RSPCA: Англия мен Уэльстегі жануарлардың қауіпсіздігін қорғайтын ең ірі қайырымдылық ұйымы. 1824 жылы құрылған, халықаралық жұмыстар жүргізеді. Жануарларға көмек!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия мен Уэльсте жануарлардың әл-ауқатын қорғаумен айналысатын қайырымдылық ұйым, британдық қайырымдылық ұйым.
Animal welfare charity in England and Wales
the British charity
Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Корольдік қоғам (RSPCA) – Англия мен Уэльсте жануарлардың әл-ауқатын жақсартуға бағытталған қайырымдылық ұйым. RSPCA көбінесе еріктік сыйлықтар есебінен қаржыландырылады. 1824 жылы құрылған бұл ұйым әлемдегі ең көне және ең ірі жануарларды қорғау ұйымы, сондай-ақ Ұлыбританиядағы ең ірі қайырымдылық ұйымдарының бірі. Ұйым Еуропа, Африка және Азия бойынша халықаралық жұмыстарды жүргізеді. Бұл қайырымдылық ұйымының қызметі басқа елдерде де ұқсас ұйымдар құрылуына түрткі болды, оның ішінде 1836 жылы құрылған Ольстердегі Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамы, 1839 жылы құрылған Шотландияның Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамы, 1840 жылы құрылған Дублин қоғамы, 1866 жылы құрылған Американың Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамы, 1882 жылы құрылған Жаңа Зеландияның Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Корольдік қоғамы, 1959 жылы құрылған Сингапурдің Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамы және кейіннен 1981 жылы біріккен Австралияның Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Корольдік қоғамы, 1997 жылы құрылған Гонконгтағы Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамы (бұрын 1903-1997 жылдары Гонконгтағы Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Корольдік қоғам деп аталған).
The Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA) is a charity operating in England and Wales which promotes animal welfare. The RSPCA is funded primarily by voluntary donations. Founded in 1824, it is the oldest and largest animal welfare organisation in the world and is one of the largest charities in the UK. The organisation also does international outreach work across Europe, Africa and Asia. The charity's work has inspired the creation of similar groups in other jurisdictions, starting with the Ulster Society for the Prevention of Cruelty to Animals (founded in 1836), and including the Scottish Society for Prevention of Cruelty to Animals (1839), the Dublin Society for the Prevention of Cruelty to Animals (1840), the American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (1866), the Royal New Zealand Society for the Prevention of Cruelty to Animals (1882), the Singapore Society for the Prevention of Cruelty to Animals (1959) and various groups which eventually came together as the Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals Australia (1981), the Society for the Prevention of Cruelty to Animals (Hong Kong) (1997) — formerly known as the Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (Hong Kong) (1903–1997).
Саяси ахуалдың өзгеруі
RSPCA-ның құрылуы 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басындағы Ұлыбританиядағы зияткерлік ортаға қатысты, онда жануарларды қолдану мәселесі бойынша әртүрлі пікірлер айтылды. Жануарларды қатал пайдалану және оларды көлікке жұмсау, ғылыми тәжірибелер (соның ішінде вивисекция), түлкі аулау, бұқамен күрестіру және әтеш шайқасы сияқты мәдени ойын-сауықтар әлеуметтік реформаторлар, дін қызметкерлері және парламентарийлер талқылаған мәселелердің бірі болды. 19-шы ғасырдың басында 18 сәуірде сэр Уильям Пултеней бұқамен күрестіруге тыйым салу туралы заң қабылдауға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 1809 жылы лорд Эрскин (1750–1823) қатыгездікке қарсы заң жобасын ұсынды, ол Лордтар палатасында қабылданды, бірақ Халық палатасында дауыс беруде жеңіліске ұшырады. Эрскин парламенттік сөйлесінде жануарлардың құқықтары және сенімділік ұғымдарын қатыгездікке қарсы библиялық нақылдармен байланыстырып, діни үндеу жасады. Кейін қатыгездікке қарсы заңнаманы қабылдауға ирландиялық парламентарий Ричард Мартин жетекшілік етті және 1822 жылы малға қатыгездікке қарсы заң (кейде Мартин заңы деп аталады) заң күшіне енді.
The emergence of the RSPCA has its roots in the intellectual climate of the late 18th and early 19th centuries in Britain where opposing views were exchanged in print concerning the use of animals. The harsh use and maltreatment of animals in hauling carriages, scientific experiments (including vivisection), and cultural amusements of fox hunting, bull baiting and cock fighting were among some of the matters that were debated by social reformers, clergy, and parliamentarians. At the beginning of the 19th century there was an unsuccessful attempt by Sir William Pulteney on 18 April 1800 to pass legislation through the British parliament to ban the practice of bull baiting. In 1809 Lord Erskine (1750–1823) introduced an anti cruelty bill which was passed in the House of Lords but was defeated in a vote in the House of Commons. Erskine in his parliamentary speech combined the vocabulary of animal rights and trusteeship with a theological appeal to biblical passages opposing cruelty. A later attempt to pass anti cruelty legislation was spearheaded by the Irish parliamentarian Richard Martin and in 1822 an anti cruelty to cattle bill (sometimes called Martin's Act) became law.
SPCA-ның құрылуы және патшаның қамқорлығы
Мартиннің заңын парламенттік емес әртүрлі әлеуметтік реформаторлар қолдады, ал пастор Артур Брумның (1779–1837) жануарларға мейірімділік таныту үшін ерікті ұйым құруға жасаған күш-жігері бейресми желінің құрылуына әкелді. Брум 1821 жылы әртүрлі мерзімді басылымдарда жарияланған немесе қорытындыланған хаттар арқылы пікірлер жинады. Брум бір жиналыс ұйымдастырып, парламенттік мүшелер, дін қызметкерлері және заңгерлерді қамтитын әртүрлі реформаторларға шақыру жіберді. Жиналыс 1824 жылғы 16 маусымда сәрсенбі күні Лондондағы Олд Слотхерс кофеханасында өтті. Жиналысты Томас Фоуэлл Бэкстон (1786–1845) жүргізіп, қоғамды құру туралы қаулы қабылданды. Құрылтайшы мүшелердің арасында сэр Джеймс Маккинтош, Ричард Мартин, Уильям Уилберфорс, Базил Монтегю, Джон Эшли Уорр, пастор Джордж Боннер, пастор Джордж Эвери Хэтч, сэр Джеймс Грэм, Джон Гилберт Меймот, Уильям Мадфорд және Льюис Гомперц болды. Ұйым Жануарларға қатыгездік жасаудың алдын алу қоғамы ретінде құрылды. Брум қоғамның бірінші құрметті хатшысы болып тағайындалды. Қоғамның негізі қазіргі заманғы ғимараттың 77–78 Сент-Мартин-Лейн мекенжайындағы тақташамен белгіленген. Бұл қоғам әлемдегі алғашқы жануарларды қорғауға арналған қайырымдылық ұйымы болды. 1824 жылы ол 63 құқық бұзушыны сотқа өткізді. 1835 жылы ханшайым Виктория қоғамның қамқоршысы атанды.
Martin's Act was supported by various social reformers who were not parliamentarians, and the efforts of the Reverend Arthur Broome (1779–1837) to create a voluntary organisation to promote kindness toward animals resulted in the founding of an informal network. Broome canvassed opinions in letters that were published or summarised in various periodicals in 1821. Broome organised a meeting and extended invitations to various reformers that included parliamentarians, clergy and lawyers. The meeting was held on Wednesday 16 June 1824 in Old Slaughter's Coffee House, London. The meeting was chaired by Thomas Fowell Buxton MP (1786–1845) and the resolution to establish the society was voted on. Among the others who were present as founding members were Sir James Mackintosh MP, Richard Martin, William Wilberforce, Basil Montagu, John Ashley Warre, Rev. George Bonner, Rev. George Avery Hatch, Sir James Graham, John Gilbert Meymott, William Mudford, and Lewis Gompertz. The organisation was founded as the Society for the Prevention of Cruelty to Animals. Broome was appointed as the society's first honorary secretary. The foundation is marked by a plaque on the modern day building at 77–78 St Martin's Lane. The society was the first animal welfare charity to be founded in the world. In 1824 it brought 63 offenders before the courts. Princess Victoria became the society's patron in 1835,
RSPCA инспекторлары
RSPCA инспекторының лауазымының бастауы 1822 жылы Брумның қатыгездікке қатысты айыпталған бірнеше адамды сотқа жеке әкелуге жасаған тыранынан туындайды. Брум Смитфилд базарындағы жануарларға жасалған зұлсалықты бақылайтын инспекторды жұмысқа алып, оның жалақысын өзі төледі. Брум жалдаған инспектор Чарльз Уилер 1824 жылдан 1826 жылға дейін инспектор болып қызмет етті, бірақ қоғамның кірісі қарыздарынан асып кеткендіктен оның қызметі тоқтатылды. Жиналған қарыздар Брум қоғамның қарыздарына кепілдік бергендіктен түрмеге қамалуына және жұмыстың тоқтауына әкелді. Жұмыс қайта басталғанда, қоғамды басқаратын комитеттерде инспекторларды жұмысқа алу туралы әртүрлі пікірлер болды, нәтижесінде 1832 жылы инспекторларды жұмысқа алуды тоқтату туралы шешім қабылданды. 1838 жылы тұрақты жалақылы инспектор тағайындалды және инспектор бүгінгі күні ұйымның ең танымал бейнесі болып табылады. Брумның банкротқа ұшырауы мен түрмеде отыру тәжірибесі оған кейіннен қиындықтар туғызды, ол 1828 жылы қоғамның бірінші хатшысы лауазымынан шеттетілді және оның орнын қоғамды құрған мүшелердің бірі Льюис Гомперц басты. Басқа құрылтайшы мүшелер христиан болса, Гомперц еврей болды. Қатыгездікке қарсы күреске белсенділік көрсетуіне, қаржы жинауына және әкімшілік қабілеттеріне қарамастан, Гомперц пен басқа комитет мүшелері арасында шиеленіс туды. Бұл шиеленіс оның жануарларды зорлықпен пайдалануды, соның ішінде аң аулауды қатаң сынаған радикалды көзқарасынан туындады. Шиеленіс 1832 жылдың басында Гомперцтің отставкаға кетуіне әкелген отырыс шақыруға себеп болды. Оның отставкасы 1832 жылы қабылданған «Қоғамның қызметі толыққанды христиандық сенім мен принциптерге негізделген» деген қаулымен бірге болды.
The origins of the role of the RSPCA inspector stem from Broome's efforts in 1822 to personally bring to court some individuals against whom charges of cruelty were heard. Broome employed and personally paid the salary for an inspector to monitor the abuse of animals at the Smithfield Market. The inspector hired by Broome, Charles Wheeler, served in the capacity of an inspector from 1824 to 1826 but his services were terminated when the society's revenue was exceeded by its debts. The accrued debts led to a suspension of operations when Broome as the society's guarantor for debts was imprisoned. When operations resumed there was some divided opinions in the committees that steered the society about employing inspectors, which resulted in a resolution in 1832 to discontinue employing an inspector. The permanent appointment of a salaried inspector was settled in 1838, and the inspector is the image best known of the organisation today. Broome's experience of bankruptcy and prison created difficulties for him afterwards and he stood aside as the society's first secretary in 1828 and was succeeded by the co founding member Lewis Gompertz. Unlike the other founder members who were Christians, Gompertz was a Jew and despite his abilities in campaigning against cruelty, fund raising and administrative skills, tensions emerged between him and other committee members, due to Gompertz's approach, considered very radical at the time, in opposition to hunting and other forms of using animals he regarded as abusive. The tensions led to the convening of a meeting in early 1832 which led to Gompertz resigning. His resignation coincided with a resolution adopted in 1832 that "the proceedings of the Society were entirely based on the Christian faith and Christian principles."
Қоғамдық пікірлерге әсер ету
Қоғамның жануарларға қатыгездікпен қараған қылмыскерлерді соттауға жасаған алғашқы тырабынан өзге, кітаптар мен памфлеттерді жариялау арқылы жануарларға мейірімділікпен қарауды насихаттау және қоғам атынан қатыгездікке қарсы уағыз айту үшін жыл сайынғы діни жиындарды ұйымдастыруға да күш салысты. 1827 жылғы наурыз айында Уайтчепел шіркеуінде қоғам атынан алғашқы қатыгездікке қарсы уағызды пастор доктор Радж айтты. 1865 жылы RSPCA жыл сайынғы «Жануарлар күні» шіркеу қызметін ұйымдастыру арқылы жануарлардың әл-ауқаты жөніндегі қоғамдық пікірді нығайту және оған одан әрі әсер етуді көздеді, онда дін қызметкерлері қатыгездікке қарсы уағыз айтатын. Алғашқы уағыз 1865 жылғы 9 шілдеде Вестминстер соборының деканы Артур Пенрин Стэнли (1815–1881) Лондонда оқыды. «Жануарлар күні» қызметі Англиядағы түрлі шіркеулерде жыл сайынғы дәстүрге айналды, кейіннен он тоғызыншы ғасырдың соңы мен жиырмасыншы ғасырдың басында Австралия мен Жаңа Зеландиядағы шіркеулер де қабылдады. Бұл, 1970 жылдары пайда болған «жануарларды баталау» рәсімдерінің алдашысы болды. Жиырмасыншы ғасырда RSPCA жыл сайынғы «жануарлар әл-ауқаты аптасын» өткізу арқылы қоғамдық кеңістікті кеңейтті. RSPCA-ның жылдық есептері «The Londoner» сияқты газеттерде жарияланды, онда хатшы жақсартулар туралы баяндап, жағдайларды хабарлап, жұртшылықты жануарлардың денсаулығына көңіл бөлгісіне еске салған. 1837 жылдың екінші жартысында қоғам эссе жазу конкурсын ұйымдастырды, онда жеңімпазға жүз фунт сыйлық қарастырылды. Конкурстың талаптары: «Эссе адамның төменгі және тәуелді жаратылыстарға қатысты міндетін, оларды қорғау және зәбір-зоқымнан сақтауды, әсіресе қызмет ететін жануарларға қатысты, адамзаттың пайдасы үшін оларды пайдаланудағы қатыгездіктің күнәсін, еріксіз немесе қажетсіз ауырсыну тудыруды, осы тақырыпты түрлі аспектілерде қарастырып, ғылымның мүддесі үшін жасалатын жануарларға қатысты зерттеулердің дұрыстығын жоққа шығарып, кедей жануарларды адамдық ойларға қызмет ету үшін пайдаланудағы шексіз талаптарды, сондай-ақ жануарларға қатысты адамның моральдық және діни міндетін, оның христиандық рухы мен доктриналарымен үйлесімділігін көрсетуі керек». 34 эссе ұсынылды және 1838 жылғы желтоқсан айында сыйлық Конгрегациялық пастор Джон Стайлзге берілді. Стайлз «Жануарлар әлемі; олардың адамзатымызға қатысты талаптары айқындалды және күшінде» атты кітабын жариялады, ал сатудан түскен барлық табыс қоғамға қайтарылды. Дэвид Мушет және қоғамның ветеринар дәрігері Уильям Юатт сияқты басқа да қатысушылар өз эсселерін жариялады. Бір қатысушының жұмысы конкурстың соңғы мерзімінен кейін бірнеше күн өткен соң тапсырылды және ол қабылданбады. Осы эссені Унитарийлік пастор Уильям Гамильтон Драммонд жазған, ол 1838 жылы «Жануарлардың құқықтары: Адамның оларды адамгершілікпен қарым-қатынас жасау міндеті» атты мәтінін жариялады. Бұл конкурс RSPCA жүлделі конкурстары үшін үлгі болды.
Alongside the society's early efforts to prosecute offenders who maltreated animals, there were efforts made to promote kindly attitudes toward animals through the publication of books and tracts as well as the fostering of annual sermons preached against cruelty on behalf of the society. The first annual anti cruelty sermon that was preached on behalf of the society was delivered by Rev Dr Rudge in March 1827 at the Whitechapel Church. In 1865 the RSPCA looked for a way to consolidate and further influence public opinion on animal welfare by encouraging an annual "Animal Sunday" church service where clergy would preach sermons on anti cruelty themes and the very first sermon was delivered in London on 9 July 1865 by Rev. Arthur Penrhyn Stanley (1815–1881), the Dean of Westminster. The "Animal Sunday" service became an annual event in different church gatherings in England, which was later adopted by churches in Australia and New Zealand in the late nineteenth and early twentieth century, and it was the forerunner of the "pet blessing" services that emerged in the 1970s. In the twentieth century the RSPCA widened the horizons in the public domain by promoting an annual "animal welfare week". The RSPCA also had annual accounts published in newspapers, like The Londoner, where the secretary would discuss improvements, report cases, and remind the public to watch over their animals' health. During the second half of 1837 the society sponsored an essay writing competition with a benefactor offering a prize of one hundred pounds for the winning entry. The terms of the competition stipulated:"The Essay required is one which shall morally illustrate, and religiously enforce, the obligation of man towards the inferior and dependent creatures their protection and security from abuse, more especially as regards those engaged in service, and for the use and benefit of mankind on the sin of cruelty the infliction of wanton or unnecessary pain, taking the subject under its various denominations exposing the specious defence of vivisection on the ground of its being for the interests of science the supplying the infinite demands on the poor animal in aid of human speculations by exacting extreme labour, and thereby causing excessive suffering humanity to the brute as harmonious with the spirit and doctrines of Christianity, and the duty of man as a rational and accountable creature." There were 34 essays submitted and in December 1838 the prize was awarded to the Congregational minister Rev John Styles. Styles published his book length work, The Animal Creation; its claims on our humanity stated and enforced, and all proceeds of sale were donated to the society. Other contestants, such as David Mushet and William Youatt, the society's veterinarian, also published their essays. One entrant whose work was submitted a few days after the competition deadline, and which was excluded from the competition was written by the Unitarian minister William Hamilton Drummond and he published his text in 1838, The Rights of Animals: And Man's Obligation to Treat Them with Humanity. This competition set a precedent for subsequent RSPCA prize winning competitions.
RSPCA-дағы әйелдер
Әйелдердің қоғамдағы рөлі ұйым құрылғаннан кейін көп ұзамай басталды. 1825 жылғы 29 маусымда Crown and Anchor Tavern-да өткен қоғамның алғашқы жылдық жиналысында, жиналысты жариялаған хабарламада әйел мүшелердің қатысуына арналған лайықты жағдайлар ескерілген. Букклех герцогинясы, Солсберидің жесір маркизасы, Харкорттың жесір графы, леди Эмили Пузи, леди Эйр және леди Маккинтош сияқты бірнеше әлеуметтік жағдайы жоғары әйелдер қоғамның қамқоршылары тізіміне енді. 1837 жылы романшы Кэтрин Грейс Годвин (1798–1845) өзінің «Луиза Сеймур» романында екі басты әйел кейіпкердің атты қорлаған көлік жүргізушісінің әрекетінен қорқып, кейіннен қатыгездік мәселесін басқа кейіпкерлермен талқылағанын сипаттады. Олардың бірі, сэр Артур Бошамп, Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамының мүшесі екенін мәлімдеді. 1839 жылы қоғамның тағы бір әйел қолдаушысы, филантроп Анжела Бурдет Коутстың туысы және ақын Сара Бурдет, жануарлардың құқықтары туралы теологиялық көзқарасын жариялады. Дегенмен, RSPCA Әйелдер комитеті тек 1870 жылғы 12 шілдеде құрылды. Бұл комитет арқылы балалар арасында эссе жазу конкурстары және балаларды жануарларға мейірімділікпен қарауға шақыратын «Мейірімділік тобы» сияқты түрлі шаралар ұйымдастырылды.
The role of women in the society began shortly after the organisation was founded. At the society's first annual meeting in 1825, which was held at the Crown and Anchor Tavern on 29 June 1825, the public notice that announced the gathering specifically included appropriate accommodation for the presence of women members. Several women of social standing were listed as patronesses of the society, such as the Duchess of Buccleuch, Dowager Marchioness of Salisbury, Dowager Countess Harcourt, Lady Emily Pusey, Lady Eyre and Lady Mackintosh. In 1837 the novelist Catherine Grace Godwin (1798–1845) described in her novel Louisa Seymour an incident where two leading female characters were aghast at the behaviour of a driver abusing a horse pulling a carriage that they subsequently discussed the problem of cruelty with other characters one of whom, called Sir Arthur Beauchamp, disclosed that he was a member of the Society for the Prevention of Cruelty to Animals. In 1839 another female supporter of the society, Sarah Burdett, a relative of the philanthropist Angela Burdett Coutts and a poet, published her theological understanding of the rights of animals. However it was not until 12 July 1870 that the RSPCA Ladies' Committee was established. Through the Ladies Committee various activities were sponsored including essay prize competitions among children, and the formation of the Band of Mercy as a movement to encourage children to act kindly toward animals.
Халықаралық қатынастар
XIX ғасырда RSPCA конференциялар өткізу және Солтүстік Америкада, сондай-ақ Британ империясының колонияларында ұқсас әлеуметтік ұйымдар құру бойынша негізгі кеңестер беру арқылы қатыгездік мәселесінде халықаралық қатынастарды дамытты. RSPCA 1874 жылғы маусым айында жануарларға қатыгездік жасауды алдын алу жөніндегі халықаралық конгресс өткізіп, мерейтойын тойлады. Қоғам негізінен христиандық әлеуметтік реформаторлармен құрылған, ал 1832 жылы өзін әл-ауқатты және моральдық реформамен айналысатын христиандық қайырымдылық қоры ретінде ұсынғанмен, RSPCA біртіндеп діни және сектанттық емес жануарларды қорғау қайырымдылық ұйымына айналды.
In the 19th century the RSPCA fostered international relations on the problem of cruelty through the sponsoring of conferences and in providing basic advice on the establishment of similar welfare bodies in North America and in the colonies of the British Empire. The RSPCA celebrated its jubilee in June 1874 by holding an International Congress on Prevention of Cruelty to Animals and Queen Victoria delivered a letter of congratulations to the RSPCA on its anniversary. Although the society was founded by people who were mostly Christian social reformers, and in 1832 presented itself as a Christian charity concerned with welfare as well as moral reform, the RSPCA gradually developed into a non religious, non sectarian animal welfare charity.
Заңдық өзгерістерді қолдау
RSPCA 19-ғасыр бойы Парламентке үгіт-насихат жүргізіп, нәтижесінде бірқатар жаңа заңдар қабылданды. 1835 жылғы «Жануарларға қатыгездік жасау туралы» заң Мартин заңына өзгеріс енгізіп, жануарларды азысымен сүреуді тыйым салды. Вивисекция мәселесі бойынша қарама-қарсы пікірлерге бөлінген зор қоғамдық резонанс болды, онда Чарльз Дарвин (1809–1882) ғалымдардың атынан жануарлармен тәжірибе жүргізуді қолдап науқан жүргізсе, Франсис Пауэр Кобб (1822–1904) сияқты басқалары вивисекцияға қарсы лобби құрды. RSPCA заңнаманы шартты түрде қолдау позициясын қабылдады. Жануарлармен тәжірибе жүргізуді шартты түрде қолдау, 1825 жылы вивисекция туралы медициналық пікірлер сұрап, олардың вивисекцияға қарсы көзқарастарын жариялаған қоғамның негізін қалаушы Брумның ұстанымына қайшы келді. Бұл сондай-ақ 1837 жылғы эссе конкурсынан (жоғарыда талқыланған) да бас тарту болды, онда эссе авторлары «ғылымның мүддесі үшін» деген желеумен вивисекцияны қорғауға міндетті болған. 1876 жылы жануарлармен тәжірибе жүргізуді бақылау үшін «Жануарларға қатыгездік жасау туралы» заң қабылданды. 1911 жылы Парламент сэр Джордж Гринвудтың «Жануарларды қорғау туралы» заңын қабылдады. Осы уақыттан бері RSPCA жануарлардың әл-ауқаты туралы заңнаманы жасау және оны іске асыру саласында белсенді рөл атқарып келеді. Жақында қабылданған маңызды жаңа заң – 2006 жылғы «Жануарлардың әл-ауқаты туралы» заң.
The RSPCA lobbied Parliament throughout the 19th century, resulting in a number of new laws. The Cruelty to Animals Act 1835 amended Martin's Act and outlawed baiting. There was a public groundswell of opinions that were divided into opposing factions concerning vivisection, where Charles Darwin (1809–1882) campaigned on behalf of scientists to conduct experiments on animals while others, such as Frances Power Cobbe (1822–1904) formed an anti vivisection lobby. The stance adopted by the RSPCA was one of qualified support for legislation. This qualified support for experiments on animals was at odds with the stance taken by Society's founder Broome who had in 1825 sought medical opinions about vivisection and he published their anti vivisection sentiments. It was also a departure from the 1837 essay competition (discussed above) where the essayists were obliged to expose "the specious defence of vivisection on the ground of its being for the interests of science." In 1876 the Cruelty to Animals Act was passed to control animal experimentation. In 1911 Parliament passed Sir George Greenwood's Animal Protection Act. Since that time the RSPCA has continued to play an active role, both in the creation of animal welfare legislation and in its enforcement. An important recent new law has been the Animal Welfare Act 2006.
Бірінші дүниежүзілік соғыс қазіргі заман
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде RSPCA Армиялық ветеринариялық корпусына жүк көтеруге, хабар жеткізуге және басқа да әскери міндеттерге тартылған есек, жылқы, иттер және құстар сияқты жануарларды емдеуде көмек көрсетті. Дегенмен, RSPCA есебі бойынша, соғыс барысында британдық қызметте 484 143 жылқы, есек, түйе және бұқа өлтірілді. RSPCA-ның 1924 жылғы жүз жылдығы мен 1974 жылғы 150 жылдығы қоғамның тарихын баяндайтын кітаптармен аталып өтті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бері қарқынды ауыл шаруашылығының дамуы жануарлардың әл-ауқаты жөніндегі заңнама және RSPCA-ның рөлі туралы көптеген мәселелерді қоғамдық талқылауға түртті. Бұл даму RSPCA-ның ішінде (мысалы, RSPCA реформа тобы) және сонымен қатар этика мамандары, қоғамдық белсенділер мен жануарлар құқықтарын қолдаушылар арасында жануарларды пайдаланумен байланысты этикалық және құқықтық мәселелерде қоғамның рөлі туралы пікірталастарды қамтыды.
During the First World War the RSPCA provided support for the Army Veterinary Corps in treating animals such as donkeys, horses, dogs and birds that were co opted into military service as beasts of burden, messengers and so forth. However, the RSPCA estimates that 484,143 horses, mules, camels and bullocks were killed in British service during the war. The RSPCA's centenary in 1924 and its 150th anniversary in 1974 were accompanied by books telling the society's story. Since the end of the Second World War the development of intense agricultural farming practices has raised many questions for public debate concerning animal welfare legislation and the role of the RSPCA. This development has included debates both inside the RSPCA (e. g. the RSPCA Reform Group) as well as among ethicists, social activists and supporters of claims for animal rights outside of it concerning the society's role in ethical and legal issues involving the use of animals.
Жануарларды қорғау мекемелері
RSPCA орталықтары, ауруханалары және филиалдары Англия мен Уэльс аймақтарында жұмыс істейді. 2012 жылы RSPCA орталықтары мен филиалдары 55 459 жануарға көмек көрсетіп, оларды жаңа үйге орналастырды.
RSPCA centres, hospitals and branches operate throughout England and Wales. In 2012 RSPCA centres and branches assisted and rehomed 55,459 animals.
Ауруханалар
2013 жылы қоғам төрт жануарлар ауруханасына ие болды: Бирмингем, Үлкен Манчестер, Путни (Оңтүстік Лондон) және Финсбери Парктегі Хармсворт еске алу ауруханасы (Солтүстік Лондон). Сонымен қатар, қаржылық мүмкіндігі шектеулі адамдарға емдеу, жануарларды стерилизациялау және RSPCA инспекциясынан келген жануарларды қабылдауды жүзеге асыратын бірнеше клиника да болды. 2020 жылдың қыркүйегінен бастап Путни жануарлар ауруханасы үшін мәңгі жабылды.
In 2013 the society owned four animal hospitals, Birmingham, Greater Manchester, Putney (south London) and the Harmsworth Memorial Hospital in Finsbury Park (north London), and a number of clinics which provide treatments to those who could not otherwise afford it, neuter animals, and accept animals from the RSPCA inspectorate. As of September 2020, the Putney Animal Hospital has been permanently closed.
Орталықтар
RSPCA жануарлар орталықтары түрлі жарақат алған және құтқарылған жануарлармен айналысады, инспекторлар, еріктілер және басқа да серіктестермен бірлесіп, әр жануардың жаңа үй табуына көмектеседі. Қазіргі уақытта Ұлыбританияда 17 RSPCA жануарлар орталығы бар, ал тағы 42 орталық филиалдармен тәуелсіз басқарылады. 2013 жылы қоғамның Шығыс Винч (Норфолк), Вест-Хатч (Сомерсет), Степли Грейндж (Чешир) және Маллидамс Вуд (Шығыс Суссекс) қалаларында төрт жабайы табиғат орталығы болды, олар ауру, жарақат алған және анасынан айырылған жабайы жануарларға емдеу көрсетіп, олардың табиғатқа сәтті оралу мүмкіндігін арттырады. Бұрынғы жылдары Батыс Сассекстегі Саутвотерде орналасқан Ұлттық бас кеңседе әрқайсысында бөлім басшысы бар бірнеше жалпы бөлімдер болған, бұл кез келген ірі ұйымның қажеттіліктеріне сай келеді. Қазіргі атқарушы директоры – Крис Шервуд. Пандемиядан бері RSPCA-ның Ұлттық бас кеңсесі жойылды, көптеген қызметкерлер қазір үйде жұмыс істейді және Хоршам мен Лондон сияқты жерлерде шағын кеңселер ашылды.
RSPCA animal centres deal with a wide range of injured and rescued animals, working alongside its inspectorate, volunteers, and others to ensure that each animal is found a new home. There are currently 17 RSPCA animal centres across the UK and a further 42 centres ran independently by Branches. In 2013 the society had four wildlife centres at East Winch (Norfolk), West Hatch (Somerset), Stapeley Grange (Cheshire) and Mallydams Wood (East Sussex), which provide treatment to sick, injured and orphaned wild animals to maximise their chances of a successful return to the wild. In previous years the National Headquarters located at Southwater in West Sussex houses several general departments, each with a departmental head, consistent with the needs of any major organisation. The current chief executive officer is Chris Sherwood. Since the pandemic the RSPCA no longer has a National Headquarters, with most employees now working from home and small satellite offices being set up in locations such as Horsham and London.
Өңірлер
Үш аймақ бар ("Солтүстік", "Оңтүстік" және "Шығыс, Мидлендс және Уэльс"), олардың әрқайсысын аймақтық бастық басқарады, ол бас инспекторлар, инспекторлар және ARO-ларға жауапты. Аймақтық менеджерлер өз аймақтарындағы операцияларды жан-жақты түсінуі керек.
There are three regions ("North", "South", and "East, Midlands and Wales"), each headed by a regional superintendent who has responsibility for the chief inspectors, inspectors and AROs. The regional managers are expected to have a broad understanding of operations throughout their regions.
Филиалдар
RSPCA филиалдары Англия мен Уэльсте жергілікті түрде жұмыс істейді. Филиалдар – жеке тіркелген қайырымдылық ұйымдары, олар жергілікті деңгейде қызмет етеді және еріктілер басқарады. Кейбір RSPCA филиалдары өздерін-өз қаржыландырады және жануарларды қорғау жұмыстарын қолдау үшін жергілікті деңгейде қаражат жинайды. RSPCA-ға түскен барлық жануарлардың шамамен үштен екісі осы филиалдар арқылы үйленеді. RSPCA филиалдары сондай-ақ кеңес беру, микрочип салу, жануарларды стерилизациялау және жеңілдікпен емдеу қызметтерін ұсынады. 2013 жылы шамамен 1000 RSPCA дүкені болды.
RSPCA branches operate locally across England and Wales. Branches are separately registered charities operating at a local level and are run by volunteers. Some RSPCA branches are self funding and raise money locally to support the animal welfare work they do. They find homes for about three quarters of all animals taken in by the RSPCA. RSPCA branches also offer advice, microchipping, neutering and subsidised animal treatments. In 2013 there were also about 1000 RSPCA shops.
Топтар
RSPCA-ның әрбір аймағында инспекторлар тобы жұмыс істейді. Топты бас инспектор басқарады, ол әдетте 6-12 инспектор мен ARO-дан (инспектор және ARO) тұратын топқа жауапты болады және бірнеше жергілікті бөлімшелермен байланыс ұстайды. Ел бойынша сондай-ақ аз ғана нарық инспекторлары да бар.
Each region of the RSPCA contains groups of inspectorate staff. A group is headed by a chief inspector, who might typically be responsible 6 12 officers (Inspector and AROs), working with several local branches. There is also a small number of market inspectors across the country.
Инспекторлық дәреже белгісі
RSPCA инспекторының шендері: Бас директор, Бас суперинтендент, Суперинтендент, Бас инспектор, Инспектор, Стажер-инспектор, Жануарларды жинау қызметкері, Жануарларды қорғау қызметкері. Инспекцияның барлық шендері сол жақ төсінде анық RSPCA логотипі бар ақ көйлек киеді. Жануарларды жинау қызметкерлері мен жануарларды қорғау қызметкерлерін қоспағанда, барлық шендер сот отырыстары мен салтанатты шаралар сияқты ерекше жағдайларда қолдануға арналған ресми киіммен қамтамасыз етіледі. Ірі құтқару операциялары кезінде инспекция қызметкерлерінің мамандандырылған топтары RSPCA логотипімен тігілген қара көк түсті поло футболкасын таңдауы мүмкін.
+ RSPCA Inspectorate rank insigniaRankChief OfficerChief SuperintendentSuperintendentChief Inspector InspectorTrainee InspectorAnimal Collection OfficerAnimal Welfare OfficerInsigniaAll ranks within the Inspectorate wear a white shirt with obvious RSPCA logo on the left breast. All ranks, except Animal Collection Officers and Animal Welfare Officers, are provided with a formal uniform for use at special occasions such as Court hearings and ceremonial occasions. During major rescues, specialist teams of Inspectorate staff may opt for a more casual dark blue polo shirt with RSPCA embroidered logo.
Миссиясы мен қайырымдылық мәртебесі
RSPCA тіркелген қайырымдылық ұйымы (No. 219099), ол жұртшылықтан түсетін қайырымдалықтарға сүйенеді. RSPCA өзінің қайырымдылық миссиясының барлық заңды жолдармен қатыгездіктің алдын алу, мейірімділікті ұлғату және жануарлардың қайғысын жеңілдету екенін мәлімдейді. RSPCA инспекторлары жануарларға жасалған зұлымдық туралы хабарлар бойынша тергеу жүргізеді. Олар жануарлардың әл-ауқатын жақсарту бойынша кеңес береді және көмектеседі, сондай-ақ кейбір жағдайларда 2006 жылғы «Жануарлар қамын сақтау» заңына сәйкес қылмыстық қудалауды жүргізеді. RSPCA құтқарып алған жануарлар емделеді, оңалтылады және мүмкіндігінше қайта оңалтылып немесе табиғатқа босатылады. RSPCA тәуелсіз ветеринариялық сараптамаға негізделген, жануарларға қатысты немқұрайлылық жасағандарға қарсы жеке айыптау шараларын (әрбір азаматқа берілген құқық) қолданады, мысалы, 2006 жылғы «Жануарлар қамын сақтау» заңы бойынша. Қоғамның өз заң бөлімі мен ветеринарлық дәрігерлері мұндай жеке қудалауды жеңілдетуге көмектесетін ресурстардың ішінде. Барлық қудалау істері RSPCA атынан әрекет ететін тәуелсіз адвокаттар арқылы жүргізіледі, себебі ұйымның өзінің заңды күш қолдану құқығы немесе өкілеттігі жоқ. 2012 жылдың мамыр айында RSPCA, MVNO Shebang компаниясымен серіктестік құрып, RSPCA Mobile деген жеке мобильді виртуалды желі операторы қызметін іске қосты. RSPCA Mobile Ұлыбританиядағы алғашқы қайырымдылық ұялы телефон желісі екенін мәлімдеді. Келісімшартта RSPCA желіге түскен қаражаттың 15% -ын алатыны және алғашқы жыл ішінде 50 000 фунт стерлинг жиналатыны көзделген. RSPCA Mobile қызметі 2014 жылдың қазан айында тоқтатылды.
The RSPCA is a registered charity (no. 219099) that relies on donations from the public. The RSPCA states that its mission as a charity is, by all lawful means, to prevent cruelty, promote kindness and to alleviate the suffering of animals. RSPCA inspectors respond to calls from the public to investigate alleged mistreatment of animals. They offer advice and assistance to improve animal welfare, and in some cases prosecute under laws such as the Animal Welfare Act 2006. Animals rescued by the RSPCA are treated, rehabilitated and rehomed or released wherever possible. The RSPCA brings private prosecution (a right available to any civilian) against those it believes, based on independent veterinary opinion, have caused neglect to an animal under laws such as the Animal Welfare Act 2006. The society has its own legal department and veterinary surgeons amongst the resources which facilitate such private prosecutions. All prosecutions are brought via independent solicitors acting for the RSPCA, as the association has no legal enforcement powers or authority in its own right. In May 2012 the RSPCA launched its own mobile virtual network operator service, RSPCA Mobile, in partnership with MVNO whitelabel service Shebang. RSPCA Mobile claimed to be the first charity mobile phone network in the UK. The agreement included provisions such that the RSPCA would receive up to 15% of top ups made on the network and it was expected the network would raise £50,000 in the first year of operations. RSPCA Mobile ceased service in October 2014.
Құқықтық мәртебе
1829 жылы Англияда алғашқы танымал полиция құрылғанда, олар 1824 жылы қайырымдылық қоры құрылғаннан бері униформа киіп жүрген RSPCA инспекторларына ұқсас униформаны қабылдады. Бұл қабылдау RSPCA шендері мен белгілерінің британдық полиция шендерімен ұқсастығына әкелді, бұл кейбір сыншыларды (мысалы, Крис Ньюман, серіктес жануарлар қоғамдары федерациясының төрағасы) қоғамдық санада полиция өкілеттіктерін "қабылдауға" тырысу деп жорамалдауға итерді. RSPCA инспекторы полиция қолданатындай, қоғамдық мүшеге ауызша ескерту жасауы мүмкін, мысалы: "Ештеңе айтуға міндетті емессіз. Бірақ сұраққа жауап берген кезде кейінірек сотта қолданатын нәрсені айтпасаңыз, бұл сіздің қорғанысыңызға зиян келтіруі мүмкін. Сіз айтқан кез келген сөз сотта дәлел ретінде пайдаланылуы мүмкін"; бұл RSPCA-ның заңдық өкілеттіктерге ие деген қабылдауды күшейтеді. "Таймс" газетінің тілшісі Ричард Гирлинг өкілеттіктердің жоқтығы туралы сұрағанда, RSPCA өкілі: "Біз сіздің бұл туралы жарияламауыңызды қалаған едік, бірақ шешім сіздікі" деді. 1911 жылғы Жануарларды қорғау туралы заң полицияға тұтқындауға өкілеттік бергенімен, британдық соттар Парламенттің RSPCA сияқты басқа ұйымдарға заң бойынша өкілеттік беруді көздемегенін және демек, RSPCA полиция сияқты тұтқындауға, кіруге немесе іздестіруге өкілеттік бермейтінін анықтады (Line v RSPCA, 1902). Заң бойынша тергеу жүргізуге міндетті деп есептелетін кез келген адам немесе ұйым сияқты, мысалы, HM Revenue and Customs және жергілікті билік органдарының сауда стандарттары, RSPCA 1984 жылғы Полиция және қылмыстық дәлелдемелер туралы заңның тергеуге қатысты ережелеріне сәйкес келуі керек. RSPCA қызметкерлері ескертуден кейін адамның "тұтқындалмағанын және кез келген уақытта кетуі мүмкін екенін" айтуға үйретіледі. 2006 жылғы Жануарлар әл-ауқаты туралы заң 1911 жылғы Жануарларды қорғау туралы заңды алмастырды және полицияға, сондай-ақ жергілікті билік органдары тағайындаған инспекторға өкілеттік береді. Мұндай инспекторларды жергілікті билік органдары тағайындамаған RSPCA инспекторларымен шатастыруға болмайды. Мысалы, меншік иесінің келісімінсіз үй-жайға кіру қажет болған жағдайда, жергілікті билік органының немесе жануарлар денсаулығын сақтау инспекторының немесе полиция қызметкерінің қатысуымен RSPCA инспекторы шақырылуы мүмкін, бұл бұрынғы заңда болғандай. 2011 жылы ақпараттық сұраныстар сериясінен кейін Англия мен Уэльс бойынша полиция басқармаларына RSPCA бірқатар басқармалармен ақпарат алмасу хаттамаларын әзірлегені белгілі болды, бұл белгілі бір RSPCA қызметкерлеріне Полиция ұлттық компьютерінде (PNC) сақталған құпия ақпаратқа қол жеткізуге мүмкіндік берді. RSPCA қызметкерлерінің PNC-ге тікелей қол жеткізілімі болмаса да, әртүрлі полиция басқармаларымен ақпарат бөліседі, бұл кез келген айыптау, ескерту, сөгіс және алдағы сот процесі туралы мәліметтерді ашады. Автокөліктерге қатысты ақпаратқа да қол жеткізуге болады. Бас полиция қызметкерлерінің қауымдастығы мәлімдеме жасап, RSPCA-ның PNC-ге тікелей қол жеткізілімі жоқ екенін және басқа да қылмыстық істерді тергеуші органдар сияқты, ол деректерді ашу туралы өтініш бере алатынын түсіндірді. Бұл тікелей қол жеткізілім RSPCA-ға сотта іс жүргізу үшін қажет емес ақпаратты қамтымайды.
In 1829 when the first recognisable police force was established in England, they adopted a similar uniform to that of RSPCA inspectors who had been wearing uniforms since the charity's beginning in 1824. This adoption has led to similarities in the RSPCA rank names and rank insignia with British police ranks, which has led some critics (such as Chris Newman, chairman of the Federation of Companion Animal Societies) to suggest an attempt to "adopt" police powers in the public imagination. An RSPCA inspector may also verbally caution a member of the public, similar to that used by the police, i. e. "You do not have to say anything. But it may harm your defence if you do not mention when questioned something which you later rely on in court. Anything you do say may be given in evidence"; this may strengthen the perception that the RSPCA has statutory powers. When Richard Girling of The Times asked about its lack of powers, a spokesman for the RSPCA said "We would prefer you didn't publish that, but of course it's up to you". While the Protection of Animals Act 1911 provided a power of arrest for police, the British courts determined that Parliament did not intend any other organisation, such as the RSPCA, to be empowered under the act and that the RSPCA therefore does not possess police like powers of arrest, of entry or of search (Line v RSPCA, 1902). Like any other person or organisation that the law deems to have a duty to investigate — such as HM Revenue and Customs and local authority trading standards — the RSPCA is expected to conform to the rules in the Police and Criminal Evidence Act 1984 so far as they relate to matters of investigation. RSPCA officers are trained to state, following giving the caution, that the person is "not under arrest and can leave at any time". The Animal Welfare Act 2006 has now replaced the Protection of Animals Act 1911, and it empowers the police and an inspector appointed by a local authority. Such inspectors are not to be confused with RSPCA inspectors who are not appointed by local authorities. In cases where, for example, access to premises without the owner's consent is sought, a local authority or animal health inspector or police officer may be accompanied by an RSPCA inspector if he or she is invited to do so, as was the case in previous law. Following a series of Freedom of Information requests in 2011, to police constabularies throughout England and Wales it was revealed that the RSPCA has developed local information sharing protocols with a number of constabularies, allowing designated RSPCA workers access to confidential information held on the Police National Computer (PNC). Although RSPCA workers do not have direct access to the PNC, information is shared with them by the various police constabularies which would reveal any convictions, cautions, warnings, reprimands and impending prosecutions. Information regarding motor vehicles can also be accessed. The Association of Chief Police Officers released a statement clarifying that the RSPCA had no direct access to the PNC, and that in common with other prosecuting bodies, it may make a request for disclosure of records. This indirect access does not include any information that the RSPCA does not need in order to prosecute a case at court.
Шотландиядағы қаржы жинау
2009 жылы Шотландиялық SPCA, РСПКА-ны Шотландияда қаржы жинағаны үшін және осылайша "Шотландияға арналған қайырымдылықтарды алып, шекараның солтүстігіндегі жануарлардың аузынан нан қарыстырғаны үшін" сынға алды. РСПКА Шотландияда әдейі жарнама жасамайтынын, бірақ көптеген спутниктік арналар ұйымға бүкіл Ұлыбритания бойынша жарнама сатып алуға мүмкіндік бергенін мәлімдеді. РСПКА жасаған мәлімдемеде, жарнама Англия мен Уэльс шегінен тыс жерлерге таратылмауын қамтамасыз ету үшін "бар күштерін салғанын" және "Барлық баспа материалдарында, теледидар жарнамаларында және интернет баннерлерінде әрқашан "РСПКА Англия мен Уэльсте тіркелген қайырымдылық ұйымы" деген сөздер жазылған" делінген. "Бізге РСПКА-ның қаржы жинау кампаниялары арқылы хабарласатын шотландтық демеушілердің барлығы Шотландиялық SPCA-ға бағытталады, осылайша олар қаласа, оларға қайырымдылық жасауға болады".
In 2009 the RSPCA was criticised by the Scottish SPCA for fundraising in Scotland and thereby "stealing food from the mouths of animals north of the border by taking donations intended for Scotland." The RSPCA insists that it does not deliberately advertise in Scotland but that many satellite channels only enabled the organisation to purchase UK wide advertising. In a statement, the RSPCA said it went "to great lengths" to ensure wherever possible that adverts were not distributed outside England and Wales, and "Every piece of printed literature, television advertising and internet banner advertising always features the wording 'The RSPCA is a charity registered in England and Wales. "All Scottish donors, who contact us via RSPCA fundraising campaigns, are directed to the Scottish SPCA so that they can donate to them if they so wish."
Саяси лоббистік қызмет
RSPCA барс аулауға қарсы; 2006 жылы барс аулауға қарсы "саяси" науқанға байланысты дау туды, соның салдарынан Қайырымдылық комиссиясынан ұйымның саяси белсенділікпен тым ашық айналысқандығы туралы айыптауларды қарастыру сұралды. Ұйым "қайырымдылық туралы заңдар мен Қайырымдылық комиссиясының нұсқауларын мұқият ескергенін" мәлімдеді. Бірнеше жыл өткен соң, "Метро" газетінде жарияланған RSPCA жарнамасында: "Ұлыбритания үкіметі Англияның барстарын атуды жоспарлап отыр. Біз оларды вакцинациялап, өмірлерін сақтап қаламыз" делінген. Алайда, 100-ден астам адам "жою" терминінің дұрыс еместігіне байланысты Жарнама стандарты агенттігіне (ASA) шағым түсірді. Жарнама стандарты агенттігі жарнаманың барс аулауға жалыққандарды жаңылыстыруы мүмкін екенін айтты: "Жарнама қазіргі түрінде қайтадан жарияланбауы керек. Біз RSPCA-ға болашақ жарнамаларда барс аулау аймақтарындағы барлық барс популяциясы жойылатын сияқты түсінік тудырмауды тапсырдық". RSPCA өкілі ASA-ның жарнамаға қатысты үш шағымды қабылдамауына ризашылық білдірді, бірақ қолдау тапқан шағыммен "келіспестігін" жеткізді. 2013 жылдың қыркүйегінде RSPCA төрағасының орынбасары Пол Дрейкотт "тымырлы саяси" науқандар ұйымның болашағына қауіп төндіріп, демеушілерді ыңғайсыздандыруы мүмкін екенін мәлімдеді. Дрейкотт RSPCA-ның банкротқа ұшыруы мүмкін екенін айтты: "Біз 10 жылдан кейін қайда болғымыз келетінін талқылауға айлар жұмсадық, бірақ қазір стратегиялық жоспар қабылдамасақ, онда он жылдан кейін мұнда болмаймыз". Төраға Майк Томлинсон жауап ретінде "Қамқоршылар кеңесі RSPCA бас директорының, басқару тобының және осындай еңбек еткен барлық қызметкерлеріне толық қолдау көрсетуді жалғастыруда" деді. Саяси белсенділік туралы айыптаулар негізсіз болып қала береді. Пол Дрейкотт сондай-ақ RSPCA қызметкерлерінің "нашар басқару оқытуы мен мансаптық даму жолдарынан" көңілі толмаған қызметкерлердің ұйымды тастап кетуінен қорқатынын айтты. RSPCA бас директоры Гэвин Грант кейбір салаларда "стратегия жоқ" деген ұсыныстарды жоққа шығарды, сенімгерлерді тартуда қиындықтар жоқ екенін және басқаруға қатысты ішкі мәселелерді шешпегенін мәлімдеді. 2014 жылдың маусым айында RSPCA белсендісі Пета Уотсон Смит ел бойынша мал өсіру жағдайларын Холокост кезіндегі еврейлердің жағдайларымен салыстырды. Бұл пікір ауылдық жерлердегі белсенділер мен еврей ұйымдары тарапынан айыпталып, сотталды. 2015 жылы Уотсон Смит RSPCA басқару кеңесіне сайланды. Сол сайлауда RSPCA мүшелері Дэн Лайонға басқару кеңесінде орын беру үшін дауыс берді. 2016 жылы RSPCA-ның жаңа басшысы Джереми Купер ұйымның өткен қателіктері үшін ресми түрде кешірім сұрады және болашақта саяси белсенділікті азайтуға және қудалауды шектеуге уәде берді. Жаңа бас директор RSPCA-ның "өте қарсыластық" ұстанымға ие болғанын мойындады және енді "әлдеқайда бейтарап" болатынын мәлімдеді. Купер ұйымның үкіметтің барс аулау науқанына қарсы агрессивті әрекеттерінен фермерлерді шеттетуге себеп болғанын айтты және аңшылыққа қатысты жаңа қудалау ісін ашудың "мүмкін еместігін" мәлімдеді. Купер бір жылдан кейін қызметінен кетті. 2019 жылдың сәуір айында RSPCA-ның оңтүстік-шығыс Лондон филиалында екі адамның ақша қаражатын дұрыс пайдаланбағаны туралы алаяқтыққа қатысты жаңа тергеу басталды, олар алаяқтық күдігімен ұсталды. Алаяқтық күдігі оңтүстік-шығыс Лондон филиалының қаржылық аудиті кезінде анықталды.
The RSPCA is an opponent of badger culling; in 2006 there was controversy about a "political" campaign against culling, with the Charity Commission being asked to consider claims that the charity had breached guidelines by being too overtly political. The charity responded saying that it took "careful account of charity law and the guidance issued by the Charity Commission". Years later, an RSPCA advertisement published in the Metro newspaper said: "The UK Government wants to shoot England's badgers. We want to vaccinate them – and save their lives." However, more than 100 people complained to the Advertising Standards Authority (ASA), saying the use of the term "exterminate" was misleading. The advertising standards watchdog judged that the advert was likely to mislead the general public who had not taken an active interest in the badger cull saying, "The ad must not appear again in its current form. We told the RSPCA not to use language that implied the whole badger population in the cull areas would be culled in future advertising." An RSPCA spokesman said it "welcomed" the judgement of the ASA to dismiss three of the areas of complaint about their advert but "respectfully disagreed" with the complaint which had been upheld. In September 2013 the RSPCA deputy chairman Paul Draycott said that 'too political' campaigns threatened the charity's future and could deter donors. Draycott said that the RSPCA could go insolvent "We have spent months discussing where we want to be in 10 years' time, but unless we develop a strategy for now we won't be here then". In response the chairman Mike Tomlinson said "The trustee body continues to place its full support behind the RSPCA's chief executive, management and all our people who do such outstanding work". The accusations of politicisation remain unsubstantiated. Paul Draycott also warned that the RSPCA fears an exodus of "disillusioned staff" with "poor or even non existent management training and career paths" for employees. In response the RSPCA's chief executive, Gavin Grant denied suggestions in the memo that there was "no strategy" in some areas, stating that there was no difficulty in attracting trustees or serious internal concerns about management. In June 2014 RSPCA campaigner Peta Watson Smith compared the conditions livestock are brought up in across the country to that of the Jews during the Holocaust. The comments were condemned by countryside campaigners and Jewish groups. In 2015 Watson Smith was elected to the RSPCA ruling council. At the same election the RSPCA members also voted to give a seat on the ruling council to Dan Lyons. In 2016 the new head of the RSPCA, Jeremy Cooper, made a dramatic, public apology for the charity's past mistakes and vowed to be less political and bring fewer prosecutions in the future. The new chief executive admitted that RSPCA had become "too adversarial" and will now be "a lot less political". Cooper said that the charity had alienated farmers in its aggressive campaign against the government's badger cull and disclosed that it would be "very unlikely" to ever bring another prosecution against a hunt. Cooper later resigned after just on year in charge. In April 2019 the RSPCA has faced a new fraud investigation held at south east London branch over the alleged mishandling of funds by two men, who were arrested on suspicion of fraud. The suspected fraud was exposed during a financial audit of the south east London branch.
Басқару
RSPCA ұзақ уақыттан бері басқаруы үшін сынға ұшырады, қайырымдылық комиссиясы оны ірі қайырымдылық ұйымынан күтілетін деңгейден төмен деп бағалап, 2018 жылдың тамызында ұйымға ресми ескерту жасады. 2019 жылы RSPCA басқару құрылымында маңызды өзгерістер жасады, кеңесінің құрамын 28 сенімді тұлғадан 12 сенімді тұлғадан тұратын жаңа басқармаға дейін қысқарды, оның тоғызы мүшелермен сайланды, ал үшеуі қосымша тағайындалды. RSPCA сондай-ақ сенімді тұлғалардың қызмет мерзімін тоғыз жылмен шектеді және 196 жылдық тарихында алғаш рет Рене Оливьериді тәуелсіз төраға етіп тағайындады.
The RSPCA has long been criticised for its governance with the Charity Commission describing it as below the standard expected of a large charity and in August 2018 issued the society with an official warning. The RSPCA made significant changes to its governance in 2019 reducing the size of its council from 28 trustees to a new board of trustees of 12 trustees with nine elected by the membership and three co opted. The RSPCA also introduced term limits of nine years for its trustees and appointed its first independent chair, Rene Olivieri, in its 196 years of history.