Кіріспе

Америка кәсіподақтары федерациясы

Америка Еңбек Федерациясы және Өнеркәсіптік Ұйымдар Конгресі (AFL-CIO) – АҚШ-тағы ең ірі кәсіподақ федерациясы болып табылатын ұлттық кәсіподақ орталығы. Ол 60 ұлттық және халықаралық кәсіподақтан тұрады, олардың біріктірген мүшелері 12 миллионнан астам белсенді және зейнеткер жұмысшыны құрайды. AFL-CIO 1955 жылы Америка Еңбек Федерациясы мен Өнеркәсіптік Ұйымдар Конгресі ұзақ араздықтан кейін біріккенде құрылды. АҚШ-та кәсіподақ мүшелігінің ең жоғары деңгейі 1979 жылы тіркелді, сол кезде AFL-CIO-ға қарасты кәсіподақтардың саны шамамен жиырма миллионға жетті. 1955 жылдан 2005 жылға дейін AFL-CIO мүшелік одақтары АҚШ-тағы кәсіподақтандырылған жұмысшылардың басым бөлігін өкілдік етті. 2005 жылы бірнеше ірі кәсіподақ AFL-CIO-дан бөлініп, бәсекелес «Change to Win Federation» федерациясын құрды, бірақ содан бері олардың көпшілігі қайтадан қосылды, ал «Change to Win» федерациясының көптеген жергілікті ұйымдары жергілікті еңбек кеңестері құрамына кіреді немесе олармен бірлесіп жұмыс істейді. Қазіргі уақытта AFL-CIO-дағы ең ірі кәсіподақтар – шамамен 1,7 миллион мүшесі бар Американдық мұғалімдер федерациясы (AFT), шамамен 1,4 миллион мүшесі бар Мемлекеттік, округтік және қалалық қызметкерлердің американдық федерациясы (AFSCME) және 1,2 миллион мүшесі бар Біріккен азық-түлік және коммерциялық жұмысшылар.

Саяси қызмет

AFL CIO 1960 жылдардың ортасына дейін саясатта үстемдік құрған «Жаңа мәміле» коалициясының маңызды құрамдас бөлігі болды. 1970 жылдан бері мүшелік саны, қаржысы және саяси беделі төмендегенімен, ол ұлттық саясаттың солшыл жағындағы маңызды күш ретінде қала береді, лоббилеу, халықтық ұйымдастыру, басқа солшыл ұйымдармен үйлестіру, қаражат жинау және ел бойынша үміткерлерді іздеу және қолдау сияқты кең ауқымды қызметтер атқарады. Соңғы жылдары AFL CIO саяси күш-жігерін Вашингтон мен штат астаналарында лоббилеуге, сондай-ақ маңызды сайлауларда «дауыс беруге шақыру» (GOTV) кампанияларына шоғырландырды. Мысалы, 2010 жылғы аралық сайлауда 28,6 миллион дана хат жіберілді. Мүшелер өздерінің конгресс округіне сәйкес келетін кәсіби одақтардың қолдау тізімі жазылған «тізім картасын» және Президент Обаманың дауыс берудің маңыздылығын баса көрсететін «жекелендірілген» хатын алды. Бұған қоса, 32 штаттың 13 миллион кәсіби одақ сайлаушыларына қолдау көрсеткен үміткерлерді насихаттау үшін 100 000 ерікті үй-үйді аралап өтті.

Басқару

AFL CIO мүшелерімен басқарылады, олар төрт жыл сайын конвенцияда жиналады. Әрбір мүше одақ пропорционалдық өкілдік негізінде делегаттар сайлайды. AFL CIO-ның штаттық федерациялары, орталық және жергілікті еңбек кеңестері, конституциялық департаменттері және құрамына кіретін топтары да делегаттар сайлауға құқылы. Делегаттар басшыларды және вице-президенттерді сайлайды, саясатты талқылайды және бекітеді, сондай-ақ мүшелік жарналарын белгілейді.

Жыл сайынғы кездесулер

1951 жылдан 1996 жылға дейін Атқарушы кеңес қысқы мәжілісін Флорида штатының Бал-Харбор курорт қаласында өткізді. Бал-Харбор Шератондағы мәжіліс жиі сыналып келді, соның ішінде осы қонақүй ішіндегі еңбек дауы да болды. Бейнесіне қатысты алаңдаушылықтарды айта отырып, кеңес мәжіліс орнын Лос-Анджелес қаласына көшірді. Бірақ, бірнеше жылдан кейін мәжіліс қайта Бал-Харборға оралды. 2012 жылғы мәжіліс Флорида штатының Орландо қаласында өтті.

Мемлекеттік және жергілікті органдар

AFL CIO конституциясы халықаралық кәсіподақтарға әрбір жергілікті немесе штаттық федерация төлейтін орнына, штаттық федерация мен CLC жарналарын тікелей төлеуге рұқсат береді. Бұл әрбір кәсіподақтың штаттық және жергілікті бөлімшелерін жарналарды есептеу, жинау және төлеу жөніндегі әкімшілік міндеттен босатады. Халықаралық кәсіподақтар AFL CIO жарналарын өздері белгілейді және оларды өздерінің жарна жинау жүйелері арқылы жинайды немесе халықаралық жинаған жарнадан төлейді. Бірақ барлық халықаралық кәсіподақтар штаттық федерация мен CLC-ге тиіс жарналарын төлемейді.

Сайлау округтері

Сайлау округтері – AFL CIO ұйымының сайлаушыларды тіркеу және жұмылдыру мақсатында құрылған, жарғысы бекітілген және қаржыландырылатын коммерциялық емес ұйымдар. Бұл топтар зерттеулер жүргізеді, оқу және білім беру конференцияларын өткізеді, зерттеу есептері мен жарияланымдар шығарады, заңнаманы қолдау үшін лоббилік жұмыс жүргізеді және жергілікті топтармен коалициялар құрады. Әрбір сайлау округінің өкілі AFL CIO атқару комитетінің отырыстарына қатысуға және AFL CIO конгресінде өкілдік және дауыс беру құқығын пайдалануға құқылы. AFL CIO-ның жеті сайлау округіне A. Филип Рэндольф институты, AFL CIO кәсіподақ ардагерлері кеңесі, Азия-Тынық мұхиты америкалық еңбек альянсы, Қара кәсіподақтар коалициясы, Еңбек одағы әйелдері коалициясы, Латын Америкасының еңбек жөніндегі кеңесі және Жұмыстағы мақтаныш кіреді.

Бағдарламалар

Бағдарламалар – AFL-CIO ұйымымен құрылып, белгілі бір ұйымдық мақсаттарға жұмыс істеу үшін басқарылатын ұйымдар. AFL-CIO бағдарламаларына AFL-CIO құрылыс инвестициялық қоры, AFL-CIO қызметкерлерінің федералды несие одағы, AFL-CIO тұрғын үй инвестициялық қоры, Ұлттық еңбек колледжі және «Кәсіподақ жеңілдіктері» кіреді.

Халықаралық саясат

AFL CIO 2006 жылдың 1 қарашасында құрылған, Брюссельде орналасқан Халықаралық кәсіподақ конфедерациясына қатысты. Жаңа ұйымға AFL CIO ұзақ жылдар бойы мүше болған Халықаралық еркін кәсіподақтар конфедерациясының мүше ұйымдары бірікті. AFL CIO еркін кәсіподақтарды құру және нығайту бойынша белсенді сыртқы саясат жүргізді. Салқын соғыс кезінде Латын Америкасы мен Еуропадағы коммунистік кәсіподақтарға қарсы күресті. Коммунизмге қарсы күресінің нәтижесінде Франциядағы CGT ұйымы бөлініп, антикоммунистік Force Ouvrière құрылуына көмектесті. Area 1 компаниясының хабарлауынша, Халықтық азаттық армиясының стратегиялық қолдау күштеріндегі хакерлер Транс-Тынық мұхиты серіктестігі келісімдері туралы ақпарат алу мақсатымен AFL CIO желілеріне еніп кірді.

Азаматтық құқықтар

AFL CIO азаматтық құқықтар күресімен ұзақ жылдан бері байланысты. AFL мен CIO арасындағы негізгі дау-жанжалдардың бірі, әсіресе CIO жекеленгеннен кейін, CIO-ның қара жұмысшыларды (AFL-дің шеберлік кәсіби одақтарына баса назар аударғандықтан қабылдамаған) қабылдауға дайындығы болды. Кейіннен қара нәсілділер CIO-ны мүдделерін тастағаны үшін, әсіресе AFL-мен біріккеннен кейін сынай бастады. 1961 жылы Мартин Лютер Кинг Флорида штатының Бал-Харбор қаласында өткен ұйымның съезінде "Егер негрлер жеңіске жетсе, еңбек ұжымы да жеңіске жетеді" деген тақырыпта сөз сөйледі. Ол 1965 жылы Иллинойс штатындағы AFL-CIO съезінің делегаттарына баяндама жасап: "Егер мен отыз жыл бұрынғы еңбек қозғалысы азаматтық құқықтар үшін бүгінгі еңбек қозғалысынан гөрі көп жұмыс істегенін айтпасам, өзімнің адалдығыма күмәнді болар едім. Біздің біріккен күшіміз зор, бірақ біз оның бір бөлігін де өзіміздің игілігіміз үшін немесе қоғамның қажеттіліктері үшін пайдаланбадық", - деді. Кинг пен AFL-CIO 1967 жылы одан да алыстады, Кинг Вьетнам соғысына қарсылығын білдірген кезде, ал AFL-CIO бұл соғысты қолдады. AFL-CIO 1964 жылғы Азаматтық құқықтар заңына қолдау көрсетті.

Полиция зорлық-зомбылығы

ХХІ ғасырда AFL CIO полиция зорлық-зомбылығына қарсы күрескерлер Халықаралық полиция қауымдастығына (IUPA) қатыстылығы үшін сынап бақты. 2020 жылдың 31 мамырында Вашингтондағы AFL CIO кеңсесі Джордж Флойд наразылықтары барысында өртке тоғысты. Жауап ретінде AFL CIO президенті Ричард Трумка Джордж Флойдты өлтіруді де, кеңселердің қиратылуын да айыптады, бірақ ұйымның IUPA-мен байланысын үзу туралы талаптарға жауап бермеді.

Жеңіс пен апат: 1960 жылдардың саясаты

1964 жылы президент Линдон Б. Джонсонның айқын сайлау жеңісінен кейін, демократтар басымдығы бар Конгресс көптеген либералды заңдарды қабылдады. Еңбек одақтарының басшылары 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заң, 1965 жылғы Сайлау құқығы туралы заң, Кедейлікке қарсы күрес, қалалар мен білім беруге көмек, Әлеуметтік қамсыздандыру төлемдерінің ұлғаюы және қарттарға медициналық қызмет көрсету сияқты Жаңа келісім дәуірінен бергі ең кең ауқымды либералды заңдардың қабылдануына өздерінің үлесін қосты. 1966 жылғы сайлаулар күтпеген сәтсіздікке ұшырады, көптеген либералды демократтар жеңіліске ұшырады. Алан Дрейпердің сөзіне сәйкес, AFL CIO саяси әрекет комитеті (COPE) еңбек қозғалысының негізгі сайлау ұйымы болды. Ол азаматтық құқықтарға қарсы ақтардың наразылығына немқұрайлы қарады. COPE кәсіподақ мүшелерінің кәсіподақ басшылығы үшін ең маңызды мәселелерге қызығушылық танытатынына қате сенді, бірақ сауалнамалар мұның рас емес екенін көрсетті. Кәсіподақ мүшелері көбінесе консервативті көзқарастарға ие болды. Жастары салықтар мен қылмыс туралы алаңдаса, ересектер әлеуметтік тұрғыдан консервативті пікірде болды. Бұған қоса, Вьетнам соғысы деген жаңа мәселе Жаңа келісім коалициясын «жұмбақтар» (Джонсон мен вице-президент Хьюберт Хамфри бастаған) және «бейбітшілдер» (сенаторлар Юджин Маккарти мен Роберт Кеннеди бастаған) деп екіге бөлді.

Жаңа бірлік серіктестігі

2003 жылы AFL-CIO АҚШ-тағы еңбек қозғалысының болашағы туралы қатаң ішкі пікірталас бастады, осыған байланысты AFL-CIO-ның ең ірі одақтарының бірі – New Unity Partnership (NUP) коалициясы құрылды. Бұл пікірталас 2004 жылы, қарашадағы АҚШ президенттік сайлауында еңбек ұжымдары қолдаған кандидат Джон Керри жеңілгеннен кейін күшейді. NUP федерацияны реформалау бағдарламасына орталық бюрократияны қысқарту, сайлау саясатына емес, жаңа мүшелерді ұйымдастыруға көбірек қаржы жұмсау, сондай-ақ кәсіподақтар мен жергілікті ұйымдарды қайта құрылымдау – кейбір шағын жергілікті ұйымдарды тарату және өнеркәсіптік кәсіподақшылдыққа басымдық беру кірді. 2005 жылы NUP таратылып, Change to Win Federation (CtW) құрылды, егер олардың негізгі қайта ұйымдастыру талаптары орындалмаса, AFL-CIO-дан шығумен қорқытты. AFL-CIO шілде айының соңында 50 жылдық мерейтойлық съезді дайындап жатқанда, федерацияның ең ірі төрт кәсіподағының үшеуі федерациядан шығатынын жариялады: Қызметкерлердің халықаралық одағы (SEIU), Халықаралық жүк тасушылар бауырластығы ("The Teamsters") және Біріккен азық-түлік және коммерциялық қызметкерлердің халықаралық одағы (UFCW). UNITE HERE 2005 жылдың қыркүйек айының ортасында, United Farm Workers 2006 жылдың қаңтарында, ал Солтүстік Американың Еңбекшілер халықаралық одағы 2006 жылдың 1 маусымында федерациядан шықты. Кейін екі кәсіподақ CtW-ден шығып, AFL-CIO-ға қайта қосылды. SEIU-ның одақты басып алуға тырысқаны туралы айыптаулар мен ұрлыққа қатысты өткір ішкі басшылық даудан кейін, UNITE HERE мүшелерінің көп бөлігі өздерінің жеке одағын (Workers United) құрды, ал UNITE HERE-ның қалған бөлігі 2009 жылдың 17 қыркүйегінде AFL-CIO-ға қайта қосылды. Солтүстік Американың Еңбекшілер халықаралық одағы 2010 жылдың 13 тамызында Change to Win-ден шығып, 2010 жылдың қазан айында AFL-CIO-ға қайта қосылатынын мәлімдеді.

ILWU-дан шығу

2013 жылдың тамызында Халықаралық жағалау және қойма жұмысшылары одағы (ILWU) AFL-CIO-дан шығып кетті. ILWU мүшелерінің AFL-CIO-ға қарасты басқа одақтардың олардың пикет жолын бұзып өткенін, ал AFL-CIO оны тоқтатуға ешқандай шара қолданбағанын мәлімдеді. ILWU сондай-ақ AFL-CIO-ның еңбек заңнамасын реформалау, көші-қон заңнамасын реформалау және денсаулық сақтау реформасы сияқты маңызды саясаттардағы ымыраға дайындығын атап көрсетті. Жұмысшылар одағы тәуелсіз кәсіподақ болады деп хабарлады.

Норфолк Оңтүстік прокси-жарыс

2024 жылы AFL CIO Норфолк Оңтүстік темір жолында инвесторлар бастаған, компанияның жоғары басшылығын және бірнеше басқарма мүшелерін алмастыру жоспарына қарсылық білдірді. Ұйымдастырылған еңбек осы мәселеде екіге бөлінген, бұл NS басшылығы мен инвесторлар арасындағы 2024 жылғы 9 мамырдағы акционерлер жиналысы алдындағы өкілдік шайқастың негізгі дауы. AFL CIO Норфолк компаниясының бас директоры Алан Шоуды қолдап, қауіпсіздік, қызмет көрсету сапасы және жұмыс орындарының қысқаруы мүмкіндігіне қатысты алаңдаушылықтарын білдірді. Одақ Шоуды алмастыру және «дәлдікпен басқару» деп аталатын жүйені енгізу туралы ұсынысты сынады.