Жон XIV Папа: Өмірбаяны мен тағдыры

Кіріспе

Католик шіркеуінің басшысы 983-984 жылдар аралығында, Александрияның 16 ғасырдағы папасы Иоанн XIV (Иоанн XIV; 984 жылдың 20 тамызында қайтыс болды), туған жері Пётр Канепанова, 983 жылдың желтоқсанынан өліміне дейін Рим епископы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. 983 жылдың шілдесінде Папа Бенедикт VII қайтыс болғаннан кейін, император Отто II Канепанованы папалық таққа ұсынды, бірақ Клуни аббаты Майолус осы лауазымды қабылдаудан бас тартты. Павия епискобын тағайындау туралы шешім дін қызметкерлерімен және римдіктермен кеңеспей, сондай-ақ ресми сайлау арқылы бекітілмеді. Канепанова Иоанн есімін қабылдады. Оттоның желтоқсан айындағы өлімі папаны одақтастарсыз қалдырды, және ол Антипапа Бонифаций VII папалық таққа ие болғаннан кейін, Кастель-Сант-Анжелода қамауға алынды. Иоанн 984 жылдың 20 тамызында аштықтан немесе уланудан қайтыс болды және Ескі Санкт-Петер базиликасына жерленді.

Паптық билігі

Иоанн XIV, әрі Пётр Канепанова, Павия қаласында дүниеге келді. 983 жылдың 10 шілдесінде Рим папасы Бенедикт VII қайтыс болғанда, император Отто II атақты бургунд аббаты Майолусты Римнің жаңа епископы етіп таққа отырғызуды ниеттенді, бірақ Майолус бұл қызметтен бас тартты. Екінші мүмкіндік ретінде император сол кезде Павия епископы болған, ал бұрын Италияда Оттоның архиканцлері қызметін атқарған Канепанованы таңдады. Канепановамен келіссөздер желтоқсан айына дейін тоқтап тұрды, содан кейін ол папалық таққа көтерілді. Таққа отырған соң Канепанова Әулие Петірмен байланысты болмау үшін жаңа папалық есім – Иоанн есімін қабылдады. Иоанн XIV дін қызметкерлерімен және Рим халқымен кеңеспей тағайындалды, сондай-ақ ресми сайлау өткеніне ешқандай дәлел жоқ. Осылайша, Иоанн тек императордың қолдауына ғана сүйенді. Иоаннның понтификатынан сақталған жалғыз құжат – Беневенто архиепископы Алоға паллиум табыс еткен бұйрық; бұл әрекет Оттоның Оңтүстік Италиядағы саяси мүдделерін көрсетеді. Иоаннның таққа отырғаннан кейін көп ұзамай император безгекке шалдығып, 983 жылдың 7 желтоқсанында Иоаннның кешірім дұғасын оқығаннан кейін Папаның құшағында қайтыс болды. Оның әйелі, императрица Феофану, өзінің кішкентай ұлы Отто III-нің мүддесін қорғау үшін Германияға сапар шегу үшін Римді дереу тастап кетті, Иоаннды осы қалада жаңа одақтастарызсыз қалдырды. 984 жылдың сәуір айында Антипапа Бонифаций VII Константинопольден оралғаннан кейін және ықпалды Кресцентий отбасы оны папа ретінде тағайындағаннан кейін, Иоаннға шабуыл жасалды, тақтан түсіріліп, Сант-Анджело қамауына қамалды. Иоаннға тағылған айыптамалар туралы ақпарат, сондай-ақ оның сот процесі туралы ешқандай мәлімет сақталған жоқ. Ол түрмеде төрт айдан кейін ашаршылықтан немесе уланудан қайтыс болды. Тарихшы Ханс Хеннинг Кортум: «Оның билігінің қысқа мерзімі мен әлсіздігіне байланысты оның атымен өте аз құжаттарда жазылған», - деп жазды. Иоанн Ескі Санкт-Петер базиликасына жерленді; оның мазары XVII ғасырда базиликаның бұзылуы кезінде қирады. Оның эпитафиясы, Антипапа Бонифаций VII-нің понтификаты кезінде орнатылған, Иоаннның өлім күні 984 жылдың 20 тамызы деп көрсетілген, бірақ өлім себебі көрсетілмеген. Бонифаций VII тек XX ғасырда антипапа ретінде танылғандықтан, Иоанн XV Антипапа Бонифаций VII-нің емес, Иоанн XIV-нің мұрагері деп есептелді.

John XIV was born as Peter Canepanova in Pavia. When Pope Benedict VII died on 10 July 983, Emperor Otto II wished to enthrone Maiolus of Cluny, a renowned Burgundian abbot, as the new bishop of Rome, but Maiolus refused the office. As a second option, the Emperor selected Canepanova, who was by then the bishop of Pavia and had previously served as Otto's archchancellor in Italy. Negotiations with Canepanova stalled until December, at which point he accepted the papal throne. Upon his accession, Canepanova decided to adopt a new papal name — John – to avoid association with Saint Peter. The appointment of John XIV occurred without the consultation of the clergy or the people of Rome, and there is no evidence that a formal election ever took place. As such, John relied solely upon the Emperor's support. The only extant document from John's pontificate is a bull that granted a pallium to Alo, the archbishop of Benevento; the action is indicative of Otto's political interests in southern Italy. Soon after John's installation, the Emperor fell ill with malaria and died on 7 December 983 in the Pope's arms after John performed the rites of absolution. His widow, the Empress Theophanu, immediately left Rome to travel to Germany to protect the interests of her infant son Otto III , leaving John isolated in the city without allies. Upon the return of Antipope Boniface VII from Constantinople in April 984 and his installation as pope by the influential Crescentii family, John was assaulted, deposed, and confined at Castel Sant'Angelo. Information regarding the charges laid against John do not survive, nor do any details surrounding his trial. John died four months after his imprisonment, either of starvation or poisoning. The historian Hans Henning Kortüm wrote that, "Because of the brevity and weakness of his reign, very few documents bear his name". John was buried in Old St. Peter's Basilica; his tomb was destroyed in the seventeenth century during the Basilica's demolition. His epitaph there, erected under the pontificate of Antipope Boniface VII, records John's death date as 20 August 984, but does not state a cause of death. Because Antipope Boniface VII was only considered an antipope in the 20th century, Pope John XV was considered to be the successor of Antipope Boniface VII and not John XIV.