Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балықтар тұқымдасы
Family of fishes
Бараккудиналар – теңіздің мезопелагикалық балықтар тұқымдасы Paralepididae-нің кез келген мүшесі. Шамамен 50 қазіргі түрі дүниежүзілік мұхиттардың терең суларында кездеседі. Бірнеше туыстар тек ипрезия дәуіріне жататын қазба қалдықтарынан ғана белгілі. Паралепис (тұқымдас осылай аталған) деген атау грек тіліндегі "para" сөзінен шыққан, ол "шамамен" немесе "қабықшалы" деген мағынаны білдіреді.
Barracudinas are any member of the marine mesopelagic fish family Paralepididae: 50 or so extant species are found almost worldwide in deep waters. Several genera are known only from fossils dating back to the Ypresian epoch. The generic name Paralepis (for which the family is named) is from Greek para meaning "somewhat", meaning "scaled".
Сипаттама
Баракудиндар – созылыңқы, жұқа денелі, үлкен көздері және тісқақ тәрізді тістері бар үшкір мұрыны бар балықтар. Бұл оларға барракудаларға (Sphyraenidae тұқымдасы) сыртқы ұқсастық береді, бірақ екі топтың да туыстық байланысы тығыз емес. Баракудиндар шын мәнінде сарбаз балықтарға (Aulopiformes отряды; Alepisauroidei суботряды) жақын және ланцет балықтарға (Alepisauridae тұқымдасы), балғаш жақтарға (Omosudidae тұқымдасы) және пышақ тістілерге (Anotopteridae тұқымдасы) ең жақын. Олардың жақын туыстары сияқты, баракудиналарда жүзу қуысы жоқ және олар бір мезгілде гермафродиттер, бұл омыртқалы жануарлар арасында сирек кездесетін ерекшелік. Баракудинаның ең ірі түрлерінің ұзындығы дейін жетеді. Баракудиналар терең пелагикалық өмірге бейімделген ерекше қасиеттерге ие, олардың маскировкаға көмектесетіні айтылады: баракудиналардың көпшілігі тері астындағы гуанин қабатына ие, ол олардың тірі кезінде калейдоскоптық түс беруге мүмкіндік береді және бұл олардың денеінің айналасындағы мезофотикалық сулардың әлсіз жарығын сынуы мүмкін. Lestidiops, Lestidium, Lestrolepis және Stemonosudis туыстарына жататын баракудиналардың кішірек, көбірек дамыған түрлерінде өте аз қабықшалар болады және олардың терісі дерлік толығымен мөлдір, сондықтан оларды суда көру қиын. Баракудиналар, көптеген терең теңіз балықтары сияқты, қара пигментті ішек қабықтарына ие, олар фонарь балықтары (Myctophidae тұқымдасы) сияқты биолюминесцентті жемді жасыруға көмектеседі деп есептеледі. Lestrolepis туысына жататын түрлерде іштің бойымен созылған биолюминесцентті мүше бар, ол төменнен келетін жарыққа қарсы көлеңке беруге көмектеседі, осылайша олардың силуетін төмендегі жыртқыштардан жасырады. Басқа түрлерде бауыр тінінен пайда болған биолюминесцентті мүшелер бар.
Barracudinas are elongated, slender fish with large eyes, and a pointed snout containing fang like teeth. This gives them some superficial resemblance to barracudas (family Sphyraenidae), although the two groups are not closely related. Barracudinas are actually related to lizardfish (order Aulopiformes; suborder Alepisauroidei) and are most closely aligned with lancetfish (family Alepisauridae), hammerjaws (family Omosudidae) and daggertooths (family Anotopteridae). Like their close relatives, barracudinas lack swim bladders and are simultaneous hermaphrodites, a reproductive mode which is rare among vertebrates. The largest species of barracudina grow up to in length. Barracudinas have some unique adaptations to life in the deep pelagic that are thought to help with camouflage: most barracudina species have a subdermal layer of guanine that imparts a kaleidoscopic color to their appearance in life and it is thought this refracts the dim light of mesophotic waters around their bodies. The smaller, more derived species of barracudinas in the genera Lestidiops, Lestidium, Lestrolepis and Stemonosudis possess very few scales and their skin is almost completely transparent, making it difficult for them to be seen underwater. Barracudinas, like many other deep sea fishes, have darkly pigmented gut linings which are thought to help conceal bioluminescent prey such as lanternfish (family Myctophidae). Species in the genus Lestrolepis have a bioluminescent organ located ventrally along their stomachs which likely helps in countershading against downwelling light, camouflaging their silhouettes to would be predators below. Other species have a bioluminescent organ which have evolved from liver tissue.
Экология және тіршілік тарихы
Барракудиналар әлемдік мұхиттардың мезопелагикалық тереңдіктерінде мекендейді және балық, шағын қабыршақтылар мен калмарларды жейтін жыртқыштар болып табылады. Барракудиналардың көптеген түрлері 2000 метр тереңдікте кездеседі, бірақ олардың ең көп саны 200 мен 1000 метр аралығында байқалады. Барракудиналар күндізгі тік көшуге қатыспайды деп есептеледі. Олар балық аулауда сирек ұсталса да, тунец, семсер балығы, ланцет балығы, Кувье тұмсықты киттері және көк акулалар сияқты пелагикалық жыртқыштардың асқазан ішегінен жиі табылады. "Батискаф Триест" кемесінен алынған алғашқы бақылаулар бойынша, Lestrolepis intermedia түрлері су бағанасы арқылы тік бойымен жылдам қозғалып, биолюминесценттік мүшелерінен жарқыраған "сары түс" шашыратып, "күміс сүмбілер" сияқты көрінеді. Олар сондай-ақ суда сүзіп жүріп, жыртқыштарды немесе жемді іздегендей, жоғарыдан төменге немесе төменнен жоғарыға қарай жылдам бағыттарын өзгертеді. Бұл мінез-құлық барлық барракудина түрлеріне тән емес, себебі ол қайта байқалған жоқ. Бұл балықтардың шаруашылық көбею әдеттері туралы көп мәлімет жоқ. Жыныс бездерінде сперматозоидтар мен жұмыртқалар табылады, бірақ көбею процесі ешқашан тікелей байқалған жоқ. Жұмыртқалардың планктонмен таралуы және ерте личинканың планктондық қасиеттері олардың ұрықталып, планктонмен таралатынын көрсетеді. Түрлер мен туыстар арасында өмірлік циклдар әртүрлі болғанымен, барракудинаның шағылысқаннан кейінгі санаттары жылдың белгілі бір кезеңдерінде континенттік шельфтің тіктеу беткейлеріне жақын жерде жиірек кездеседі. Дегенмен, бұл балық шаруашылығы тәуелсіз сынамаларында барракудиналардың сирек ұсталуына байланысты сынама алудың қателігі болуы мүмкін.
Barracudinas are known to inhabit mesopelagic depths throughout the world's oceans, and are predators of fish, shrimps, and squids. While many barracudina species can be found at depths of 2000 m, their highest abundances tend to occur between 200 and 1000 m. Barracudinas are not thought to participate in diel vertical migration. While they are rarely caught by fisheries, they are frequently documented in the guts of pelagic predators such as tuna, swordfish, lancetfish, Cuvier's beaked whales, and blue sharks. First hand accounts from the Bathyscaphe Trieste reported behavioral observations of Lestrolepis intermedia rapidly swimming vertically through the water column like "silvery javelins" glowing "a brilliant yellow" from their bioluminescent organs. They were also observed hovering in the water and rapidly reorienting themselves from facing upwards to facing downwards as if scanning for predators and/or prey. If this behavior is common to all species of barracudina is not known, as it has not been observed since. Very little is known of the spawning habits of these fish. While both sperm and eggs are present in gonads, spawning has never been observed. Planktonic disposition and transmission of their early larva indicate that the eggs are fertilized and dispersed in the plankton. While specific life histories differ among species and genera, postlarval barracudina size classes are found more frequently within proximity to continental shelf escarpments at certain times of the year. However, this could also be a sampling artifact, since barracudina are only rarely caught by fisheries independent sampling.