Солтүстік Америка көлік кәсіби одағы

Кіріспе

Солтүстік Америка кәсіподағы Amalgamated Transit Union (ATU) – АҚШ және Канададағы қоғамдық көлік индустриясындағы қызметкерлерді өкілдік ететін еңбек ұйымы. 1892 жылы Американың көше теміржол қызметкерлерінің біріккен қауымдастығы ретінде құрылған бұл кәсіподақ бастапқыда АҚШ-тың шығысында шоғырланған болатын; қазіргі таңда ATU-ның АҚШ және Канада бойынша 200 000-нан астам мүшесі бар.

Тарих

Одақ 1892 жылы Американың көше теміржол қызметкерлерінің біріккен қауымдастығы ретінде құрылды. Одақтың бастауы 1891 жылы Америка Еңбек Федерациясының отырысында болды, онда президент Сэмюэл Гомперс жергілікті көше теміржол қауымдастықтарын халықаралық одақ құруға шақыруды сұрады. 1892 жылы сәуірде Гомперс жергілікті көше теміржол одақтарына хат жолдады және жауаптар оң болғандықтан көше теміржол қызметкерлерінің съезі ұйымдастырылды. Съезд 1892 жылдың 12 қыркүйегінде Индианаполисте (Индиана штаты) басталды, онда жиырма екі жергілікті ұйымнан елу делегат қатысты. Кішігірім одақтардың көпшілігі АЕФ-ке, ал төрт ірі жергілікті ұйым Еңбекшілер Орденіне (Knights of Labor) мүше болды, ал екеуі тәуелсіз болды. Бірінші президент – АЕФ-ке қатысты Детройт жергілікті ұйымынан Уильям Дж. Лоу. Детройт штаб-пәтер ретінде таңдалды, ол Детройт жергілікті ұйымының ғимаратын пайдаланды. Делегаттардың мәлімдемесіне сәйкес, Еңбекшілер Орденіне мүше жатқандардың саны АЕФ-ке мүше жатқандардан көп болғандықтан, жаңа халықаралық одақ Гомперстің өтініштеріне қарамастан мүшелікке кірмеді. Мақсаттарына білім беру, басқарумен дауларды реттеу, жақсы жалақы мен жұмыс жағдайларын қамтамасыз ету кірді. Халықаралық одақ жергілікті ұйымдарға айтарлықтай билік берілді. Екінші съезд 1893 жылдың қазан айында Кливленд қаласында өтті, онда жиырма бес бөлімшенің өкілдері бар болды. Бұл съезде Уильям Д. Махон президент болып тағайындалды және ол 1937 жылға дейін осы лауазымда қалды. Сол кезде одақ Американың көше, электр теміржолы және моторлы көлік қызметкерлерінің біріккен қауымдастығы деп аталды. Одақ алғашқы жылдары қиындықтарға тап болды, себебі көлік компаниялары одақ белсенділерін жұмыстан шығаруды қалыпты жағдай етіп алды. 1897 жылы Огайо штатының Дейтон қаласында өткен съезде жиырма делегат болды. Одақтың қазынасында 4008 доллар болды. Алғашқы жетістіктерінің бірі – 1899 жылға дейін оншама штатта локомотив жүргізушілері үшін жабық вестибюльдерді талап ететін заңдар қабылдануы. Одақ құрылған жерлерде жалақы күніне 2 долларға жуық болды, ал Детройт пен Ворстерде тоғыз сағаттық жұмыс күні орнатылды, бірақ көптеген қалаларда он немесе он бір сағаттық жұмыс күні кең таралған. ХХ ғасырдың басында Біріккен қауымдастық белсенді ұйымдастыру бағдарламасын іске қосты. Одақ дауларды бейбіт жолмен шешуге әрқашан дайын болғанмен, көлік компанияларына қарсы көптеген ереуілдер болды. Көп жағдайда бұл ереуілдер зорлық-зомбылыққа ұласты, мысалы, 1900 жылы Сент-Луис қаласында немесе 1920 жылы Денверде. Халық пен шағын бизнес ереуілшілерге қолдау көрсетті, ал жолаушылар мен басқа одақтар көшедегі акцияларға жиі қатысты. Автобустар трамвайларды алмастыра бастағанда, бұл қауымдастыққа Халықаралық жүк тасушылар, шоферлер, малшылар және көмекшілер одағы қарсылық көрсетті. Келісім бойынша, Біріккен қауымдастық көше теміржол компанияларына тиесілі автобустарды басқару құқығына ие болды, ал жүк тасушылар одағы тәуелсіз автобус желілерін және жүк тасымалын жүргізу құқығына ие болды.

The union was founded in 1892 as the Amalgamated Association of Street Railway Employees of America. The union has its origins in a meeting of the American Federation of Labor in 1891 at which president Samuel Gompers was asked to invite the local street railway associations to form an international union. Gompers sent a letter to the local street railway unions in April 1892, and based on the positive response arranged for a convention of street railway workers. The convention began on September 12, 1892, in Indianapolis, Indiana, attended by fifty delegates from twenty two locals. Many of the smaller unions were affiliated with the AFL, while four larger locals were affiliated with the Knights of Labor and two were independent. The first president was William J. Law from the AFL affiliated local in Detroit. Detroit was chosen as the headquarters, using the same facilities as the Detroit local. Because the number of members affiliated with the Knights of Labor was greater than the numbers affiliated with the AFL, according to the claims of the delegates, the new international remained unaffiliated despite pleas by Gompers. The objectives included education, settlement of disputes with management, and securing good pay and working conditions. The international was given considerable authority over the locals. The second convention was held in Cleveland in October 1893, with just fifteen divisions represented by about twenty delegates. At this meeting William D. Mahon was named president, and he still held this position in 1937. By then the union had been renamed the Amalgamated Association of Street, Electric Railway and Motor Coach Employees of America. The union struggled in the early years as the transit companies followed the practice of firing union activists. In the 1897 meeting in Dayton, Ohio, there were twenty delegates. The treasury of the union now had $4,008. An early achievement was to have laws passed in a dozen states by 1899 that mandated enclosed vestibules for the motormen. Wages were close to $2 a day where the union was established, and in Detroit and Worcester the nine hour day had been achieved, although in most cities ten or eleven hour days were common. At the start of the 20th century the Amalgamated Association launched a militant organizing program. Although the union was always willing to arbitrate in disputes, there were many strikes against the streetcar companies. Often these turned violent, as in St. Louis in 1900 or Denver in 1920. The public and small businesses sympathized with the strikers, and passengers and other unions often became involved in the street actions. When buses began to replace streetcars, the association began to be challenged by the International Brotherhood of Teamsters, Chauffeurs, Stablemen and Helpers. It was agreed that the Amalgamated Association would have jurisdiction over buses operated by street railway companies, while the Teamsters would have jurisdiction over independent bus lines and over road transportation of goods.

Саяси және заңнамалық қызмет

2008 жылы АТУ Хиллари Клинтонды Демократиялық партияның президенттік тізіміне үміткер ретінде қолдады; ол жеңілгеннен кейін АТУ Барак Обаманы президенттікке үміткер ретінде қолдады. "The Nation" журналының 2012 жылғы Прогрессивті Құрмет тізімінде АТУ "Ең құнды ұлттық кәсіби одақ" деп аталды, себебі ол Occupy қозғалысын, қоғамдық көліктің Ұлттық әрекет күнін және басқа да әлеуметтік әділдік мәселелерін қолдаған.

Уақыт шкаласы

Жыл Орналасу 1892 Индианаполис Американың көше теміржол қызметкерлерінің біріккен қауымдастығы 1892 жылдың қыркүйек айында құрылды. 1900 Сент-Луис 1900 жылғы Сент-Луис трамвай ереуілі. 1903 Электрмен жұмыс істейтін трамвайлар кең тараған сайын, атауы Американың көше және электр теміржол қызметкерлерінің біріккен қауымдастығы деп өзгертілді. 1908 Чикаго Чикаго туннель компаниясы біріккен қауымдастықты танудан бас тартады. 9 мамырда барлық жұмысшылар ереуілге шығады. Компания ереуілді бұзу үшін ереуілшілерді пайдаланады. 1909 Омаха Омаха трамвай жұмыскерлерін ұйымдастыру әрекеті қарулы ереуілшілерді әкелген кезде сәтсіз аяқталды. 1910 Филадельфия Трамвай одағы 1910 жылдың ақпанында ереуіл бастайды. Зорлық-зомбылық басталып, 4 наурызда барлық салалардағы кәсіподақтардың жалпы ереуіліне айналады, оған шамамен 100 000 жұмысшы қатысады. Үш аптадан кейін Филадельфия жылдам транзит компаниясы келіссөздерге келіседі. 1912 Бостон Бостон трамвай қызметкерлері ереуілге шығады. Екі айдан кейін олар кәсіподақ құру құқығын алады және болашақ даулар үшін төрелік жүйесі келісіледі. Президент Махон AFL-ге ағаш ұсталары, суретшілер, электриктер және басқа да білікті кәсіптер бойынша юрисдикцияны береді. Одақтың мүшелігі 34 түрлі еңбек бірлігіне бөлінеді, әрқайсысы компанияның өкілі Сайрус С. Чингпен келісілген жеке келісіммен. 1913 Индианаполис 1913 жылғы Индианаполис трамвай ереуілі 31 қазанда басталады. Көтерілістен кейін Индиана ұлттық гвардиясы шақырылады және қала 5 қарашада әскери тәртіп орнатылады. Нәтижесінде Индианада ең төменгі жалақыны, жұмыс уақытын және жұмыс орнын жақсартуды белгілейтін заңдар қабылданады. 1916 Вашингтон, округ Колумбиясы Вашингтондағы трамвайлардағы жұмысшылар үш күндік ереуілден кейін Amalgamated Association-тің жергілікті 689 танылуымен ұйымдастырылады. 1917 Блумингтон, Иллинойс 1917 жылғы Блумингтон трамвай ереуілі: Блумингтонда жалпы ереуіл болды, бұл ATU жергілікті 752 көлік қызметкерлері мен қала жұмысшыларының басым көпшілігін құрайтын жанашырлық ереуілшілері. 1917 Миннеаполис Сент-Пол 1917 жылғы Твин-Сити трамвай ереуілі: Твин-Сити жылдам транзиттік компаниясының жұмысшыларын ұйымдастыруға арналған күш-жігер бірнеше рет тәртіпсіздіктерден кейін сәтсіз аяқталды. Кейіннен жұмысшылар 1934 жылы кәсіподаққа қосылды. 1934 Лос-Анджелес Жолдар көтерілуінен бас тартқан Лос-Анджелес темір жолының жұмысшылары ереуілге шықты. Темір жол қызметкерлерінің шамамен 1/8-і ереуілге қосылды және кейіннен жұмыстан шығарылды. 1935 Омаха 1935 жылдың 20 сәуірінде Омахада ұзақ және күшті ереуіл басталды, бірақ сәтті болмады. 1936 Нью-Йорк қаласы Көлік жұмыскерлері одағының Амалгамат ассоциациясына қосылуы туралы келіссөздер бұзылады. 1944 Филадельфия Орталық қарсылығына қарамастан, ақ жұмысшылар 1944 жылы Филадельфиядағы транзиттік ереуілде 1 тамыздан бастап 8 тамызға дейін қара жұмысшыларға қарапайым емес жұмыс орындарын беруді тоқтатуға тырысты. Әскерлер әкелінеді және жұмысшылар өз мақсаттарына қол жеткізе алмады. 1947 Корнуолл, Онтарио Корнуолл көшесіндегі теміржол жұмыскерлері жалақыны көтеру үшін тамыз және қыркүйек айларында бірнеше рет ереуілге шықты. Бұл дау тек Онтарионың еңбек министрі Чарльз Дейлидің делдалдығы арқылы аяқталды. 1964 Атауы Амалгамат Транзит одағына өзгертілді. 1966 Нью-Йорк қаласы 1966 жылғы Нью-Йорк қаласы транзиттік ереуілінде TWU және ATU екеуі де Нью-Йорк қаласы транзит тасқа қарсы ереуілге шықты. ATU Куинстегі және Стейтен аралындағы 1750 автобус қызметкерін, ал TWU 33000 транзиттік қызметкерді білдіреді. 12 күндік ереуіл Нью-Йорктегі мемлекеттік қызметкерлердің кәсіподақтардың құқықтары мен шектеулерін қайта айқындайтын Тейлор заңының қабылдануына әкеледі. 1983 Greyhound өсіп келе жатқан бәсекеге тап болды және тарифтерді төмендетуге мәжбүр болды. Тірі қалу үшін ол 9,5% жалақыны қысқартуды талап етеді, бірақ кәсіподақ оны қабылдамайды. 1983 жылдың қарашасында ATU Greyhound қызметкерлерінің ереуілін шақырады, 12 700 мүше жұмыстан кетеді. Одақ 1983 жылдың 19 желтоқсанында, Рождестводан бұрын жалақыны 7,8%-ға қысқартуды қабылдайды. 1990 жылғы наурыз айында екінші Greyhound ереуілі басталады. Greyhound алмастырушылар армиясын жалдаған кезде, кәсіподақтың 9000-нан астам мүшесі жұмысынан айырылды. Бір шабуылшы шабуылшы жүргізген автобустың соққысынан қаза тапты. Шабуыл ұзаққа созылады, көптеген жүргізушілер жұмысқа оралады. АТС өз мүшелерін 1993 жылы қайтарып алды. 2006 Торонто 2006 жылғы Торонто көлік комиссиясы спонтанды ереуілі. 2008 Торонто 2008 жылғы Торонто көлік комиссиясы ереуілі 2 тамыз, жұма күні түн ортасында 90 минут бұрын шақырылды. Демалыс күндері шабуылшыларды жұмысқа қайтару үшін шұғыл заң қабылданады.

Year Location 1892 IndianapolisAmalgamated Association of Street Railway Employees of America is founded in September 18921900 St. LouisSt. Louis Streetcar Strike of 19001903 As electrically powered streetcars became more common, the name was changed to the Amalgamated Association of Street and Electric Railway Employees of America.1908 ChicagoChicago Tunnel Company refuses to recognize the Amalgamated Association. On May 9 all workers go on strike. Company uses strikebreakers to break the strike.1909 OmahaAn attempt to organize Omaha streetcar workers fails when armed strikebreakers are brought in.1910 PhiladelphiaThe streetcar union launches a strike in February 1910. Violence erupts, and the strike escalates into a general strike of unions in all industries on March 4, involving about 100,000 workers. After three weeks the Philadelphia Rapid Transit Company agrees to negotiate.1912 BostonBoston streetcar workers go on strike. After two months they gain the right to form a trade union, and a system of arbitration for future disputes is agreed upon. President Mahon cedes jurisdiction over carpenters, painters, electricians, and other skilled trades to the AFL. The union's membership is divided into 34 distinct labor units, each with a separate agreement negotiated with the company's representative Cyrus S. Ching.1913 IndianapolisIndianapolis Streetcar Strike of 1913 starts on October 31. After rioting, the Indiana National Guard is brought in and the city placed under martial law on November 5. As a result, Indiana enacts laws that set minimum wages, regular hours and workplace improvements.1916 Washington, D. C. Workers on streetcars in Washington, D. C. are organized when local 689 of the Amalgamated Association wins recognition after a three day strike.1917Bloomington, Illinois1917 Bloomington Streetcar Strike: A general strike in Bloomington occurred, by both the ATU local 752 transit workers and sympathy strikers that made up the vast majority of the town's workers.1917Minneapolis Saint Paul1917 Twin Cities streetcar strike: Efforts to organize workers of the Twin City Rapid Transit Company fail after several instances of rioting. Workers later unionized in 1934.1934Los AngelesAmalgamated workers at the Los Angeles Railway strike in response to a refusal to raise wages. Approximately 1/8th of the railway employees joined the strike and were subsequently fired.1935 OmahaOn April 20, 1935, a long and violent strike begins in Omaha, but is not successful.1936 New York CityNegotiations for the Transport Workers Union to join the Amalgamated Association break down.1944 PhiladelphiaDespite opposition from the union, white workers walk out from August 1–8 in the Philadelphia transit strike of 1944 in an attempt to block giving non menial jobs to black workers. Troops are brought in and the workers return to work having failed to achieve their goal.1947 Cornwall, Ontario Workers at the Cornwall Street Railway strike repeatedly for wage increases throughout August and September in a dispute which is only ended through mediation from Ontario Minister of Labour Charles Daley.1964 Name is changed to Amalgamated Transit Union1966 New York CityIn the 1966 New York City transit strike, the TWU and the ATU both strike against the New York City Transit Authority. The ATU represents 1,750 bus employees in Queens and Staten Island, while the TWU represents 33,000 transit employees. The 12 day strike leads to passage of the Taylor Law, redefining the rights and limitations of unions for public employees in New York.1983 Greyhound faces growing competition and is forced to drop its fares. To survive, it requests a 9.5% wage cut, which the union rejects. In November 1983 the ATU calls a strike of Greyhound employees, with 12,700 members walking off the job. The union accepts a 7.8% wage cut on December 19, 1983, just before Christmas.1990 A second Greyhound strike begins in March 1990. Over 9,000 union members lost their jobs when Greyhound hired an army of replacements. One striker was killed when struck by a bus driven by a strikebreaker. The strike drags on and many drivers return to work. The ATU let its members return in 1993.2006 Toronto2006 Toronto Transit Commission wildcat strike2008 TorontoThe 2008 Toronto Transit Commission strike is called at 90 minutes notice at midnight on Friday, August 2. Emergency legislation is passed over the weekend to force the strikers back to work.