Кіріспе
Солтүстік Америкалық кәсіподақ Халықаралық командалық жүргізушілер бірлестігі (IBT) – АҚШ және Канададағы еңбек одағы. 1903 жылы Team Drivers International Union және Teamsters National Union бірігуі нәтижесінде құрылған бұл одақ қазір мемлекеттік және жеке секторлардағы көк және ақ жағалы жұмысшылардың алуан түрлі мүшелігін білдіреді, 2015 жылы шамамен 1,3 миллион мүшесі болды. 1901 жылы Чикаго (Иллинойс штаты) қаласындағы командалық жүргізушілердің бір тобы TDIU-дан бөлініп, Teamsters National Union құрды. Джон Шеридан, Чикаго қаласының мұз тасымалдаушылар одағының президенті, Шиға қарсылық көрсетті. Шеридан мен TDIU президенті Джордж Иннес Шиды сайлауға кедергі келтіру үшін оның ақша жымқырғанын айыптады. Ши 1903 жылғы 8 тамыздағы сайлауда 605 дауыспен 480 дауысқа қарсы жеңіске жетті. Жаңа құрылым Эдвард Л. Турлиді Чикагодан хатшы-қазынашы, ал Альберт Янгты бас ұйымдастырушы етіп сайлады. Одақ, сол кездегі Америка Еңбек Федерациясының (AFL) көптеген одақтары сияқты, негізінен орталықтандырылмаған құрылымға ие болды, онда көптеген жергілікті одақтар өздерін дербес басқарды және олар жұмыс істейтін географиялық аумақта тек өз мүдделерін қорғады. Командалық жүргізушілер еңбек қозғалысы үшін маңызды рөл атқарды, себебі командалық жүргізушілердің ереуілі немесе оларға қолдау көрсету ереуілі қала бойынша тауар айналымын тоқтатып, ереуілді барлық аудандарға жеткізе алатын еді. Одақтың алғашқы үш жылында бірнеше ірі ереуілдер болды. 1903 жылдың қараша айында Чикаго қалалық теміржолының командалық жүргізушілері ереуілге шықты. Ши басқа жергілікті командалық жүргізушілердің қолдау ереуілін тоқтатуға тырысты, бірақ үш жергілікті одақ ереуілге шығып, ақырында қолдау ереуілі мәселесіне байланысты одақтан шығып кетті. 1904 жылдың шілдесінде Чикагода 18 000 ет кесушінің ереуіліне қолдау көрсету мақсатындағы қолдау ереуілі дүрбелеңге әкелді, бірақ ереуілді бұзушылардың кең қолданылуы Шиды өз мүшелерін жұмысқа қайтаруға мәжбүр етті (бұл ет кесушілердің ереуілінің күйреуіне әкелді). 1904 жылғы дау-жанжалдың ортасында Огайо штатының Цинциннати қаласында өткен командалық жүргізушілердің съезі Шиды 1904 жылғы 8 тамызда дауыспен қайта сайлады. Бірақ жергілікті газеттер Шидің жергілікті бордельде тұрғанын, 19 жасар қызметкерді күйеулікке ұстағанын және ереуіл кезінде кештер өткізгенін анықтағаннан кейін, ереуілге қоғамдық қолдау құлдырап, 1905 жылғы 1 тамызда ереуіл аяқталды. Бұл фактілерге қарамастан, Ши 1905 жылғы 12 тамызда 129 дауыспен 121 дауысқа қарсы қайта сайланды. Ол 1905 және 1906 жылдары қайта сайланды, бірақ әр сайлауда оның президенттік лауазымына қарсы айтарлықтай сынға ұшырады. 1905 жылғы Монтгомери Уордтағы ереуілге байланысты Шиға тағылған айыптаулар бойынша алғашқы сот процесі сотқа қатысы жоқ деп шешілді. Алайда, 1906 жылғы қайта сайлау кезінде Ши сот процесі аяқталғаннан кейін президенттік лауазымынан кететінін уәделеді. Бірақ ол олай істемеді, және көптеген одақ мүшелері оған қолдауын тоқтатты.
The International Brotherhood of Teamsters (IBT) is a labor union in the United States and Canada. Formed in 1903 by the merger of the Team Drivers International Union and the Teamsters National Union, the union now represents a diverse membership of blue and white collar workers in both the public and private sectors, totalling about 1.3 million members in 2015. In 1901, a group of teamsters in Chicago, Illinois, broke from the TDIU and formed the Teamsters National Union.—supported his candidacy en bloc. Shea was opposed by John Sheridan, president of the Ice Drivers' Union of Chicago. Sheridan and George Innes, president of the TDIU, accused Shea of embezzlement in an attempt to prevent his election. Shea won the election on August 8, 1903, by a vote of 605 to 480. The new grouping elected Edward L. Turley of Chicago as secretary treasurer and Albert Young as general organizer. The union, like most unions within the American Federation of Labor (AFL) at the time, had a largely decentralized structure, with a number of local unions that governed themselves autonomously and tended to look only after their own interests in the geographical jurisdiction in which they operated. The teamsters were vitally important to the labor movement, for a strike or sympathy strike by the teamsters could paralyze the movement of goods throughout a city and bring a strike into nearly every neighborhood. Several major strikes occupied the union in its first three years. In November 1903, teamsters employed by the Chicago City Railway went out on strike. Shea attempted to stop sympathy strikes by other teamster locals, but three locals walked out and eventually disaffiliated over the sympathy strike issue. A sympathy strike in support of 18,000 striking meat cutters in Chicago in July 1904 led to riots before the extensive use of strikebreakers led Shea to force his members back to work (leading to the collapse of the meat cutters' strike). In the midst of the strife in 1904, the teamsters convention in Cincinnati, Ohio, re elected Shea by acclamation on August 8, 1904. But when local newspapers discovered that Shea was living in a local brothel, kept a 19 year old waitress as a mistress, and had spent the strike hosting parties, public support for the strike collapsed and the strike ended on August 1, 1905. Despite the revelations, Shea won re election on August 12, 1905, by a vote of 129 to 121. Shea was re elected again in 1905 and 1906, although significant challenges to his presidency occurred each time. Shea's first trial on charges stemming from the 1905 Montgomery Ward strike ended in a mistrial. However, during the 1906 re election Shea had promised that he would resign the presidency once his trial had ended. But he did not, and most union members withdrew their support for him.
Ұлы депрессия кезінде ұйымдастыру және өсу
Тобин 1907 жылдан 1952 жылға дейін «Тимстерлер» кәсіподағының президенті болды. 1908, 1909 және 1910 жылдары қайта сайлану сайыстарында қарсылыққа ұшырағанымен, ол 1952 жылы зейнетке шыққанға дейін тағы да оппозицияға тап болған жоқ. Тобин басшылығымен «Тимстерлер» кәсіподағы айтарлықтай кеңейіп, ұйымдық тұрғыдан жетілді. Ол барлық жергілікті кәсіподақтарды міндетті түрде мүшелікке қабылдайтын «бірлескен кеңестер» құруды қолға алды. Географиялық және салалық құзыреті әртүрлі болған бірлескен кеңестер болашақ көшбасшыларды даярлауға және белгілі бір саланың барлық жұмыс берушілерін қамтитын бас келісімдерді келіссөздер арқылы жасауға ыңғайлы жағдай жасады. Тобин сондай-ақ кәсіподаққа тәртіп орнату және жұмыс берушілерді келісімшартқа отыруға ынталандыру үшін ереуілдерді қатаң тыйымдады және кәсіподақтың «Халықаралық Teamster» журналын құрып, өңдеді. Тобин басшылығымен «Тимстерлер» алғаш рет (Дейв Бек Сиэтлде әзірлеген) «аймақтық конференциялар» жүйесін енгізді, ол халықаралық кәсіподаққа тұрақтылық, ұйымдастыру күші және көшбасшылықты қамтамасыз етті. Алайда, ең маңызды келіспеушілік Біріккен сыра қайнатушылар кәсіподағымен арақ тасымалдаушыларын өкілдік ету құқығы үшін болды. 1913 жылы AFL сыра қайнатушыларға құзыреттілік бергенде «Тимстерлер» бұл шайқаста жеңіліске ұшырады, бірақ 1933 жылы мәселе тағы да AFL атқарушы кеңесінің қарауына түскенде жеңіске жетті, сол кезде сыра қайнатушылар Тыйым салу кезіндегі жақындағы құлдыраудан әлі де арылып жатқан еді. 1930 жылдардағы рейдтер мен жаңа мүшелерді ұйымдастыру мүшелік санының айтарлықтай өсуіне әкелді. 1932 жылы «Тимстерлер» кәсіподағының мүше саны 82 000-ға жетті. Тобин Ұлттық өнеркәсіптік жаңғырту заңының қабылдануынан туындаған кәсіподаққа деген жағдайды пайдаланып, 1935 жылға қарай кәсіподақ мүшелерінің саны 65 пайызға өсіп, 135 000-ға жетті. 1941 жылға қарай Тобиннің жарна төлеп тұратын мүшелерінің саны 530 000-ға жетті, бұл «Тимстерлерді» АҚШ-тағы ең жылдам өсіп келе жатқан кәсіподаққа айналдырды. Тобин, бейтарап емес коммунизмге қарсы күрескен, олардың күш-жігеріне қарсы болды және 1933 жылғы ереуілдерін қолдамады. Бір жыл ішінде жаңа құрылған 544-ші жергілікті ұйым Орта Батыста 250 000 жүк көлік жүргізушісін ұйымдастырып, «Тимстерлердің орталық конференциясын» құрды. Бриджестің радикалды саясатынан алаңдап, ILWU «Тимстерлер» кәсіподағының құзыретіне қол сұғады деп уайымдаған Дейв Бек ILWU-ға қарсы ұйымдастыру шайқастарын және мүшелік рейдтерін жүргізу үшін үлкен аймақтық ұйым (Батыс конференциясы) құрды, бұл көптеген жаңа жергілікті ұйымдардың құрылуына және ондаған мың жаңа мүшелерді ұйымдастыруға әкелді. Бірақ Тобин басшылығының кезеңінде «Тимстерлер» кәсіподағында сыбайлас жемқорлық одан да кеңінен таралды. 1941 жылға қарай кәсіподақ АҚШ-тағы ең жемқор және өз мүшелеріне қатысты ең қатыгез кәсіподақ деп есептелді. Тобин осындай айыптауларға қарсы кәсіподақты қорғады, сонымен қатар көптеген конституциялық және ұйымдық өзгерістер мен тәжірибелерді енгізді, бұл кәсіподақ қызметкерлерінің қылмыстық құқық бұзушылықтар жасауына мүмкіндік берді.
Екінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі кезең
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде, Teamsters елдегі ең күшті кәсіподақтардың бірі болды, ал Teamster басшылары биліктің дәліздерінде ықпалды болды. 1935 және 1941 жылдар аралығында кәсіподақ мүшелерінің саны 390 пайыздан астам өсіп, 530 000 адамға жетті. 1942 жылы президент Рузвельт Тобинді Ұлыбританияға арнайы өкіл етіп тағайындады және оған ондағы еңбек қозғалысының жағдайын зерттеуді тапсырды. Тобин еңбек министрі лауазымына үш рет ұсынылды, бірақ 1943 және 1947 жылдары екі рет бас тартты. 1944 жылдың 23 қыркүйегінде Рузвельт 1944 жылғы президенттік сайлау кампаниясы барысында өзінің танымал "Fala сөйлеуін" жасады. Рузвельттің Тобинмен жақын қарым-қатынасы мен кәсіподақтың көптеген мүшелері болғандықтан, президент сөйлеуін Teamster конвенциясы алдында жеткізді. Келесі жылы Тобин өзінің саяси қарсыластары бастаған наразыларды және бірнеше ірі жергілікті ұйымдарды ықпалдан шығарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Teamsters американдық еңбек қозғалысының ереуілге шықпау туралы міндеттемесін толық қолдады. Teamsters басқа кәсіподақтарға шабуыл жасауды тоқтатуға және ұлттық төтенше жағдай сақталып тұрғанда ереуілге шықпауға келісті. Тобин тіпті Teamsters мүшелеріне басқа кәсіподақтар ұйымдастырған пикеттерді бұзуға бұйрық берді. Дегенмен, ұлттық басшылық 1942 жылдың тамызында Орта Батыстағы жүк тасымалдаушылардың, 1943 жылдың қазанында Оңтүстіктегі жүк тасымалдаушылардың, ал 1945 жылдың қаңтарында сыра зауыттарының жұмысшылары мен сүт жеткізушілердің ереуілдерін санкциялады. Алайда, Teamsters соғыстан кейінгі еңбек ереуілдерінің толқынына қатыспады. Соғыс тоқтағаннан кейінгі екі жылда Teamsters үш рет ғана ереуілге шықты: Нью-Джерсидегі 10 000 жүк тасымалдаушысы екі апта бойы ереуілде болды; UPS жұмысшылары бүкіл ел бойынша үш апта бойы ереуілде болды; ал Railway Express Agency жұмысшылары шамамен бір ай бойы ереуілде болды. Teamsters басшылары Тафт-Хартли заңының қабылдануына қарсы күресті және оны қайта жоюды бірнеше рет талап етті. Алайда, Тобин заңмен талап етілген коммунизмге қарсы антқа қол қойған алғашқы еңбек көшбасшыларының бірі болды. Ұлы депрессия және соғыс кезінде кәсіподақ жүргізген үлкен ұйымдастыру жұмысы бірқатар аймақтық Teamsters көшбасшыларының саяси күшін айтарлықтай арттырды, ал соғыстан кейінгі кезеңде кәсіподақ басшылығы бірқатар билік күресіне қатысты. 1949 жылы кәсіподақтың мүшелерінің саны бір миллионнан асты. Дейв Бек (1940 жылы халықаралық вице-президент болып сайланған) халықаралық кәсіподақта ықпалы артып, Тобин оның өсіп келе жатқан күшін тежеуге тырысты, бірақ сәтті болмады. Келесі жылы Бек "International Teamster" журналының редакторын қызметтен босатуға қол жеткізіп, оның орнына өзінің адамын қойды. 1948 жылы Бек өзінің көп жылдық қарсыласы Джимми Хоффамен одақтасып, кәсіподақтың бақылауын тиімді түрде қолға алды. Ол Боингтегі "International Association of Machinists" жергілікті ұйымына рейд жариялады. Тобин Бектың әрекеттерін ашық түрде жоққа шығарса да, Бек Хоффадан және басқа атқарушы кеңестің мүшелерінен Тобинды кері шегінуге мәжбүрлеуге жеткілікті қолдау алды. Бес айдан кейін Бек кәсіподақтың төрт бөлімін таратып, олардың орнына кәсіподақ мүшелерінің әрқайсысы бойынша ұйымдастырылған 16 бөлімді құру жоспарын мақұлдады. 1951 жылы Нью-Йорктегі Teamsters реформашы көшбасшысы Том Хики Teamsters атқарушы кеңесіне сайланды. Тобин Хикинің сайлануын болдырмау үшін Бектың қолдауына мұқтаж болды, бірақ Бек оны беруден бас тартты. 1952 жылдың 4 қыркүйегінде Тобин өзінің өкілеттігі аяқталғаннан кейін Teamsters президенті лауазымынан кететінін мәлімдеді. 1952 жылы өткен кәсіподақ съезінде Бек Бас президент болып сайланды және президенттің орнын басып алуға немесе оның саясатын қабылдамауға қажетті көпшілікті құруды қиындатуға бағытталған бірқатар өзгерістерді енгізді.
Ұйымдасқан қылмыстың ықпалы
Бек 1953 жылғы 13 тамызда АФЛ-дің атқарушы кеңесіне сайланды, бірақ оның сайлануы оның сайлауын қолдаған АФЛ президенті Джордж Мини мен Бектің жемқор екенін және лауазымға сайлануға лайық емес деп санаған федерация вице-президенттері арасында үлкен саяси шайқас тудырды. Бек бүкіл ел бойынша негізгі келісімшарт пен ұлттық шағымдарды қарау жоспарын келіссөзге алған алғашқы команда президенті болды, терең Оңтүстік пен Шығыста ұйымдастыру жұмыстарын бастады және қазіргі команда штаб-пәтерін ("Мәрмәр сарайы") Вашингтонда, Луизиана даңғылының солтүстік-батысында (АҚШ Сенатынан кішкентай алаңның арғы жағында) салды. Бірақ оның құрылыс және сүт өнімдері ереуіліне (екеуі де Нью-Йорк қаласында болды) араласуы және Солтүстік-Шығыс жүк тасымалы ереуіліне араласудан бас тартуы оған үлкен саяси қиындықтар тудырды. Бектің әлсіздігін байқаған Джимми Хоффа 1956 жылы Бекке түрлі одақтық шешімдер мен саясаттар бойынша қарсылық білдіре бастады, 1957 жылы жоспарланған одақтың сайлауында оны Бас президенттік лауазымнан ығыстыруды көздеді. 1950 жылдары ұйымдасқан қылмыстың Teamsters қатарына енуі күн тәртібінде басым болды. Teamsters 1903 жылы құрылғаннан бері кең ауқымды жемқорлықтан зардап шекті. 1929 жылы Чикагодағы Teamsters және одақтар тіпті гангстер Роджер Тухиге жақындап, Аль Капоне мен оның Чикаголық тобынан қорғауды сұрады, олар аймақтың одақтарын бақылауға тырысты. Тобин зейнеткерлікке шыққаннан кейін көп ұзамай Teamsters-те кең таралған сыбайлас жемқорлыққа қатысты дәлелдер пайда болды. Канзас-Ситиде жемқор Teamsters ұйымдары көп жылдар бойы пара іздеп, ақша ұрлап, зорлық-зомбылық пен жұмысшыларды алаяқтықпен, сондай-ақ соққы, вандализм және тіпті бомбалау арқылы құрылыс және жүк тасымалы салаларын бақылауға тырысты. Мәселе соншалықты ауыр болды, АҚШ Өкілдер палатасы бұл мәселе бойынша тыңдаулар өткізді. Хоффаның Бекке қарсы шығуы үлкен ұлттық жанжалға әкелді, нәтижесінде екі Конгресс тергеуі, Бекке және Хоффаға қарсы алаяқтық және басқа да қылмыстарға қатысты бірнеше айыптау актілері, еңбек одақтарына қатысты қатаң жаңа федералды заңнама мен ережелер қабылданды, тіпті Роберт Ф. Кеннедидің саяси мансабын бастауға көмектесті. Бекті құлату үшін қосымша дауыс қажет деп есептеген Хоффа 1956 жылдың қазан айында Нью-Йоркте мафиози Джонни Диомен кездесті және екеуі Хоффаның делегаттар санын арттыру үшін 15 қағаз жергілікті ұйым құруға сөз байласты. Қағаз жергілікті ұйымдар халықаралық одақтан жарғы алуға өтініш бергенде, Хоффаның саяси жаулары ашуланды. Teamsters ішінде жергілікті ұйымдарды жалдау мәселесі бойынша үлкен шайқас басталды, ал БАҚ назары АҚШ Әділет министрлігі мен АҚШ Сенатының Үкіметтік операциялар жөніндегі комитетінің Тергеу жөніндегі тұрақты кіші комитетінің тергеуіне әкелді. Бек және басқа Teamster басшылары АҚШ Сенатының одақты тергеуге құқығын сынады, бұл Сенаттың Еңбек және басқарудағы дұрыс емес әрекеттер жөніндегі арнайы комитетті құруына әкелді - кең ауқымды сот шақырулары мен тергеу өкілеттіктері бар жаңа комитет. Сенатор Джон Л. Макклеллан, арнайы комитеттің төрағасы, Роберт Ф. Кеннедиді кіші комитеттің бас кеңесшісі және тергеушісі ретінде тағайындады. Арнайы комитет (төрағасынан кейін Макклеллан комитеті деп те аталады) Teamsters одағындағы кең таралған жемқорлықты әшкереледі. Дейв Бек сотқа шақырудан қашу үшін бір ай бойы елден қашып кетіп, қайтып оралды. Комитет бақылауынан қашу үшін төрт қағаз жергілікті ұйым таратылды, бірнеше Teamster қызметкерлері Конгресстің беделін түсіруге тырысқаны үшін айыпталды, одақтың құжаттары жоғалды немесе жойылды (әдетте қасақана), ал радио тыңдаулары ұлттық теледидарда көрсетілді, онда Дио мен Хоффа одан да көп қағаз жергілікті ұйым құру туралы талқылады. Орегон штатындағы Teamsters ұйымдарының мемлекеттік заң шығарушы органды, мемлекеттік полицияны және мемлекеттік прокурордың кеңсесін пара, қорқыту және шантаж арқылы бақылауға алу жоспарының дәлелі табылды. Бастапқыда одақ мүшелері айыптауларға сенбеді және Бекке қолдау берік болды, бірақ үш ай бойы қателіктер туралы шағымдар айтылғаннан кейін көптеген Teamsters қолдауларын алып тастады және Бекке отставкаға кетуді ашық талап етті. Бек бастапқыда айыптауларға жауап беруден бас тартты, бірақ үнсіздігін бұзып, 6 наурызда комитеттің тергеуін айыптады. Бірақ комитет тергеуін жүргізіп жатқан кезде Teamsters тағы да көптеген қағаз жергілікті ұйымдарды жалдады. 1957 жылдың наурыз айының ортасында Джимми Хоффа Сенаттың көмекшісіне пара беруге тырысқан күдікпен тұтқындалды. Хоффа айыптауларды жоққа шығарды, бірақ тұтқындалу келесі апталарда қосымша тергеулерге және тағы да айыптауларға әкелді. Бір аптадан кейін Бек Teamsters-тен пайызсыз 300 000 долларлық қарыз алғанын мойындады, оны ешқашан қайтарған жоқ, ал Сенат тергеушілері Бекке және басқа да одақ шенеуніктеріне (және олардың бизнесіне) берілген қарыздар одаққа 700 000 доллардан астам шығын келтіргенін мәлімдеді. Бек 1957 жылдың 25 наурызында алғаш рет арнайы комитет алдында сөйледі және өзін кінәлауға қарсы бесінші түзетуді 117 рет пайдаланды. Макклеллан комитеті Хоффа мен басқа Teamsters шенеуніктеріне назар аударды және Хоффа бақылаған Teamsters бөлімшелеріндегі кең таралған жемқорлықты көрсететін куәліктер мен дәлелдер ұсынды. Арнайы комитеттің тергеуінен бірнеше маңызды заңдық жаңалықтар туды. Макклеллан комитетінің ашқан сыбайлас жемқорлығы, Teamsters-ке ғана емес, бірнеше басқа одақтарға да әсер етті, нәтижесінде 1959 жылы Еңбек басқаруы мен ақпарат беру туралы заң (сондай-ақ Лэндрум-Гриффин заңы) қабылданды. Одақ шенеуніктерінің бесінші түзету құқығын пайдалану құқығы расталды және АҚШ Жоғарғы Соты Curcio v. United States, 354 U. S. 118 (1957) ісінде одақ шенеуніктерінің одақтың құжаттарының орналасқан жерін жарияламау құқығын қайта растағанда конституциялық құқықтың маңызды жақсартуы жасалды. Макклеллан комитетінің ашқан жайттарына байланысты Teamsters мүшелерінің наразылығы Бекке зейнеткерлікке кетуге мәжбүр етті және Джимми Хоффаның одақ президентігіне сайлануына жол ашты. Бек 1957 жылдың соңында комитет алдында куәлік бергеннен кейін, өзін және одақты комитеттің айыптауларынан қорғау үшін 1 миллион долларлық қор құруға одақтың атқарушы кеңесінен рұқсат алды. Бірақ мүшелердің бұл шығынға деген наразылығы зор болды және қор құруға рұқсат алынып тасталды. Мүшелердің наразылығы көктем бойы өсті, ал Бекке атқарушы кеңестегі көпшілік қолдауы жойылды. Бек 1957 жылдың мамыр айының басында Макклеллан комитетіне қайтадан шақырылды, қосымша пайызсыз қарыздар және басқа да заңсыз және әдепсіз қаржылық операциялар ашыққа шықты. Бұл жайттарға байланысты Бек 1957 жылдың 2 мамырында салықтан жалтарғандығы үшін айыпталды. Бектің құқықтық қиындықтары оны зейнеткерлікке кетуге және Хоффаның одақ президентігіне сайлануына әкелді. Бекке мүшелердің қолдауы жойылды. Бек 25 мамырда кезекті сайлауда қатыспайтынын жариялады. Бұл жариялау одақ басшылығы арасында хаос тудырды, және қосымша айыптауларға қарамастан Хоффа 19 шілдеде президенттікке үміткер екенін жариялады. Хоффаға мүшелердің қолдауы зор болды, бірақ оппозициялық үміткерді ұйымдастыруға да тырысты. Хоффаның қарсыластары федералды судьядан сайлауды кейінге жылдыруды сұрады, бірақ өтініш тек уақытша қана қабылданды және Хоффа 1957 жылдың 4 қазанында одақтың Бас президенті болып сайланды. Бек Хоффаның одақты басқаруына мүмкіндік беру үшін желтоқсанда ерте зейнеткерлікке шығуға ұсыныс жасады. Федералды аудандық сот Хоффаның сымдау ісінде ақталмаған жағдайда билікке келуіне тыйым салды. Бұл шешім апелляциялық сотта расталды, ал іс 1957 жылдың 19 желтоқсанында әділдік шешімі шықпай аяқталды. Хоффа 1958 жылдың 1 ақпанында президенттік лауазымды иеленді. Жемқорлықтың нашарлауы AFL–CIO-ны Teamsters-ті шығарып тастауға әкелді. AFL–CIO президенті Джордж Мини, сол кезде бірқатар одақтарды мазалаған жемқорлық жанжалы одақтарға қатысты қатаң ережелерге немесе тіпті федералды еңбек заңдарының қорғауын жоюға әкелуі мүмкін деп алаңдады, бұл...
Джимми Хоффаның көтерілуі, құлдырауы және жоғалуы
1964 жылы Хоффа барлық жүк тасымалдаушыларды бірыңғай ұлттық жүк тасымалдау шарты бойынша біріктіру мақсатына қол жеткізді. Хоффа шарттың шағымдану рәсімдерін пайдаланды, ол белгілі бір жұмыс берушілерге қарсы таңдамалы ереуілдерді рұқсат етті, шартты бақылау үшін немесе, Хоффа одақтың мүддесіне қызмет етеді деп ойласа, маргиналды жұмыс берушілерді индустриядан шығару үшін. Одақ мүшелері үшін маңызды табыстарға қол жеткізіп, Хоффа дәуірін Teamster жүргізушілерінің алтын ғасыры ретінде есте сақтауға мүмкіндік берді. Хоффа Тобиннің сәтсіз аяқталған тұсынан табысқа жетті, билікті халықаралық деңгейде шоғырландырып, Бек пен Доббс құрған конференцияларды басып озды. Сонымен қатар, Хоффа 1950 және 1960 жылдары Лас-Вегас қаласын дамыту сияқты мафиялық жобаларды қолдау үшін Teamsters зейнетақы қорларының активтерін, әсіресе Орталық Штаттар қорын пайдалануда маңызды рөл атқарды. Зейнетақы қорлары Las Vegas казиноларын қаржыландыруға жұмсалды, мысалы, Stardust Resort & Casino, Fremont Hotel & Casino, Desert Inn, Dunes қонақ үйі мен казино (ол Хоффаның адвокаты Моррис Шенкер басқарды), Four Queens, Aladdin Hotel & Casino, Circus Circus және Caesars Palace. Зейнетақы қоры Teamsters компаниясының жоғары лауазымды қызметкерлерінің серіктестері мен туыстарына да бірқатар қарыздар берді. Осы кезеңде Хоффаның жақын серігі – Ален Дорфман болды. Дорфман Teamsters одағына сақтандыру талаптарын өңдеуді қамтамасыз ететін сақтандыру агенттігін иеленді және ол Макклелан комитетінің тергеуіне ұшырады. Дорфман Teamsters зейнетақы қоры берген қарыздарға да ықпалы арта түсті, ал Хоффа 1967 жылы түрмеге түскеннен кейін Дорфман қорды толық бақылауға алды. Дорфман 1983 жылдың қаңтар айында, пара алу ісі бойынша Teamsters президенті Рой Ли Уильямспен бірге сотталғаннан кейін көп ұзамай қаза тапты. Сонымен қатар, Хоффа Роберт Ф. Кеннедидің, бұрын Макклелан комитетінің бас кеңесшісі, кейіннен Бас прокурордың одақты реформалауға немесе өзінің билігін шектеуге бағытталған шабуылдарына қарсы одақты реформалауға немесе өзінің билігін шектеуге дайын емес еді. Кеннедидің Әділет министрлігі 1960 жылдары Хоффаны түрлі қылмыстарға кінәлі деп тануға тырысты, ақыры 1964 жылы куәгерлерге қысым көрсету туралы айыптау бойынша сәтті болды, бұл туралы маңызды куәлікті Teamsters бизнес-агенті Эдвард Грейди Партин берді. Барлық шағымдарына қарамастан, Хоффа 1967 жылы түрмеге қамалды. Хоффа өзінің орнын сақтау үшін Детройттегі 299-шы жергілікті бөлімінен Фрэнк Фитцсимонсты тағайындады. Фитцсимонс Хоффаның болмауында билікті пайдаланудан ләззат алды; сонымен қатар, оның айналасындағы ұйымдасқан қылмыс өкілдері Хоффаға қарағанда оның ыңғайлырақ екенін анықтады. Президент Никсонның кешірімі Хоффаға 1980 жылға дейін Teamsters-те кез келген лауазымды қайта атқаруға тыйым салса, Хоффа бұл шешімнің заңдылығына наразылық білдіріп, кәсіподақ президенті лауазымына қайтадан үміткер болуды жоспарлады, бірақ 1975 жылы түсініксіз жағдайда жоғалып кетті. Оның денесі табылмағанымен, ол қайтыс болды деп есептеледі.
Децентрализация, реттеуді қысқарту және бағыт-бағдарды өзгерту
Бас президент Франк Фицсимонс тұсында Teamsters ішіндегі билік қайтадан аймақтық, бірлескен кеңестер мен жергілікті басшылардың қолына берілді. Бұл Фицсимонстың одақтағы саяси беделін нығайтуға көмектескенмен, одақтың саяси мәселелер бойынша шешімді әрекет етуін қиындатты. Фицсимонс сонымен қатар одақтың саяси ұстанымдарын солға қарай жылжытты, жалпыға бірдей денсаулық сақтауды, Вьетнам соғысын дереу тоқтатуды, қалалық жаңаруды және қоғамдық ұйымдастыруды қолдады. 1968 жылы Фицсимонс және Біріккен автокөлік жұмысшыларының президенті Уолтер Роутер Еңбек әрекеті үшін Альянсты құрды, бұл AFL–CIO-мен бәсекелескен жаңа ұлттық кәсіподақ орталығы болды. Альянс 1972 жылы Роутер қайтыс болғаннан кейін таратылды. Teamsters 1970-ші жылдары жүк тасу және жұма беру бойынша ұлттық шеберлік келісімшарттарын жеңіп алса да, көлік индустриясында болып жатқан өзгерістерге бейімделу үшін аз жұмыс жасады. 1970 жылы Біріккен шаруалармен (UFW) ірі юрисдикциялық шайқас басталды және 1977 жылға дейін аяқталмады. Teamsters және UFW көп жылдар бойы шаруалар жұмысшыларына қатысты билікті талап етті және 1967 жылы олардың келіспеушіліктерін шешу туралы келісімге қол қойды. Алайда, одақ ішіндегі биліктің орталықтандырылмауы Калифорниядағы бірнеше Teamster басшыларын Фитцсимонстың рұқсатысыз осы келісімді қабылдамауға және көптеген далалық жұмысшыларды ұйымдастыруға мәжбүр етті. Фитцсимонс Teamsters келісімшарт келіссөзшілеріне Калифорнияның өсірушілерімен жасалған бірнеше келісімшарттарды қайта қарауды бұйырды. UFW сотқа шағымданып, AFL–CIO бұл әрекетті айыптады, ал көптеген жұмыс берушілер UFW-мен емес, Teamsters-пен келісімшарттар жасасты. Кейіннен Teamsters Калифорнияның 375-тен астам өсірушілерімен келісімшарттарға қол қойды (көпшілігі «әділ емес келісімдер» деп айыпталды). 1973 жылдың 27 қыркүйегінде UFW-ге далалық жұмысшыларға, ал Teamsters-ке қаптау және қойма жұмысшыларына билік беру туралы келісімге қол жеткізілсе де, Фитцсимонс бір ай ішінде келісімнен бас тартып, Калифорнияда шаруалар жұмысшыларының аймақтық одағын құруға кірісті. Ұйымдастыру күресі кейде зорлық-зомбылыққа дейін жетті. 1975 жылы UFW 24 сайлауда жеңіске жетті, ал Teamsters 14 сайлауда жеңіске жетті; UFW мүшелерінің саны шамамен 70 000-нан 6 000-ға дейін төмендеді, ал Teamsters шаруалар бөлімі 55 000 жұмысшыны санады. 1973 жылдың қазанында Фитцсимонс Біріккен сыра зауыры жұмысшыларымен ұзақ жылдарға созылған юрисдикциялық дауды аяқтады және сыра зауыры жұмысшылары Teamsters-пен бірікті. 1979 жылы Конгресс жүк тасымалдау саласын реттеуді тоқтатып, Мемлекетаралық сауда комиссиясының мемлекетаралық тасымалдаушыларға егжей-тегжейлі тарифтерді енгізу өкілеттігін алып тастады. Одақ сенатор Ховард Каннонды Невада штатынан параға сатып алып, дерегуляциямен күресуге тырысты. Бұл әрекет сәтсіз аяқталып қана қоймай, 1982 жылы Фитцсимонстың орнын басқан бас президент Рой Уильямстың сотталуына әкелді. Уильямс 1983 жылы апелляциялық процесі жүріп жатқанда босатылу шартымен қызметінен кетті. Дерегуляция Teamsters-ке апатты әсер етті, бұл саланы кәсіподақ емес компаниялардың бәсекелестігіне ашты, олар кәсіподақ құрудан аулақ болып, жалақыны қысқарту арқылы шығындарды қысқартуға тырысты. Дерегуляцияның алғашқы жылдарында 200-ге жуық кәсіподақ тасымалдаушылары банкротқа ұшырады, жүк тасымалдау бөліміндегі Teamsters-тің отызы пайызы жұмыссыз қалды. Қалған кәсіподақ тасымалдаушылары жалақы, жұмыс ережелері және сағаттар бойынша жеңілдіктерді талап етті. Уильямстың ізбасары Джеки Прессер осы жеңілдіктердің көпшілігін арнайы жүк «жеңілдету шарты» түрінде беруге дайын болды, бұл жалақыны 35 пайызға дейін қысқартып, екі деңгейлі жалақыны орнататын еді. 1976 жылғы жүк тасымалы туралы келісімді қабылдамау үшін күш салған Teamsters-дің Демократиялық одағы, көмекші саяхатшыны жеңу үшін сәтті ұлттық науқанды бастады, ол 94 086 дауысқа қарсы 13 082 дауыспен жеңілді. Алайда, жүк тасымалдау саласына және ұлттық жүк тасымалдау келісіміне қысым жалғасты. 1990 жылдардың соңында Ұлттық жүк тасымалдау келісімі, 1970 жылдардың соңында 500 000 жүргізушіні қамтыған, 200 000-нан азыраққа дейін төмендеді, көптеген жергілікті шарттар кейбір аймақтарда оны одан әрі әлсіретті.
Ішкі және сыртқы қиындықтар
Жүк тасымалдау саласындағы еңбек жағдайларының нашарлауы, Біріккен пакет қызметіне жұмыс істейтін мүшелер арасындағы ұзақ жылдар бойы жиналған наразылықпен қатар, 1980-ші жылдары кәсіподақ ішінде екі жалпыұлттық оппозициялық топтың құрылуына әкелді: Демократиялық Одақ үшін Командашылар (TDU), ол бірнеше жергілікті бастамалардың бірігуінен құралған, және PROD ретінде танымал Кәсіби Жүргізушілер Кеңесі, ол Ральф Нейдермен байланысты қоғамдық мүдделерді қорғайтын ұйым ретінде басталып, жұмысшылардың қауіпсіздігі мәселесімен айналысты. Екі топ 1979 жылы бірікті. TDU кәсіподақ ішіндегі бірқатар жергілікті лауазымдарды жеңіп алды, бірақ Халықаралық Одақ көбінесе бұл жеңістерді лауазым иесін немесе одақты маргиналдандыру арқылы мәнсіз етуге тырысты. Дегенмен, TDU 1989 жылы федералды үкіметтің «Рэкетке байланысты және ұйымдасқан қылмыстық ұйымдар туралы» (RICO) заңы бойынша сотқа дейінгі келісімге қол жеткізу нәтижесінде кәсіподақтағы сайлау реформаларын жүзеге асыру арқылы үлкен беделге ие болды. Келісімде мүшелердің тікелей сайлау арқылы Халықаралық лауазымдарға сайлауы талап етілді, бұл TDU жылдар бойы талап етіп келген нәрсе еді, және бұл одақтың съезіндегі делегаттардың тікелей емес сайлауын алмастырды. 1991 жылғы съездегі делегаттар Конституцияны өзгертуге қарсылық көрсеткенімен, үкімет тарапынан көрсетілген қысымға көністі. Алайда, бұл келісім Рой Уильямстың куәлігі болмаса мүмкін болмас еді, ол Канзас-Ситидегі жергілікті кәсіподақтың хатшысы және Халықаралық кәсіподақтың лауазым иесі ретінде ұйымдасқан қылмыспен байланыстарын баяндады, бұл куәлігін түрме жазасын кейінге қалдыру шартымен үкіметке берген болатын. Келісім үкіметке «кәсіподаққа лайық емес мінез-құлық» көрсеткен кез келген мүшені кәсіподақтан шығару құқығы бар тәуелсіз тексеру кеңесін құруға да мүмкіндік берді, және IRB бұл құқықты келісімге келген Teamsters шенеуніктері күткеннен гөрі әлдеқайда агрессивті түрде пайдаланды. Үкімет кәсіподаққа қарсы азаматтық іс қозғағанмен, сонымен қатар Уильямстың орнын басып, президенттікке сайланғанға дейін Кливлендтегі екі жергілікті кәсіподақтан ақша жымқырғандығы үшін Прессерге де айып тақты. Прессер 1988 жылы қызметінен кетті, бірақ сот басталмас бұрын қайтыс болды. Оның орнын 80 жыл бұрын Дэн Тобин басқарған жергілікті кәсіподақтан шыққан Уильям Дж. Маккарти басты. Тәуелсіз тексеру кеңесі (ТТК) – үш мүшеден тұратын комиссия, ол «барлық сыбайлас жемқорлық туралы», «кәсіподақтың кез келген бөлігіне ұйымдасқан қылмыстың билік етуі немесе бақылауы немесе ықпалы туралы» және ТТК-мен толық ынтымақтастық жасамау туралы барлық хабарламаларды тергеу және тиісті шаралар қабылдау үшін құрылған.
Ішкі саясат
1970 жылдарға дейін Teamsters Union құрамында ұзақ мерзімді фракциялар болған жоқ. Офиске үміткерлер жеке өзінің беделіне және жеке билік базасына сүйенді, партиялық немесе «партиялық» платформаларға емес, ал мұндай сын-қатерлер сирек кездесетін. Teamster басшылығы нығайып, өзін-өзі қайта жаңартуға қабілетті болды, ал қарсыластар жергілікті деңгейде сирек жеңіске жетті, ал аймақтық деңгейде одан да сирек. Бұл 1970 жылдары өзгерді. Ұлттық спонтанды ереуіл президент Фрэнк Фицсимонстың одаққа деген бақылауын сынады, бірақ сәтсіз аяқталды. Ереуілден кейін «Teamsters United Rank and File» (TURF) атты реформалық қозғалыс құрылды, ол одақтың ұлттық басшылығына қарсы күресін жалғастыруды көздеді. Бірақ TURF бірнеше жылдан кейін ішкі келіспеушіліктерге байланысты тарап кетті. 1980 жылдары TDU кейде жергілікті кеңестердегі лауазымдарға сайлауда жеңіске жетті, бірақ 1983 жылы ғана – TDU президент Джеки Прессерді үкіліп, концессиялық шарттармен жүктелген Ұлттық жүк тасымалдау туралы келісімге өзгерістер енгізуге мәжбүр еткенде – TDU ұлттық деңгейде әсер етті. TDU ұлттық одақтың шешім қабылдау процесінің тым орталықтанған және ашық еместігін жариялады, бұл шешімдерге мүшелердің қатысуының жетіспеушілігін сынады және ұлттық одақ басшылығына қатысты келісімшарттар, жалақы, мүшелік және басқа да деректерді жариялады. Бұл сын-пікірлер TDU-ға тағы бір жетістік әкелді, TDU-ның көптеген ұсыныстары 1988 жылғы сот шешіміне енгізілді, онда федералды үкімет Teamsters-тің басқаруын өз қолына алды. TDU 2013 жылдың ортасына дейін ұлттық одақтың президенті болып ешқашан жеңіп шықпаса да, 1991 жылы президенттікке Рон Кэриді белсенді түрде қолдады. Кэри өз кезегінде TDU-ның көптеген реформалық ұсыныстарын өзінің сайлауалды бағдарламасына енгізді. Кэри толық құраммен сайлауға түсті (оның ішінде хатшы-қазынашы және 13 вице-президенттік лауазымдарына үміткерлер бар еді). Солтүстік Каролинадағы Teamsters көшбасшысы Р. В. Дурхам «қалыпты» кандидат және науқандағы басты үміткер саналды (ол одақтың атқарушы кеңесінің көпшілігінің қолдауын алды). Екінші үміткер Уолтер Ши Вашингтондағы тәжірибелі одақ қызметкері еді. Кэри 48,5 пайыз дауыспен жеңіске жетті, Дурхам 33,2 пайыз, ал Ши 18,3 пайыз дауыс жинады. (Дауыс беруге қатысқандардың саны аз болды, одақтың барлық мүшелерінің шамамен 32 пайызы ғана қатысты). Социолог Шарлотта Райанның айтуынша, Кэридің сайлануы TDU үшін тағы бір жетістік болды (Кэри TDU кандидаты болмаса да). Кейін Кэри АҚШ үкіметінің өкілдері тарапынан одақ президенті лауазымынан алынды. 1998 жылы қайта сайлауда Хоффа мен «Бірлік» партиясы TDU кандидаты Том Лидхэмды 54,5 пайызға 39,3 пайызға жеңіп алды (қатысу көрсеткіші 28 пайызды құрады). Хоффа 2001 жылы Лидхэмды (қайта TDU платформасында) жеңіп, 64,8 пайызға 35,2 пайызға қайта сайланды. Лидхам 2006 жылы Хоффа мен Хоффаның «Бірлік» партиясына үшінші рет қарсы шығып, 65 пайызға 35 пайызға жеңіліске ұшырады (қатысу көрсеткіші 25 пайызды құрады). Хоффа 2011 жылы жергілікті одақ президенті Сэнди Поуппен жарысты. Сондай-ақ, офицерлер мен вице-президенттікке үміткерлердің толық тізімімен бірге бұрынғы Хоффаның жақтасы және бұрынғы ұлттық вице-президент Фред Гегаре де жарысқа қатысты. Хоффа қайтадан жеңіске жетіп, Грегаре 23 пайыз, Поп 17 пайыз дауыс жинады. Хоффаның «Бірлік» партиясы барлық бес аймақтық вице-президенттік лауазымдарды жеңіп алды, бірақ партияның қолдауы жалпы алғанда төмендеді. Хоффа 2016 жылы тағы бір рет қайта сайланды, бұл жолы Teamsters United кандидаты Фред Цукерманнан, бірақ 52-ден 48 пайызға дейін аз айырмамен. 2016 жылғы сайлауда Хоффаның одақтас кандидаттары алғаш рет аймақтық вице-президенттіктерді Teamsters United реформалық партиясына жоғалтты. 2021 жылғы сайлауда Хоффа қайта сайлануға қатыспады. «Teamsters United» партиясы «Teamsters for a Democratic Union» партиясымен бірігіп, Хоффа қолдаған «Teamsters Power Slate» партиясына қарсы күресті. Шон О'Брайен басқарған «Teamsters United» партиясы сайлауда жеңіске жетті. О'Брайен және оның командасы 2022 жылдың 22 наурызында Вашингтондағы Teamsters штаб-пәтерінде ант берді. Өзінің билігі орнаған күні О'Брайен штабтағы 80-нен астам қызметкерді жұмыстан босатты. Ол жұмыстан шығарылған қызметкерлерге ешқандай жәрдемақы немесе әлеуметтік жәрдемақы ұсынбады. Халықаралық көлік жүргізушілері қауымдастығы жұмыстан босатулармен байланысты ұлттық еңбек қатынастары кеңесінде айыптаумен күрес жүргізуде. 2022 жылдың 10 қарашасынан бастап кәсіподақ Колумбия округінің Бас прокуратурасымен D. C. Code 32 1303 бұзу үшін келісімшарттың бөлігі ретінде жұмыстан шығарылған қызметкерлерге 175,000 доллардан астам төлеуді талап етті.
Саяси сыйлықтар
Teamsters Union әлемдегі ең ірі кәсіподақтардың бірі, сондай-ақ АҚШ-тағы 11-ші ірі саяси қаржы демеушісі. Олар 1980-ші жылдары президенттікке республикалық Рональд Рейган мен Джордж Бушті қолдағанмен, соңғы жылдары демократтарға көбірек бейімделді; 1990 жылдан бері Демократиялық партияға жасаған 24 418 589 долларлық үлестерінің 92% осы партияға бөлді. Кәсіподақ бұрынғы президент Джордж Буштың мексикалық жүк тасымалдаушыларын АҚШ тас жолдарына кіргізу жоспарына қарсы болды, бірақ бұрын Буштың Арктика ұлттық қорығында мұнай бұрғылау платформасын қолдаған болатын. Teamsters Union 2008 жылғы 20 ақпанда Барак Обаманы демократиялық үміткер ретінде қолдады. Сонымен қатар, Teamsters Union ирландиялық республикалық партия Sinn Féin-нің АҚШ-тағы қаржы жинау бөлімі – Friends of Sinn Féin ұйымына жыл сайын қаржылай көмек көрсетеді.
Мұрағаттық жинақтар
Халықаралық жүк тасушылар кәсіби одағының еңбек тарихын зерттеу орталығы. Джордж Вашингтон университетінде. Халықаралық жүк тасушылар, шоферлер, қоймашылар және көмекшілер Америка қауымдастығының құжаттары. 1950–1970 жылдар. 2,83 куб фунт (4 қорап). Вашингтон еңбек мұрағатында, Вашингтон университеті кітапханасының ерекше коллекцияларында. Сэмюэл Б. Бассет қағаздары. 1926–1965 жылдар. 3' сызықтық фут. Вашингтон еңбек мұрағатында, Вашингтон университеті кітапханасының ерекше коллекцияларында. Жолдарды күзеушілердің кәсіби одағының құжаттары. 1899–2004 жылдар. 360 сызықтық фут (353 сақтау қорабы, 2 қолжазба қорабы, 5 үлкен форматты). Уолтер П. Рьютер кітапханасында. Джимми Хоффаның ФБР іс қағаздары. 1964–2002 жылдар. 7 сызықтық фут (7 сақтау қорабы). Уолтер П. Рьютер кітапханасында.