Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1889-1965 жылдар аралығында Англияның графтығы
County of England between 1889 and 1965
Лондон графтығы 1889 жылдан 1965 жылға дейін Англияның графтығы болды, ол бүгінгі Ішкі Лондон деп белгілі аймаққа сәйкес келеді. Ол 1888 жылғы Жергілікті басқару туралы заң арқылы Англияда сайланған округтік үкіметтің жалпы енгізілісінің бір бөлігі ретінде құрылды. Заң Лондонның әкімшілік графтығын құрды, оның құрамына Лондон қаласы кірді. Алайда, Лондон қаласы мен Лондон графтығы «әкімшілік емес» мақсаттар үшін жекелеген рәсімдік графтықтарды құрды. Графтықтың жергілікті билігі Лондон графтық кеңесі (ЛГК) болды, ол бастапқыда тек шектеулі функцияларды орындады, бірақ 76 жылдық өмір сүру кезеңінде қосымша өкілеттіктер алды. ЛГК Лондон қаласында өте аз қызметтер көрсетті, онда ежелгі корпорация жергілікті басқаруды монополиялады. Оны Темза өзені екіге бөлді (солтүстік және оңтүстік), ол ең маңызды географиялық ерекшелік болды. Ол солтүстік-шығыста Эссекспен, оңтүстік-шығыста Кентпен, оңтүстік-батыста Сурреймен және солтүстікте Миддлсекспен шектеседі. Графтықтың ең биік нүктесі – солтүстігіндегі Хэмпстед Хит, оның биіктігі 440 фут (134 м), ол Лондонның ең биік нүктелерінің бірі. 1900 жылы бірқатар шекаралық аномалиялар жойылды. Оларға Миддлсекске Александра Парк анклавының берілуі, оның орнына Оңтүстік Хорнсиді қосу және Пендждің Кентке берілуі кірді.
The County of London was a county of England from 1889 to 1965, corresponding to the area known today as Inner London. It was created as part of the general introduction of elected county government in England, by way of the Local Government Act 1888. The Act created an administrative County of London, which included within its territory the City of London. However, the City of London and the County of London formed separate ceremonial counties for "non administrative" purposes. The local authority for the county was the London County Council (LCC), which initially performed only a limited range of functions, but gained further powers during its 76 year existence. The LCC provided very few services within the City of London, where the ancient Corporation monopolised local governance. It was divided into two parts (north and south) by the River Thames, which was the most significant geographical feature. It was bordered by the River Lea with Essex to the north east, Kent to the south east, Surrey the south west and Middlesex to the north. The highest point was Hampstead Heath in the north of the county at 440 feet (134 m), which is one of the highest points in London. In 1900 a number of boundary anomalies were abolished. These included the loss of the Alexandra Park exclave to Middlesex, gaining South Hornsey in return, and the transfer of Penge to Kent.
Округтің құрылуы
1855 жылғы Метрополис басқару туралы заң жаңадан құрылған бірыңғай аумақта жергілікті биліктің көп бөлігін түбегейлі өзгертіп, біріктірді. Бұл реформа нәтижесінде, бастапқыда мегаполистің инфрақұрылымын, соның ішінде қазіргі заманғы санитария жүйесін салу және күтумен айналысқан, тікелей емес сайланған Метрополитендік жұмыс кеңесі құрылды. Уақыт өте келе кеңес өкілеттіктерін кеңейтіп, Лондон аймағы үшін де-факто жергілікті билік органына және жаңа қызметтердің провайдеріне айналды. Кеңес Миддлсекс, Суррей және Кент округтерінің Бас тіркеу кеңсесі өлім-жітім туралы тізімдер үшін "Метрополис" деп белгілеген бөліктерінде жұмыс істеді, немесе метрополияның парламенттік округтерімен сәйкес келетін он муниципалдық корпорация құру жолымен. Бұлардың барлығы Парламентте жеңіліске ұшырады, оның бір себебі – қалалық корпорацияның ықпалды күші болды. Соңында, 1888 жылғы Жергілікті басқару туралы заң және Англияда округтік кеңестердің құрылуы кеңейтілген Лондон аймағын қамтитын аумақ пен билікті құруға мүмкіндік берді. Ыңғайлы болу үшін, жаңа округ үшін метрополитендік кеңестің аумағы таңдалды және жаңа шекараларды белгілеуге тырысылмады.
The Metropolis Management Act 1855 revolutionised and amalgamated much of local government across an identical, newly formed, area. This reform created an indirectly elected Metropolitan Board of Works which initially built and maintained infrastructure for the metropolis, including modern sanitation. Over time the board gained more functions and became the de facto local authority and provider of new services for the London area. The board operated in those parts of the counties of Middlesex, Surrey and Kent that had been designated by the General Register Office as "the Metropolis" for the purposes of the Bills of Mortality. or by creating ten municipal corporations matching the parliamentary boroughs of the metropolis. These had all been defeated in Parliament, in part because of the agency power of the City Corporation. Ultimately, the Local Government Act 1888 and the introduction of county councils in England provided the mechanism for creating a territory and authority encompassing the expanded London area. For expediency, the area of the metropolitan board was chosen for the new county, and no attempt was made to select new boundaries.
Жою
Лондон округі 1965 жылы таратылып, оның орнына бес есе үлкен Үлкен Лондон құрылды. Ол Миддлсекс аймағының көбісімен қатар Суррей, Кент, Эссекс және Гертфордшир округтерінің аумақтарын да қамтыды. Миддлсекс және Суррей округтері 1889 жылы округ құрылған кезде бұрын қысқартылған еді. Ал бұл аймақ содан бері заң жүзінде Ішкі Лондон деп белгіленді, және 1990 жылға дейін аталған аймақта Ішкі Лондон білім беру басқармасы қызмет етті. 28 метрополитендік округ 12 жаңа Ішкі Лондон округін құру үшін біріктірілді.
The county of London was abolished in 1965 and was replaced by the fivefold sized Greater London, which took in nearly all of Middlesex, along with areas in Surrey, Kent, Essex and Hertfordshire. Middlesex and Surrey had already been reduced in 1889 on the county's creation. The area "that had been" has since been known statutorily as Inner London and an Inner London Education Authority operated in the area until 1990. The 28 metropolitan boroughs were merged to form 12 new Inner London boroughs.