СилваК: Британдық әшекейлік керамика тарихы мен коллекциялық құндылығы
SylvaC
SylvaC – британдық әшекейлік керамикасы, жануарлардың мүсіншелері мен Тоби құмыраларымен танымал. Тарихы, өндірісі және қазіргі заманғы бренд туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
SylvaC (соңындағы C әрпі үлкен жазылады) – британдық сәндік қыш ыдыстардың бренді, ол негізінен жануарлардың мүсіндерімен және Тоби кувшиндерімен ерекшеленеді. SylvaC компаниясы 1982 жылы қысқа мерзімге өндірісті тоқтатты, бірақ 1998 жылы қазіргі тауарлық белгі иесі Норман Уильямс SylvaC өнімдерін қайта жаңғыртты. Компания 1894 жылы Уильям Копстейк пен Уильям Шоу құрған. Олар жаңадан құрылған компанияға – «Шоу және Копстейк» деген аттарын берді. Алайда, Копстейк 1895 жылы кетіп, Ричард Халл Шоудың серіктесі болды. Халлдың ұлы 1936 жылы қосылды, ал 1938 жылы Томас Лоуренс Фалькон керамикасы сатып алынды (ол ерекше «falcon» белгісі бар керамика шығарды). Бірақ «Шоу және Копстейк» компаниясы соңғы күндеріне дейін бастапқы атын сақтап келді. SylvaC желісінің тарихында жануарлардың мүсіндері, әсіресе қояндар маңызды орын алды. Иттер де танымал болды және кез келген тұқымның мүсіні қыштан жасалған. Тоби кувшиндерінің көптеген түрлері шығарылды, соның ішінде мерекелік оқиғаларды бейнелейтін немесе өнімдерді жарнамалайтын «сипаттамалық» нұсқалары да болды. Көптеген түстер мен глазурь қолданылса да, көптеген адамдар ерекше қызғылт сары немесе жасыл глазурьті есінде сақтайды. SylvaC өнімдері сирек емес, бірақ коллекциялық заттарға айналуда, ал ең бағалы үлгілері жоғары бағаға сатылуы мүмкін. Көптеген адамдар 1982 жылдан кейін жасалған өнімдерді жалған немесе бұрынғы өнімдерге қарағанда «нағыз SylvaC» емес деп санайды. Кез келген коллекциялық заттар сияқты, SylvaC өндірісі ешқашан қымбат болмаған және сирек кездеспеген, сондай-ақ жоғары өнер емес еді, деген фактіге қарамастан, бағаны жоғары ұстауға мүдделілік бар. Falconware/SylvaC брендтері Шоу және Копстейк заманынан бері көптеген қоғамдардың қолынан өтті, ал SylvaC-тің «Алтын ғасыры» деген түсінік – заманауи құрылыс, ол барлық ірі керамика үйлеріне, әсіресе Сток-он-Тренттегі үйлерге зиян келтірді.
SylvaC (with a deliberate capital C at the end) is a brand of British ornamental pottery characterised primarily by figurines of animals and Toby Jugs. The SylvaC company briefly ceased production in 1982 although production of SylvaC pieces was resumed in 1998 by the current trademark holder Norman Williams. The company was founded in 1894 by William Copestake and William Shaw. They gave their names to the fledgling company Shaw and Copestake. Copestake left in 1895, however, and Richard Hull became Shaw's partner. Hull's son joined in 1936 and in 1938 the Thomas Lawrence Falcon Pottery was bought (which produced pottery with the distinctive 'falcon' mark on it). However, the Shaw and Copestake company maintained its original name right up until the end. Central to the SylvaC line throughout its history were figurines of animals, and rabbits in particular. Dogs were also popular and virtually every breed ended up being characterised in pottery. Many variations of Toby Jugs were produced, including 'character' versions which celebrated events or tied into product advertising. Although many colours and glazes were used, most people remember the distinctive orange or green glazes most. SylvaC pieces are not rare; however, they are becoming collectable, and the best pieces can fetch high prices. There is a common belief that pieces made after 1982 are fakes or somehow "less" SylvaC than pieces made before then. As with any collectable, there is a vested interest in keeping prices high despite the fact that SylvaC was never particularly expensive to produce and not in any sense rare and certainly never meant to be high art. The Falconware/SylvaC brands have passed through many hands since the days of Shaw&Copestake and the notion of a "Golden Era" of SylvaC is a very modern construct that has had a detrimental effect on all of the great pottery houses, especially those based in Stoke on Trent.