Кіріспе
Англикандық миссионер Эдмунд Джеймс Пек (15 сәуір, 1850 – 10 қыркүйек, 1924), инуктитут тілінде Уқаммақ (жақсы сөйлейтін адам) деп аталатын, Хадсон шығанағының Квебек жағалауындағы және Баффин аралындағы Канаданың солтүстігінде қызмет еткен англикандық миссионер. Баффин аралында (Нунавут) алғашқы тұрақты миссионерлік бекетті құрды. Ол кри тілінен алынған инуктитут әліпбиін жасады және ағылшын-инуктитут сөздігінің алғашқы үлкен жинағын дайындады. Оның күнделіктері Баффин аралындағы алғашқы миссионерлердің күнделікті өмірі мен жұмысы туралы мәлімет береді. Пек инуиттердің ауызша дәстүрлерін жан-жақты зерттеді және шамандық дәстүрлер мен амалдар туралы егжей-тегжейлі куәліктерді ұсынды. Оның еңбегі инуит мәдениетін және тарихын түсінуге үлкен үлес қосады. Оның этнографиялық деректері 1897 жылы белгілі антрополог Франц Боаспен жасалған өтініш бойынша жиналды. 1865 жылы Харден мен Уоткинс Англияда конференцияда кездесіп, инуктитут және муз кри тілдерін дәл беруге мүмкіндік беретін әліпби жүйесін өзгертті. Эдмунд Пек инуктитут тіліндегі жазу орфографиясын қолдана отырып, Киелі кітапты аударуға өзінің күшін жұмсады. Ол Жаңа өсиеттің үзінділерін көшіріп, 1878 жылы жариялады. 1897 жылы төрт Евангелияны жариялады. Бұл аударма 1878 жылғы Лабрадор аудармасына ұқсас болды, басты айырмашылық орфографияда болды. Пек 1662 жылғы «Ортақ дұғалар кітабын» 1881 жылы аударды. Жаңа өсиет 1912 жылы Британдық және шетелдік Киелі кітап қоғамынан шықты. Забурлар 1917 жылы жарық көрді. Диалект (аударма) Жохан 3:16 Лабрадормиутут, (Штольпен, 1878) Imâk Gûdib sillaksoarmiut nagligivait, Ernetuane tunnilugo, illûnatik okpertut tâpsomunga assiokonnagit, nungusuitomigle inôguteккаркovlugit. Шығыс Арктика/Инуктитут (Пек, 1897) ᐃᒫᒃ ᒎᑎᐸ ᓯᓛᒃᕈᐋᖕᒥᐆᑦ ᓂᒃᓕᒋᕓᑦ, ᐃᑦᓂᑑᐋᓂ ᑑᓂᓘᒍ, ᐃᓘᓅᑎᒃ ᐅᒃᐱᒃᑑᑦ ᑖᐸᓱᒨᖕᒑ ᐋᓯᐅᑯᓈᒋᑦ, ᓅᖕᒎᓱᐃᑐᒥᒃᓕ ᐃᓄᒎᑎᑳᑦᑯᕙᓘᒋᑦ. Пектің әліпбиі инуиттерге оңай және үйренуге ыңғайлы болды. 1920 жылдарға қарай ол олардың арасында кеңінен тарады. Аналар оны балаларына үйретті. Балалар да бір-бірінен үйренді. Көптеген адамдар оны оқи да, жаза да білді. Олар бір-біріне жиі хат жазып, сондықтан қарындаш пен кішкентай дәптерлерге үлкен сұраныс болды. Хорден, Уоткинс және Пектің орфографиясы шамамен 100 жыл бойы инуктитут тілінің стандарты болып сақталды. 1970 жылдары Инуит мәдени институты жүйені қайта қарауға жетекшілік етті. Оның сыртқы әлеммен байланысы тек арнайы жалға алынған кеме арқылы болды, ол жылына бір рет келіп, оған хаттар мен жабдықтар әкелетін. Әріптесі, мырза Билбимен бірге ол өз үйін салып, тамағын өзі дайындады. Елді мекенде шіркеу, аурухана және екі тұрғын үй болды. Ең алғашқы шіркеу тың терісінен жасалған; оны иттер жегендіктен, ағаштан жасалған құрылысқа ауыстыруға тура келді.
Edmund James Peck (April 15, 1850 – September 10, 1924), known in Inuktitut as Uqammaq (one who talks well), was an Anglican missionary in the Canadian North on the Quebec coast of Hudson Bay and on Baffin Island. He founded the first permanent mission on Baffin Island, Nunavut. He developed Inuktitut syllabics, derived from the Cree syllabary and the first substantial English Inuktitut dictionary. His diaries provide an account of the daily life and work of the early missionaries in Baffin Island. Peck conducted extensive research on Inuit oral traditions and presents several detailed verbatim accounts of shamanic traditions and practices. His work contributes to the understanding of Inuit culture and history. His ethnographic data was collected at the request of famed anthropologist Franz Boas in 1897. In 1865, Harden and Watkins met in conference in England and modified the syllabic system to allow a more precise rendering of both Inuktitut and Moose Cree. Edmund Peck devoted his attention to the translation of scripture into Inuktitut using Horden and Watkins' orthography. He transcribed extracts of New Testament and published them in 1878. In 1897, he published the four gospels. This was almost identical to an 1878 Labrador translation, the main difference being in the orthography. Peck translated the 1662 Book of Common Prayer in 1881. The New Testament was published in 1912 by the British and Foreign Bible Society. Psalms was published in 1917. Dialect (translation)John 3:16Labradormiutut, (Stolpen, 1878)Imâk Gûdib sillaksoarmiut nagligivait, Ernetuane tunnilugo, illûnatik okpertut tâpsomunga assiokonnagit, nungusuitomigle inôguteкarкovlugit. East Arctic/Inuktitut (Peck, 1897) ᐃᒫᒃ ᒎᑎᐸ ᓯᓛᒃᕈᐋᖕᒥᐆᑦ ᓂᒃᓕᒋᕓᑦ, ᐃᑦᓂᑑᐋᓂ ᑑᓂᓘᒍ, ᐃᓘᓅᑎᒃ ᐅᒃᐱᒃᑑᑦ ᑖᐸᓱᒨᖕᒑ ᐋᓯᐅᑯᓈᒋᑦ, ᓅᖕᒎᓱᐃᑐᒥᒃᓕ ᐃᓄᒎᑎᑳᑦᑯᕙᓘᒋᑦ. Peck's system was simple and easy for Inuit to learn. By the 1920s, it had spread widely among them. Mothers taught it to their children. The children, in turn, would teach each other. Most of the population could read and write it. They often wrote letters to each other and consequently pencil and pocket books were in great demand. The orthography of Horden, Watkins and Peck remained the Inuktitut standard for close to 100 years. In the 1970s, the Inuit Cultural Institute led in a major revision of the system. His only communication with the outside world was a ship which, specially chartered, visited him once a year, brought him letters and supplies. With his colleague, Mr. Bilby, he built his own house and cooked his own meals. The settlement consisted of a church, a hospital and two dwelling houses. The earliest church was made of seal skin; it had to be replaced by a wooden structure, as it was devoured by the dogs.
Этнограф ретінде Пек
Баффин аралындағы Блэклэд аралындағы миссия кезінде Пек инуиттердің өмірін мұқият құжаттады. Кен Харпер былай деп атап өтеді: "Миссионерлер көбінесе этнографтар болмайды. Көптегендер өздерінің міндетін христиандыққа дейінгі "мәжүси" сенімдерді құжаттау емес, жою деп санайды. Пек те осы бағытқа ұшырауы мүмкін еді, егер ол пионер-антрополог Франц Боас шақыруын алмаса, оған инуиттердің сенім жүйесін құжаттап, аңыздарды жинап, шамандық рәсімдерін жазып беруі тапсырылған жоқ. Эдмунд Пек Боас үшін осы жұмысты орындады, бірақ оның инуиттердің өміріне қатысты этнографиялық жазбалары бір ғасырдан астам уақыт бойы Канада Англикан шіркеуінің Бас Синод архивінде жасырын қалды және танылмады. Олар тек 2006 жылы жарияланды."
Оттава (1905-1924)
1905 жылы Пек және оның отбасы Оттаваға көшіп келді, онда ол Арктикалық миссиялардың басқарушысы болып қызмет етті. Ол жазда жүк тасымалдау кемелерімен Солтүстікке кейде сапар шегеді.