Генри Каттнер: Ғылыми-фантастика жазушысының өмірі мен шығармашылығы
Henry Kuttner
Генри Каттнер (1915-1958) – американдық фантастика, қиял-ғайып және қорқыныш жанрларында жазған автор. Өмірі, шығармашылығы және отбасы тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық фантастикалық әдебиет авторы (1915–1958)
American author of speculative fiction (1915–1958)
Генри Каттнер (7 сәуір 1915 – 3 ақпан 1958) – американдық ғылыми фантастика, фэнтези және қорқыныш жанрында жазған автор.
Henry Kuttner (April 7, 1915 – February 3, 1958) was an American author of science fiction, fantasy and horror.
Ерте өмір
Генри Каттнер 1915 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, кітап сатушы Генри Каттнердің (1863–1920) ата-анасы, Каттнер (1829–1903) және Амелия Буш (шамамен 1834–1911) Пруссияның Лесзно қаласынан келген және 1859 жылдан бері Сан-Францискода тұрған; оның анасы Энни Левидің (1875–1954) ата-анасы Ұлыбританиядан шыққан. Генри Каттнердің ұлы атасы – ғалым Джошуа Хешель Каттнер. Каттнер әкесі қайтыс болғаннан кейін салыстырмалы түрде кедейлікте өсті. Жас шағында ол Лос-Анджелестегі әмисі Лоренс Д'Орсейдің (іс жүзінде, оның әйелінің туысы) әдеби агенттігінде бос уақытында жұмыс істеді, ал 1936 жылдың басында өзінің алғашқы "Қызыл қабірлердегі егеуқырлар" атты әңгімесін Weird Tales журналына сатқанға дейін. Д'Орсей агенттігінде жұмыс істеген кезде Каттнер Ли Брэкеттің алғашқы қолжазбаларын қараудан таңдап алды; оның жетекшілігімен ол өзінің алғашқы әңгімесін (Астаундинг Стористің Джон В. Кэмпбеллге) сатты.
Henry Kuttner was born in Los Angeles, California in 1915. Kuttner (1829–1903) and Amelia Bush (c. 1834–1911), the parents of his father, the bookseller Henry Kuttner (1863–1920), had come from Leszno in Prussia and lived in San Francisco since 1859; the parents of his mother, Annie Levy (1875–1954), were from Great Britain. Henry Kuttner's great grandfather was the scholar Josua Heschel Kuttner. Kuttner grew up in relative poverty following the death of his father. As a young man he worked in his spare time for the literary agency of his uncle, Laurence D'Orsay (in fact his first cousin by marriage), in Los Angeles before selling his first story, "The Graveyard Rats", to Weird Tales in early 1936. It was while working for the d'Orsay agency that Kuttner picked Leigh Brackett's early manuscripts off the slush pile; it was under his tutelage that she sold her first story (to John W. Campbell at Astounding Stories).
Катнер мен Мур
Каттнер әдеби прозасымен танымал болды және әйелі С. Л. Мурмен тығыз ынтымақтастықпен жұмыс істеді. Олар "Лавкрафт шеңбері" арқылы танысты, бұл Х. П. Лавкрафтпен хат алмасып тұратын жазушылар мен оқырмандардың тобы еді. Олардың бірлескен жұмысы 1940-1950 жылдарды қамтыды, ал көптеген туындылар Льюис Пэдгет және Лоуренс О'Доннелл псевдонимдерімен жарияланды. Каттнер мен Мурды жақсы білетін Л. Спраг де Камп олардың ынтымақтастығы соншалықты үйлесімді болғандықтан, әңгіме аяқталғаннан кейін Каттнер мен Мурдың қайсысының не жазғанын еске түсіруі қиын болғанын айтты. Де Камптің сөзіне қарағанда, әрбір серіктес әңгімені абзацтың немесе тіпті сөйлемнің ортасынан тоқтатып, қолжазбаның соңғы бетін әлі де теру машинасына қалдыруы жиі кездесетін жағдай еді. Екінші жұбай әңгімені біріншісі тоқтаған жерден жалғастыратын. Олар әңгіме аяқталғанға дейін қажет болғанша осылай кезектесіп отырды. Каттнердің ең танымал туындыларының бірі – Падгет псевдонімімен жарияланған Галлегер әңгімелері. Бұл әңгімелерде мас күйде клиенттердің мәселелеріне жоғары технологиялық шешімдер тапқан (өзінің өте мақтанғаныш роботының көмегімен) адам туралы айтылады, бірақ сауыққаннан кейін ол не жасағанын немесе не үшін жасағанын мүлдем есіне түсіре алмайды. Бұл әңгімелер кейін "Роботтардың құйрығы жоқ" жинағында топтастырылды. 1973 жылғы Lancer Books басылымының кіріспесінде Мур Каттнер Галлегер әңгімелерінің барлығын өзі жазғанын мәлімдеді.
Kuttner was known for his literary prose and worked in close collaboration with his wife, C. L. Moore. They met through their association with the "Lovecraft Circle", a group of writers and fans who corresponded with H. P. Lovecraft. Their work together spanned the 1940s and 1950s and most of the work was credited to pseudonyms, mainly Lewis Padgett and Lawrence O'Donnell. L. Sprague de Camp, who knew Kuttner and Moore well, has stated that their collaboration was so seamless that, after a story was completed, it was often impossible for either Kuttner or Moore to recall who had written what. According to de Camp, it was typical for either partner to break off from a story in mid paragraph or even mid sentence, with the latest page of the manuscript still in the typewriter. The other spouse would routinely continue the story where the first had left off. They alternated in this manner as many times as necessary until the story was finished. Among Kuttner's most popular work were the Gallegher stories, published under the Padgett name, about a man who invented high tech solutions to client problems (assisted by his insufferably egomaniacal robot) when he was drunk, only to be completely unable to remember exactly what he had built or why after sobering up. These stories were later collected in Robots Have No Tails. In her introduction to the 1973 Lancer Books edition, Moore stated that Kuttner wrote all the Gallegher stories himself.
Ықпал
Марион Циммер Брэдли Каттнерді әсер еткен авторлардың бірі. Оның "Қанды күн" романы оған арналған. Роджер Зелазни өзінің "Amber" сериясында "Қараңғы әлемнің" ықпалы туралы айтты. Каттнердің досы Ричард Мэтисон 1954 жылғы "Мен аңызмын" романын Каттнерге арнады, оның көмегі мен қолдауы үшін алғысын білдірді. Рей Брэдбери Каттнердің Брэдберидің алғашқы қорқынышты әңгімесі "Шамның" (Weird Tales, 1942 жылғы қараша) соңғы 300 сөзін жазғанын айтты. Брэдбери Каттнерді елеусіз қалған шебер және "дәнді жазушы: тұқымдармен толы – идеяларға бай" деп сипаттады. Уильям С. Берроуздың "Жарған билет" романында Каттнердің Венера теңіздеріндегі "Бақытты плащ" паразиттік ләззат монстры туралы тікелей цитаталары келтірілген. Мэри Элизабет Консалман Каттнердің көптеген псевдонимдермен жазу әдеті оны лайықты атақтан айырды деп есептейді. "Мен жиі ойланамын, Каттнер неге редакциялық себепсіз көптеген жалған есімдердің артына өз талантын жасыруды таңдады? Әрине, басқа біреу болып көріну қызық. Бірақ Каттнер көптеген жанкүйерлері оның есімін білмейтін псевдонимдер астында жарығын жасырып, өзіне лайықты атақтан бас тартты. Сибери Квинн мен мен оны осы үшін жиі сөктік". Дж. Вернон Шидың сөзіне қарағанда, Август Дерлет "Хенк пен Кэтриннің кітаптарын Аркхам Хаус баспасында шығаруға уәде берді, бірақ оларды үнемі кейінге шегерді".
Marion Zimmer Bradley is among many authors who have cited Kuttner as an influence. Her novel The Bloody Sun is dedicated to him. Roger Zelazny has talked about the influence of The Dark World on his Amber series. Kuttner's friend Richard Matheson dedicated his 1954 novel I Am Legend to Kuttner, with thanks for his help and encouragement. Ray Bradbury has said that Kuttner actually wrote the last 300 words of Bradbury's first horror story, "The Candle" (Weird Tales, November 1942). Bradbury has referred to Kuttner as a neglected master and a "pomegranate writer: popping with seeds—full of ideas". William S. Burroughs's novel The Ticket That Exploded contains direct quotes from Kuttner regarding the "Happy Cloak" parasitic pleasure monster from the Venusian seas. Mary Elizabeth Counselman believed that Kuttner's habit of writing under widely varied pseudonyms deprived him of the fame that should have been his. "I have often wondered why Kuttner chose to hide his talents behind so many false faces for no editorial reason Admittedly, the fun is in pretending to be someone else. But Kuttner cheated himself of much fame that he richly deserved by hiding his light under a bushel of pen names that many fans did not know were his. Seabury Quinn and I both chided him about this." According to J. Vernon Shea, August Derleth "kept promising to publish Hank's and Catherine's books under the Arkham House imprint, but kept postponing them."
Ктулху аңыздары
Лавкрафт пен Кларк Эштон Смиттың досы болған Каттнер Ктулху мифтері жанрына бірнеше әңгімелер қосты, олардың негізінде бұрынғысының жазбалары жатты, ал соңғысы басқа авторлармен бірге оларды толықтырды. Олардың ішінде: "Кралицтің құпиясы" ("Weird Tales", 1936 жылғы қазан), "Жан жегіш" ("Weird Tales", 1937 жылғы қаңтар), "Салем қорқынышы" ("Weird Tales", 1937 жылғы мамыр), "Шабуылдаушылар" ("Strange Stories", 1939 жылғы ақпан) және "Аң аулау" ("Strange Stories", 1939 жылғы маусым). Каттнер мифтерге онша танылмаған бірнеше құдайларды қосты, соның ішінде Иод ("Кралицтің құпиясы"), Ворвадосс ("Жан жегіш"), Гидра және Ньогта ("Салем қорқынышы"). Сынаушы Шон Рамси "Салем қорқынышы" романындағы жаман Әбигейл Принн Каттнердің "Шабуылдаушылар" романында кездесетін "De Vermis Mysteriis" кітабының авторы Людвиг Приннің ұрпағы болуы мүмкін деп болжайды. Эрик А. Карлсон, Джон Дж. Коблас және Р. Ален Эвертс редакциялаған "Этчингс және Одиссеялар No 4" (1984) – Каттнерге арналған арнайы шығарылым. Онда Каттнердің "Түнде серуендейді", "Құрбақа" және "Шабуылдаушылар" атты үш қайта басылған әңгімесі, Каттнер туралы әртүрлі эсселер және оның әйелі, сондай-ақ әріптес жазушы К. Л. Мурмен сұхбат жарияланды. Роберт М. Прайс редакциялаған "Ктхулхудың кітабы" 5, No 7 (толық саны 41) (Ламмас 1986) – Генри Каттнерге арналған арнайы шығарылым, онда Каттнердің сегіз Ктулху мифтері әңгімесі жинақталған. (Онда "Дагонның ұрпағы" немесе "Шабуылдаушылар" кірмеген). "The Book of Iod: Ten Tales of the Mythos" – Роберт М. Прайс редакциялаған Каттнердің Ктулху мифтері туралы әңгімелер жинағы (Chaosium, 1995). (Онда Роберт Блох, Лин Картер және Роберт М. Прайс жазған "Иодтың қорқынышты кітабы" туралы үш қосымша әңгіме бар). Каттнердің кірген әңгімелері: "Кралицтің құпиясы", "Жан жегіш", "Салем қорқынышы", "Дрюм Авестаның әдемі әзілі", "Дагонның ұрпағы", "Шабуылдаушылар", "Құрбақа", "Гидра", "Үрейдің қоңыраулары" және "Аң аулау" – осылайша, Ктулхудың кітабының арнайы Каттнер санында жарияланған барлық мифтер, сонымен қатар "Дагонның ұрпағы" және "Шабуылдаушылар". "Қара сүйіспенділік" әңгімесі (бұл жерде, басқа жерлерде де жиі, Коттнер мен Роберт Блохтың бірлескен авторлығымен басылған) шын мәнінде Блох толыққанды жазған; Блох "Салем қорқынышы" кейіпкері Майкл Лиді пайдаланғаны үшін аңызда Коттнерге авторлық құқық берді. Роберт М. Прайс жазған "Бейіт тастың астында" және Лин Картер жазған "Түннің өлімі" жинақты толықтырады. Прайс кіріспесінде "Генри Каттнердің Ктулху мифтеріндегі жеке бұрышы, көрінетіндей, Лавкрафт, Блох, зороастризм және теософиядан шамамен бірдей үлесте алынған" деп атап өтеді.
A friend of Lovecraft's as well as of Clark Ashton Smith, Kuttner contributed several stories to the Cthulhu Mythos genre, based on the writing of the former and added to, among other authors, by the latter. Among these were "The Secret of Kralitz" (Weird Tales, October 1936), "The Eater of Souls" (Weird Tales, January 1937), "The Salem Horror" (Weird Tales, May 1937), "The Invaders" (Strange Stories, February 1939) and "The Hunt" (Strange Stories, June 1939). Kuttner added a few lesser known deities to the Mythos, including Iod ("The Secret of Kralitz"), Vorvadoss ("The Eater of Souls"), the Hydra and Nyogtha ("The Salem Horror"). Critic Shawn Ramsey suggests that Abigail Prinn, the villain of "The Salem Horror", might have been intended by Kuttner to be a descendant of Ludvig Prinn, author of De Vermis Mysteriis—a book that appears in Kuttner's "The Invaders". Etchings and Odysseys No 4 (1984), edited by Eric A. Carlson, John J. Koblas and R. Alain Everts, was a special Kuttner tribute issue featuring three reprinted tales by Kuttner "It Walks By Night", "The Frog" and "The Invaders," together with various essays on Kuttner, and an interview with his wife and fellow writer C. L. Moore. Crypt of Cthulhu 5, No 7 (whole number 41) (Lammas 1986), edited by Robert M. Price, was a special Henry Kuttner issue collecting eight Cthulhu Mythos stories by Kuttner. (It did not include "Spawn of Dagon" or "The Invaders"). The Book of Iod: Ten Tales of the Mythos is a collection of Kuttner's Cthulhu Mythos stories edited by Robert M. Price (Chaosium, 1995). (It also contains three additional tales concerning 'Iod's dread tome' by Robert Bloch, Lin Carter and Robert M. Price). The Kuttner stories included are: "The Secret of Kralitz", "The Eater of Souls", "The Salem Horror", "The Jest of Droom Avesta", "Spawn of Dagon", "The Invaders", "The Frog", "Hydra", "Bells of Horror" and "The Hunt" thus, all the Mythos stories which had appeared in the special Kuttner issue of Crypt of Cthulhu, plus "Spawn of Dagon" and "The Invaders". The story "The Black Kiss" (printed here, as often elsewhere, under the joint byline of Kuttner and Robert Bloch), was in fact written entirely by Bloch; Bloch co credited Kuttner on the tale due to using the character Michael Leigh from "The Salem Horror". "Beneath the Tombstone" by Robert M. Price and "Dead of Night" by Lin Carter round out the volume. Price points out in his introduction to the volume that "Henry Kuttner's own private corner of the Cthulhu Mythos was, then, apparently derived in about equal measure from Lovecraft, Bloch, Zoroastrianism, and Theosophy."
Кейінгі өмірі
Каттнер 1950 жылдардың ортасында магистр дәрежесін алумен айналысты, бірақ 1958 жылы Лос-Анджелесте жүрек талмасынан қайтыс болды.
Kuttner spent the mid 1950s getting his master's degree but died of a heart attack in Los Angeles in 1958.
Тони Квейдтің әңгімелері
I. Айдағы Голливуд (1938)
II. Қиямет әлемі (1938)
III. Жұлдыздар шеруі (1938)
IV. Титан планетасындағы қиындықтар (1941)
"I. Hollywood on the Moon" (1938)
"II. Doom World" (1938)
"III. The Star Parade" (1938)
"IV. Trouble on Titan" (1941)