Лондонның Оксо мұнарасы

Кіріспе

Лондондағы ғимарат, Англия

Оксо мұнарасы – Лондонның Темза өзенінің оңтүстік жағалауындағы биік мұнарасы бар ғимарат. Ғимарат Oxo Tower Wharf ретінде көп мақсатты қолданылады, бірінші және екінші қабаттарында дизайн, өнер және қолөнер дүкендері, сондай-ақ Bargehouse және gallery@oxo атты екі галерея орналасқан. Оксо мұнарасының мейрамханасы, бары және брассериясы сегізінші қабатта, яғни төбесінде орналасқан, онда жоғары деңгейдегі және күнделікті тамақтануға мүмкіндік бар. Бұған қоса, сегізінші қабатта халыққа ашық көрініс галереясы да бар. Үшіншіден жетінші қабаттарда Redwood Housing компаниясына тиесілі 78 пәтер орналасқан. Екінші қабаттың көп бөлігін шаралар мен тойларға жалға беруге болады.

Орналасқан жері

Oxo Tower Wharf – Лондонның Саутварк ауданындағы Лондонның Оңтүстік жағалауы мәдени аймағының шығысында орналасқан. Ғимараттың алдынан өтетін үздіріліссіз өзен жағалауы жолы оны Корольдік фестиваль залы, Ұлттық театр, Tate Modern және Шекспир глобусы сияқты басқа да жағалау бойындағы көрікті орындармен байланыстырады. Ғимараттың батысында Берни Испания бақтары мен Габриэльдің кемежайы, ал шығысында Sea Containers House орналасқан. Мұнараны қарағанда, оны көруге болатын жерлер санаулы ғана. Оларға бақылау алаңы, жағалау бойындағы жаяу жүргінші жолы, мұнараның артындағы жасыл аймақ және мұнараның алдында орналасқан екі пантон кіреді.

Тарих

Ғимарат бастапқыда 19 ғасырдың соңында салынған Корольдік пошта кеңсесін электр қуатымен қамтамасыз ету үшін электр станциясы ретінде салынған. Кейіннен 1920 жылдары оны «Либиг экстракт-оф-Мет» компаниясы сатып алды, ол «Оксо» сиыр етінің бульон кубиктерін өндіруші болды, оны қыстыру үшін пайдалану мақсатында. 1928-1929 жылдар аралығында компанияның сәулетшісі Альберт Мур ғимаратты арт-деко стилінде кеңінен қайта жаңартып салды. Бастапқы электр станциясының көп бөлігі бұзылды, бірақ өзенге қараған фасады сақталды және кеңейтілді. «Liebig Extract of Meat Company» компаниясы өнімдерінің атауын жарнамалайтын шамды табельдері бар мұнараны салуды жоспарлады. Жарнамаға рұқсат берілмеген соң, мұнара төрт жиынтырдан үш тік боймен орналасқан терезелерден тұрды, олардың әрқайсысы «сәйкес келіп» шеңбер, крест және шеңбер пішіндес болды. Бұл маңызды болды, өйткені сол кезде Саутбанк бойындағы аспан жарнамасына тыйым салынған еді. Бұл терезелер ғимараттың сәулеттік ошағы болғанымен, мұнараға жалпы жұртшылықтың кіруіне рұқсат жоқ, ол тек техникалық қызметкерлерге ғана шектелген. «Либиг» және ғимарат ақырында «Vestey Group» компаниясы сатып алды. Қайта құрылымдауға рұқсат берілгенімен, Үлкен Лондон Кеңесінің (GLC) қолдауы нәтижесінде 1984 жылы мұнара мен жапсарлас жер GLC-ге 2,7 миллион фунт стерлингке сатылды, ол бүкіл учаскені коммерциялық емес «Coin Street Community Builders» ұйымына 750 000 фунт стерлингке сатты. 1990 жылдары мұнара «Lifschutz Davidson» компаниясының жобасы бойынша қайта жаңартылды, оған тұрғын үйлер, мейрамхана, дүкендер және көрме алаңдары қосылды. Мұнара 1997 жылы қалалық жаңару үшін «Royal Fine Art Commission/BSkyB Building of the Year Award» сыйлығын, сондай-ақ 1997 жылы «RIBA Award for Architecture» сыйлығын, 1997 жылы «Brick Development Association Award» сыйлығын, 1998 жылы «Civic Trust Award» сыйлығын және 2000 жылы «The Waterfront Center USA Honor Award» сыйлығын жеңіп алды. Онда жалға алуға арналған кеңістіктер мен тұруға арналған қабаттар бар. Мұнараның тарихи маңызы мен көптеген сыйлықтарына қарамастан, ол әлі де ескерткіш ретінде тізімделмеген.

The building was originally constructed as a power station to supply electricity to the Royal Mail post office, built towards the end of the 19th century. It was subsequently acquired by the Liebig Extract of Meat Company in the 1920s, manufacturers of Oxo beef stock cubes, for conversion into a cold store. The building was largely rebuilt to an Art Deco design by company architect Albert Moore between 1928 and 1929. Much of the original power station was demolished, but the river facing facade was retained and extended. The Liebig Extract of Meat Company wanted to include a tower featuring illuminated signs advertising the name of their product. When permission for the advertisements was refused, the tower was built with four sets of three vertically aligned windows, each of which "coincidentally" happened to be in the shapes of a circle, a cross and a circle. This was significant because skyline advertising was banned at the time along Southbank. Despite these windows being the building's architectural focal point, there is no general public access to the tower which is restricted to maintenance tradesmen. Liebig and the building were eventually purchased by the Vestey Group. Although permission for redevelopment was granted, the support of the Greater London Council (GLC) finally resulted in the tower and adjoining land being sold to the GLC in 1984 for £2.7m—who sold the entire site to the non profit Coin Street Community Builders for just £750,000. In the 1990s the tower was refurbished to a design by Lifschutz Davidson to include housing, a restaurant, shops and exhibition space. The tower won the Royal Fine Art Commission/BSkyB Building of the Year Award for urban regeneration in 1997, the RIBA Award for Architecture also in 1997, the Brick Development Association Award 1997,
Civic Trust Award 1998 and The Waterfront Center USA Honor Award 2000. It includes hireable space and floors devoted to occupation. Regardless of the tower's historical significance and multiple awards, it is yet to be classed as a listed building.

Coin Street қауымдастығының құрылысшылары

Coin Street Community Builders (CSCB) - әлеуметтік кәсіпорын және даму қоры, ол Лондонның Оңтүстік жағалауын жаңартқан. CSCB айналасындағы 13 акр жерді кооперативтік тұрғын үйлерге, дүкендерге, галереяларға, мейрамханаларға, кафелерге және барларға; саябаққа және өзен жағалауындағы серуендеу жолына; спорттық жақсылықтарға айналдырды; фестивальдар мен іс-шараларды ұйымдастыру арқылы; сондай-ақ балаларға қарау, отбасылық қолдау, білім беру және кәсіпкерлікке қолдау көрсету бағдарламаларын ұсыну арқылы. Кіріс сауда және қосымша орындарды, іс-шараларға арналған орындарды, мәжіліс залдарын және конференциялар өткізу орындарын жалға алу сияқты әртүрлі көздерден, сондай-ақ кеңес беру қызметтерін ұсынудан түседі.

Баржа үйі

2016 жылы 7-9 қазанда, «Селесте сыйлығы» 2016 финалдық көрмесі, 8-ші шақырылым, кураторы Элен Блюменштейн (KW Institute for Contemporary Art, Берлин), қазылар алқасы: Джулиана Бардолим, Марк Бембекофф, Сандро Дрошль, Крис Фицпатрик, Мартин Герман, Феликс Хоффман, Киара Янселли, Марианна Лиози, Зейне Онккуле, Барбара Пивоварска, Аля Себти, Мориц Весселер. Жеңімпаздарға 23 000 € жүлде табысталды: Лоре Катужер (Бейне), Джей Харрисон (Инсталляция), Маркус Хоффман (Инсталляция), Каль Карим (Фотография), Крисья Кордецки (Инсталляция), Флавия Питис (Сурет). 2022 жылы 21-24 шілдеде «Evoke Collective Photography Graduate Show» түлектер көрмесі, Боурнмут өнер университеті ұсынды. Көрмеде Джеймс Кричлоу, Сион Риз, Сэм Кэшмор және Эд Вригглсворт сияқты көптеген жас британдық суретшілердің келесі буыны ұсынылды.

Галерея @ oxo

Оксо мұнарасының іргесінде орналасқан галерея фотосурет, заманауи дизайн, архитектура және қоғамдық мәселелерге арналған көрмелерімен белгілі.

Азық-түлік

Оксо мұнарасы Харви Николстің алғашқы рестораны ретінде де әйгілі. Мұнараның танымал Рестораны, Бары және Брассериясы 1996 жылдың қыркүйегінде ашылды.