компаниясы арқылы жарнамаланды, ол кішкентай ойындар мен фильмге негізделген бейне ойынды, арнайы белгіленген "Atlantis" таңбалы астықтарының қаптамаларынан кесілген UPC кодтарымен алмастыруға мүмкіндік берді. McDonald's (барлық Disney фильмдеріне эксклюзивті лицензиялық келісімге ие болған) фильмді Happy Meal ойыншықтарымен, тамақ қаптамаларымен және дүкен ішіндегі безендіру арқылы жарнамалады. McDonald's жарнамалық кампаниясы фильмнің көрсетілім күнінен бастап теледидар, радио және баспа жарнамаларын қамтыды. Frito Lay арнайы белгіленген снэк қаптамаларында фильмге тегін кіру билеттерін ұсынды.
Үй медиасы
Атлантис: Жоғалған империя 2002 жылдың 29 қаңтарында VHS және DVD форматында жарық көрді. 2003 жылдың ортасына дейін VHS және DVD дискілерінің сатылуы мен жалға берілуінен 157 миллион долларлық кіріс түсті. Бір дискілі DVD нұсқасы және екі дискілі коллекционерлік басылым (қосымша мүмкіндіктерімен) шығарылды. Бір дискілі DVD көрерменге фильмді бастапқы кинотеатр форматындағы 2.39:1 пропорциясында немесе өзгертілген 1.33:1 пропорциясында (пан-скан технологиясын қолдана отырып) көруге мүмкіндік берді. DVD нұсқасындағы қосымша мүмкіндіктерге фильм жасаушылардың аудио және бейне түсіндірмелері, компьютерлік графикалық модельдердің виртуалды саяхаты, атлантид тілін үйренуге арналған оқулық, Атлантида мифы туралы энциклопедия және жойылған викингтерге арналған кіріспе сахна кірді. Екі дискілі коллекционерлік DVD-де бір дискілі нұсқадағы барлық мүмкіндіктермен қатар, фильмнің өндірісінің барлық аспектілерін егжей-тегжейлі көрсететін қосымша материалдар дискісі де бар. Коллекционерлік басылымдағы фильм тек бастапқы кинотеатр форматында ғана көрініп, DTS 5.1 дыбыс жолы да таңдауға берілген. Алайда, екі DVD нұсқасы да Dolby Digital 5.1 дыбыс жолымен жабдықталған және THX сертификатына ие. Дисней 2013 жылдың 11 маусымында «Атлантис» фильмін Blu-ray форматында цифрлық түрде жаңартып шығарды, оған «Атлантис: Милоның оралуы» атты жалғасы қоса берілді.
Кассалық жинақ
Фильмнің шығу алдында журналистер «Шрек» және «Лара Крофт: Ұрлықшылар қабірі» фильмдерінің бәсекесінен оның қиындыққа тап болатынын болжады. Кирк Уайз нарықтың дәстүрлі анимациядан және CGI фильмдерімен бәсекелесуге өтуі туралы: «Кез келген дәстүрлі аниматор, мен де соның ішінде, бір қысылыс сезінеді. Менің ойымша, бәрі сюжет пен кейіпкерге байланысты, ешбір формат екіншісін толықтай алмастыра алмайды. Фотография сурет салудың орнын баспағандай. Бірақ, мүмкін, мен осыны байқамаймын». 100 миллион долларлық бюджетпен, екінші апта соңында ол «Доктор Дулиттл 2», «Жылдам және ашулы» фильмдерінен кейін төртінші орынға түсіп, 13,2 миллион доллар таба алды. Фильмнің халықаралық көрсетілімі 20 қыркүйекте Австралияда басталды, ал кейін басқа елдер де қосылды. 25 апталық көрсетілім барысында «Атлантида: Жоғалған империя» әлем бойынша 186 миллион доллардан астам табыс тапты (АҚШ және Канададан 84 миллион доллар).
Сыни жауап
Rotten Tomatoes веб-сайты «Атлантида: Көрсетілмеген империя» фильміне кәсіби сыншылардың оң баға бергенін хабарлайды; орташа бағасы %. Сайттың консенсусы: «Атлантида қарқынды көрініс ұсынады, бірақ кейіпкерлерді дамыту және байланысты сюжет сияқты мәселелерге назар жеткіліксіз». Metacritic фильмге 29 маман сыншысының пікіріне сүйене отырып, 100 балдық шкала бойынша 52 бал берді; бұл «аралас немесе орташа пікірлер» деп саналды. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша көрермендер фильмге A+–ден F-қа дейінгі шкала бойынша орташа баға берді. Фильмге сыншылар әртүрлі пікір білдірді, бірақ кейбіреулері оның визуализациясын, әрекетке толы элементтерін және ересек көрермендерге ұнатуға тырысқанын жоғары бағалады. Роджер Эберт «Атлантидаға» төрт жұлдыздың үш жарымын берді. Ол анимацияның «таза әрі жарқын көрінісін» және «комикстер стиліне тән классикалық энергияны» мақтады, бұл Майк Мигноланың еңбегінің нәтижесі екенін айтты. Эберт оқиғаға және соңғы шайқас сахнасына ерекше мақтау білдірді, былай деп жазды: «Атлантиданың тарихы ескі ғылыми фантастикалық шығармалар сияқты қызықты, бірақ кульминациялық сахна барлық алдыңғыларын асып түседі және өзінің жеке анимациялық экшн сахнасы ретінде ерекшеленеді». «Нью-Йорк Таймс» газетінде Элвис Митчелл фильмді «ұлы сыйлық» деп атап, жоғары бағалады және «Атлантида – Уолт аға төрт саусақты қолғапты қалыптастырғаннан бері Диснейдің ең көзге түсетін мультфильмдерінің бірі» деді. Интернет киносыншысы Джеймс Берардинелли фильмге оң баға беріп, төрт жұлдыздың үшеуін қойды. Ол былай деп жазды: «Жалпы алғанда, «Атлантида» 90 минуттық қызықты ойын-сауық ұсынады, Диснейдің жақсы фильмдер жасауда қателесетінін тағы бір рет дәлелдейді, бірақ анимациялық бөлімінде жағдай керісінше». Сан-Франциско хроникасынан Уэсли Моррис фильмнің ересек көрермендерге арналғанын атап өтті: «Бірақ бетінің астында «Атлантида» ересектерге арналған мүмкіндіктерге толы». Басқа сыншылар фильмнің оқиғасы мен кейіпкерлерінің орташа деңгейде екенін және Диснейдің дәстүрлі көрермендеріне музыкасыз фильм ретінде жеткізе алмағанын айтты. Entertainment Weekly журналының Оуэн Глейберман фильмге C+ бағасын беріп, фильмде «есте жоқ кейіпкерлер» бар екенін және ол «шеберлік, бірақ түссіздіктің мәні» екенін жазды. Лос-Анджелес Таймс газетінің Кеннет Туран сюжет пен кейіпкерлердің «ескіргенін» және фильмнің сенбі күнгі таңертеңгі мультфильмнің ретроспективті көрінісіне ие екенін айтты, бірақ бұл кемшіліктер «шапшаң әрекетімен» және қарқынды темпімен толықтырылды. Variety журналының Тодд Маккарти: «Дисней тек сөйлесуге, ән айтуға, билеуге және ақырында көңілді анимациялық аумаққа итермелейді». Салон журналынан Стефани Захарек Диснейдің фильмді ересектер аудиториясы үшін жасау әрекеті туралы былай деп жазды: «Диснейдің соңғы анимациялық фильмі «Атлантида: Көрсетілмеген империя» балаларға мүлдем бағытталмаған сияқты: ол соншалықты ересектерге арналған, ол өте жалықтырады». Рита Кемпли The Washington Post газетінде фильмді «жаңа, бірақ ескі сәнді қоспа» деп атап, «Дисней өзінің имиджін осы сәл қызықты оқиғамен жаңартуға үміттенген, бірақ картина Шрекпен сатылған және сынақтан өткен форматтан шынымен де бөлінбеді» деп жазды. 2015 жылы io9 сайтындағы Кэтрин Трендакоста фильмді қарап шығып, оны «Бұл фильмге лайық болған фильмнің әдемі асыл тасы» деп атады және фильмге алған сүйіспеншіліктен гөрі көбірек сүйіспеншілікке лайық екенін айтты. Саммер Кида кейіпкерін өзінің сүйікті рөлдерінің бірі деп санайды және тіпті кейіпкерді ресми Дисней принцессаларының қатарында деп санайды.
Тақырыптар мен түсіндірмелер
Бірнеше сыншылар мен ғалымдар Атлантида капитализмге және империализмге қарсы тақырыптарды күшті дамытатынын атап өтті. Медиа жеткізетін жасырын хабарларды зерттеген академик және автор Кит Букер Рурк кейіпкерін "капиталистік ашкөздікпен" жетеледі дейді, өйткені ол "өз қаржылық пайдасы" үшін "кристалды ұрлап алуы [Атлантистің] қырылуына" әкелетінін білгеніне қарамастан, одан дамып жатыр. Діни журналист Марк Пински Диснейдің танымал фильмдеріндегі моральдық және рухани тақырыптарды зерттей келе, "фильмді" капитализм мен американ империализміне қарсы "аса күшті, тоқтаусыз шабуыл" ретінде қараудан басқа жол жоқ дейді. FilmCritic.com сайтынан Макс Мессье: "Дисней тіпті жоғалған қаланы табуға ниеттенген авантюристтердің капиталистік өмір салтын да сынап көрсетеді. Империалистерге қарғыс болсын!" Букердің сөзіне сүйенсек, фильм сонымен қатар "біртектілікке ұласатын моральдық мәселені" көтеріп, екі өте әртүрлі мәдениеттің арасындағы айырманы сақтап қалу үшін басқа жер бетіндегі адамдардан жасырылған атланттардың табылуымен аяқталады. Басқалар Атлантиданы Х.Г. Уэллс пен Жюль Верннің классикалық ғылыми фантастикасындағы утопиялық философияға қызықты көзқарас ретінде қарастырды.