Француз ақыны мен жазушысы Франсуа Коппе

Кіріспе

Француз ақыны және романисі (1842–1908)

Франсуа Эдуард Жоахим Коппе (fʁɑ̃swa ədwaʁ ʒɔakim kɔpe; 26 қаңтар 1842 – 23 мамыр 1908) – француз ақыны және романисі.

Өмірбаян

Коппе Парижде мемлекеттік қызметкердің отбасында дүниеге келген. Сент-Луи лицейін бітіргеннен кейін ол соғыс министрлігінде клерк болып жұмыс істеді және Парнасс мектебінің ақыны ретінде халықтың құрметіне ие болды. Оның алғашқы басылған өлеңдері 1864 жылға жатады. 1869 жылы оның "Poème modernes" (соның ішінде La Grève de forgerons) шығармалары үлкен жетістікке жетті. Сол жылы Коппедің алғашқы пьесасы, "Le Passant", Сара Бернхардт пен Мадам Агардың қатысуымен Одеон театрында жақсы қабылданып, кейіннен Франко-пруссия соғысынан шабыттанған "Fais ce que dois" (1871) және "Les Bijoux de la délivrance" (1872) атты қысқа поэтикалық драмалары да қолдау тапты. Сенат кітапханасында қызмет еткеннен кейін, Коппе 1878 жылы Comédie Française мұрағатшысы болып сайланды және 1884 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Сол жылы Француз академиясына сайлануы оның барлық мемлекеттік қызметтерден зейнетке шығуына әкелді. 1888 жылы ол Құрмет легионының офицері атанды. Коппе "көңілсіздердің ақыны" (le poète des humbles) ретінде танымал болды. Оның өлеңдері мен прозасы қарапайым сезімдерді, патриотизмді, жас махаббаттың қуанышын және кедейлердің қайғысын көрсетеді. Коппе пьеса жазуды жалғастырды, көбінесе өлеңмен жазылған драмалық шығармалардың екеуі Арман д'Артуамен бірлесіп жазылды. 1889 жылы Коммунаның қысқа эпизодын бейнелейтін "Le Pater" пьесасы үкімет тарапынан тыйым салынды. Коппе 1875 жылы алғашқы прозалық туындысын жариялады, содан кейін қысқа әңгімелер, жастық шағы туралы автобиографиясы, түрлі тақырыптардағы қысқа мақалалар сериясы және Рим-католик шіркеуіне қайта оралуы туралы "La Bonne Souffrance" атты танымал еңбегі жарық көрді. Оның дінге қайта оралуына екі рет өлімге жуықтап келген ауыр сырқат себеп болды. Коппе қоғамдық істерге де белсенді қатысты, ұлтшыл қозғалыстың ең радикальды тобына қосылды (демократия институтына наразылық білдіре отырып) және Дрейфус ісінде Альфред Дрейфусқа қарсы күресте жетекші рөл атқарды. Ол 1898 жылы Луи Доссет, Габриэль Сиветон және Анри Вогеоистің бастамасымен құрылған Француз Отан лигасының (Ligue de la patrie française) негізін қалаушылардың бірі болды. Олар университетте Дрейфустік көзқарастарды барлығы қабылдамайтынын көрсетуді мақсат етті. Олар Эмиль Золаға қарсы және көптеген адамдар интернационалистік, пацифистік солшыл қастандық деп санайтын петиция ұсынды. Шарль Маурра жазушы Морис Баррестің қызығушылығын оятып, қозғалыс үш көрнекті тұлғаның қолдауын алды: географ Марсель Дюбуа, ақын Франсуа Коппе және сыншы, әдебиет профессоры Жюль Лематр.

Coppée was born in Paris to a civil servant. After attending the Lycée Saint Louis he became a clerk in the ministry of war and won public favour as a poet of the Parnassian school. His first printed verses date from 1864. In 1869, his "Poème modernes" (among others La Grève de forgerons) were quite successful. In the same year, Coppée's first play, Le Passant, starring Sarah Bernhardt and Madame Agar, was received with approval at the Odéon theatre, and later Fais ce que dois (1871) and Les Bijoux de la délivrance (1872), short poetic dramas inspired by the Franco Prussian War, were applauded. After holding a post in the library of the senate, Coppée was chosen in 1878 as archivist of the Comédie Française, an office he held till 1884. In that year, his election to the Académie française caused him to retire from all public appointments. He was made an officer of the Legion of Honour in 1888. Coppée was famed as le poète des humbles (the poet of the humble). His verse and prose focus on plain expressions of emotion, patriotism, the joy of young love, and the pitifulness of the poor. Coppée continued to write plays, mostly serious dramas in verse, two of which were composed in collaboration with Armand d'Artois. The performance of a short episode of the Commune, Le Pater, was prohibited by the government in 1889. Coppée published his first prose work in 1875 and went on to publish short stories, an autobiography of his youth, a series of short articles on miscellaneous subjects, and La Bonne Souffrance, a popular account of his reconversion to the Roman Catholic Church. His conversion was due to a severe illness which twice brought him close to death. Coppée was also interested in public affairs, joining the most violent section of the Nationalist movement (while remaining contemptuous of the apparatus of democracy) and taking a leading part against Alfred Dreyfus in the Dreyfus affair. He was one of the founders of the Ligue de la patrie française, which originated in 1898 with three young academics, Louis Dausset, Gabriel Syveton and Henri Vaugeois, who wanted to show that Dreyfusism was not accepted by all at the University. They launched a petition that attacked Émile Zola and what many saw as an internationalist, pacifist left wing conspiracy. Charles Maurras gained the interest of the writer Maurice Barrès, and the movement gained the support of three eminent personalities: the geographer Marcel Dubois, the poet François Coppée and the critic and literature professor Jules Lemaître.

Сын

Коппедің жас замандасы, ақын Артур Рембо Коппе өлеңдеріне көптеген пародиялар жариялады. Рембоның пародиялары "L'Album Zutique" журналында жарық көрді (1871 жылы? 1872 жылы?). Бұл өлеңдердің көпшілігі Коппенің кейбір қысқа өлеңдерінің стилін ("сол кездегі сауатты буржуазияның ләззаты болған, әңгімелейтін, ыңғайлы ұйқастар") және формасын (он жолдан тұратын тармақтарда орналасқан александриялық жұп өлеңдер) пародиялайды. Рембо оларды Франсуа Коппе есімімен жариялады. Ақын Лаутреамонт өзінің "Grève de Forgerons" өлеңін мүлдем назарға алынбауы тиіс "қаламгерлер" тізіміне қосты (Poèsie, I бөлім).