Шаббингтон ауылының тарихы мен маңызы

Кіріспе

Шаббингтон – Англияның батыс Букингемшир округіндегі ауыл және азаматтық приход, көршілес Оксфордширдегі Тамеден шамамен 3 миль (5 км) батысқа және Айлсбериден 7 миль (11 км) оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Ауыл Лорд Стив Шаббингтонның құрметіне аталған. Шаббингтон Тэм өзеніне жақын, ол приходтың оңтүстік шекарасының көп бөлігін және Оксфордширмен округ шекарасының бір бөлігін құрайды. Приходтың аумағы – .

Топоним

Топонимнің шығу тегі ежелгі ағылшын тіліндегі "Скоббаның шаруашылығы" деген мағынаны білдіреді. Ол 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында және 14 ғасырға жататын жазбада Собинтон деп тіркелген. 15- және 16-ғасырлардағы құжаттарда Шобиндон деп жазылған. Виктория дәуіріне дейін Shobington деп те жазылып келген; осы шамада атау қазіргі түріне өзгерген.

Қожалық

Эдуард Исповедник тұсында саксон тегн, Уоллингфордтың Вигоды Шаббингтон әулетін иеленді. Нормандық Англияны жаулап алу кезінде Вигод Нормандиялық Вильгельмді қолдады, содан кейін Вигод өз қызы Эльдгитті Валлингфорд қалысын салған норманды барон Роберт Д’Ойлиге үйлендірді. Эльдгит Д’Ойлиге еркек мұрагер туғызбағандықтан, Д’Ойлидің иеліктері олардың қызы Мод немесе Матильдаға, содан кейін оның алғашқы күйеуі Майлз Криспинге, ол Валлингфорд қалысының алғашқы кастеланы болуы мүмкін, өтті. Шаббингтон 16 ғасырға дейін Уоллингфорд құрметіне кірді, содан кейін Уоллингфорд иеліктері Эвелм құрметіне кірді. Нормандық жаулап алудан кейін Шаббингтон сарайы екі рыцарьтік ақыны білдірді. Жалға алуды Валоньес отбасы 1299 жылға дейін ұстады, содан кейін Жуанна де Валоньес, Роберт де Грейдің жесірі, иелікті Иерусалимдегі Сент-Джонның Госпитальдық рыцарларына тегін садақа ретінде берді. Жуанна 1312 жылы қайтыс болғанға дейін иелік етті, бірақ 1326–29 жылдары оның немересі және мұрагері Джон де Грей Госпитальдықтардың билігін таласты және иелікті табысты қайтарып алды. Джон де Грей 1359 жылы қайтыс болды, Шаббингтонды оның ұлы Джон де Грейге, 2-ші барон Грей де Ротерфилдке қалдырды, оған Госпитальдықтар өздерінің талаптарын 1360 жылы тапсырды. Роберт де Грей, 4-ші барон Грей де Ротерфилд 1388 жылы еркек мұрагерсіз қайтыс болды, сондықтан оның қызы Жуанна 1401 жылы Джон, Лорд Дейнкортпен тұрмысқа шыққанда, Шаббингтон оның Вудбурн Дейнкорт иелігіне қосылды. 1466 жылы Шаббингтон сэр Уильям Ловелге, 7-ші барон Морлиге берілді, ол 1474 жылы иелікті Ричард Пигготты қоса алғанда, басқа феоффилерге берді, ол өз кезегінде оны басқа феоффилерге берді, оның басшысы Ричард Фаулер болды. Фаулер 1477 жылы қайтыс болды; сондай-ақ Ричард 1501 жылы рыцарь атағын алды және 1515 жылы Шаббингтонды сатып жіберді. Сатып алушы Джон Клерк болды, ол кейінірек рыцарь атағын алып, 1540 жылы қайтыс болды. 1660 жылы Джон Клерк Хитчемнің бірінші Клерк баронеті болды, бірақ Шаббингтонды өзінің баронеттігінің негізгі орнына айналдырды. Шаббингтон баронеттікпен бірге 4-ші баронет сэр Джон Клерк 1716 жылы сатқанға дейін иеленді. Сатып алушы Фрэнсис Хейвуд болды, оның ұлы Уильям 1762 жылы қайтыс болды. 1763 жылы Уильямның екі әпкесі мен немере інісі Джон Крю иелікке ие болды. Крю 1788 жылы жалғыз меншік иесі болды, оның орнын жесір әйел Элизабет басқарды, ол өз кезегінде Шаббингтонды олардың күйеу баласы Джордж Боскавенге, 3-ші виконт Фалмутқа қалдырды. 1808 жылы виконт қайтыс болғаннан кейін оның Шаббингтондағы мүлкі партиялар бойынша сатылды. Уильям Бизли 1815 жылы иелікті сатып алды және 1827 жылы Ворстерширдің Содингтоннан 8-ші баронеті сэр Эдвард Блоунтқа сатып жіберді. Содан кейін Шаббингтон 9-шы және 10-шы баронеттерге түсіп, 1920 жылдары Блоунт отбасында болды.

In the reign of Edward the Confessor a Saxon thegn, Wigod of Wallingford, held the manor of Shabbington. In the Norman conquest of England, Wigod supported the invader William of Normandy and afterwards Wigod gave his daughter Ealdgyth in marriage to the Norman baron Robert D'Oyly, who had Wallingford Castle built. Ealdgyth bore D'Oyly no male heir so the D'Oyly estates passed to their daughter Maud or Matilda, and then to her first husband Miles Crispin, who may have been the first castellan of Wallingford Castle. Shabbington remained part of the Honour of Wallingford until the 16th century, when the Wallingford estates became part of the Honour of Ewelme. After the Norman conquest, Shabbington Manor represented two knight's fees. The tenancy was held by the Valognes family until 1299 when Joan de Valognes, widow of Robert de Grey, alienated the manor in free alms to the Knights Hospitaller of St. John of Jerusalem. Joan held the manor until her death in 1312, but in 1326–29 her grandson and heir John de Grey disputed the Hospitallers' tenure and successfully reclaimed the manor. John de Grey died in 1359 leaving Shabbington to his son John de Grey, 2nd Baron Grey de Rotherfield, to whom the Hospitallers surrendered their claim in 1360. Robert de Grey, 4th Baron Grey de Rotherfield died in 1388 with no male heir, so when his daughter Joan married John, Lord Deyncourt in 1401, Shabbington joined his estate of Wooburn Deyncourt. In 1466 Shabbington was settled on Sir William Lovel, 7th Baron Morley, who in 1474 released the manor to feoffees including Richard Piggott, who in turn transferred it to other feoffees, of whom the principal was Richard Fowler. Fowler died in 1477; also Richard, was knighted in 1501 and sold Shabbington in 1515–18. The buyer was John Clerke, who was later knighted and died in about 1540. In 1660 a later John Clerke was made the first Clerke Baronet, of Hitcham, but made Shabbington the main seat of his baronetcy. The manor descended with the baronetcy until Sir John Clerke, 4th Baronet sold Shabbington in 1716. The buyer was Francis Heywood, whose son William died in 1762. William's two sisters and their nephew John Crewe inherited the manor in 1763. Crewe became sole owner in 1788, succeeded by his widow Elizabeth, who in turn left Shabbington to their son in law George Boscawen, 3rd Viscount Falmouth. When the Viscount died in 1808, his Shabbington estate was sold in lots. William Beasley bought the manor and in 1815 and sold them in 1827 to Sir Edward Blount, 8th Baronet, of Sodington, Worcestershire. Shabbington then descended to the 9th and 10th Baronets, and was still in the Blount family in the 1920s.

Қауымдық шіркеу

Шіркеудің негізгі бөлігі мен ғибадатханасы Англия шіркеуінің Сент-Мария Магдалина шіркеуінің 11 ғасырға жатады. Ғибадатхананың терезелері 13 ғасырдан, ал тік бұрышты готикалық қоңырау мұнарасы кейінгі ортағасырлық кезеңде салынған. Мінбар жакобтық стилінде жасалған және 1626 жылы шығарылған. Қазіргі негізгі бөліктің терезелері Викториялық готикалық жаңғыру үлгісінде қосылған. Сент-Мария Магдалина – ІІ дәрежелі* тізімдегі ескерткіш. Мұнарада алты қоңырау бар. Олардың барлығы, ең жоғарғы қоңыраудан басқасы, 1718 жылы Глостерлік Абрахам I Рудхолл құйған. Уайтчепель қоңырау құю зауытының Мерс және Стенбанк 1881 жылы ең жоғарғы қоңырауды құйды.

Мектеп

Бұрынғы мектеп бөлмесі мен ұстаздың үйі қазір екі жеке тұрғын үйге айналған. Ең ескі бөлігі 17 ғасырда салынған ағаш қаңқалы құрылыс. Great Bucks Steam and Country Fair әр жылғы тамыздың басында Шаббингтон қаласында өтеді. Алғашқы жәрмеңке 1982 жылы өткен, содан бері үш рет тоқтатылған: бір рет қатты жаңбырдың салдарынан, екінші рет – ауыз және табан ауруынан, ал соңғы рет 2020 жылы COVID-19 пандемиясының кесірінен. 2011 жылы 21 жұмыс істейтін бу машинасы, өрт сөндіру машиналары, мотоциклдер және классикалық автомобильдер болды. Шаббингтонға 8 мың бу машинасының жанкүйері мен классикалық автомобильдерді ұнататындар келді. Төраға Мария Миллан: "Көптеген адамдар осы жерге келу үшін шалқарып жол жүреді, себебі бұл жердің жергілікті атмосферасы бар және оны отбасы мен бірнеше дос ұйымдастырады".