Сагами провинциясының тарихы

Кіріспе

Сагами провинциясы (相模国) – қазіргі орталық және батыс Канагава префектурасы аумағында орналасқан Жапония провинциясы. Сагами провинциясы Идзу, Мусаси және Суруга провинцияларымен шектесетін. Сагами шығанағы арқылы Тынық мұхитына қатынау мүмкіндігі болған. Дегенмен, қазіргі Канагава префектурасының құрамына кіретін Йокогама және Кавасаки қалаларының көп бөлігі Сагамиде емес, Мусаси провинциясында жатқан. Оның қысқартылған атауы – Сошу (相州).

Тарих

Сагами – Тайхо кодексі бойынша Нара дәуірінде құрылған Жапонияның түпкілікті провинцияларының бірі. Бұл аймақта ежелгі заманнан бері адамдар қоныстанған. Жапон палеолиті мен Яёи кезеңдерінен қалған іздер аз болғанымен, Жомон кезеңінен қалған жәдігерлер салыстырмалы түрде көптеп табылды. Кофун кезеңіне жататын қалдықтар көбінесе біздің заманымыздың 1-4 ғасырларына дейін соққан. Сагами Нара дәуірінен бұрын Мусашидің бір бөлігі болған-болмағаны әлі де даулы мәселе. Провинцияның алғашқы астанасы қазіргі Хирацука қаласында орналасқан болуы мүмкін, алайда Оисо мен Эбина да үміткерлердің қатарында. Жапонияның бұрынғы провинцияларының ішінде Сагами ғана Нара дәуіріндегі астананың қираған жерлері әлі табылмай отыр. Көкбүн-дзи қазіргі Эбинада орналасқан. Энгишики жіктеу жүйесінде Сагами маңыздылығы тұрғысынан «жоғары ел» (上国, jōkoku), ал астанадан қашықтығы бойынша «алыс ел» (遠国, ongoku) деп саналды. Сонымен қатар, ол Токайдо провинцияларының бірі ретінде қарастырылып, Куни-но миятсуко басқарды. Самукава джинжа провинцияның бас Шинто киелі орны (ичиномия) ретінде тағайындалды. Хэйан кезеңіне қатысты Сагами туралы мәліметтер аз, бірақ осы кезеңде түрлі жауынгерлік кландар бақылауындағы ірі шёэн пайда болды. Миура кланы осы кландардың ең күштілерінің бірі еді. Камакура дәуірінде Сагами Камакура сёгунатының орталығы болды, оны Минамото-но Ёритомо Камакурада құрды, ал кейіннен оны бұрынғы басқарушылары Ходзё кланы басқарды. Сенгоку кезеңінің көп бөлігінде провинция Уэсуги кланының бақылауында болды және Одаварада орналасқан Кейінгі Ходзё кланының билігіне дейін өте даулы аймаққа айналды. 1590 жылы Тоётоми Хидэёсиден жеңіліс тапқаннан кейін Сагами Токугава Иэясу билігіне өткен Канто аймағының бір бөлігіне айналды. Токугава сёгунаты құрылғаннан кейін провинцияның батыс бөлігі Одавара доменін құрады, ал қалған бөлігі Токугава сёгунатының тікелей басқаруындағы тэнрё аймағы болды, оны бірнеше хатмото әкімшілері басқарды. Сагами провинциясынан тыс жерлердегі феодалдық домендердің бірқатары провинция ішінде шашыраңқы шағын иеліктерге ие болды. Эдо дәуірінде Сагами Эдо мен Киотоны байланыстыратын Токайдо жолында орналасқандықтан гүлденді және көптеген пошта қалалары дамыды. Урага, Эдо шығанағына кіреберісте, сёгунат астанасына кіретін немесе одан шығатын кемелердің теңіз қауіпсіздігін бақылайтын маңызды бекет болды. Алайда, 1703 жылғы Генроку жер сілкінісі Одавараға ауыр зиян келтіріп, Одавара жұғының көп бөлігін қиратты. Бұдан кейін табиғи апаттар да болды, соның ішінде 1707 жылғы 4 қазандағы Хоэй жер сілкінісі және сол жылдың желтоқсанындағы Фудзи тауының Хоэй жарылысы. Бакумацу кезеңінде Миура түбегінің оңтүстігіндегі Курихама 1853 жылы американдық коммодор Мэтью К. Перри мен оның қара кемелері флотының алғашқы қону орны болды, бұл ақырында Канагава шартына әкелді, ол Сагамиді шетелдік сапарларға ашты және Йокохаманың келісім порты ретінде жылдам дамуына ықпал етті. Мейдзи реформасынан кейін Сагами провинциясы 1871 жылы Одавара, Онгино Яманака, Карасуяма, Мито, Сакура, Оюми, Муцура және Ниши Охира префектураларына қайта ұйымдастырылды. Бұрынғы Сагами провинциясының барлығы 1876 жылы жаңа Канагава префектурасының құрамына енді.

Sagami was one of the original provinces of Japan established in the Nara period under the Taihō Code. The area has been inhabited since prehistoric times. Although remnants from the Japanese Paleolithic and Yayoi periods are scarce, remains from the Jōmon period are relatively plentiful. Kofun period remains are generally from the 1st to the 4th century AD. Whether or not Sagami was originally part of Musashi prior to the Nara period is still a topic of controversy. The original capital of the province may have been located in what is now Hiratsuka, although other contenders include Ōiso and Ebina. Of all the former provinces of Japan, Sagami is the only in which the ruins of the Nara period capital have yet to be found. The Kokubun ji is located in what is now Ebina. Under the Engishiki classification system, Sagami was ranked as a "major country" (上国, jōkoku) in terms of importance and a "faraway country" (遠国, ongoku), in terms of distance from the capital. It was also included as one of the Tōkaidō provinces and was governed by a Kuni no miyatsuko. Samukawa jinja was designated as the chief Shinto shrine (ichinomiya) for the province. Records of Sagami during the Heian period are sparse, but during this period large shōen controlled by various warrior class clans developed. The Miura clan was one of the most powerful of these clans. During the Kamakura period, Sagami was the center of the Kamakura shogunate, based in Kamakura, founded by Minamoto no Yoritomo and subsequently controlled by his former stewards, the Hōjō clan. The province came under the control of the Uesugi clan for much of the Sengoku period, and was a highly contested territory, before the consolidation under the rule of the Later Hōjō clan based at Odawara. After the defeat of the Later Hōjō clan at the hands of Toyotomi Hideyoshi in 1590, Sagami was part of the territory in the Kantō region which came under the rule of Tokugawa Ieyasu. With the establishment of the Tokugawa shogunate, the western portion of the province formed Odawara Domain, and the remainder of the province was tenryō territory under direct administrative control of the Tokugawa shogunate, ruled though a number of hatamoto administrators. A number of feudal domains from outside Sagami Province also had small scattered holdings within the province. During the Edo period, Sagami prospered due to its location on the Tōkaidō road connecting Edo with Kyoto, and numerous post towns developed. Uraga, at the entrance to Edo Bay was a major maritime security checkpoint for ships entering or leaving the Shogunate capital. However, the 1703 Genroku earthquake caused severe damage to Odawara, destroying much of Odawara juku. This was followed by further natural disasters, including the October 4, 1707 Hōei earthquake and the Hōei eruption of Mount Fuji in December of the same year. During the Bakumatsu period, Kurihama in southern Miura Peninsula was the location of the first landing of American Commodore Matthew C. Perry and his fleet of black ships in 1853, which led eventually to the Treaty of Kanagawa, which opened Sagami to foreign visitation and led to the rapid development of Yokohama as a treaty port. After the Meiji Restoration, Sagami Province was reorganized in 1871 into Odarawa, Ongino Yamanaka, Karasuyama, Mito, Sakura, Oyumi, Mutsuura and Nishi Ohira Prefectures. All for former Sagami Province became part of the new Kanagawa Prefecture in 1876.