Манхэттендегі Колумбус округінің ғимараты

Кіріспе

Манхэттендегі көкжайлар, Нью-Йорк қаласы. Колумбус шеңберіндегі ғимарат, бұрын Тайм Уорнер орталығы деп аталған.

Deutsche Bank Center (сондай-ақ Бірінші Колумбус шеңбері және бұрынғы Тайм Уорнер орталығы) – АҚШ, Нью-Йорк қаласы, Манхэттендегі Колумбус шеңберінде орналасқан көп мақсатты ғимарат. Ғимарат Колумбус шеңберінің батыс жағында орналасқан және Hell's Kitchen мен Upper West Side арасындағы шекарада жатыр. Оны Related Companies және Apollo Global Management компаниялары салған, ал Skidmore, Owings & Merrill компаниясының Дэвид Чайлдс және Мустафа Кемаль Абадан жобалаған. Deutsche Bank Center екі мұнарадан тұрады, олар көп қабатты атриуммен байланысқан. Ғимараттың жалпы ауданы 74,5 гектарды құрайды. Оның ішінде кеңселер, тұрғын үйлер, Mandarin Oriental, New York қонақ үйі және Jazz at Lincoln Center ойын-сауық орталығы бар. Columbus Circle сауда орталығының дүкендері ғимараттың негізінде орналасқан, ал төменгі қабатта үлкен Whole Foods Market азық-түлік дүкені орналасқан. Бұл ғимарат бұрын Нью-Йорк қаласының басты конгресс орталығы болған Нью-Йорк Колизейі орналасқан жерде салынған. Жобаның жоспарлары, сол кезде Колумбус орталығы деп аталған, 1998 жылы бекітілді. Құрылыс 2000 жылдың қарашасында басталды және 2003 жылы толық аяқталды; құрылыс кезінде жоба AOL Time Warner Center деп аталды, бірақ ашылу алдында "AOL" атауы алынып тасталды. Time Warner орталығы ресми түрде 2004 жылдың 5 ақпанында ашылды. 2021 жылдың мамыр айында Deutsche Bank, WarnerMedia-ны кеңсе аумағының негізгі арендаторы ретінде алмастырды және ғимарат Deutsche Bank Center деп қайта аталды.

Сайт

Орталық Колумбус шеңберінің батыс жағында, Хелл'с Кичэн мен Үстіңгі Батыс жағының шекарасында, Нью-Йорк қаласындағы Манхэттенде орналасқан. Ол солтүстік жағынан 60-шы көшемен, батыс жағынан Coliseum Park пәтерлер кешенімен және оңтүстік жағынан 58-ші көшемен шектелген, дұрыс емес пішінді жер учаскесін алып жатыр. Шығыс шекарасын оңтүстіктен солтүстікке қарай Сегізінші авеню, Колумбус шеңбері және Бродвей құрайды. Жер учаскесінің ауданы 158 метр (519.03 фут) енімен Колумбус шеңбері бойында және 150 метр (492 фут) тереңдігімен анықталады. Ғимарат солтүстік-шығыс жағында Trump International Hotel and Tower, шығыс жағында Central Park, оңтүстік-шығыс жағында 2 Columbus Circle және 240 Central Park South, ал оңтүстік жағында Central Park Place тұрған жерге жақын орналасқан. Бұрынғы Time Warner Center құрылысының бөлігі ретінде, қолданыстағы метро баспалдағы жаңартылып, метро кіреберісіне лифт қосылды. Ғимараттың жоспарлау аймағындағы бонустық көрсеткіштері болмағандықтан, құрылысшылар метро стансасын жаңартуға қаражат бөлген жоқ, бұл міндет Hearst Communications компаниясына Hearst Tower құрылысы кезінде, оңтүстікке қарай бір блоктан орын алғанда жүктелген еді. Deutsche Bank Center Нью-Йорк Колизейі орналасқан жерді иеленеді. Колизей 1956 жылы Нью-Йорк қаласының басты конгресс орталығы ретінде ашылды, бірақ 1980 жылдары Javits Center пайда болғаннан кейін бұл мәртебесінен айырылды. Осыған сәйкес, Колизейдің табысының арқасында Колумбус шеңберінің маңындағы аумақ та қайта жаңартыла бастады. Бұл жағдай 1985 жылы Колизейдің иесі – Метрополитен көлік басқармасы (MTA) ғимаратты сатуға шешім қабылдауына себеп болды. Алаңды қайта жаңарту бойынша келісім 1998 жылға дейін қолдау таппады, ал Колизейдің орнын алмастыру жобалары 1999 жылға дейін дайын болған жоқ.

Сәулет

Deutsche Bank Center-ді Skidmore, Owings & Merrill (SOM) компаниясының Дэвид Чайлдс жобалаған. Интерьердің белгілі бір бөліктерін басқа сәулетшілер жобалаған. AOL Time Warner, Apollo Global Management, Mandarin Oriental Hotel Group, Palladium Company және Related Companies компаниялары әзірлеушілер болды. Related Companies компаниясының бас директоры Стивен М. Росс, SOM компаниясы таңдалғанын, себебі олар "тамаша архитектура ғана емес, сонымен қатар бизнес тілін де түсінеді" деді. Bovis Lend Lease компаниясы механикалық жүйелерді қоса алғанда, ішкі құрылыстың көп бөлігінің құрылыс менеджері болды. Құрылыстың әртүрлі бөліктеріне тағы 80-100 қосалқы мердігерлер жұмысқа алынды. Deutsche Bank Center - базасында біріктірілген солтүстік және оңтүстік мұнаралардан тұрады. Ғимарат сегіз түрлі меншік бірлігіне бөлінген: жер астындағы тұрақ, Columbus Circle сауда орталығы, Lincoln Center-дегі Jazz орталығының ғимараты, AOL Time Warner кеңсесі, тағы алты кеңсе қабаты, солтүстік және оңтүстік мұнаралардағы пәтерлер және Mandarin Oriental New York қонақ үйі. Механикалық және жер асты кеңістігінің шамамен жартысы қала құрылысы ережелері бойынша есепке алынбайды. Deutsche Bank Center-дің құрамында барлығы шыны, сондай-ақ болат және бетон бар.

Қалып және қасбеті

Deutsche Bank Center-дің негізі, солтүстіктен оңтүстікке қарай өлшенгенде, 146 метр енімен, ал 434 метр тереңдігімен өлшенген. Мұнаралар арасындағы кеңістік 59-шы көше және Орталық парк Оңтүстігінің осімен сәйкес келеді. Екі мұнараның батыс және шығыс қасбеттері Сегізінші авеню және Орталық парк Батысының осінен сағат тіліне қарсы 30 градусқа бұрылған. Екі мұнараның биіктігі 55 қабатты құрайды, ал шатырының биіктігі 749 фут (228 м). Әрбір мұнараның шыңы 60 фут (18 м) биіктіктегі шамнан тұрады. Deutsche Bank Center-дің негізінде үлкен терезе ашылымдары бар, шыны жолақтарына дейін тарайтын әк тас қасбеті орналасқан. Мұнаралардың үстінде табиғи жарықты сіңіретін шыны парапеттер орналасқан. Құрылым тік бойынан 2 метр, көлденең бойынан 1 метр аралықтағы тот баспайтын болат кабельдердің торлы жүйесінен тұрады. Кабельдердің арасына қалыңдығы өлшенетін қабатталған шыны панельдер орналастырылған. Ғимараттың оңтүстік-шығыс бұрышында, Сегізінші авеню мен 58-ші көшенің қиылысында, шамамен 150 фут (46 м) биіктіктегі үшбұрышты, кене тәрізді шыны құрылым орналасқан. Нью-Йорк қаласының әкімдігімен жасалған келісімге сәйкес, бұл құрылымға жарнама орналастыруға рұқсат берілмеді. 2004 жылға дейін Дэвид Римнің Prow Sculpture атты өнер инсталляциясы құрылымға орнатылды. Бұл 36 мөлдір панельден тұратын 12 жиынтықтан құралған, әрқайсысы 37 метрлік тік фермалармен бекітілген. Әрбір панельде бірнеше минут сайын түсін өзгертетін жарықдиодты шамдар орналасқан. Гараж үш қабатты, және онда тұрақтап тұрған көліктердің санын бақылайтын сенсорлар бар. Бірінші қабатта оңтүстік мұнараның тұрғын үйлері үшін вестибюль 58-ші көшеде, ал солтүстік мұнараның қонақ үйі мен кондоминиумдары үшін вестибюль 59-шы көшеде орналасқан. Сонымен қатар, 58-ші және 59-шы көшелерде кеңселердің вестибюльдері бар; 58-ші көшедегі бастапқыда Time Warner вестибюлі орналасқан.

Сауда орталығы

Deutsche Bank Center-де төрт қабатты сауда орталығы бар, ол 2004 жылы кешеннің қалған бөлігімен бірге ашылған «Колумбус шеңберіндегі дүкендер». Elkus Manfredi Architects жобалаған сауда орталығының бірінші қабатында дизайнерлік дүкендер мен мейрамханалар орналасқан. Сауда орталығының алғашқы бөлшек сауда кәсіпкерлерінің арасында Whole Foods Market және Equinox спорт залы болды, екеуі де жертөледе. Сонымен қатар, Porter House New York сияқты басқа да тамақтанатын орындар бар. Сауда орталығы Колумбус шеңберінің қисығын бойлай 450 фут (137 метр) ұзындықта салынған. Атриумнан солтүстік және оңтүстікке қарай созылатын өткел бар.

Линкольн орталығында джаз

Deutsche Bank Center базасында Фредерик П. Роуз залы орналасқан, ол Линкольн орталығындағы джазға арналған кешен, және оны Рафаэль Виноли жобалаған. Ол үш залдан тұрады. Бесінші қабаттағы Роуз театры Линкольн орталығындағы джаздың негізгі алаңы болып табылады, онда 1100-ден 1300-ға дейін орын бар. Апель залы, бастапқыда Аллен залы деп аталған, атриумның үстінде орналасқан, Колумбус шеңберіне қарап тұрған үлкен шыны қабырғасы бар, және 600 орынға дейін сыйымдылығы бар. Dizzy's Club трубашы Диззи Гиллеспидің құрметіне аталған, онда 140 орын бар, сондай-ақ Несухи Ертегун джаз атақ-даңқ залы да бар. Роуз театры Deutsche Bank Center-дің қалған бөліктерінен акустикалық тұрғыдан бөлек. Салмағы бар аудитория 26 оқшаулағыш төсемдермен бетон негіздерге тіреліп тұрады. Төсемдер болат пластиналардан тұрады, олардың қалыңдығы өлшенген, ал олардың арасында синтетикалық резеңкеден жасалған неопрен төсемдер орналасқан. Аудитория қабырғасында да қалыңдығы өлшенген неопрен төсемдер бар. Құрылыс менеджері Стивен Сомер, "Bovid Lend Lease" компаниясынан, бұл құрылымды "ішінде пенополистиролмен толтырылған үлкен қораптың ішіндегі кішкентай картон қорапқа" теңеді. Андерсон Купердің күндізгі ток-шоуы, "Андерсон", 2011-2012 жылдар аралығында Линкольн орталығындағы Аллен залындағы Джазда жазылған.

Студиялар

Солтүстік мұнараның сегізінші қабатында Time Warner компаниясының еншілес мекемесі CNN үшін арнап салынған студиялар орналасқан. CNN студиялары төртінші қабаттан тоғызыншы қабатқа дейін жайылған. Қара қорап студиясы саябаққа қарап тұрды, сондай-ақ қаржылық жаңалықтарды дайындауға арналған CNNfn еншілес компаниясының жаңалықтар редакторы да сол бағытқа қараған. CNN студиялары Time Warner Center орталығында 2019 жылға дейін, 30 Hudson Yards-қа көшірілгенге дейін жұмыс істеді.

Кеңселер

Ғимараттың құрылысы аяқталған кезде оның жалпы кеңсе аумағы шамамен болды. Time Warner кеңселерi бастапқыда ғимараттың оңтүстік бөлімінде 17 қабатта 1600 қызметкерді орналастырды. 2021 жылға қарай, ғимараттың кеңсе кеңістігінің барлық бөлігі, Time Warner кеңсе кеңістігі және басқа кеңістіктерді қоса алғанда, Deutsche Bank-ке тиесілі. Mandarin Oriental New York 35-тен 54-ке дейінгі қабаттарды алып жатыр, Deutsche Bank орталығында орналасқан. Ішкі безендірулерді негізінен Hirsch Bedner Associates жасаған.

Мейманханаға кірудің жалғыз жолы 60-шы көшеден, онда қонақ үй вестибюліне лифттер бар. Бірінші қабаттағы вестибюль эллипс пішіндес. Солтүстік мұнарада 66 тұрғын үй бар, ал Emporis солтүстік мұнарада 65 тұрғын үй бар екенін хабарлады. Оңтүстік мұнарада 133 немесе 134 тұрғын үй бар. Ismael Leyva Architects тұрғын үйлерді жобалады, ал Thad Hayes жиһаздарын жасады. Leyva-ның жиһаздарына гранит едендер мен үстелдер, сондай-ақ мәрмәр плиткалар мен тұрмыстық техникалар кіреді. Тұрғын үй кондоминиумдарының барлығында жоғары төбелер бар, толық биіктіктегі терезелер батысқа қарай Хадсон өзенінің көрінісін ашады, бірақ бұл шындығында 53-ші қабаттағы пентхаус. Басқа тұрғын үйлерден айырмашылығы, пентхаустар бастапқыда жиһазсыз кеңістіктер ретінде ұсынылды, ол 2023 жылы сатылғанға дейін солай болды.

Механикалық ерекшеліктері

Deutsche Bank Center тұрғын үйлерін қамтитын төрт авариялық дизель генераторлары жүйесі бар, олардың әрқайсысы қуат бере алады. База екі дизель генераторымен жабдықталған, сондай-ақ қуат бере алады. Time Warner Center құрылысының бөлігі ретінде оның құрылтайшылары технологиялық жаңаруларға 21 миллион доллар жұмсады. Ғимарат ашылғаннан бастап Time Warner Center толығымен Wi-Fi желісімен жабдықталды, сонымен қатар ғимаратқа тікелей Ethernet қосылымы орнатылды, әр пәтерде үй ішіндегі интернет-телефон қызметі болды. Бұған қоса, тұрғындарға "цифрлық жетекші" қызметін атқаратын ноутбук берілді, олар осы ноутбук арқылы ғимараттағы мейрамханалар, дүкендер және ойын-сауық орындары туралы ақпарат ала алатын болды. Лифттердегі қауіпсіздік жүйелері саусақ іздерін тану құрылғыларымен жабдықталған. Wi-Fi қызметтері қонақтарға ақылы түрде қолжетімді болса, қалған техникалық қызметтер тек тұрғындарға және Mandarin Oriental қонақ үйінің қонақтарына ұсынылды.

Сайысқа түскен жоспарлар

Нью-Йорк қаласы мен Бостон иелері 1987 жылы Дэвид Чайлдсты Колизейдің орнын алмастыратын, Колумб орталығы деп аталатын ғимаратты жобалау үшін алғаш рет шақырды. Чайлдстың 1988 жылғы маусымда жарияланған бастапқы жоспары 259 метрге дейін көтерілетін кірпіш пен шыныдан жасалған мұнаралар жиынтығын көздейтін. Соңғы құрылысқа ұқсас, кешен екі мұнарадан тұратын болар еді. Чайлдстың жоспары қоғамдық тарапынан күшті қарсылыққа ұшырады, нәтижесінде жоба қайта қарастырылды. Қайта қарастырылған жоспар 229 метрлік екі мұнаралы кешенді және екі мұнараны байланыстыратын жаяу жүргіншілер көпірін қамтыды. Бұл жоспар да саяси қарсылық пен сот процестеріне тап болды. Related компаниясының бас директоры Стивен Росс Колизейді Kmart дүкеніне айналдыруды ұсынған, бірақ бұл жоспар іске аспады. MTA жобаланған құрылыстың пішініне қатысты бірнеше талаптар қойды. Ең басты талап – кешеннің шығыс қабырғасы Колумбус шеңберінің контурын қатаң сақтауы керек және орташа биіктікте болуы керек еді. Егер екі мұнара болса, олардың арасындағы қашықтық кемінде 20 метр болуы керек және биіктігі 229 метрден аспауы керек еді. Қала мен MTA сол қарашада осы нысанға тоғыз ұсыныс алды. Қалалық өнер қоғамы жобаға қатысты халық пікірін білу үшін осы ұсыныстардың макеттерін көрсетті. 1997 жылғы мамырға қарай қала мен MTA бес финалисті іріктеді: Related Companies, Trump Organization, Tishman Speyer, Bruce C. Ratner & Daniel Brodsky және Millennium Partners. Нью-Йорк штатының шенеуніктері сол шілдеде Джеймс Полшек жобалаған Millennium Partners ұсынысын қарастырды. Бірақ ұсыныс білдірген компаниялардың таңғалысына қарай, Нью-Йорк қаласының мэрі Руди Джулиани жеңімпазқа берілетін салық жеңілдігін қайтарып алатынын мәлімдеді. Джулиани сондай-ақ, егер жобада Линкольн орталығы үшін 1000-2000 орындық театр болмаса, Колизейдің кез келген сатылымын тоқтатып тастауға уәде берді. Мэрдің театр салу туралы талабы бұрын жұртшылыққа белгісіз болған, бірақ Линкольн орталығының басшылары бұл ұсынысқа қызығушылық танытты. 1998 жылғы ақпанда қала мен штат жаңа ғимаратта Линкольн орталығындағы джаз үшін 1100 орындық концерт залы, сондай-ақ репетициялық бөлмелер мен оқу кеңістіктері болатыны туралы келісімге келді. Құрылыс құны 40-45 миллион долларды құрайды, оның ішінде Jazz at Lincoln Center 20 миллион доллар, ал қала 18 миллион доллар жинайды. Росс пен Химмель өткен жылы Time Warner компаниясының бас директоры Ричард Д. Парсонсты жобаға қосылуға көндірген еді. Дегенмен, 1998 жылғы маусым айына қарай қала басшылары негізінен Millennium және Related компанияларының ұсыныстарын қарастырды. Millennium екі сәнді қонақ үй мен 450 тұрғын үйден тұратын кондоминиумдарды ұсынды, ал қала үкіметі Time Warner-дың қатысуына байланысты Related ұсынысын қолдады. Ол кезде Related ұсынысын жасаған Чайлдс осы нысан үшін бес бөлек жоспар жасаған болатын.

New York City and Boston Properties first hired David Childs in 1987 to design the Coliseum replacement, to be known as Columbus Center. Childs's initial plan, released in June 1988, called for a set of brick and glass towers rising as high as 850 feet (259 m). Similar to what would ultimately be built, the complex would have been composed of twin towers. Childs's plan faced heavy opposition from the community, leading to a redesign of the project. with a twin towered complex rising 752 feet (229 m), as well as a pedestrian bridge connecting the two towers. This plan, too, faced political opposition and lawsuits. Related CEO Stephen Ross had proposed converting the Coliseum into a Kmart store, though nothing came of that plan. with the MTA outlining several criteria for the shape of the proposed development,efn|The design stipulation was that the complex's eastern wall had to follow Columbus Circle and be between tall. If there were two towers, they had to be separated by at least 65 feet (20 m) and could not be taller than 750 feet (229 m). The city and MTA received nine proposals for the site that November. The Municipal Art Society displayed models of these proposals to gauge public opinion for the project. By May 1997, the city and MTA had selected five finalists: Related Companies, Trump Organization, Tishman Speyer, Bruce C. Ratner & Daniel Brodsky, and Millennium Partners. New York state officials tentatively considered selecting Millennium Partners' bid that July, to be designed by James Polshek. To the surprise of the developers submitting the bids, New York City mayor Rudy Giuliani announced he would revoke a tax break that he had promised to give to the winning bidder. Giuliani also threatened to block any potential sale of the Coliseum unless the project contained a theater of 1,000 to 2,000 seats for Lincoln Center. The mayor's demand for a theater had hitherto been unknown to the public, but Lincoln Center executives expressed interest in the proposal. In February 1998, the city and state agreed that the new building would have a 1,100 seat concert hall for Jazz at Lincoln Center, as well as rehearsal rooms and educational spaces. The facility would cost $40 to $45 million, of which Jazz at Lincoln Center would raise $20 million and the city would raise $18 million. Ross and Himmel had convinced Time Warner CEO Richard D. Parsons the previous year to join the project. Nevertheless, city officials were mainly considering Millennium's and Related's bids by June 1998. Millennium had proposed two luxury hotels and 450 residential condominiums, while the city government backed Related's bid because of Time Warner's involvement. By then, Childs, who had designed Related's proposal, had designed five separate plans for the site.

Жоспарды таңдау және аяқтау

Қала 1998 жылдың шілде айының соңында Time Warner және Related компаниясының 345 миллион долларлық ұсынысын таңдады. Ғимаратты жобалау тапсырмасы тағы да Килдзге берілді. Ғимаратта 425 қонақүй бөлмесі, 375 пәтер, Линкольн орталығындағы джаз өнері үшін концерт залы және 12 экранды кинотеатр болады. Сонымен қатар, сауда орталығы, Time Warner бас кеңсесі және CNN мен NY1 телеарналарының студиясы да салынады. Колизейдің бұзу жұмыстары жүріп жатқанда, Колумб орталығы жобасының дизайнында әлі өзгерістер енгізіліп жатты. 2000 жылдың ақпан айында Колизейдің ішкі жағы бұзылған кезде, құрылысқа қажетті металл конструкцияларға тапсырыс берілді. Ғимарат AOL және Time Warner компанияларының бірігуі алдында AOL Time Warner Center деп аталатын болды. Бұл сол кезде Нью-Йорк қаласындағы жылжымайтын мүлікке жасалған ең ірі құрылыс қаржыландыруы деп есептелді. Дамудың қалған 1,7 миллиард долларлық құны Apollo, Related, AOL Time Warner және Mandarin Oriental Hotel Group компанияларының акционерлік капиталы есебінен қаржыландырылады. Жабдықтарды қоса алғанда, ғимараттың құны 2,2 миллиард долларға жетеді деп күтілуде. Қалалық шенеуніктер Time Warner жобасына үлкен салық жеңілдіктері берілетінін мәлімдеді, бірақ Нью-Йорк қаласының Қаржы департаменті 2001 жылы жобаның 1996 жылғы ұсыныс талаптарына сәйкес келмейтінін шешті. Дизайнға тағы да түзетулер енгізілді, оның ішінде қонақүй бөлмелерінің саны 400-ден 251-ге дейін азайтылды, бұл кеңселер салуға мүмкіндік берді.

2000 және 2001 жылдар

2000 жылдың 14 қарашасында ғимараттың құрылысы басталды. Ол кезде жобада 2300 жұмысшы жұмыс істейтін болды. 2001 жылдың басында алғашқы ірі бөлшек сауда желісі ғимараттағы сауда орталығында орын жалдады, ал әзірлеушілер сауда орталығындағы алты дәмхананы ашу үшін рестораторлармен келісімдер жасады. Сол маусымда Central Parking компаниясы кешеннің жер астындағы үш қабатты тұраққа басшылық етуге шақырылды. Пәтерлердің бағасы екі бөлмелісі үшін 1,8 миллион доллардан басталып, пентхаусқа дейін 35 миллион долларға жетеді. Сонымен қатар, Манхэттенге кіретін көптеген жолдар шабуылдан кейін жабылып, бетон жеткізілімі кешіктірілді, бұл ғимараттың құрылысының да тоқтап қалуы мүмкін деген алаңдаушылықты тудырды. 2001 жылдың соңына қарай Time Warner кешені 19 қабатқа дейін салынды. Бірнеше әлеуетті сатып алушылар бас тартса да, 2001 жылдың қыркүйек және желтоқсан айлары аралығында қырық пәтер 200 миллион долларға сатылды. Олардың қатарында Сэнди Н. Тиллотсон да болды, ол шабуылдан кейін көп ұзамай солтүстік мұнараның жоғарғы қабатын 30 миллион долларға сатып алды, ол кезде бұл кондоминиум үшін рекордтық көрсеткіш еді. Шабуылдан кейінгі айларда тағы бес сауда орын жалданып алынды. Бірнеше шенеуніктер, оның ішінде қала әкімі Майкл Блумберг, ақпан айында төменгі қабаттардың болаттан жасалған құрылысының аяқталуын белгілеу үшін болатқа қол қойды. 11 қыркүйекке дейін жасалған жұмыстарға қатысқан жұмысшыларды құрметтеу үшін сөз сөйленді. Ол кезде тұрғын үйлердің алпысы сатылған еді. 2002 жылдың ортасына дейін сауда алаңының 80 пайызы және тұрғын үйлердің 40 пайызы жалданып берілді. Ол кезде AOL Time Warner акцияларының құны төмендеп, New York журналы AOL Time Warner Center-ді "әйелдеріңізбен арадағы қарым-қатынас қиын жағдайда, бір-біріңізге қатты ренжіген, ажырасу керек деп ойлайтын, бірақ әлі де бірге сәнді жаңа үй салып жатырсыз" деген жағдаймен салыстырды. Құрылыс кезінде Bovis Lend Lease New York қаласының Құрылыс басқармасынан бірнеше ескертулер алды. 2002 жылдың қыркүйек айындағы қатты жел кезінде құрылыс алаңынан бір бөлік ұшып кетіп, ағаш шебері мен екі жаяу жүргіш жарақат алды. Ағаш шебері алған жарақатынан қайтыс болды, сондай-ақ сол жылы сегізінші қабатта жүк көтеру машинасының операторы да қаза тапты. 2002 жылдың қазан айында Калифорния зейнетақы қоры CalPERS және MacFarlane Partners бөлшек сауда алаңындағы, AOL Time Warner иеленбеген кеңсе алаңындағы және орталықтың тұрақ құрылысындағы жартылай үлеске ие болуға ұсыныс жасады. CalPERS және MacFarlane компанияларымен жасалған келісім 2003 жылдың ақпан айында қол қойылды, серіктестер 49,5 пайыздық үлеске ие болды, бұл үлестің құны 500 миллион долларға бағаланды. Сол жылы Қаржы департаменті AOL Time Warner Center-ді 820 миллион долларға бағалады, бұл өткен жылғы 220 миллион долларлық бағадан 275 пайызға көп. Құрылыс процесінде қиындықтар туып келе берді, 2003 жылдың сәуір айында төртінші және жетінші қабаттарда өрт шығып, Jazz at Lincoln Center-дің болашақ алаңына да зақым келді. 2003 жылдың соңына қарай 39 құрылыс бұзушылығы тіркелді, осы кезде кондоминиумдардың 60 пайызы сатылған еді. 2003 жылдың қыркүйегінде компания өзін Time Warner деп атауға дауыс берді, ал ғимарат енді "Time Warner Center" деп аталатын болды. Time Warner-дің проблемаларына қарамастан, 11 қыркүйекке дейін өткен екі жылда Time Warner Center-дегі тұрғын үй бағасы бес рет өсті. Бөлмелер тегін безендіріліп, қалған 77 пәтер сатылуы үшін алты айға созылды. AOL Time Warner жаңа ғимаратты демеу үшін төрт компания іздеді, олар электроника, технология, автомобиль және қаржылық қызметтер салаларындағы компаниялар болуы керек еді, демеушілер ғимаратта сауда немесе көрме алаңына ие болар еді. Бірінші демеуші - Samsung электроника компаниясы 2003 жылдың ортасында келісімге келді. Lincoln Motor Company автомобиль саласындағы демеуші болды, ал First Republic Bank қаржылық қызметтер саласындағы демеуші атанды. 2003 жылдың соңында Credit Suisse First Boston дамудың құрылыс несиесінің бір бөлігін қайта қаржыландыру үшін 620 миллион доллар ұсынды.

A groundbreaking ceremony for the building occurred on November 14, 2000. At the time, the project was planned to employ 2,300 workers. By early 2001, the first large retail tenant had leased space in the building's mall, and the developers were interviewing restaurateurs to operate six eateries in the mall. That June, Central Parking was hired to run the three story parking garage in the complex's basement. The condos ranged from $1.8 million for a two bedroom unit to $35 million for a penthouse unit. Additionally, since many roads into Manhattan were closed after the attacks, concrete deliveries were delayed, prompting concerns that the building's construction would also be held up. Despite the attacks, the Time Warner complex had reached 19 stories by the end of 2001. Even though a few prospective buyers had withdrawn, forty apartments had sold for a cumulative $200 million between September and December 2001. These included Sandie N. Tillotson, who bought the top floor of the north tower for $30 million shortly after the attacks, then a record for a condominium. Five retailers also leased space in the months after the attacks. Several officials, including mayor Michael Bloomberg, signed a steel beam that February to mark the topping out of the lower floors' steel superstructure. A speech was given to honor workers who helped with the September 11 recovery effort. By then, sixty of the residential units had been sold. Eighty percent of the retail space had been leased by mid 2002, as was forty percent of the residential units. At the time, AOL Time Warner's stock value was declining, New York magazine compared AOL Time Warner Center to a situation where "your marriage is a wreck, you hate each other, everybody thinks you should get divorced, and yet you’re still building a lavish new home together." During construction, Bovis Lend Lease received several notices of minor construction violations from the New York City Department of Buildings. During a heavy windstorm in September 2002, a piece of debris flew off the construction site, injuring a carpenter and two passersby. The carpenter ultimately died of his injuries, and a forklift driver was also killed on the eighth floor that year. In October 2002, California pension fund CalPERS and MacFarlane Partners offered to buy a half ownership stake in the retail space, the office space not occupied by AOL Time Warner, and the center's parking structure. The sale to CalPERS and MacFarlane was finalized in February 2003, with the partners receiving a 49.5 percent stake; the stake was estimated at $500 million. That year, the Department of Finance valued AOL Time Warner Center at $820 million, a 275 percent increase from the previous year's valuation of $220 million. The construction process continued to experience difficulties; in April 2003, a fire damaged the fourth through seventh stories, including part of Jazz at Lincoln Center's future space. There were also thirty nine open construction violations by late 2003, when around sixty percent of the condos had been sold. By September 2003, the company had voted to rebrand itself as Time Warner, with the building to be known simply as "Time Warner Center". Despite Time Warner's problems, in the two years after the September 11 attacks, residential prices at Time Warner Center were increased five times. The rooms were decorated for free and were left in place for six months so the remaining 77 apartments could be sold. AOL Time Warner sought four companies to sponsor the new building, one each in the electronics, technology, automotive, and financial services segments; the sponsors would have retail or exhibit space in the building. The first sponsor, electronics company Samsung, signed an agreement in mid 2003. Lincoln Motor Company was the automotive sponsor, while First Republic Bank was the financial services sponsor. At the end of 2003, Credit Suisse First Boston provided $620 million to refinance part of the development's construction loan.

Ашылу

Бұл жоба 2003 жылдан бастап кезең-кезеңмен іске қосылды. Time Warner Center-дің алғашқы ресми ашылған бөлігі 2003 жылдың 15 қарашасында ашылған Mandarin Oriental New York болды. Time Warner Center-дің ресми ашылу салтанаты 2004 жылдың 5 ақпанында өтті, ал Columbus Circle сауда орталығы ашылғаннан кейін, дүкендер аяқталған соң қайырымдылық кеші өткізілді. Сауда орталығы ашылған кезде, 40 дүкеннің бесіден төрт және 10 мейрамхана жұмыс істеді. Бөлшек сауда саласының сарапшылары Time Warner Center-дің «вертикальды сауда орталығы» тұжырымдамасының сәтті болмайтынына алаңдады, себебі Нью-Йорктегі биік ғимараттардағы сауда орталықтары бұрын сәтті болған емес. 2004 жылдың сәуір айында ғимараттың қасбетінен металл жабын түсіп, құрылыс жұмыстары аяқталуға жақын болғанда, Bloomberg ғимараттағы барлық жұмыстарды уақытша тоқтатуға бұйрық берді, өйткені 2002 жылдан бері ғимараттан төртінші рет сынықтар түсіп жатқан еді. Сауда кешені де қиындықтарға тап болды, мысалы, 2004 жылдың басында сауда орталығында алғашқы ашылған Per Se мейрамханасында өрт болды. Jazz at Lincoln Center 2004 жылдың қазан айында ашылды, бұл кешеннің қалған бөлігі аяқталғаннан кейін шамамен бір жыл өткен соң болды. Жобаның жалпы құны 1,8 миллиард долларды құрады. Ол кезде бұл Манхэттендегі ең қымбат тұрғын үй болып саналды, бір пәтердің құны 40-45 миллион долларға жетті. Басқа ерте тұрғындарға дизайнер Леди Генриетта Спенсер Черчилль, музыкант Рикки Мартин және сәулетші Джон Страйкер кірді, ол пәтерді жалға алуға ниеті болмағандықтан Time Warner Center-ді уақытша пәтер ретінде пайдаланды. Оңтүстік мұнараның тұрғындары Сауд Арабиясының патшалық Түркі бин Фейсал Әл Сауд, өнер коллекционері Тобиас Мейер, продюсер Верна Харра және бизнесмендер Грегори Олсен мен Джон Клюг болды. Солтүстік мұнарада он дәрігер, бизнесмендер Алан Б. Миллер, Майкл Спенсер және Жерард Кафешян, сондай-ақ түрік бизнесмені Сакип Сабанджидің екі қызы тұрды. 2004 жылдың соңына қарай пәтерлердің шамамен 85 пайызы сатылды. Бастапқы сатып алушылардың шамамен төрттен бірі шетелдік сатып алушылар болды, ал барлық сатып алушылардың үштен бірі өздерінің жеке басын жасыру үшін фирмалық компанияларды пайдаланды. 2006 жылы мүліктің нарықтық құны Нью-Йорктегі ең жоғары көрсеткішті құрады – 1,1 миллиард доллар. Ғимараттағы соңғы пәтер сол наурыз айында сатылды. Сол кезде айлық тұрақ құны 550-600 долларға дейін жетті, бұл АҚШ-тың оңтүстік және орталық штаттарындағы бір бөлмелі пәтерден қымбат еді. 2008 жылға қарай Time Warner Center танымал орынға айналды, оның пайда болуы 2004 жылдан бері айналасындағы мүліктердің құнын 400 пайызға дейін арттырды. Ғимарат ашылғаннан бері кондоминиумдардың орташа бағасы 127 пайызға өсті, кондоминиумдардың құны 7 мен 60 миллион доллар аралығында болды. Time Warner Center-дегі бір пәтер 2007 жылы сатылымға қойылды, бірақ он жылдан астам уақыт бойы сатылмады. 2013 жылы Time Warner өзінің кеңселерінің көп бөлігін Манхэттеннің батыс жағындағы 30 Hudson Yards-қа көшіру ниетін жариялады. Келесі қаңтарда Time Warner Columbus Circle ғимаратындағы үлесін 1,3 миллиард долларға Related Companies, Әбу-Даби инвестициялық органы және GIC Private Limited компанияларына сатты. Компаниялар кеңсе кеңістігін сатып алуды Deutsche Bank және Bank of China банктерінен бес жылдық 675 миллион долларлық ипотекалық несиемен қаржыландырды. 2010 жылдары Time Warner Center тұрғын үйлерін өте бай адамдар көптеп сатып алды. 2015 жылы The New York Times Time Warner Center кондоминиумының иелерінің арасында Forbes журналының «Әлемдегі миллиардерлер» тізіміне енген он жеті адам, бес ірі өнер коллекционері, сегіз бас атқарушы директор және әнші Джимми Баффет, футболшы Том Брейди және ток-шоу жүргізушісі Келли Рипа сияқты танымал тұлғалар бар екенін анықтады. Бұл мәселе АҚШ Қаржы министрлігінің 2016 жылдан бастап Манхэттендегі барлық қолма-қол ақшамен жүзеге асырылатын мүліктік операцияларды реттеуіне әсер етті.

The development was opened in phases starting in 2003. The first part of Time Warner Center to officially open was the Mandarin Oriental New York, which opened on November 15, 2003, Time Warner Center's formal opening ceremony was held on February 5, 2004, with a benefit party being hosted upon the completion of the Shops at Columbus Circle. At the time of the mall's opening, over four fifths of the 40 stores and 10 restaurants were open. There were concerns among retail industry experts that Time Warner Center's "vertical mall" concept would not be successful since high rise malls in New York City had historically not been successful. Final touches were still being placed on the building when, in April 2004, a piece of metal sheeting fell off the facade. This prompted Bloomberg to order that all work on the building be temporarily halted, since this was the fourth time since 2002 that debris had fallen from the building. The retail complex also faced challenges, such as an early 2004 fire in the Per Se restaurant, the first to open in the mall. Jazz at Lincoln Center opened in October 2004, almost a year after the rest of the complex had been completed. In total, the project had cost $1.8 billion. at $40 to $45 million, the unit was the most expensive residence recorded in Manhattan at the time. Other early residents included designer Lady Henrietta Spencer Churchill and musician Ricky Martin, as well as architect Jon Stryker, who used Time Warner Center as a temporary apartment because he did not want to rent a residence. The south tower's residents also included Saudi royal Turki bin Faisal Al Saud, art collector Tobias Meyer, producer Verna Harrah, and businessmen Gregory Olsen and John Kluge. Those of the north tower included ten doctors; businessmen Alan B. Miller, Michael Spencer, and Gerard Cafesjian; and two daughters of Turkish businessman Sakıp Sabancı. By late 2004, the apartments were about 85 percent sold. About a quarter of the original buyers were foreign buyers, and a third of the total buyers used shell corporations to obscure their identities. The property had the highest listed market value in New York City, $1.1 billion, in 2006. The building's last condominium was sold that March. By that time, a monthly parking pass alone ran from $550 to $600, more expensive than a one bedroom residence in several Southern and Midwestern U. S. cities. Time Warner Center had become a popular destination by 2008; its presence had helped raise the value of surrounding properties by as much as 400 percent since 2004. Average condominium prices had risen 127 percent since the building's opening, with condos being listed at between $7 and $60 million. One unit in Time Warner Center was listed on the market in 2007 and was not sold for more than a decade. In 2013, Time Warner announced its intention to move most of its offices to 30 Hudson Yards on the west side of Manhattan. The following January, Time Warner sold its stake in the Columbus Circle building for $1.3 billion to the Related Companies, the Abu Dhabi Investment Authority, and GIC Private Limited. The companies funded the purchase of the office space with a five year, $675 million mortgage from Deutsche Bank and Bank of China. By the 2010s, the residential apartments of Time Warner Center were acquired by a large number of extremely wealthy residents. In 2015, The New York Times found that Time Warner Center's condominium owners had included seventeen people on Forbes magazine's The World's Billionaires list, as well as five major art collectors, eight chief executives, and celebrities such as singer Jimmy Buffett, football player Tom Brady, and talk show host Kelly Ripa. The controversy in part influenced the United States Department of the Treasury to regulate large all cash property sales in Manhattan starting in 2016.

Deutsche Bank пайдалануы

2018 жылдың мамыр айында Deutsche Bank 25 жылға барлық кеңсе кеңістігін жалға алатынын хабарлады, 2021 жылдың үшінші тоқсанында 60 Уолл-стриттен көшу жоспарланды. Бұл банк үшін 60 Уолл-стритте болған кеңістіктің қысқартылуын білдірді. Хабарламадан кейін Related Companies ғимараттың компания келгеннен бастап ресми түрде "Deutsche Bank Center" деп аталатынын мәлімдеді. 2019 жылдың мамырында Related компаниясы осы жобаның кеңсе бөлігін Wells Fargo банкінен 1,1 миллиард долларлық несие арқылы қайта қаржыландырды. 2019 жылдың ортасында Deutsche Bank шетелдегі қызметін күрт қысқарту жоспарларын жариялағаннан кейін, екі қабатты Related Companies-қа қайтарып берді. Ал CNN студиясы 2019 жылдың соңына қарай Хадсон-Ярдсқа көшірілді. 2021 жылдың мамырында Time Warner Center "Deutsche Bank Center" деп қайта аталды, бір апта ішінде Time Warner таңбалары Deutsche Bank таңбаларымен ауыстырылды. Банк 5000 қызметкерін ғимаратқа көшіруді жоспарлаған, бірақ көшіру кешіктірілді. Банктің қызметкерлері 2021 жылдың шілдесіне дейін көшірілуі тиіс болды.

Сыни қабылдау

1998 жылдың шілдесінде бастапқы дизайн жарияланғанда Герберт Мушэмп The New York Times газетінде жазғандай, әйнек фасады 1980-жылдардың соңындағы Чайлдстың бұрынғы ұсыныстарымен салыстырғанда "маңызды жақсару" болды, бірақ ол дизайн "шебер, адал және мағынасыз" деп есептеді. Жыл соңында Мушэмп одан да теріс пікір білдіріп, ғимаратты "жасыру архитектурасының" мысалы ретінде сипаттап, оның "қазіргі Нью-Йорк қаласының 1930-жылдардағы қаладан күрт ерекшеленетінін түсінбеуін" көрсетіп тұрғанын айтты. 1998 жылдың соңында Architectural Record журналының редакторы Питер Блейк жоба туралы былай деп жазды: "Манхэттенге ерекше ұқыпсыздықпен салынған ғимарат келмек". Мушэмп пен Блейктің наразылықтарының себебі бастапқы жоспарлар Central Park West-тегі ескі тас қабатты пәтер үйлерінің кері бұрылысқа ұшыраған пішініне ұқсас болды, бірақ әйнекпен қапталған. Мушэмп мұнаралардың үстіне қойылатын "фонарьдарды" ұнатпады және ғимараттың негізгі фасады "эстетикалық регреске" ұшыраған деп тапты, бірақ жалпы алғанда бұл дизайн қаланың Ар-деко архитектурасына жасалған құрмет деп ойлады. Сонымен қатар, жергілікті тұрғындар ғимараттың тым үлкен екендігіне қарсылық білдірді, бірақ ғимаратты салушылар құлаған Ұқсас екендігін жоққа шығарды. 2004 жылы "Америкалық сәулетшілер институты журналында" Пегги Димер былай деп жазды: "Дизайнерлер ғимараттың қабырғасынан тыс кеңістікті де қарастыруы керек еді ғой?". Ғимараттың өлшеміне қатысты сынға қарамастан, сәулет сыншылары Time Warner Center аяқталғаннан кейін оны жақсы бағалады. Мушэмп аяқталған ғимарат туралы былай деді: "Көңіл-күй заманауи нуар. Екі мұнара Radio City-дің лайықты мұрагерлері". Голдбергер ғимараттың өлшемін ұнатпаса да, "егер сіз жоғары қарасаңыз, сізге бұл ғимарат ұнауы мүмкін" деді, бірақ оны "әдемі қалалық ғимараттың ойын-сауық паркіне айналған нұсқасы" деп санады. Reason журналының бір авторы сыншылар Time Warner Center-ді Hearst Tower немесе New York Times Building сияқты мақтамаса да, "олар осы жаңа ғимараттардың қатарында коммерциялық алыптың орны бар екеніне келіседі" деді. Америка Сәулетшілер институтының 2007 жылғы сауалнамасы Time Warner Center-ді АҚШ-тың ең сүйікті 150 ғимаратының қатарына қосты.

When the original design was announced in July 1998, Herbert Muschamp wrote for The New York Times that the glass facade was a "major improvement" compared to Childs's earlier proposals of the late 1980s, but he believed that the design was "skillful, earnest and devoid of meaning". At the end of the year, Muschamp was even more negative, characterizing the building as an example of "architecture of denial" and derided it as indicating "an utter lack of awareness that New York today differs dramatically from the city in the 1930's". Peter Blake, editor of Architectural Record, wrote of the project in late 1998: "Manhattan is about to have a building of singular klutziness imposed upon it." Both Muschamp's and Blake's complaints originated from the fact that the original plans resembled the setback laden massing of older stone faced apartment buildings on Central Park West, except with a glass cladding. Muschamp disliked the "lanterns" that were to be placed atop the towers, and he found the facade of the base to be "infected" by "aesthetic backsliding", but overall he thought the design to be a homage to the city's Art Deco architecture. The plans also faced opposition from community groups that considered the building to be too large. though the building's developers denied any intentional similarity to the fallen Twin Towers. Peggy Deamer of the Journal of the American Institute of Architects wrote in 2004: "Shouldn't the designers have broadened the notion of context beyond the building envelope?" In spite of criticism over the building's size, architectural critics generally approved of Time Warner Center when it was completed. Muschamp said of the completed building: " The mood is modern noir. The two towers are worthy descendants of Radio City." Even though Goldberger did not like the building's size, he said, "If you don’t look up, you could like this building", though he regarded it as "a theme park version of a sophisticated urban building". A writer for Reason magazine said that, while critics did not praise Time Warner Center as they did the Hearst Tower or the New York Times Building, "they do agree the commercial behemoth deserves its place in this emerging pantheon of buildings". The American Institute of Architects' 2007 survey List of America's Favorite Architecture ranked the Time Warner Center among the top 150 buildings in the United States.