Кіріспе

Аахтофф – Германияның ең ірі карст бұлағы, Шваб Жұртасының батыс шетінен оңтүстікке қарай, Аах қаласының жанында орналасқан. Ол секундына шамамен 8500 литр су шығарады. Судың басым бөлігі Дунай өзенінен келеді, ол Иммендингенге жақын Дунай шұңқырынан және Фридингенге жақын жерлерде жер астына сіңіп кетеді. Үңгір жүйесі 1960 жылдан бері зерттеліп келеді, бірақ 2020 жылға дейін бірнеше жүз метр тереңдіктегі үлкен тосқауылдың кесірінен оның аз ғана бөлігі табылды.

Этимология

Aachtopf атауы Aach (көне жоғары неміс тілінде "су" мағынасын береді) сөзінен тұрады; Topf сөзі "құмыра" немесе "астау" деп аударылуы мүмкін және көбінесе дөңгелек, астау тәрізді бұлақтарды атау үшін қолданылады.

География

Аахтофф – Аах қаласының жанында, Шваб Юрасының батыс бөлігінің оңтүстігінде орналасқан карсттік бұлақ. Бұл бұлақ Редольфзелер Аах өзенінің бастауы болып табылады, ол оңтүстікке қарай Констанц көліне, ал одан Рейн өзеніне құяды.

Шығу тегі

Бұл бұлақ Шваб Юрасының батыс шетінен су тасымалдайтын үңгір жүйесінің оңтүстік шегін көрсетеді. Ол секундына орташа есеппен 8500 литр су шығарады. Су шығару мөлшері маусымға және ауа райына байланысты өзгеріп тұрады, бірақ бұлақ ешқашан тартылмайды. Судың көп бөлігі Дунайдан келеді, ол Иммендинген және Фридинген жанындағы Donauversickerung (Дунайдың су сіңіретін жері) арқылы жер астына сіңіп кетеді. Рейннің Солтүстік теңізге дейінгі салыстырмалы түрде тік градиенті, Дунай өзенінің көп ескірек ағысына қарағанда, күштірек бастапқы эрозияны тудырады (Данубай өзенінің жоғарғы ағысының геологиясына қараңыз). Жоғарғы Дунайдың және оның беттік салаларының суын тартып алу, Дунай суының ағысының ұзақ мерзімде Рейнге ауысуына әкелуі мүмкін. Дунай шығысқа қарай Қара теңізге, ал Рейн солтүстікке қарай Солтүстік теңізге құяды. Сондықтан Аах өзені Еуропаның су бөлігінің астымен ағады. Бұл карст ағындарын тартып алудың жиі кездесетін ерекшелігі. Карст бұлағы солтүстікке қарай созылатын үлкен үңгірмен байланысқан. Үңгір толығымен сумен толтырылған және оны тек үңгір дайверлері ғана зерттей алады.

Барлау тарихы

1719 жылы Ф. В. Браунингер бұлақ суының Дунайдан шыққандығы туралы гипотеза ұсынды. 1877 жылдың 9 қазанында Карлсруэ техникалық колледжінің геологы Адольф Кноп Дунай алабындағы суға 10 кг натрий флуоресцеин, 20 центнер (1000 кг) тұз және 1200 кг тақтатас майын қосты. 60 сағаттан кейін ол бұлақтағы үш заттың барлығын анықтады, бұл «көрнекті жасыл, айқын креозот дәмі бар тұзды су» арқылы дәлелденді. 1990 жылы Дунай алабына қарай жоғалған үңгір бөлігін табу үшін үлкен шұңғыманың түбіндегі құлаудың артында шахта қазып, жергілікті үңгір клубы құрылды. 1995 жылы топ мүшелері тереңде үңгір тапты және оны «Сұр зал» деп атады. Топ «Donauhöhle» карталарын жариялады. 2020 жылға дейін барлау жұмыстары жалғасуда, үңгірдің жалғасы әлі табылмады.

Фауна

2015 жылы Дунай-Ахттоп жүйесінде Еуропадағы жалғыз белгілі үңгір балығы – Барбатула лоушысы табылған.