Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық тыңшы (1915–1944)
Canadian spy (1915–1944)
Франк Герберт Дедрик Пикерсгилл (28 мамыр 1915 – 14 қыркүйек 1944) – Канаданың арнайы операциялар тобының жедел адамы.
Frank Herbert Dedrick Pickersgill (May 28, 1915 – September 14, 1944) was a Canadian Special Operations Executive agent.
Өмірбаян
Виннипегте (Манитоба) туған Пикерсгилл сол қаладағы Келвин орта мектебін бітірген. Манитоба университетінің ағылшын тілі және Торонто университетінің классика магистрі дәрежесін алған Пикерсгилл 1934 жылы Еуропаны велосипедпен саяхаттап, 1938 жылы Еуропаға бірнеше канадалық газеттерде тілші ретінде жұмыс істеуге оралды. Саяхат кезінде ол Жан-Поль Сартрмен кездесті, оның шығармаларын ағылшын тіліне аударуға үміттенді, бірақ соғыс жақындауы оны жобадан аластатты. Пикерсгилл соғыстың алғашқы екі жылын Сент-Денис тұтқын лагерінде (Сталаг 220) жау шетелдік ретінде өткізді. Ол лагерьге нанмен тымыздан әкелінген арамен терезеден қашып құтылды. Ұлыбританияға аман-есен оралғаннан кейін Оттавадағы кеңсе жұмысынан бас тартып, жаңадан құрылған Канадалық барлау корпусына қабылданып, офицер болды. Неміс, латын, грек және әсіресе француз тілдерін жақсы білгендіктен, ол британдық Арнайы операциялар атқарушы тобымен (SOE) тығыз байланыста жұмыс істеді. 1943 жылдың 15 маусымында Джон Кеннет Макалистер деген канадалық әріптесімен бірге Францияның Луара аймағына парашютпен түсіріліп, француз қарсылық қозғалысымен жұмыс істеді. Екеуін де SOE агенті Ивон Руделат (кодтық аты "Жаклин") және француз офицері Пьер Кулиоли қарсы алды. Олардың көлігі Дуйзондағы неміс бақылау бекетінде тоқтады, Руделат пен Кулиоли тексеруден өткен соң, екі канадалықты күтуге шешім қабылдады. Бірақ бірнеше минуттан кейін канадалықтардың жасырындығы ашылып, Кулиоли жылдамдықпен қашып кетуге тырысты, бірақ ол Руделатпен бірге 10 шақырымдай қашықтықтағы тағы бір бақылау бекетінде тұтқындалды. Руделат кейіннен Берген-Белсенде қайтыс болды, ал Кулиоли соғыстан аман қалды. 1944 жылдың наурыз айында Пикерсгилл 84-авеню Фохтағы SD штаб-пәтерінен қашуға тырысты. Ол күзетшіге бөтелкемен шабуыл жасап, екінші қабаттан секіріп түсті. Оны бірнеше рет атқан, бірақ қайта тұтқындады. Содан кейін ол басқа агенттермен бірге Бреслаудан солтүстікке қарай 40 шақырым қашықтықтағы Равиц лагерінде ұсталды. 1944 жылдың 27 тамызында Роберт Бенуа тобының мүшелерімен бірге Бухенвальд концлагеріне жіберілді, онда 14 қыркүйекте 35 басқа SOE агентімен бірге, соның ішінде тағы екі канадалық, Ромео Сабурин мен Джон Кеннет Макалистер қаза тапты. Олардың өлімі туралы әртүрлі мәліметтер бар, бірақ олардың ет ілмектеріне ілініп, пианино сымымен мойындары бұрылып өлтірілгені айтылады. Денделері өртеліп тасталды. Соғыстан кейін SOE-нің Вера Аткинс Париждегі Германияның SD-нің бұрынғы басшысы Йозеф Кифермен сұхбаттасты. Кифер Пикерсгиллді немістерден ақпарат алуға тырысқандарына қарсы тұрған үш SOE агентінің бірі деп атады. Ол тағы екі сәтті қарсыласы – Нұр Инайәт Хан мен Франс Антелме есімдерін айтты. Франция үкіметі Пикерсгиллге Ардагерлік легион орденін берді, ол Францияның азаттығы үшін қаза тапқан SOE агенттерінің қатарында "Құрметті тізімде" тізімделген. Ол Роморантин Лантеньдегі обелискпен еске алынды, онда ол SOE-нің тізімге енген 4 мүшесінің бірі. Ол сондай-ақ Голландиядағы Гросбик канадалық соғыс зираттарындағы Гросбик ескерткішінде құрметтеледі. Торонто университеті "Әскерлер мұнарасы" монументінің батыс жағында Пикерсгилл-Макалистер бағын ашты, бірақ кейін бұл жер "бейбітшілік пен бостандық үшін өмірін бергендердің естелігіне" арналды, дегенмен бастапқыда Макалистер мен Пикерсгиллге арналғанын көрсететін тақта сақталды. Фрэнк Пикерсгилл Канаданың Төменгі палатасының депутаты және министр болған Джек Пикерсгиллдің кіші інісі болды.
Born in Winnipeg, Manitoba, Pickersgill graduated from Kelvin High School in that city. Holding an English degree from the University of Manitoba and a Master's degree in classics from the University of Toronto, Pickersgill set out to cycle across Europe in 1934, then returned to Europe in 1938 to work as a freelance journalist for several Canadian newspapers. During his travels he met Jean Paul Sartre, whose work he hoped to translate into English, though the oncoming war distracted him from the project. Pickersgill served the first two years of the war in Saint Denis Internment Camp (Stalag 220) as an enemy alien. He escaped by sawing out a window with a hacksaw blade smuggled into the camp in a loaf of bread. Once he was safely back in Britain, he rejected the offer of a desk job in Ottawa and instead received a commission in the newly created Canadian Intelligence Corps. Because he was fluent in German, Latin, Greek and especially French, he worked in close contact with the British Special Operations Executive (SOE). Along with a fellow Canadian, John Kenneth Macalister, he was parachuted into the Loire Valley in occupied France on June 15, 1943, to work with the French Resistance. Both men were picked up by the SOE agent Yvonne Rudellat (codename 'Jacqueline') and the French officer Pierre Culioli. Their vehicle stopped at a German checkpoint in Dhuizon, and after Rudellat and Culioli were cleared they decided to wait for the two Canadians to come through. Minutes later, however, the Canadians' cover was blown and Culioli tried to speed away but he and Rudellat were captured when they ran into another checkpoint about 10 kilometres away. Rudellat subsequently died in Bergen Belsen; Culioli survived the war. In March 1944, Pickersgill tried to escape from SD headquarters at 84 Avenue Foch. He attacked a guard with a bottle and threw himself out of a second storey window. He was shot several times and recaptured. He was then interned with other agents in a camp at Ravitsch, 25 miles North of Breslau. On August 27, 1944, he was shipped with members of the Robert Benoist group to Buchenwald concentration camp, where he was executed on September 14, along with 35 other SOE agents, including two other Canadians, Roméo Sabourin and John Kenneth Macalister. Though there are conflicting reports about their deaths, the men are thought to have been hung on meat hooks and strangled with piano wire. Their bodies were incinerated. After the war, SOE's Vera Atkins interviewed Josef Kiefer, former head of the German SD in Paris. Kiefer named Pickersgill as one of three SOE agents he knew who successfully resisted all German efforts to obtain information from them. Two other successful resistors he named were Noor Inayat Khan and France Antelme. Posthumously, the government of France awarded Pickersgill the Legion of Honour, and he is listed as one of the SOE agents who died for the liberation of France on the "Roll of Honour" on the Valençay SOE Memorial in Valençay in the département of the Indre. He is commemorated by an obelisk at Romorantin Lanthenay, where he is one of 4 members of SOE to be listed. He is also honoured on the Groesbeek Memorial in the Groesbeek Canadian War Cemetery in the Netherlands. The University of Toronto designated a Pickersgill Macalister Garden on the west side of the "Soldiers' Tower" monument, but later the plot was rededicated "in memory of those tho gave their lives for peace and freedom", though there is still a plaque saying that it was originally dedicated to Macalister and Pickersgill. Frank Pickersgill was the younger brother of Jack Pickersgill, a member of the House of Commons of Canada and a Cabinet minister.