Кіріспе
Американдық экономист Мертон Говард Миллер (16 мамыр 1923 – 3 маусым 2000) – американдық экономист және 1958 жылғы Модильяни-Миллер теоремасының (қарыз бен өнім арасындағы қатынастың маңызсыздығын ұсынған) бірлескен авторы. 1990 жылы Гарри Марковиц пен Уильям Ф. Шарппен бірге Экономика ғылымдары саласындағы Нобельдік естелік сыйлығын алды. Миллер өзінің академиялық карьерасының көп бөлігін Чикаго университетінің Бут бизнес мектебінде өткізді.
Merton Howard Miller (May 16, 1923 – June 3, 2000) was an American economist, and the co author of the Modigliani–Miller theorem (1958), which proposed the irrelevance of debt equity structure. He shared the Nobel Memorial Prize in Economic Sciences in 1990, along with Harry Markowitz and William F. Sharpe. Miller spent most of his academic career at the University of Chicago's Booth School of Business.
Алғашқы жылдар
Миллер Бостон қаласында, Массачусетс штатында, еврей ата-анасы Сильвия мен Джоэл Миллердің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі заңгер, анасы үй шаруасымен айналысқан. Ол Гарвард университетінде бакалаврлық білім алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Қазынашылық департаментінің салықты зерттеу бөлімінде экономист болып жұмыс істеді және 1952 жылы Джонс Хопкинс университетінен экономика ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін алғашқы академиялық қызметі Лондон экономика мектебінде қонақ лекторы болып табылды.
Мансап
1958 жылы Карнеги технология институтында (қазіргі Карнеги-Меллон университеті) ол әріптесі Франко Модильянимен бірге «Капитал құны, корпоративтік қаржы және инвестиция теориясы» атты мақала жазды. Бұл мақалада корпоративтік қаржының дәстүрлі көзқарасына қарсы күшті наразылық білдірілді, оған сәйкес кәсіпорын капитал құнын қарыз бен өзіндік капиталдың дұрыс арақатынасын тауып анықтау арқылы төмендетуге болады. Алайда, Модильяни-Миллер теоремасы бойынша, ең дұрыс арақатынас жоқ, сондықтан корпоративтік менеджерлер салық салмағын азайтуға және корпоративтік таза кірісті максималды деңгейге жеткізуге ұмтылуы керек, ал қарыздық жүктеме өздігінен қалыптасса, жай ғана қадағалау керек. Олар осы қорытындыға «арбитраж жоқ» деген аргумент арқылы келді, яғни, кез келген нарықтық құралдың саудагерлеріне тәуекелсіз табыс көзін құруға мүмкіндік беретін жағдай дерлік бірден жойылады деген қағида. Олар осы қағидаға негізделген көптеген аргументтерге үлгі жасады. Миллер сегіз кітап жазды немесе авторлық құқығын бөлісті. 1975 жылы Эконометрикалық қоғамның мүшесі болды және 1976 жылы Америка қаржы қауымдастығының президенті болды. Ол 1961 жылдан 1993 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Чикаго университетінің Бут бизнес мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді, бірақ содан кейін де бірнеше жыл сабақ берді. Оның еңбектері «Модильяни-Миллер қаржылық теориясының» негізін құрады. Ол 1983-1985 жылдары Чикаго тауар биржасында, ал 1990 жылдан 2000 жылдың 3 маусымында Чикагода қайтыс болғанға дейін Чикаго фьючерстік биржасында қоғамдық директор болып қызмет етті. 1993 жылы Миллер «Металлгезельшафт» еншілес компаниясындағы ренжіген фьючерстік саудагер деп сипатталған 2 миллиард долларлық сауда шығындарына байланысты туған дауға араласып, «Уолл-стрит журналында» еншілес компания басшылығының ерте уақытта паникаға түсіп, позицияны жапқандары кінәлі екенін айтты. 1995 жылы Миллер Nasdaq компаниясымен баға белгілеу туралы айыптауларды жоққа шығару үшін келісім жасады.
Жеке өмір
Миллер Элеонора Миллерге үйленген, ол 1969 жылы қайтыс болды. Одан кейін оның екінші әйелі Кэтрин Миллер және бірінші некесінен туған үш баласы қалды: Памела (1952), Марго (1955) және Луиза (1958), сондай-ақ екі немересі бар.