Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер Филипп Терри (шын аты Фредерик Генри Корманн; 7 наурыз 1909 – 23 ақпан 1993) – американдық актер.
American actor
Phillip Terry (born Frederick Henry Kormann; March 7, 1909 – February 23, 1993) was an American actor.
Алғашқы жылдар
Терри "Тексас және Оклахома маңындағы мұнайлы аймақтағы түрлі мектептерде бастауыш білім алған". Ол Нью-Йорктегі Иона орта мектебінде және Сан-Францискодағы Sacred Heart колледжінде оқыды. Екі жылдан кейін ол Paramount компаниясымен келісімшарт жасасты, онда 1941 жылы "Панаманың пасторы", "Жаратылыс және қыз" фильмдерінде түсті. Содан кейін "Уэйк аралы" (1942) және "Батан" (1943) фильмдерінде эпизодтық рөлдерді ойнады, соңғы фильмде жұмыс істеген кезде ол MGM-ге "уақытша берілді". Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Терри нашар көру қабілетіне байланысты әскери қызметке жарамсыз деп танылды ("4F" санаты). Paramount компаниясынан кеткеннен кейін RKO компаниясымен келісімшарт жасасты және "Манхэттендегі музыка", "Джордж Уайттың сендалы" ("Джордж Уайттың скандалдары"), "Пан Американа", "Өлуге туылған" және "Балдпайтқа жеті кілт" (1947) фильмдерінде түсті. Терри өмірінде сексеннен астам фильмде ойнады. Оның ерте рөлдерінің көпшілігі шағын және көбінесе титрлерде көрсетілмеген. Бірақ 1940 жылдары ол Рей Милландтың "Жоғалған демалыс" (1945) және Оливия де Гавиландтың "Әркімнің өз жолы" (1946) сияқты сапалы фильмдерде ірі және көптеген рөлдерді алды, соңғы фильмдегі рөлі үшін Оливия де Гавиланд "Оскар" сыйлығын жеңіп алды.
Terry "had elementary education in various schools in the oil country around Texas and Oklahoma." He attended Iona High School in New York and Sacred Heart College in San Francisco. Two years later he signed with Paramount, where he starred in The Parson of Panamint, The Monster and the Girl in 1941. He then did supporting roles in Wake Island (1942) and Bataan (1943), the work on the latter occurring when he was on "loan out" to MGM. During World War II Terry was classified "4F" unfit for military service due to defective vision. When he left Paramount, he signed with RKO and was in Music in Manhattan, George White's Scandals, Pan Americana, Born to Kill and the lead in Seven Keys to Baldpate (1947). Terry appeared in more than eighty movies over the span of his career. Many of the early roles were small and often uncredited. But in the 1940s, he received bigger and more numerous roles in some quality movies, such as The Lost Weekend (1945) starring Ray Milland, and To Each His Own (1946) starring Olivia de Havilland, who won an Oscar as Best Actress for her performance in the film.
Некелер
1942 жылдың 21 шілдесінде Калифорния штатының Вентура округіндегі Hidden Valley Ranch-та ол киножұлдыз Джоан Кроуфордқа үйленді. 1946 жылы олар ажырасып кетті. Ирвинг Уоллес, Эми Уоллес, Дэвид Уоллечинский және Сильвия Уоллес өзінің «Танымал адамдардың жеке өмірі» атты кітабында былай деп жазды: Жалғыз ана болса да, 1939 жылы ол [Кроуфорд] қыз баланы асырап алуға кірісті, оған Джоан Кроуфорд кіші деген ат берді. Бірнеше айдан кейін Джоан баланың атын Кристинаға өзгертті. [Филипп Терримен некеде болғанда] ол тағы бір баланы – ұлды – асырап алды және оған Филипп Терри кіші деген ат қойды. 1946 жылы Терриден ажырасқаннан кейін ол ұлдың атын Кристофер Кроуфорд деп өзгертті.
On July 21, 1942, at the Hidden Valley Ranch in Ventura County, California, he married film star Joan Crawford. They were divorced in 1946. Irving Wallace, Amy Wallace, David Wallechinsky, and Sylvia Wallace wrote in their book, The Intimate Sex Lives of Famous People:Despite her status as a single parent, in 1939 she [Crawford] began adoption proceedings for a baby girl, whom she named Joan Crawford, Jr. Months later Joan changed the child's name to Christina During [her marriage to Phillip Terry] she adopted a second child — a boy — and named him Phillip Terry, Jr. Following her 1946 divorce from Terry, she renamed the boy Christopher Crawford.
Кейінгі жылдар
Терри актерлік өнерден толығымен қол үзген жоқ. 1950-ші жылдары, 1960-шы жылдары және 1970-ші жылдардың басында ол эпизодтық кино рөлдерін қабылдады. Осы кезеңдегі оның ең танымал B фильмдерінің қатарында Грант Уильямспен бірге түскен "Қансорушы әйел" (1960) және Мами Ван Доренмен бірге түскен "Флот түнгі құбыжықтарға қарсы" (1966) фильмдері бар. Ол кейде телевизиялық рөлдерге де келісіп, "Ойынның аты" және "Полиция әйелі" сериалдарында ойнады. Сонымен қатар, ол "Пери Мейсон" сериалында бес рет қонақ ретінде пайда болды, оның ішінде 1960 жылғы "Батыр графтердің ісі" эпизодында өлтірілген Роберт Донигер рөлін, ал 1961 жылғы "Қажырлы реформатордың ісі" эпизодында Лоренс Кент рөлін ойнады.
Terry never completely abandoned acting. During the 1950s, 1960s and early 1970s, he took on occasional movie roles. Some of his better B movies from this period include The Leech Woman (1960), with Grant Williams, and The Navy vs. the Night Monsters (1966), with Mamie Van Doren. Sometimes he would accept television roles and was in episodes of The Name of the Game and Police Woman. He also made five guest appearances on Perry Mason, including the role of murder victim Robert Doniger in the 1960 episode, "The Case of the Gallant Grafter", and he played Lawrence Kent in the 1961 episode, "The Case of the Resolute Reformer".