Ерл Шилтон: Англияның тарихы мен географиясы

Ерл Шилтон – Лестерширдегі қала, Хинклиден 8 км, Лестерден 16 км қашықтықта орналасқан. Халқы 10,047 адам. Тарихы, географиясы туралы ақпарат.

27 мин оқу

100%

Дереккөз: Earl Shilton — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Лестерширдегі қала, Англия.

Эрл Шилтон – Англияның Лестершир графтығындағы сауда қаласы, Хинклиден шамамен 8 шақырым, ал Лестерден шамамен 16 шақырым қашықтықта орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 10 047 адамды құрады.

Топонимика

Қала атауының шығу тегі ежелгі ағылшын тіліндегі "жартасты жердегі шаруашылық/қоныс" деген мағынаға саяды. "Domesday Book" (1086) кітабында ол Шелтон деп тіркелген. Шултон немесе Шелтон – көне сөз, ол "жартас" дегенді білдіреді; сондықтан Шилтон – Шелтон, яғни жартасты қала, және бұл ауылдың округтің оңтүстік-батысындағы ұзын, тар тізбектей жотаның үстінде орналасқандығымен расталады.

Тарихқа дейінгі кезең

Earl Shilton ауылы Оңтүстік Лестерширде, Shilton Hill-де қалыптасты. Таудың төменгі жағынан Шығыс және Батыс Лестерширді байланыстырған ежелгі тұз жолы өткен. Бұл жолды Кориелтауви тайпасы салған, ол Ұлы Лестер орманының оңтүстік жиегімен жүрген. Бұл ормандар Батыс Лестерширдің барлық аймағын жапқан және Ноттингемшир мен Дербиширге дейін созылған. Тұз жолы көптеген ғасырлар бойы сауда мен жол жүрудің маңызды артериясы болды. Кориелтауви тайпасы б.з. дейінгі 100 жылдан кейін Еуропадан Ұлыбританияға көшіп келген. Олар Хамберден Оңтүстік Лестерширге дейінгі территорияны билеген бельгиялық жауынгерлердің конфедерациясы еді. Бұл ежелгі британдықтар біртұтас тайпа емес, бірдей өмір салтын ұстанған халықтардың жиынтығы болды. Тайпа көбінесе қорғану үшін төбелерге сенбеген. Кориелтаувилердің жауынгерлерге қарағанда шаруалар ретінде жақсырақ болғандықтары көрінеді, себебі олар жазық жерлерде, көбінесе өзендердің жанында, жиі қалың ормандармен қоршалған немесе жасырылған жерлерде тұрған.

Рим дәуірі

Рим әскері 43 жылы Британияға келді де, жаулауын жедел бастады. Рим легиондары солтүстікке және батысқа тарады, ал 47 жылы Лестерширге қарай жылжуда болды. Осы кезде Кориелтауви тайпасының басшылары көршілері Бриганттардың қысымына ұшырап, римдіктерді қорғаныс пен тұрақтылық көзі ретінде қарсы алды. Британиядағы римдік губернатор Осториус Скапула достық Кориелтауви аумағының ортасымен өтетін Фосс жолымен белгіленген шекаралық аймақты құрды. Earl Shilton-ның алғашқы өнеркәсібі осы кезеңде пайда болды, Шильтон Хитте (қазіргі Хитфилд орта мектебінің артында) қыштан жасалған ыдыс шеберханасы ашылды. Earl Shilton-ның римдік пешінің жанында сапалы балшық кені табылды. Екінші ғасырдың басында күнделікті тамақ пісіру және сақтауға қолданылатын төмен сапалы, сұр түсті ыдыстар жасала бастады (Джон Лоуренс). Жақын маңда Desford-та да ыдыс шеберханасы болды, ал Stoney Stanton римдік карьер ашылуымен атына лайық болды.

Саксон және даниялық кезеңдер

Earl Shilton орта бұрыштар патшалығында орналасқан. Орта Англия және Мерсия Трент өзені мен оған құятын Соар сияқты өзендер төңірегінде қалыптасты. Саксон Англиясына викингтердің алғашқы шабуылдары VIII ғасырдың соңында тіркелген. Ішкі аймақта орналасқандықтан, ерте викинг шабуылдары граф Шилтон ауылының тұрғындарына әсер етпеді, бірақ 874-875 жылдары даниялықтардың үлкен, дінсіз әскері Трент өзенімен Мерсияның ортасына көтерілді. Олар Ноттингемге шабуыл жасап, жаулап алды, содан кейін кемелерін Трент өзені бойымен Солтүстік Лестерширге жылжытты. Domesday жазбаларында көрсетілгендей, Шултон Эдуард Исповедник тұсында 5 шиллингке бағаланған 5 жыртыс жерге ие болған. Шултонның көршісі Барвелл ауылы Мерсия графы Леофриктің (Джон Лоуренс) жерінде тұрды.

Үлкен ұя

Нормандықтар шапқаннан кейін, Вильям 1068 жылы Гастингс шайқасынан шамамен екі жыл өткен соң Лестер қаласын қоршап алып, жаулап алды. Вильям Лестердегі үкіметті нормандық авантюристтердің бірі Гю де Грандменилге тапсырды. Ол сондай-ақ Грандменилге қызметтері үшін 100 иелік берді, олардың алпыс бесеуі Лестерширде болды, соның ішінде Эрл Шилтон да бар. Ол Лестер округінің шерифі болып тағайындалды. Ол Бомон-сюр-Оаз графы Ивоның қызы Аделизаға үйленді. 1087 жылы қайтыс болған Гю де Грандменил мен оның әйелі бес ұл және сол сияқты бес қыз өрбіткен.

1086 жылғы "Домсдей" зерттеуі

Earl Shilton, көптеген ағылшын ауылдары сияқты, алғаш рет 1086 жылғы Domesday Book-те, бүкіл Англия үшін алғашқы толық салық тізімінде тіркелді. Уильям Жеңімпаздың Хью де Грандменилге сыйлаған жерлердің бірі – қазір граф Шилтон деп аталатын Шелтон ауылы болды. Ауылда 3 жыртыс, 1 крепостной шаруа және 4 сокмен болды. Сокмендер – еркін шаруалардың ең жоғары тобы, төменгі аристократия саналды және Шығыс Мидлендс аймағына қоныстанған даниялықтардың ұрпақтары деп есептелді. Ауылда дін қызметкері, 10 виллейн және 5 бордар болды. Виллейндер мен бордарлар сокмендерден төмен тұрды және жерге тәуелді болды. Виллейндер көбінесе белгілі бір мөлшерде жер иеленді, ал бордарлар төмен дәрежелі және әдетте шағын шаруашылықпен айналысты. Шелтон ауылына 16 пенс (£0.07) құнды жайылым және диірмен, сондай-ақ 70 шиллинг (£3.50) бағаланған, ұзындығы белгілі бір шамада, ені 3 өлшем бірлігінде ормандық жерлер қосылды. Нормандтардың басып кіруінен кейін инфляция болған болуы керек, себебі Эдвард Исповедниктің тұсында Шелтонның ормандық жері 5 шиллинг (£0.25) деп бағаланған. Ауылдың халқы 75-80 адамды құрады. Граф Шилтонның егістік алқаптары ашық кеңістіктерден тұрды, олар ұзын, тар жолақтарға бөлінген. Тек мал жайылатын жерлер ғана қоршалған. Қалғандары ашық болды және тек өнімдері арқылы жеке егістіктер ретінде танылды. Ерекшелігі – әрбір егістіктегі жерді жергілікті ауылдың шаруа отбасылары жеке-жеке жолақтарға бөліп өңдеді. Жергілікті феодалға тиесілі жолақтарды шаруалар феодалдық міндеттемелері бойынша оның есебінен өңдеді. Жолақты егіс ортағасырлық ауылдық қоғамның өмірінде маңызды рөл атқарды. Бұл әділдік принципін қамтамасыз етті, өйткені әрбір шаруаның жолақтары бүкіл иелікке таратылды; әрбір отбасы кейбір жерлерде жақсы жердің пайдасын көріп, басқа жерлерде нашар өнімге келісім берді. Жолақтар ауылдық демократияның да элементін күшейтті. Бұл жүйе тек қана барлық шаруалар ашық егістіктің әрбір жолағына бірдей егін еккенде ғана жұмыс істеді. Не себу керектігі және оны қашан жинау керектігі туралы шешімдер бірлесіп қабылданды. Егістік қоршалғанға дейін немесе мал кіргізілгенге дейін әрбір шаруа өз өнімін жинап алуы керек болды. Өнім жиналғаннан кейін шаруалар міндетті түрде өздерінің диірменінде астығын ұнтақтау үшін феодалға төлем жасады. Егіс жұмысы да ортақ іс-қимыл болды. Солтүстік аймақтарындағы топыраққа қажетті ауыр дөңгелекті жыртыс, сондай-ақ оны тартуға қажетті жылқы немесе өгіздер қымбатқа бағаланды, сондықтан жылқылар тобы және жыртыс ашық егістіктің әртүрлі жолақтарын кезегімен өңдеді. Жолақтардың ұзын, тар пішіні команданы әр аяқтамада бұрудың қиындығын көрсетеді. Ашық егістіктерден басқа, әрбір ауылдың немесе қожалықтың жалпы пайдалану жері болды, онда шаруалар мал жаюға, ағаш жинауға, шөп кесуге және кейде балық аулауға құқылы болды.

Earl Shilton, like many English villages, first appears in recorded history in the Domesday Book of 1086, the first complete tax record for the whole of England. One of the parcels of land granted to Hugh de Grandmesnil by William the Conqueror was the village of Scheltone, now known as Earl Shilton. The village measured some The village boasted 3 ploughs, with 1 serf and 4 sokemen. Sokemen were the highest class of free peasants, a lower aristocracy, and were thought to be the descendants of the Danes who settled in the East Midlands. The village also had a priest, 10 villeins and 5 bordars. Villeins and bordars were below sokemen and tied to the land. Villeins often held between , while bordars were of a lower standing and usually had a smallholding. Attached to the village of Sheltone were of meadow and a mill of 16 pence (£0.07) value, with woodland in length and 3 broad valued at 70 shillings (£3.50). Following the Norman invasion there must have been some inflation as during the time of Edward the Confessor Sheltone's woodland was valued at 5 shillings (£0.25). The population of the village would have been 75 to 80 people. The fields of Earl Shilton manor were open spaces divided into long narrow strips. Only the fields being grazed by cattle were fenced. The others were open and were identifiable as separate fields only by the crops which they bore. The unusual detail was that the single crop in each field was separately farmed in individual strips by peasant families of the local village. Some of the strips which belonged to the local lord, were farmed for him by the peasants under their feudal obligations. Strip farming was central to the life of a medieval rural community. It involved an intrinsic element of fairness, for each peasant's strips were widely spread over the entire manor; every family would have the benefit of good land in some areas, while accepting a poor yield elsewhere. The strips also enforced an element of practical village democracy. The system only worked if everyone sowed the same crop on their strip of each open field. What to sow and when to harvest it were communal decisions. The field could not be fenced, or the cattle let into it, until each peasant had reaped his own harvest. When the harvest was in the peasant would compulsorily pay their lord to grind the corn in his mill. Ploughing too was a communal affair. The heavy wheeled plough needed for northern soils was expensive, as were horses or oxen to pull it, so a team of horses and a plough worked successive strips of an open field for different peasants. The long narrow shape of the strips reflected the difficulty of turning the team at each end. In addition to the open fields, each village or manor had common land where peasants had the right to graze cattle, collect wood, cut turf and at times catch fish.

Роберт де Бомон

Иво де Грандмесниль Иерусалимге жасаған жорықта қаза тапты, ол қайтып келмеген соң Роберт Бомонт сертін бұзып, Лестердің толық билігін өзіне алды. Ол Ивоның балаларын мүліктен айырып, Грандмеснильдің барлық иеліктерін өз иелігіне қосты. Алакөздікпен граф Шильтонның меншігі Роберт Бомонтқа тиді, ол патша тарапынан Лестердің бірінші графы аталды. Бомонт 1118 жылы қайтыс болды, ал оның ұлы, Боссу атымен танылған Роберт, Лестердің 2-ші графы болды. Роберт Боссу елдің түкпір-түкпірінде жерлерге ие болса да, 1120 жылдары Лестерширдегі иеліктерін жинақтауға кірісті. Линкольн епископтығы мен Честер графының иеліктері күшпен тартып алынды. Бұл Боссуға Нюнетон, Лофборо, Мелтон-Моубрей және Маркет-Харборо қалаларымен шектелген біртұтас иеліктер жинауға мүмкіндік берді.

Шилтон графтығының қамалы

Роберт Боссу Англия королі Стивеннің жақын кеңесшісі болған. Сондықтан Боссу өзінің жерлерін император Матильданың жақтастарына қарсы қорғау үшін нығайтқан. 1135-53 жылдардағы азамат соғысы кезінде Роберт Боссу Шилтон төбесін нығайтуды бастаған болуы мүмкін. Лестер графының жаңа мотта және бейли қамалы Кёркби аңғары мен Бомонттың оңтүстік және батысқа қарайғы байланыс жолдарын қорғайтын. Earl Shilton қамалы, шіркеу көшесі мен Алмей’s Lane арасында орналасқан, XII ғасырға жататын Сент-Петр шіркеуінің орнында салынған. Бұл аймақ жергілікті тұрғындар арасында «Холл-Ярд» деп белгілі. Жақын жерде қазіргі Көктемдік бақтар деп аталатын, қамал сумен қамтамасыз еткен бұлақтар бар. Қамал, бекініс ретінде 30-40 жыл бойы тұрған, содан кейін қиратылып, аң аулау үйіне айналдырылған. Earl Shilton аймағында азамат соғысы кезінде қоршау немесе шайқас туралы ешқандай жазба жоқ, бұл қамал өз міндетін орындап тұрғанын көрсетеді (Джон Лоуренс). 1854 жылы шіркеу қайта салынғанда, оның құрылысына қамалдан алынған тас пайдаланылды. 1173 жылы ханзада Генрих әкесі Генрих II-ге қарсы көтеріліс ұйымдастырды. Роберт де Бомонт, Лестердің 3-ші графы, көтеріліс басталғанда Францияда болды және бірнеше шайқаста ханзаданың жағына қосылды. Жолда келе жатып, 17 қазан күні Бьюри Сент-Эдмундс қаласының сыртындағы Форнхэмде корольдің жақтастары шабуыл жасады. Норфолк және Лестер графтары күтпеген шабуылға ұшырап, жеңіліске ұшырады. Бомонт тұтқындалып, Нормандиядағы Фалазеге қамалды. Король бүлікші графтың қамалдарын, соның ішінде Earl Shilton қамалын да қиратуға кірісті. Бұл қиратудан тек Лестер және Маунтсоррел бекіністері ғана аман қалды. Дегенмен, Earl Shilton иелігі жақсы кіріс көзі болып қала берді.

Шильтон саябағы

Шильтон паркі, әлде кем Саймон де Монфорт Лестер графы болғаннан кейін құрылған болуы мүмкін. Де Монфорттың осы ауылмен байланысы соншалық, оның атына «Эрл» префиксі қосылды. Шильтон паркінің бастапқы мақсаты – иелеріне аң аулауға және тамаққа қол жеткізуге мүмкіндік беретін аңдармен толықтырылған аулау алаңын ұйымдастыру болды. Парк малдарды ішінде ұстау үшін терең ормен қоршалған, ал одан тыс жерде жалпы халықты кіргізбеу үшін биік қоршау орнатылған. Лестер графының Тулидегі паркі Шильтон төбесінің төменгі жағында орналасып, солтүстік-батысқа қарай Десфордқа қарай созылып жатқан. Паркті күтіп ұстау жұмысы графтың сот орындаушысының, немесе «парк күзетшісінің» міндетіне кірген. Бұл жауапты қызмет болды, себебі парк жоғары операциялық шығындарды өтеуге көмектесетін айтарлықтай кіріс әкелді. Онда көптеген ағаштар өсті, жылқы өсірілді, сондай-ақ парк тұрақты түрде жаңа етпен қамтамасыз етілді. Парк аумағында мал жаюға ниеттенгендерден алым алынды. Сот орындаушысы графтың рұқсатымен өзінің малын паркте еркін жаюға құқылы болды.

Түрлі іс-шаралар

1326 жылы Эрл Шилтон қаласында қарулы шабуыл болды. Николас де Шарнельс қарақшылар тобын бастап, Эрл Шилтонға тонау мақсатымен (Джон Лоуренс) кірді. Бұл топқа тағы үш салт атты рыцарь, Эйлместорп (Элмсторп) пасторы, олардың қызметшілері мен үй ішіліктері кірді. Олар поместье ауласына кіріп, 300 фунт стерлингке бағалы заттар мен мүліктерді алып кетті. 1326 жылы Лестерде өткен Эдуард II-нің Тринити сотында Николас де Карнельс, Пастор Джон де Карнельс, Уэстондық Уолтер де Бодикот, Эйлмерсторптық Ричард де ла Хей және Лейчестерлік Роджер де Клейбрук өз қылмыстары үшін жауап берді. Әйелі қайтыс болған поместье иесі Констанс де Шултон 1349 жылдың 20 мамырында, қара өлім Эрл Шилтонға келген жылы дүние салды. Оның екінші күйеуі Уильям де Невиль 1337 жылы қайтыс болған еді. Оның шамамен 50 жастағы ұлы Ричард Эрл Шилтондағы отбасылық иеліктерді басқаруға кірісті. Ричард де Шултон да жетпіс жылдан астам өмір сүрді, бірақ 1361 жылы Генри Гросмонт, Лестер графы қайтыс болғаннан кейін Джон де Нельд Шултон поместьесін иеленді. 1365 жылдың қыркүйек айында Ньюболд Вердонға қарақшылар шабуыл жасады. Шултондық Томас Дэниел және Ньюболдтық Уильям Баннебери, пастор Уильям Савиджтің үйінен заттар мен мүлікті алып кетіп, 'малмен оның шабындығын шашыратты'. Эрл Шилтон поместьесі 1359 жылы Генри Плантагенеттің кіші қызы Бланшқа үйленгенде Джон Гонтқа оның қалыңдығының бір бөлігі ретінде берілді, ол Ланкастер герцогы еді. Джон Гонт Лестер қамалында болғанда Шильтон паркі мен оның поместьесі ұсынған аң ауды көңіл көтеруге жиі барушы еді. 1392 жылы рыцарь Роберт де Суиллингтон Шильтон паркіндегі жер учаскесін жалға алды. Бұл Киркби Мэллоридегі Приорс Вуд және Шильтон Вудты қамтыды, тағы бір. Ол Роджер де Суиллингтонға берілді, ол 1418 жылы қайтыс болғаннан кейін, келесі жылы қайтыс болған ұлы Джонға мүлкін қалдырды. Ормандар оның әпкесі Джоаннаға берілді. Де Суиллингтон отбасының Шильтон паркімен байланысы 1427 жылы Джоанның өлімімен аяқталды. 1420 жылы Шильтон паркінде бірнеше рет аң аулаушылар тобы ұсталды. Торнетоннан келген үш адам, еумен Томас Харрисон, сондай-ақ екі шаруа Томас Джейкс пен Уильям Нортхоу, Одестондық Джон Оукс көмегімен, 'Шултон корольдік паркін бұзу және онда аң аулау' қылмысымен айыпталды. Патшаның өкілі Уильям Арместон оларды Десфорд және Лестер Ферт (Жаңа парктері) қалаларында да осы қылмысты жасады деп айыптады. Соттың осы браконьерлерді қалай тапқаны туралы жазба жоқ, бірақ жаза тез және қатал түрде орындалуы мүмкін еді. Йорк корольі Эдуард IV билік құрған кезде Шильтон паркінің заңдары жойылды, мүмкін ол Ланкастер ханзадаларына тиесілі болғандықтан, ал жер Рудинг отбасына берілді.

An armed raid took place in Earl Shilton in 1326. Nicholas de Charnels, at the head of a band of brigands, rode into Earl Shilton intent on plunder (John Lawrence). This party of raiders included three other knights, the parson of Aylmesthorp (Elmsthorpe), along with their servants and retainers. They broke into the manor house yard, taking away goods and chattels worth £300. In the Trinity Court of Edward II, held in Leicester 1326, Nicolas de Carnels, Parson John de Charnels, Walter de Bodicote of Weston, Richard de la Hay of Aylmersthorp and Roger de Claybrook of Leycester, were made to answer for their crime. The widowed lady of the manor Constance de Shulton died on 20 May 1349, the year the Black Death arrived at Earl Shilton. Her second husband William de Nevil had already died, in 1337. Her son Richard, who must have been in his 50s, took over running the family estates at Earl Shilton. Richard de Shulton also lived for over seventy years, but by 1361 John de Neld held the manor at Shulton on the death of Henry Grosmont, Earl of Leicester. In September 1365, burglars raided in Neubold Verdon. Tomas Danyel of Shulton and William Bannebury of Neubold, took away goods and chattels from the home of William Savage, the parson, and 'dispastured his hurbage with cattle.' The manor of Earl Shilton was given to John of Gaunt as part of her dowry when he married in 1359 Blanche, younger daughter of Henry Plantagenet, Duke of Lancaster. John of Gaunt would often enjoy the hunting offered by Shilton Park and its Manor, when he was in residence at Leicester Castle. Robert de Swillington, a knight, was leasing a plot of land in Shilton Park by 1392. This included Priors Wood, in Kirkby Mallory, and Shilton Wood, another It was passed onto Roger de Swillington, who on his death, in 1418, left the property to his son John, who died the following year. The woodland was passed to his sister Joan. The De Swillington family’s association with Shilton Park ended with the death of Joan in 1427. A gang of serial poachers were caught in Shilton Park in 1420. Three men from Thorneton, Yeoman Thomas Harryson, together with Thomas Jakes and William Northowe, both husbandmen, aided by John Oakes of Odeston, were all charged with 'breaking the kings park of Schulton and hunting therein'. William Armeston, representing the king also accused them of the same crime at Desford and Leicester Firth (New Parks). How the court found these poachers is not recorded, but the punishment would probably be administered in a swift and grisly fashion. During the reign of the Yorkist King Edward IV, the Shilton Park laws were rescinded, probably as it had belonged to the Lancastrian princes, and the land was given over to the Ruding family.

Ричард III

1485 жылдың 19 тамызында Ричард III патша әскерін Лестерде шоғырландырды. Ол барлаушыларынан Лорд Стэнли әскері Стоук Голдингте, ал Уильям Стэнли Шентонда екенін білді. Генрих Тюдор және оның шағын әскері Атерстон маңында орналасқан. Келесі күні Ричард патша әскерімен Лестерден аттанып, Хинкли жанында қарсыласымен кездесуді күтті. Оңтүстік-батысқа бұрылып, Ричард ежелгі Шилтон төбесіне дейінгі жолды пайдаланған деп саналады, ал оның әскері түнді Шултон мен Элместхорп шіркеулерінің төңірегінде өткізді. Әрине, патша әскері Саттон-Шейни және Амбион-Хиллге қарай жылжу алдында ауылдың барлық азық-түлігі тартылып алынды, сол жерде Ричард жеңіліп, қаза тапты. Розалар соғысының аяқталуымен Эдвард Трассел Дербиде және Эрл Шилтонда жер участаларына ие болды, сондай-ақ Лорд де ла Зуштан иеленген Элместхорп поместьесінің қадағалаушысы болды. Ол кезде Элместхорптың құны 34 фунт стерлинг болса, Эрл Шилтондағы мүлігі 40 шиллингке бағаланды. Трассел қайтыс болғанда оның балалары әлі кішкентай болды, сондықтан оның жерлері патшаның қамқорлығында болды, өйткені оның ұлы Джон Трассел кәмелетке толмаған еді. Анық айтқанда, Джон Трассел өзінің иеліктерінен ұзақ уақыт ләззат алған жоқ, ол 1499 жылдың 20 желтоқсанында қайтыс болды. Келесі мұрагер Джонның қарындасы Елизавета болды, ол 1497 жылы дүниеге келді және сот 1507 жылы оған мұрасын бергенде он жаста болды. Элизабет Трасселдің тағдыры белгісіз, бірақ осы оқиғадан кейін Элместхорп халқынан айырылып, шіркеу қирады.

Тюдор дәуірі

Босворт алаңы шайқасынан кейін Генрих VII граф Шилтон үшін Парк заңдарын қайта орнатты. Генри Черчман саябақтарды күтіп ұстауға сот судьясы және Лестер Фирт (Жаңа саябақтар) саябағының садақ ұстаушысы болып тағайындалды. 1507 жылы Джордж Гастингс Ерл Шилтон және Хинкли парктерінің сақшысы болды, ал 1560 жылы сақшы Джордж Винсент болды. Генрих VIII патшалығында, Король граф Шилтон жерінің бір бөлігін Кембридждегі Тринити госпиталіне берді. 1564 жылы Ерл Шилтонда он отбасы тұрды, бұл 1086 жылғыдан азырақ.

Стюарт дәуірі

Карл I патшалық құрған кезде Король граф Шилтонның фермасын Илчестер графына сатты, ал одан түскен жалға алу ақысы кейін Лондондағы Гай ауруханасына берілді, ол көп жылдар бойы оны қабылдады. 1636 жылы Джон Уайтман Хинклидегі кедейлерге 50 фунт стерлинг сыйлады, сонымен қатар граф Шилтон аумағындағы бір егістік жер де жалға берілді, ол жылына 3 фунт 5 шиллинг табыс әкелді. 1711 жылы Питер Каппур Шильтон маңының басқарушысы болды, ал Джон Уайтманның қалдырған мүлігі туралы дау туды. Сол жылдың 13 қазанында Сот баронында Стэдфорд Клоузден жер жалға алған Фрэнсис Томпсон, граф Шилтоннан 2½ акр жерді Хинклидің кедейлері үшін сенімгерлікпен сақтап тұрған Натаниел Уорд пен Томас Сансомқа тапсырды. Бұл қайырымдылық біраз уақыт бойы жалғасты, өйткені 1809 жылы Роб Томпсон мен Томас Сансом сенімділер болып тағайындалды. 1664 жылы граф Шилтон ауылында ошақ салығы бойынша 34 үй тіркелді, ал 1687 жылы, Джеймс II патшалық құрған кезде, ауылда 52 үй бағаланды.

Шилтон паркінің Тулидегі сатылуы

1608 жылы Тулиде 1000 фунт стерлингке жуық құны бар 3500 ағаш болды. Генри Моррисон 1627 жылы рыцарь атағын алды, ол әйелімен бірге Саймон де Монфорттың Тоулидегі аң аулау паркін сатып алды. Олардың қызы Леттисия Фолкленд виконты Люциус Кэриге тұрмысқа шықты және олар біраз уақыт Паркте тұрды. 1642 жылы Англия азамат соғысы басталғаннан бастап Эшби-де-ла-Зуш, Лестер және Уотлинг көшесі арасындағы кең аумақ, роялистер мен парламентарийлердің қарсыласатын гарнизондары арасындағы буферлік аймаққа айналды. Соғыс азаматтық халыққа келтірген алғашқы соққылардың бірі – осы жаңа гарнизондарды ұстау үшін қажет болған жаңа салықтардың күрт өсуі болды. Мұрағаттар көрсеткендей, Бербидж және Скетчли біріктірілген приходтары үшін парламенттік салық айына 2 фунт 8 шиллинг және 4 пенс болды. Азамат соғысынан кейін парламентарийлер өз жауларынан кек алды. Earl Shilton тұрғыны Ричард Черчман, 1645 жылы тағы бір роялист Томас Крофтпен бірге парламенттік секвестрация комитетімен өз мүліктері үшін «келісімге келген» дворяндардың қатарында тізілді. Бұл олардың мүліктерін қайтарып алу үшін ауыр айып төлеуі керек екенін білдірді. Сондай-ақ, жергілікті пастор Уильям Холдсворт роялист немесе «зияратсыз» деп айыпталды. Ұлы көтеріліс кезінде дін қызметкерлерінің қасіреті туралы жазған Джон Уокер, Холдсворттың 1646 жылы парламентті «қарсы сөз айтқаны» үшін округтік комитеттің алдына шақырылғанын жазды (сондай-ақ, тоналған пасторлар комитетін қараңыз). Оның қылмыстарының ішінде парламент белгілеген пуритандық реформаларды күшейтуге бағытталған Директорияны елемеу, тізе бүкпегендерге қасиетті дұға жасаудан бас тарту, жексенбі күні ойын-сауыққа рұқсат беру және уағыздың ортасында роялисттік «Протестацияны» оқу кірді. Ол сондай-ақ «бірнеше рет мас болған» және соңғы жиырма жылда «ескі жазбаларды жаңа уағыздар ретінде пайдаланған» деп айыпталды.

Тулидің Томас Бутбиі

1696 жылы 15 жасында Томас Бутби Тули Парк мүлігін мұра етті. Үш рет үйленген ол әйелдері арқылы Стаффордширдегі әртүрлі мүліктерге ие болды. Анасынан ол Дербиширдегі Фостон және Лестерширдегі Питлинг, Каунтесторп және Эрл Шилтон жерлерін мұралады. Оның жағдайының оңайлығы соншалық, жас "Том О'Тули" өзін дерлік толығымен аң аулауға арнады. Ол елдегі алғашқы нағыз түлкі иті үйірмесін құрды және Тули мүлігімен бірге мұраланған бірнеше иттің көмегімен "Кворон аңшылық" ұйымын құрды. Бутби "Кворон аңшылық" қожайыны ретінде 55 маусымдық таңғажайып мансапқа қадам басты. Бутби Гробби Пул Хауста Кэтрин Холмс атты әйелінен басқа сүйіктісін ұстады. Жергілікті дін қызметкері Бутбидің әйеліне күйеуінің сүйіктісі туралы хабарлады. Әйелі онымен сөйлескеннен кейін, Бутби сол дін қызметкерін ұстап алып, Гробби тоғанына батырып жіберді.

Пег-Лег Уоттс және акциялар

1705 жылы Шильтон иелігі үшін Рив 34 фунт 8 шиллинг 6 пенни төледі. Рив приходтың еркін иелерімен жыл сайын сайланды. 1719 жылы 61 еркін иеленуші дауыс берді, бірақ 1785 жылы бұл сан 28-ге дейін азайды. Иеліктің басқарушысының жұмысы әртүрлі қырларынан тұрды. 1755 жылы басқарушы Дэниел Марвин кедей адамды жерлеу кезінде 5 шиллингтік сыраға жұмсады. 1760 жылы Лестердің альдерманы Габриэль Ньютон граф Шильтон мен Барвеллге әрбір ауылдан 20 кедей баланың білімі үшін қайырымдылық қорынан 20 фунт 16 шиллинг берді. Джеймс Перрот – Эрл Шильтонда жұмыс істеген табысты хирург. Ол жесір, леди Энн Шарпқа үйленді және ол қайтыс болған 1791 жылға дейін 40 жылдан астам ауылда тұрды, оның жасы 62 болды. Эрл Шильтонда күрес шебері Сэмюэл Марвин да өмір сүрді. Эрл Шильтонның тұтқындау орнында соңғы рет тұтқындалған адам – «Ақсақ Ваттс» есімді адам, ол қазіргі таңда белгісіз қылмыс жасады. Тұтқындау орны ескі шіркеу қорының қарамағында орналасқан. Сонымен қатар, жақын жерде ауылдық дөңгелек үй немесе түрме немесе құлып болды. Өкінішке орай, оның барлық іздері жоғалып кетті. 1778 жылы қоршау актісі қабылданды. Эрл Шильтонның ашық далалары, шалғындары және 1500 акр (6 км²) батпақты жерлері қоршалды. Томас, Вентворт виконты, Шильтондағы барлық кіші ондықтар мен вакариалдық төлемдерге құқылы болды. Скримшир Бутби үлкен ондықтарға, ондықтардың орнына төлемге, Холл далалары мен Брейч далаларындағы шөп және шалғын жерлеріне ие болды. Келесі жылы Скримшир Бутби Тоули Паркін Джон Додқа сатты, ал қалған мүлік бөлінді. Бір ғасырдан астам уақыт бойы тік жолмен жүруге арналған жерлермен атақты болған Шилтон-Хит мәңгілікке жоғалып кетті. Вентворт виконтының Элмсторптағы жерлері де, оның ішінде кең көлемді қоян фермасы да қоршалды. Ол 1778 жылдан кейін оларды Шильтон приходындағы жермен айырбастады.

Ерл Шилтон автожолы

Турникеттік трест Эрл Шилтон қаласында екі жол төлеміне ие болды. Біреуі Шилтон төбесінің етегінде орналасқан, оны көп жылдар бойы Харрисон есімді адам басқарды. Екінші жол төлемі – Белл Вью жолы мен Хинкли жолының қиылысында болды. Саяхатшылар қақпадан және оның төлемдерінен құтылу үшін Эльместорп арқылы айналып өтуге тырысқан. Қақпалар турникеттік трестермен басқарылды, бірақ жыл сайын үміткерлер бәсекеге түсіп, жергілікті жемқорлыққа әкелді. Келісімшартты жеңіп алу үшін пара берілді, ал ақшаның бәрі жолдарды күтіп ұстауға жұмсалмады. Эрл Шилтон сияқты көптеген шағын ауылдық округтер өз шекараларында ұзақ жолдарға ие болды және оларды күтіп ұстау өте қиын болды. Жолдар мен жолдардың жағдайы нашар еді. Басты көшелерде арбаның іздері терең бойға сіңген, ал ескі "корсейлердегі" (жаяу жолдардағы) тастар кейде өте қауіпті болуы мүмкін еді. Жиі шашырап жатқан тастарды арбалар тегістеп өтетін, ал жол төлемі кезеңінде дөңгелектері кең болған арбалар төлемнен босатылды. Бірақ, үлкен кемшілік – осы арбалар көбінесе бұрыннан бар іздермен жүретін, осылайша оларды одан бетерлетіп жіберді. Жолдар мен жөндеулер Вестри арқылы төленді, ол 17 ғасырдың Барон сотының орнын басты. Вестри көп жылдар бойы Плуг тавернасында, Чёрч-стритте жиналатын, приходтың пасторлық, шіркеу, кедейлер, күзетшілер және жол салыстыру мөлшерлемелерін белгілейтін. Эрл Шилтон арқылы Лестерден Хинкли мен Бирмингемге қарай жүретін эстафеталар жиі өтетін. 1830 жылы "The Accommodation", "The Magnet" және "The Alexander" сияқты аттары бар дилижанстар қатынайтын. Дилижанстар Вуд-стриттегі Ақ үйдің жанында, Лорд Нельсон тавернасының қасында тоқтады. Бір қайғылы жағдайда дилижанс Бэрбидж Коммонының кіреберісіне жақын аударылып, салдарынан бір адам қаза тапты. Плуг дүйсенбі күні морис биі өнер көрсетіліп, бишілер ауылды аралап ақша жинады. Егер оларға бас тартса, үйге кіріп, ақшалай немесе азық-түлікпен төлем жасалмағанша шықпайтын. Жабық есіктердің артындағы жатын бөлмелеріне жету үшін ұзын бамбуктан жасалған балық аулау торлары қолданылатын. Ауылға неміс музыкалық топтары да, музыкамен би билейтін саяхатшы аюлар да келіп тұратын. 1861 жылы ауылдың жаршысы Томас Фостер болды, ол сатулар, жиналыстар және қоғамдық жаңалықтар туралы хабарлады. Бұл лауазымды соңғы рет Баннистер есімді соқыр адам атқарды, ол сонымен қатар себет те тоқыды. Ауылдағы үйлерді ер адамдардың тобы жалға алып, жұмыстарын аяқтағаннан кейін, оларды "сатып алып", ауылдағы орталық қоймаға апарып, әдетте әр сапар үшін ақы алатын. Бала еңбектерін пайдалану, яғни "свитерлер" жиі пайдаланылатын, және олардың арақ-шарап ішкеннен кейін, жоғалтқан уақытты өтеу үшін үлкендерімен бірге түн бойы жұмыс істеуге мәжбүр болатын. Көптеген балалар сегіз-тоғыз жасынан бастап жұмыс істеді, жергілікті тілмен айтқанда, "жартылай тиыннан да көп тепкі алды".

The turnpike trust had two toll gates at Earl Shilton. One at the bottom of Shilton Hill, which was kept by a man called Harrison for many years. The other tollgate was where the Belle Vue road meets the Hinckley road. Travellers were said to have gone around by Elmesthorpe to avoid the gate and its tolls. The gates were administered by the turnpike trusts, but were bid for every year by prospective candidates, which led to local corruption. Bribes were offered to win the contract, and not all of the money was spent on the upkeep of the roads. Many small parishes like Earl Shilton had a large mileage of roads within their boundaries and found it well nigh impossible to maintain them. Roads and pathways were very bad indeed. Cart ruts ran deep down the main streets and the stones on the old "corseys" (footpaths) must have been very dangerous at times. Loose stone was very often strewn about, and it remained for the carts to roll them in, and in the era of the toll gate the wider the wheels the less toll they paid to go through them. A great handicap, however, was the fact that these carts often followed in the existing ruts as a matter of course, and so made them worse. Roads and repairs were paid for through the Vestry, which had replaced the Barons Court of the 17th century. The Vestry met for many years in the Plough Inn, Church Street, setting the parson's rate, church rate, poor rate, overseers rate, watch rate and the highway rate for the parish. Stagecoaches passed frequently through Earl Shilton, it being on the route to Hinckley and Birmingham from Leicester. Coaches with names such as The Accommodation, The Magnet and The Alexander were all running in 1830. Coaches stopped at a place near to the White House in Wood Street, beside the Lord Nelson Inn. On one tragic occasion a coach overturned near to the entrance of Burbage Common and a man was killed in the resulting wreckage. Morris dancing took place on Plough Monday, when the dancers went round the village to collect money. If this was refused they entered the house and refused to quit until ransom was paid either in cash or food. Fishing nets on long canes were carried to reach bedroom windows where they had locked doors. German bands also visited the village, as did travelling bears, which danced to music. In 1861 the village crier was Thomas Foster, who advertised sales, meetings and public news. The last man to hold this post was a blind man called Bannister, who also made baskets. Houses in the village were rented by groups of men who, when they had finished their work, then "shopped it", or took it, to some central depot in the village, and were usually paid each trip. 'Sweaters', or child labour, were often exploited, and regularly after a period of drunkenness these sweaters were compelled to sit working all night with their elders to make up for lost time. Many worked from the age of eight or nine, in the local parlance "got more kicks than half pence."

Жұмыстың мультфильмі

19 ғасырдың ортасында Джоб Тун Earl Shilton қаласында азық-түлік дүкені мен лицензияланған тамақ сатушы ретінде сауда жасауды бастады. Джоб – шын ниетті мәсіхшіл болған, ал оның дүкені 1868 жылға дейін жұмыс істеп келді. 1850 жылы ол үйіне алғашқы шұлық тоқу станогын орнатты, бұл J Toon and Son компаниясының негізін қалады. Ол әйелі Матильдамен бірге шұлық тоқып, бірте-бірте көбірек станок сатып алып, оларды қауымда жалға берді. Джоб өндірілген шұлықтар үшін ақы төлейтін, одан станок жалдау ақысы шегерілетін. Джоб Вуд-стриттен жақын жерде шағын ғимарат сатып алды, ал алғашқы фабрика бу күшімен жұмыс істеді. Ат пен арба фабрика өнімдерін Elmesthorpe станциясына жеткізді. Джоб Тунның үш ұлы болды: Альфред, Джеймс және Кэри. Альфред пен Джеймс шұлық өндірісімен айналысты, ал Кэри сәтті жергілікті фермер атанды. Альфред аға серіктес болды және аптасына 5 фунт жалақы алды. Сол кезде шұлықтар аса нәзік болған жоқ, салмағымен сатылатын, ең ауырлары ең қымбат болғандықтан, жоғары сәнден гөрі жылу маңыздырақ болды. Осы кезеңде Тунның саудасының көп бөлігі Оңтүстік Америкамен жүргізілді. Альфредтің төрт ұлы болды, олардың екеуі 1930 жылдары қайтыс болды, ал қалған екі ұлы Стэнли мен Кэри 1000-нан астам тоқу станогы бар фирманы басқарды.

Ұйқыдан кейін

"Оян" немесе жергілікті жәрмеңке Ерл Шилтонда мереке болып есептелді және әрдайым қазан айының соңғы жексенбісінде, дәстүрлі түрде приход шіркеуінің қасиеттілер күнінде өткізілетін. Ескі жазбалар бойынша, 1809 жылы мейрам күні (Оян) ішкен сыраның құны 5 фунт 12 шиллинг 0 пенни, ал 1820 жылы 6 фунт 5 шиллинг 6 пенни болған. Адамдар жұмыстан толық апта демалыс алып, қоғамдық орындар күні бойы ашық тұратын, ал ән салуды басқару үшін "капитан" сайланды. Капитан сондай-ақ, сыраға жиналған ақшаны басқарып, баршаға бірге ішуге және әлеуметтік байланысты сақтауға мүмкіндік беретін. Уэслиан шіркеуіне ең жақын Шұңқырдың кең бөлігі "Оян" ойын-сауықтарының алғашқы орны болды. Дүкендер мен айналмалар Вуд-стриттің бойымен созылып жатты. "Оян" мерекесінде ауылды аралап өтетін шерулер де ұйымдастырылды. Киттс-Лейннің танымал тұрғыны Мистер Хопкинс ойын-сауықтардың иесі болды. Балалардың көңілі үшін аттар жегіп жүретін үлкен қайық ауылдың бойымен жүретін. 20 ғасырдың басында Станция жолындағы алаң да жыл сайынғы "Оян" жәрмеңкесінің орнына айналды. Осы алаңда "Оян" мерекесінің ойын-сауық бөлігі, айналмалар және басқа да көңіл көтеру орындары өте маңызды болды. Жолдың екінші жағында Холлоуэй театрының "саяхатшы актерлары" сияқты түрлі ойын-сауықтар да ұйымдастырылды. Көптеген адамдар осы қойылымдарды тамашалап, актерлер Шилтонда болған әр түні жаңа спектакльдер көрді. Қазір ешкім "Мария Мартин және Қызыл амбар", "Терезе алдындағы бет", "Манчестердегі саңырау" пьесаларын есіне алмаса да, олар көп көрермен жинаған. 19 ғасырдың соңына қарай шіркеу бірнеше жерді қайырымдылық жер ретінде иеленді. Оларға Таун Лэнд Медоу, Таун Лэнд Клоуз, Барн Клоуз (Хилл Топтың жанында), Олд Клоуз және Брейч Филдтің бір бөлігі кірді. Бұл жерлер жалға беріліп, түскен табыс кедейлерге көмектесуге жұмсалды. Басқа да көмектердің ішінде, приходтың кедейлеріне Пасхада нан, ал Рождествода көмір берілді. Кедейлерге арналған жерлер де бөлінді. Бір топ жер учаскелері Шилтон төбесінің етегінде, ал екіншісі Брейч-Лейннің жанындағы Таунлендтерде орналасқан.

The 'Wake', or local fair, was a holiday in Earl Shilton and held always held on the last Sunday in October, traditionally on the saints day of the parish church. According to old accounts in the parish, Ale drunk on Feast Day (Wake) in 1809 was £5 12s. 0d, and in 1820 £6 5s. 6d. People had a full week’s holiday from work, public houses were open all day, and "captains" were elected to take charge of the singing. The captain was also responsible for the whips round for beer, which entitled all and sundry to drink together and so retain the company. The wide portion of the Hollow, nearest the Wesleyan Chapel, was the earliest site for the Wake amusements. The stalls and roundabouts extended the full length of Wood Street. The wakes also incorporated a procession around the village. Mr. Hopkins, a well known resident of Keat’s Lane, was a proprietor of amusements. A large boat on wheels, and drawn by horses, went the whole length of the village, for the use of the children. At the turn of the 20th century a field in Station road also became the site for the annual wake or fair. The amusement part of the "Wakes," roundabouts, etc., were very prominent on this field. On the other side of the road there were also numerous entertainments from time to time, including those well known "Strolling Players" of Holloway’s Theatre. Many people enjoyed these shows and were able to see fresh plays every night in the players' stay at Shilton. No one may now recall the plays "Maria Martin and the Red Barn," "The Face at the Window," "The Dumb Man of Manchester," but they did drawcrowds. Toward the end of the 19th century several pieces of land were held by the parish as charitable lands. They were Town Land Meadow, Town Land Close, the Barn Close (near Hill Top), the Old Close and part of Breach Field. These lands were rented out and the income used for poor relief. Among other relief the poor of the parish would receive bread at Easter and Coal at Christmas. Allotments were also set aside for the poor. One set of plots was at the bottom of Shilton Hill and a second in the Townlands off Breach Lane.

Вуд-стрит мектебі

1871 жылы Вуд-стрит мектебі шамамен 30 оқушыға есігін ашты, ал мектеп директоры Мисс Витналл болды. Вуд-стрит мектебі өте шағын болды, онда бар болғаны 2 сынып болды. 1907 жылы ауылдың өсуі мектепте орын тапшылығын тудырғандықтан, 2 қосымша сынып пен дәліз салынды. 1965 жылға қарай оқушылар саны соншалықты артты, олар мектеп тамағы, дене шынықтыру және музыка мен қимыл-қозғалыс сабақтары үшін шіркеу залын пайдаланды. Вуд-стрит мектебі 1984 жылдың 17 қаңтарында таңғы сағаттарда бұзып кіргеннен кейін жартылай өртенді. Есіктерге от қойылды, ол мұнай құбырын тұтандырып, көп зиян келтіріп, нәтижесінде мектеп бұзылды.

Кірпіш пен газ зауыттары

Станция жолы теміржол келгенге дейін Брейч Лэйн деп аталып келді, және "Лоджа" мен Холлоуға жақын бірнеше үйлерді есептемегенде, онда тым сирек халық тұрды. Ескі кірпіш зауыты қазіргі Меткалф көшесі орнында болған, ол көп жылдар бойы High Street Church of England мектебінің директоры болған Джеймс Меткалфтың құрметіне аталған. Газ зауыты (қазір бұзылған) да Станция жолында орналасқан, ол 1866 жылы Earl Shilton Gas Light and Coke Company компаниясымен салынған. Менеджері А. Ли болды.

Әлеуметтік институт

Әлеуметтік институт (жергіліктіде "Стут" деп белгілі) 20 ғасырдың басында Эрл Шилтонның жас жігіттеріне әлеуметтік және спорттық демалыс орыны ұсыну үшін құрылған. Оның алғашқы орны Вуд-стриттегі H.U.D.C. газ көрмесінің үстіндегі екі бөлмеде болды. 1908 жылдың 28-29 желтоқсанында Эрл Шилтон қаласында, Хай-стрит мектебінде Әлеуметтік институттың жаңа ғимаратына қаржы жинау мақсатында үлкен базар өткізілді. Бұдан басқа, халыққа ақылы тіркелу және жергілікті өнеркәсіпшілердің кепілдік берген ипотекасы болды, олар институтты құрғандар және Басқару комитетін жасады. Жаңа ғимарат 1909 жылы Стейшн-роудта салынды. Институт футбол, крикет, шахмат клубы, скиттл және бильярд ұйымдастырды, сондай-ақ оқ ату полигоны болды. Қазіргі уақытта ғимарат қауымдық пайдалануда, онда 5 толық өлшемді снукер үстелі бар, сонымен қатар аптасына бір рет джиу-джитсу сабақтары, Little Stars ойын мектебі және азық-түлік банкі жұмыс істейді.

Гаррилер

Жыл сайын Ерл Шилтонда кино пайда болғанға дейін цирктер мен жабайы жануарлар көрсетілімдері өткізілетін. 1910 жылы Роял Ринк роликті коньки тебу айдыны ашылды. Кейін Х.С. Купер оны «Пикчур Хаус» кинотеатрына айналдырды. Ол «Гарри» деп аталатын. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бірнеше буын «Пикчур Хаус» кинотеатрында сенбі күнгі сеанстарға қатысып өсті, немесе оның қасында салынған жаңа, ашық ауадағы роликті коньки тебу айдынына баратын. Ескі Роял Ринк кинотеатрының сәні Хинклидегі Данило немесе Гомонт кинотеатрларымен салыстыруға келмейтін, бірақ ол әлі де көп көрерменді тартты. 1960 жылдары кинотеатрды Купердің қызы Фреда мен оның күйеуі Джек Алдридж басқарды, Джек бұрын жергілікті такси фирмасын басқарған еді.

Рим-католик шіркеуі мен Нормантон залы

Рим-католик шіркеуі Санкт-Петер 1908 жылы Милл-Лейн көшесінде салынған. Оның жанындағы Рим-католик мектебі 1910 жылы 80 баланың білімі үшін салынды. Кейіннен монастырь мен діни қызметкердің үйі қосылды. Шіркеу Ворсвик отбасының қамқорлығында болды, олардың Нормантон Холл елдік резиденциясы (қазір бұзылған) Эрл Шилтоннан тыс, Тюрлстонға қарайтын жолда орналасқан еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нормантон Холлда неміс әскерінен соғыс тұтқындары ұсталды. 1925 жылы Нормантон Холл өрт сөндірілмей жанып кетті, ал мүлігі кейін сатылды. Үй бұзылғаннан кейін көп ұзамай, әсем алтарь Санкт-Петер шіркеуіне сыйға тартылды. 1940 жылдары болған өрт ғимараттың бір бөлігін қиратты. Монастырь 1930 және 1940 жылдары бірнеше рет бос тұрды, бірақ қайта жөнделіп, семинария ретінде пайдаланылды. Кейбір жылдар бойы ол шұлық фабрикасы ретінде де қолданылды. 1983 жылы Мелтон көшесінде жаңа Рим-католик шіркеуі (SS Петр мен Павел) аяқталды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыста Ерл Шильтонда 192 әуе шабуылы ескертуі болды, алғашқысы 1940 жылғы 26 маусымда, соңғысы 1945 жылғы 20 наурызда тіркелді. Ауылдық дабыл Вуд-стриттегі "Тун мен Сон" фабрикасының үстіне орнатылды. Көптеген ауыл тұрғындары өз бақшаларына бомбадан қорғаныш үйлерін салса, Вуд-стрит, Стейшн-роуд, Алмейс-лейн, Китс-лейн, Холоу және Белл-Вьюде де қоғамдық бомбадан қорғаныш үйлері болды. 1940 жылғы маусымда Ұлттық гвардия құрылды. Олардың штаб-пәтері Бёрдс Хилл маңындағы "Холиден" аталған үлкен үйде орналасқан. 1940 жылғы 20 қараша күні түні үш парашюттік бомба тасталды. Біреуі Барвеллге, ал қалған екеуі Ерл Шилтонның солтүстік-батыс бөлігіне құлады. Олардың біреуі жарылмады, және ешкім зардап шекпеді. Екі әскер Ерл Шилтон зиратының бөлек бөлігіне жерленген.

Өнеркәсіп

Уильям Илифф 1640 жылы Хинклиге тоқу станогын енгізді. 1694 жылы Киркби Мэллориден сэр Верни Ноэль граф Шилтонның кедей балаларын Лондонға жіберіп, тоқу өнерін үйренуі үшін 100 фунт стерлинг бөлді. 19-шы ғасыр мен 20-шы ғасырдың соңына дейін граф Шилтон көптеген аяқ киім, шұлық және тоқыма фабрикалары бар өнеркәсіптік ауыл болды. Аяқ киім фабрикаларының ішінде Орттон, Етау және Пинчесс, сондай-ақ басқа да шағын кәсіпорындар бар еді. Бір кезде граф Шилтон орыс әскері үшін аяқ киім шығарған. Бұл кәсіпорындардың көпшілігі бәсекелестікке байланысты жабылды, бірақ кейбіреулері 21-ші ғасырда да жұмыс істеуде. Аяқ киім саудасымен қатар, жергілікті тасымалдаушылар сияқты басқа да кәсіпорындар гүлденді, мысалы, Вудвордс (қазір нан қыстау бизнесі) және Кроуфут (әлі де посылка тасымалдаушысы ретінде жұмыс істейді). Бұл екі кәсіпорынның да қазіргі орналасқан жері Барвелл қаласының жанында. "Эрл Шилтон" құрылыс қоғамы 1857 жылы ауылда құрылды және оның бас кеңсесі әлі де осы жерде орналасқан. 2022 жылы ол Ұлыбританиядағы 42-ші ірі құрылыс қоғамы болды.

Көлік

Қала А47 тас жолында орналасқан, 2009 жылы айналма жол салынды. Arriva Midlands және Stagecoach Midlands автобус компаниялары қала ішінде және Хинкли, Нунэтон және Лестер қалаларына бағыттарды орындайды. 1850 жылы құрылған Оңтүстік Лестершир темір жолы 1863 жылы Earl Shilton және Barwell қалаларына қызмет көрсету үшін станса салынған Елместхорпқа дейін желісін ұзартты. Ол 1968 жылы жабылды. Қазіргі кездегі ең жақын темір жол станциясы Хинклиде орналасқан.

Білім

Қаланы төрт бастауыш мектеп және қаланың солтүстігінде орналасқан Хит-Лейн академиясы орта мектебі қамтамасыз етеді.

Медиа

Теледидар сигналдары Уолтхем немесе Саттон Колдфилд теледидар таратушыларынан қабылданады. Қалаға BBC CWR және BBC Radio Leicester радиостанциялары қызмет көрсетеді. Басқа радиостанциялардың ішінде Capital East Midlands, Smooth East Midlands, Gem, Greatest Hits Radio Midlands және қоғамдық радиостанция Carillon Radio бар. Қаланы Leicester Mercury, Hinckley Times және Earl Shilton News газеттері қамтиды, Earl Shilton News – онлайн жергілікті газет.

Спорт

Спортты Ерл Шилтон қаласында бірнеше лайықты өкілдер, әсіресе крикетпен таныстырды. Қазіргі Ерл Шилтон Таун Крикет Клубы қаланың солтүстігіндегі Китс Лейнде ойнайды. Сэм Коу (1873–1956), Артур Хэмпсон (1878–1952), Лони Браун және Джо Браунның барлығы округтік құрметке ие болды. Бұрынғы ұрпақтың мүшелері Билли Болл мен Джордж Пантер де ерекше көзге түсті. Ерл Шилтон Ковентри мен Солтүстік Уорвикшир спорт клубымен бір кезеңде тұрақты түрде кездесетін болды. "Король Вильгельм IV" пабындағы штаб-пәтері орналасқан "Шилтон Викторс" футбол командасы бір күні үш кубок жеңіп алды, бұл өте маңызды жетістік еді. Ауылдағы көптеген фабрикалар "Шилтон Саншайн Лиги" үшін командалар құрды. Бұл матчтар жұмыс аяқталғаннан кейін, шайдан соң өтті, және өте қызу бәсекелестікке куә болдық, сондай-ақ көптеген көрермендерге әсем футбол көрсетілді. Г. Брэдбери жыл сайын нокаут жүйесі бойынша өткізілетін күміс кубок сыйлады. Осы қарбалас матчтардың өтетін орны – Сташн-роудтан Конституциялық клубтың артындағы дала болды. 1923 жылға қарай Ерл Шилтон көптеген футбол клубтарына ие болды. Шіркеу мен капелла да пайдалы командалар құрды, сондай-ақ көбінесе екінші құрамаларын да шығарды. Ересектер мектебі ұзақ уақыт бойы үш команданы алаңға шығарды және екі дала жалға алды, олардың бірі Тау үстінде орналасқан. Қазіргі кездегі футбол командасы, Earl Shilton Albion FC, Лестерширдің бірінші лигасының бірінші дивизионында ойнайды, ал олардың үй стадионы – Стоуникрофт паркі. Боб Ньютон (1946–2009), Лестер Сити және Брэдфорд Сити футбол лигасы матчтарында өнер көрсеткен кәсіби футболшы, Ерл Шилтон қаласында дүниеге келді. Норман Дагли (1930–1999) Ерл Шилтон қаласында туып өскен. Ол 14 жасқа толғанда, сол заманның көптеген жігіттері сияқты, Ерл Шилтон әлеуметтік институтына оқуға түсті. Онде Рег және Джек Райттың жетекшілігімен бильярд ойынын үйренді. Норман табиғатынан дарынды бильярдшы болды және көптеген округтік және ұлттық жарыстарда жеңіске жетті, соңында кәсіби спортқа айналып, 1977 жылы әлем чемпионатына қатысты. Норман бір маусымда барлық маңызды бильярд кубоктарын жеңіп алған алғашқы бильярдшы болды. Ол қайтыс болғаннан бері Норманның кубоктары, таяқшасы және кейсі "Стут" бильярд залында, оның сүйікті 3-кестесінің жанында қойылған. Бір кезде жаяу жүгіру өте танымал болды, және жергілікті далаларда көптеген тікелей бәсекелер өткізілді. Бірде ауылдың тазалаушысы үш дөңгелекті велосипедімен жүгіріп, жергілікті танымал жүгірушіге Шилтон төбесінен Киркбиге дейін жарысуға шақырды, жүгірушіге төбеден бастауға рұхсат берілді. Бірақ жүгіруші Киркби жолында оңай жеңіліп, зейнеткерлікке шықты. Әлемдік соғыстар арасында Ерл Шилтон бау-бақша қоғамын құрды, ол жыл сайын гүлдер мен спорттық іс-шараларды Корольдер жүрісіндегі далада өткізді. Велосипедпен жарысу, биікке секіру, есекпен жарысу және түрлі жаяу жүгіру оның бағдарламасына кірді. 1928 жылы қысқа мерзімге грейхаунд жарыс жолы ашылды. Жарыс тәуелсіз болды (Ұлттық грейхаунд жарыс клубымен байланысты емес) және тәуелсіз жолдарға берілген "флаппинг трек" деген лақап атымен белгілі болды.

Sport has been represented in Earl Shilton by several worthy exponents, especially at cricket. The present Earl Shilton Town Cricket Club play at Keats Lane to the north of the town. Sam Coe (1873 1956), Arthur Hampson (1878 1952), Loni Brown and Joe Brown were all selected for county honours. Billy Ball and George Panter, of an older generation, were also outstanding. Earl Shilton had a regular fixture at one period with Coventry and North Warwickshire Sports Club. Shilton Victors, a football team who had their headquarters at the "King William IV" public house, won three cups in a single day, a very noteworthy achievement. Most of the factories in the village ran sides for the benefit of the Earl Shilton Sunshine League. These matches were played after tea when work ceased, and very keen rivalry was witnessed, and good football without the frills was usually served up for the large crowds that assembled. Mr. H. Bradbury presented a silver cup that was played for each year by knock out competition. The venue for these hectic matches was in a field off Station Road at the rear of the Constitutional Club. By 1923 Earl Shilton had many football clubs playing. The church and chapel fielded useful sides, also very often second elevens. The Adult School fielded three sides for quite a long time, and rented two fields, one which was situated on The Mount. The town's present day football team, Earl Shilton Albion FC play in the Leicestershire Senior League Division One, and their home stadium is Stoneycroft Park. Bob Newton (1946–2009), a professional footballer who appeared in Football League matches for Leicester City and Bradford City, was born in Earl Shilton. Norman Dagley (1930 1999) was born and raised in Earl Shilton and when he turned 14, like most boys of his time he joined The Earl Shilton Social Institute and there under the tutoring of Reg and Jack Wright he learned the game of billiards. Norman was a naturally gifted billiards player and won many county and national competitions and eventually he turned professional and reached the world professional championship in 1977. Norman became the first billiard player to win all the major billiard trophies in one season. Since his death Norman’s trophies and cue and case are on display in The Stute snooker hall near his favourite table 3. Foot racing was once very popular, and many wagers were run for around the local fields. On one occasion the village sweep who was to cycle on his three wheeler, challenged a well known local runner to race from Shilton Hill to Kirkby, the runner to have the length of the hill start. The runner was easily passed down the Kirkby Lane and retired. Between the World Wars Earl Shilton boasted a horticultural society, which held an annual flower and sports event in a field in Kings Walk. Cycle racing, high jumps, donkey racing and all manner of foot racing were part of its programme. A short lived greyhound racing track was opened during 1928. The racing was independent (not affiliated to the sports governing body the National Greyhound Racing Club) and was known as a flapping track, which was the nickname given to independent tracks.