Эдо де Ваарт – голланд дирижері (1941 ж.т.). Милуоки симфониялық оркестрінің лауреат директоры, жаңазеландиялық және фламанд оркестрлерімен жұмыстасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд дирижері (1941 жылы туған)
Dutch conductor (born 1941)
Эдо де Ваарт (1 маусым 1941 жылы Амстердамда туған) – нидерланд дирижері. Ол Милуоки симфониялық оркестрінің құрметті музыкалық директоры. Де Ваарт – Жаңа Зеландия симфониялық оркестрінің бұрынғы музыкалық директоры (2016–2019), Корольдік Фламанд филармониясының бас дирижері (2011–2016) және Сент-Пол камералық оркестрінің көркемдік серіктесі (2010–2014). Де Ваарт 1962 жылы Sweelinck консерваториясында гобой, фортепиано және дирижерлік өнерді оқыды. Келесі жылы ол Корольдік Концертгебу оркестрінің аға гобойшісі болып тағайындалды.
Edo de Waart (born 1 June 1941, Amsterdam) is a Dutch conductor. He is Music Director Laureate of the Milwaukee Symphony Orchestra. De Waart is the former music director of the New Zealand Symphony Orchestra (2016 2019), chief conductor of the Royal Flemish Philharmonic (2011 2016) and Artistic Partner with the St. Paul Chamber Orchestra (2010 2014). De Waart studied oboe, piano and conducting at the Sweelinck Conservatory, graduating in 1962. The following year, he was appointed associate principal oboe of the Royal Concertgebouw Orchestra.
Оркестрлік дирижерлік
1964 жылы 23 жасында Де Ваарт Нью-Йоркте Димитрис Митропулос дирижерлік конкурсында жеңімпаз атанды. Ол Нью-Йорк филармониясында бір жыл бойы Леонард Бернштейннің ассистенті болып қызмет етті. Нидерландыға оралғаннан кейін ол Бернард Хайтинктің басшылығымен Концертгебу оркестрінің ассистент дирижері болып тағайындалды. 1967 жылы ол Нидерланд үрмелі аспаптар ансамблі мен Роттердам филармониясының дирижері болып тағайындалды, ал 1973 жылдан 1979 жылға дейін соңғысының музыкалық директоры болды. Де Ваарт 1975 жылы Сан-Франциско симфониясында дебют жасады. Бір жылдан кейін ол бас қонақ дирижері, ал 1977 жылдан 1985 жылға дейін оның музыкалық директоры болды. 1986 жылдан 1995 жылға дейін Миннесота оркестрінің музыкалық директоры болды. 1989 жылы Де Ваарт Нидерландыға оралды, онда ол Нидерланд радио филармониясының музыкалық директоры болып тағайындалды. 2004 жылы ол қызметінен кетіп, оркестрдің лауреат дирижері атағын алды. 1993 жылы Сидней симфониялық оркестрінің бас дирижері және көркемдік кеңесшісі болды. Сиднейде болған кезде, Де Ваарт оркестрдің үйі Сидней опера үйінің концерт залының акустикасын ұнатпайтынын жасырмады, "егер залды жақсарту үшін нақты ниет болмаса, онда біз шынымен басқа орынға қарауымыз керек" деді. 2004 жылы Де Ваарт Гонконг филармониясының көркемдік директоры және бас дирижері болды. Ол Гонконгтағы қызметін 2012 жылы аяқтады. 2008 жылдың қаңтар айында Де Ваарт Милуоки симфониялық оркестрінің музыкалық директоры болып тағайындалды және ол бұл лауазымға 2009 жылдың қыркүйегінде кірді. 2008 жылдың наурыз айында Сент-Пол камералық оркестрі 2010–11 маусымда оркестрдің көркемдік серіктесі ретінде Де Ваартты жариялады. 2010 жылдың сәуірінде Милуоки симфониялық оркестрі 2016–2017 жылдар аралығында Де Ваартпен келісімшартты ұзарту туралы жариялады. Сол айда Корольдік фламанд филармониясы (deFilharmonie) 2012 жылдан бастап алты маусымға бас дирижер болып тағайындалғанын жариялады. Ол 2011 жылы deFilharmonie (қазіргі: Антверпен симфониялық оркестрі) бас дирижері қызметін ресми түрде бастады, бұл бастапқы жоспардан бір жыл бұрын болды. 2014 жылдың қарашасында deFilharmonie де Ваарттың бас дирижер лауазымы 2015–2016 жылдар аралығындағы маусымнан кейін аяқталатынын мәлімдеді. 2015 жылдың ақпан айында Милуоки симфониясы 2016–2017 жылғы маусымнан кейін Де Ваарттың музыкалық директорлық міндетін аяқтағанын жариялады. Ол қазір Милуоки симфониясының лауреат дирижері. 2015 жылдың маусым айында Жаңа Зеландия симфониялық оркестрі Де Ваартты өзінің келесі музыкалық директоры етіп тағайындағанын жариялады. 2016 жылы наурыз айында NZSO музыка директоры ретінде алғашқы концерттерін өткізді. 2019 жылы қарашада NZSO музыка директоры ретінде соңғы концерттерін өткізді, ал 2020 жылы музыка директоры лауреаты атағын алды. 2015 жылдың қаңтар айында Де Ваарт Сан-Диего симфониясының бірінші қонақ дирижері болды. 2019 жылдың қаңтар айында оркестр 2019–2020 жылдар аралығындағы маусымнан бастап Де Ваартты өзінің алғашқы бас қонақ дирижері ретінде тағайындағанын жариялады. 2024 жылдың 10 сәуірінде Де Ваарт зейнетке шығуын жариялады.
In 1964, at the age of 23, De Waart won the Dimitris Mitropoulos Conducting Competition in New York. As part of his prize, he served for one year as assistant conductor to Leonard Bernstein at the New York Philharmonic. On his return to the Netherlands, he was appointed assistant conductor of the Concertgebouw Orchestra under Bernard Haitink. In 1967, he was appointed conductor of both the Netherlands Wind Ensemble and Rotterdam Philharmonic Orchestra, and was the latter's music director from 1973 to 1979. De Waart made his début at the San Francisco Symphony in 1975. A year later, he became principal guest conductor, and from 1977 to 1985 he was its music director. From 1986 to 1995, he was music director of the Minnesota Orchestra. In 1989, De Waart returned to the Netherlands, where he was appointed music director of the Netherlands Radio Philharmonic. He resigned from the post in 2004 and subsequently took the title of conductor laureate of the orchestra. De Waart became chief conductor and artistic adviser of the Sydney Symphony Orchestra in 1993, and served in the post until 2003. While in Sydney, De Waart made no secret of his dislike of the acoustics of the Sydney Opera House Concert Hall, the orchestra's home, saying, "if there is no clear intention to do something to improve the hall, then we really seriously have to look at another venue". In 2004, De Waart became artistic director and chief conductor of the Hong Kong Philharmonic Orchestra. He concluded his Hong Kong tenure in 2012. In January 2008, De Waart was named music director of the Milwaukee Symphony Orchestra, and he assumed the post in September 2009. In March 2008, the Saint Paul Chamber Orchestra announced De Waart as an Artistic Partner with the orchestra for the 2010–11 season. In April 2010, the Milwaukee Symphony Orchestra announced the extension of De Waart's contract through the 2016–17 season. In the same month, the Royal Flemish Philharmonic (deFilharmonie) announced De Waart's appointment as chief conductor for six seasons beginning in 2012. He formally began his chief conductorship of deFilharmonie (now: Antwerp Symphony Orchestra) in 2011, a year earlier than originally scheduled. In November 2014, deFilharmonie announced that De Waart's tenure as chief conductor would conclude after the 2015–2016 season. In February 2015, the Milwaukee Symphony announced the conclusion of De Waart's music directorship after the 2016–2017 season. He now has the title of conductor laureate of the Milwaukee Symphony. In June 2015, the New Zealand Symphony Orchestra announced the appointment of De Waart as its next music director. He led his first concerts as NZSO music director in March 2016. He conducted his final concerts as NZSO music director in November 2019, and took the title of music director laureate in 2020. In January 2015, De Waart first guest conducted the San Diego Symphony. In January 2019, the orchestra announced the appointment of De Waart as its first ever principal guest conductor, effective with the 2019–2020 season. On 10 April 2024, De Waart announced his retirement.
Опера
Де Ваарт операны жиі дирижерлік етті, алғаш рет 1971 жылы Санта-Фе опера театрында «Ұшқан голландық» қойылымында өнер көрсетті. Ол 1975 жылы Хьюстон Гранд Операсында, 1976 жылы Корольдік опера үйінде, Ковент-Гарденде және 1979 жылы Байройт Фестшпильхаусында дебют жасады. 1970 жылдан бастап ол Нидерланд операсын (DNO) жиі жүргізді. 1980 жылы Сан-Франциско операсында «Нибелунг сақинасы» циклын қойды. 2002 жылдың наурыз айында Де Ваарт 2004 жылы DNO бас дирижері лауазымынан кететінін хабарлады, ол 1999 жылдан бері осы лауазымды атқарып келген еді. Кету себебін түсіндірерде, Де Ваарт екі кішкентай баласымен көбірек уақыт өткізуге ниеттенгенін айтты. Бірақ «Trouw» газетімен сұхбатында ол DNO директоры Пьер Аудидің «Лохенгрин» операсының концептуалды сахналануымен және Роберт Уилсонның жоспарлаған «Мадам Баттерфляй» қойылымымен келіспейтінін де атап өтті, режиссурада «адамдық» пен «эмоцияның» жетіспейтінін айтты. 2007 жылдың шілдесінде Санта-Фе операсы Де Ваартты бас дирижер етіп тағайындады, бұл тағайындама 2007 жылдың 1 қазанынан күшіне енді. Оның алғашқы шарты төрт жылға жасалды, осы кезеңде ол 2008 жылы «Билли Бадд» қойылымын дирижерлік етті. Дегенмен, 2008 жылдың қарашасында Санта-Фе операсы Де Ваарттың келісімшарты аяқталғанға дейін, ең ертесінде 2009 жылғы маусым соңында отставкаға кететінін мәлімдеді. Де Ваарт бұл шешімді денсаулығы мен отбасылық жағдайлармен байланыстырды.
De Waart was a frequent conductor of opera, making his first appearance at the Santa Fe Opera in 1971, in a production of The Flying Dutchman. He debuted at the Houston Grand Opera in 1975, the Royal Opera House, Covent Garden in 1976, and the Bayreuth Festspielhaus in 1979. From 1970, he conducted Netherlands Opera (DNO) frequently. In 1980, he directed a Ring cycle at the San Francisco Opera. In March 2002, De Waart announced his departure in 2004 as chief conductor of the DNO, a position he had occupied since 1999. In giving his reason for leaving, De Waart mentioned his desire to spend time with his two small children. But in an interview with the newspaper Trouw he also mentioned his disagreement with DNO director Pierre Audi's conceptual staging of Lohengrin and Robert Wilson's planned Madama Butterfly, saying he missed "humanity" and "emotion in the direction." In July 2007, Santa Fe Opera named De Waart their chief conductor, effective 1 October 2007. His initial contract was for four years, during which time he conducted the 2008 production of Billy Budd. However, in November 2008, Santa Fe Opera announced De Waart's resignation, to occur before the end of his contract, no earlier than the end of the 2009 season. De Waart cited health and family reasons for this decision.
Репертуар
Қазіргі заманғы музыканы жарық көрісіне шығаруға белсенді атсалысқан Де Ваарт, Джон Адамстың, оның «Никсон Қытайда» операсын жазған, Стив Райхтың, оның «Жел, ішекті аспаптар мен пернетақталарға арналған вариацияларын» жазған және басқа да композиторлардың шығармаларының тұсаукесерлерін Сан-Францискода өткізді. Элен Тааффе Звиличтің №2 симфониясы оған арналған.
An avid promoter of contemporary music, De Waart led premieres of works by John Adams, whose opera Nixon in China he has recorded; Steve Reich, whose Variations for Winds, Strings and Keyboards he has recorded; and others in San Francisco. Ellen Taaffe Zwilich's Symphony No. 2 is dedicated to him.
Жазбалар
Де Ваарттың дискографиясы өте кең, Philips сияқты жазба компанияларымен және Корольдік Концертгебау оркестрі, Роттердам филармониялық оркестрі, Нидерланд радио филармониясы, Сидней симфониялық оркестрі, Миннесота оркестрі және Сан-Франциско симфониялық оркестрі сияқты оркестрлермен жасалған жазбаларды қамтиды.
De Waart's recording catalog is extensive, encompassing recordings with such labels as Philips and orchestras such as the Royal Concertgebouw Orchestra, Rotterdam Philharmonic Orchestra, Netherlands Radio Philharmonic, Sydney Symphony Orchestra, Minnesota Orchestra, and San Francisco Symphony.
Құрметтер
2001 жылдың қаңтар айында Де Ваарт «Австралия қоғамына қызмет еткені және музыка өнерін дамытуға қосқан үлесі үшін» Австралияның жүз жылдық мерейтойы медалімен марапатталды. 2005 жылдың мамыр айында ол «Австралияға, әсіресе Сидней симфониялық оркестрінің бас дирижері және көркемдік жетекшісі ретіндегі қызметі үшін» Австралия орденінің құрметті офицері атанды. Ол Нидерланд Арысы орденінің рыцары.
In January 2001, De Waart was awarded the Australian Centenary Medal "for service to Australian society and the advancement of music". In May 2005, he was appointed an Honorary Officer of the Order of Australia "for service to Australia, particularly as Chief Conductor and Artistic Director of the Sydney Symphony Orchestra". He is a knight in the Order of the Netherlands Lion.
Жеке өмір
Де Ваарт пен оның алтыншы әйелі Ребекка Допп Висконсин штатының Мейпл-Блафф қаласында, Допптың туған қаласы Миддлтонның жанында тұрады. Олар 1999 жылы үйленді және екі балалары бар: ұл, Себастьян, және қыз, Оливия. Бұрын олар Гонконгта тұрған, бірақ Себастьянның астмасы үшін көшіп келді. Де Ваарт пен оның бірінші әйелі Нур Тервейдің Борис және Маржолейн есімді екі баласы бар. Сонымен қатар ол Роберта Александр, Шери Гринавальд, Кэтрин Хилст және Рут Велтингке де үйленген болатын.
De Waart and his sixth wife, Rebecca Dopp, live in Maple Bluff, Wisconsin, near Dopp's hometown of Middleton. They married in 1999 and have two children: a son, Sebastiaan, and a daughter, Olivia. The family previously lived in Hong Kong but moved to accommodate Sebastiaan's asthma. De Waart and his first wife, Noor Terweij, had two children, Boris and Marjolein. He was also formerly married to Roberta Alexander, Sheri Greenawald, Katherine Hilst, and Ruth Welting.