Кіріспе

Лондондық антиквариаттар қоғамы (SAL) – Ұлыбританиядағы тарихшылар мен археологтардың ғылыми қоғамы. Ол 1701 жылы құрылған, 1751 жылы корольдік жарғысын алған және тіркелген қайырымдылық қоры болып табылады. Оның кеңсесі Пикадиллидегі Берлингтон үйінде орналасқан, бұл ғимарат Ұлыбритания үкіметіне тиесілі. Қазіргі кезде шамамен 3300 мүшесінің көп бөлігі археологтар мен тарихшылардан тұрады, олар өздерінің есімдерінен кейін FSA әріптерін қоюға құқылы.

Қауымдастық

Қоғамның мүшелері қоғамның қолданыстағы мүшелерімен сайланады және олар өздерінің есімдерінен кейін FSA әріптерін қоюға құқылы. Сайлау рәсімі таңдаулы болып келеді және мүшелік археология, ежелгі заттар, тарих немесе мұра саласындағы маңызды жетістіктерді мойындау ретінде қарастырылады. Ұсыныс номинациясын қолданыстағы мүше жасауы керек, ал оны тағы 5-12 мүше қолдауы тиіс. Содан кейін мүшелердің құпия дауыс беруі өтеді; үміткердің сәтті болуы үшін әрбір "жоқ" дауысына екі "иә" дауысы түсуі керек. Қоғамда шамамен 3300 мүше бар. Мүшелік артықшылықтарына қоғамның кітапханасына кіру және кітаптарды қарызға алу құқығы жатады.

Тарих және негіздері

Алдыңғы ұйым – Антикварлар колледжі шамамен 1586 жылы құрылған және 1614 жылы король Джеймс І оған тыйым салғанға дейін көбінесе пікірсайыс қоғамы ретінде жұмыс істеген. Қазіргі Антикварлар қоғамының алғашқы бейресми отырысы 1707 жылдың 5 желтоқсанында The Strand көшесіндегі Bear Tavern тавернасында өтті. Джон Талман, Джон Багфорд және Хамфри Уэнлидің бастамасымен құрылған бұл топ британдық ескерткіштерді зерттеу үшін королева Аннадан жарғы алуға тырысты; жоспарланған жобаларға 35 кітаптан тұратын серия жарық көруі кірді. Қоғамды құру туралы ұсынысты Оксфорд графы Роберт Харли қолға алды, бірақ оның үкіметтен қызметтен босатылуы оның тоқтап қалуына себеп болды. 1751 жылы ұзақ жылдар бойы вице-президенттік қызметін атқарған Джозеф Айлофф қоғам үшін жарғы алуға сәтті өтініш жасады, бұл оған мүлікке ие болуға мүмкіндік берді. 2007 жылы қоғам өзінің үш жүз жылдық мерейтойын (алғашқы, ресми емес отырыстарды еске алып) Корольдік академияда «Тарих жасау: Ұлыбританиядағы антикварлар 1707–2007» атты көрмемен атап өтті. Үш жүз жылдық мерейтойға екі маңызды жариялым түсті: қоғам тарихының және үш ғасырлық өмір сүру кезеңіндегі өткеннің материалдық мұраларын түсіндірудің өзгеруінің параллель тақырыптарына арналған он жеті ғылыми мақала жинағы; сондай-ақ көрменің суреттелген каталогы, онда әртүрлі сарапшылардың жазған он бес қысқа тақырыптық мақаласы қамтылған. 2019 жылы қоғам кеңесінің Хьюберт Чесширді шығару туралы қаулыны қабылдай алмауына байланысты дау туды. 2015 жылы соттағы отырыста Чесширдің балаларға қарсы жыныстық зәбірлеу жасағаны анықталды, нәтижесінде Оңдату комитеті оны марапаттарынан айыруды ұсынды. Кеңес «дауыс беру кезінде қатысушылардың көпшілігі қаулыны қолдамағанын өкінетінін» және бұл оқиға «қоғамның жарғыларын және басқару тәртібін жаңғырту қажеттігін» көрсеткенін мәлімдеді. 2020 жылы Дэвид Старкидің құлдық және геноцид туралы жасаған пікірлерінен кейін қоғам өз құндылықтарына қайшы келетін мінез-құлықты реттеу үшін процедураларын жаңғыртуды жариялады. Старки кейіннен стипендиясынан бас тартты.

Кітапхана

Қоғамның кітапханасы Ұлыбританиядағы маңызды археологиялық зерттеу кітапханасы болып табылады. 18-ғасырдың басынан бері материалдар жинақталғандықтан, кітапхананың қазіргі қоры 100 000-нан астам кітапты және шамамен 800 ағымдағы мерзімді басылымды қамтиды. Каталогқа Генрих VIII қайтыс болған кездегі барлық мүліктерінің тізімі сияқты сирек суреттер мен қолжазбалар кіреді. Еліміздегі ең көне археологиялық кітапхана ретінде, кітапхана британдық округтер тарихының көрнекті жинағын, Ұлыбританияның және басқа елдердің ежелгіліктері туралы 18- және 19-ғасырлардағы кітаптардың бай жинағын және 19-ғасырдың басы мен ортасына дейінгі кезеңдерге дейін жететін, кең ауқымды мерзімді басылымдар жинағын (британдық және шетелдік) ұстап тұр.

Vetusta Monumenta (Елдік ескерткіш)

1718 жылы қоғам ежелгі ғимараттар, ескерткіштер және артефакттар туралы, негізінен Ұлыбританияға қатысты және әдетте қоғам мүшелері жазған суреттермен толыққандағы мақалалар сериясын “Ветуста Монумента” деген атпен жариялауды бастады. Бұл серия 1906 жылға дейін үзіліс-кесіліс шығарылып тұрды. Мақалалар фолио форматта жарық көрді және мұқият ойылған суреттер мен артефакттардың көшірмелерін қамтығанымен ерекшеленді. Қоғам құрылғаннан бастап гравер (оюшы) жұмыс істеді – ең алғашқылары Джордж Верту, Джеймс Базир және олардың ізбасарлары, олар фолио басылымдарын шығару үшін қолданылатын мыс пластиналарды жасауға тырысты. Баспалар көбінесе үлкен және тартымды болды, археологиялық тақырыптарға қоғамның сұранысын қанағаттандыруға бағытталған; олардың жартылай ғылыми суреттері көбінесе архитектуралық бөлшектердің әртүрлі бұрыштарын көрсететін. Кейінірек, үлкен форматты шығарылымдар кейбір тарихи еңбектердің форматына сәйкес келу үшін пайдаланылды, оларды қоғам 1771 жылы Эдвард Эдвардс пен Сэмюэл Иероним Гриммге су бояуымен қайта жасауды тапсырды; олардың алғашқы шығарылымдарын негізінен Базир жасады. Алғашқысы – Алтын мата алаңындағы тарихи оқиғаның 16 ғасырдағы майлы бояу суретінің көшірмесі. Бұл серияға арналған қағаздың өлшемі қолда бардан үлкен болуын қажет етті, сондықтан өндіруші Джеймс Уотманға арнайы қағаз жасау тапсырылды; осы форматқа «Антиквариан» деген ат берілді. Пластинаны ойып жасауға, өлшемі 1 метрге 2 метр болатын, екі жыл уақыт кетті. Бұл серияның стандартты тиражы 400 дананы құрады; пластиналар қоғамда мұқият сақталды және кейіннен түскен тапсырыстарды орындау үшін пайдаланылды; жеті пластинаның тек үшеуі ғана қазірге дейін сақталған. Журналға негізінен қоғамның отырыстарында оқылған мақалалар енгізілді: алғашқы жылдары бұрынғы онжылдықтарда оқылған, бірақ жарияланбаған мақалалар да болды. “Археология” журналы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де белгілі бір ретпен шығарылып келді, бірақ содан кейін оның мазмұнының бір бөлігі қоғамның басқа журналдарына көшкендіктен, шығарылымы сирек болды. 1980 жылдары тек екі том (107 және 108), ал 1990 жылдары екі том (109 және 110 томдар, тиісінше 1991 және 1992 жылдары жарық көрді) жарық көрді. 2007 жылы қоғамның үш жүз жылдығына арналған эсселер жинағы техникалық тұрғыдан “Археологияның” 111-ші томы ретінде жарияланды.

Процестер мен антиквариаттар журналы

1843 жылы қоғам өз мәжілістерінің бір бөлігін екінші мерзімді басылымда, кішкентай форматта жариялау туралы шешім қабылдады, бастапқыда суреттерізсіз, ол «Археологиядан» гөрі жиі жарияланатын еді: оған «Лондон антиквариаттар қоғамының мәжілістері» деген ат берілді. Бірінші бөлімі 1844 жылы жарық көрді (онда 1843 жылы оқылған мәжілістер бар), ал бұл алғашқы серия 1859 жылға дейін жалғасты, сонда төрт том жарық көрді. Содан кейін екінші серия басталды, онда 1920 жылға дейін 32 томдық басылым жарық көрді. 1921 жылы «Proceedings» журналы «Antiquaries Journal» атты жаңа жылдық журналмен алмастырылды. Бұл журнал 2021 жылы 101-томы жарық көргеннен бері бүгінгі күнге дейін жарияланып келеді.

Салон

2001 жылдың соңынан бері қоғам «Салон» (Археологтар қоғамының онлайн-хабарламасы) деп аталатын екі апта сайын жарияланатын онлайн-хабархат шығарып келеді.