Уильям Росс Макдональд: Канадалық саяхатшының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Уильям Росс Макдональд (25 желтоқсан 1891 – 28 мамыр 1976) 1968 жылдан 1974 жылға дейін Онтарионың 21-ші вице-губернаторы, ал 1949 жылдан 1953 жылға дейін Канада Парламентінің 22-ші спикері қызметін атқарды.

Ерте өмір

Макдональд Торонтода, Онтариода, Шотландиядан көшіп келген құрғақ тауар саудагерінің отбасында дүниеге келді. Ол Торонто университетінде және Осгуд Холл заң мектебінде заң білімін алды. Бітірген соң, Брантфордта заңгер болып жұмыс істеді, сондай-ақ Бірінші дүниежүзілік соғыста 2-ші канадтық дивизияның велосипедшілер ротасында және канадтық экспедициялық корпусының 4-ші батальонында қызмет етті. 1921 жылы Макдональд Мюриэл Уиттакерге үйленді.

Саяси мансап

Макдональд 1926 жылғы сайлауда Канада Төменгі палатасына сайлауға түсу үшін Либералдық партияның тізіміне ілігуге тырысты, бірақ бір дауыс айырмасымен тізімге ілеспеді. Келесі сайлауда ол Брантфорд округі үшін тізімге ілігіп, бірақ сайлауда жеңіліске ұшырады. Макдональд 1935 жылғы сайлауда сайланды. Ол 1953 жылға дейін Парламент мүшесі (депутат) ретінде қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Макдональд міндетті әскери қызметті ынталы түрде қолдады. Оның позициясы осы соғыс жылдарындағы канадалық газеттен алынған мына сөзінде айқын көрінеді: «Жеңіске жету керек, және бұл тек қана әрбір канадалықтың қатысуы арқылы мүмкін». Соғыстан кейін ол вице-спикер (1945–1949) және содан кейін Төменгі палатаның спикері (1949–1953) болды. Төменгі палатаның спикері қызметін атқарып жүргенде, 1950 жылдың 3 маусымында Палата ішінде музыкалық аспаптарды ойнауға тыйым салатын танымал шешім қабылдады. Бұл тыйым Fort William округінен сайланған депутат Дэниел МакИвор дауыс беруді күтіп тұрып, флейта ойнағаннан кейін енгізілді. 1953 жылы генерал-губернатор Винсент Масси премьер-министр Луи Сен-Лоранның кеңесімен Макдональдты Канада Сенатына тағайындады, онда ол Канада Сенатындағы Үкімет басшысы және портфелі жоқ министр болды. 1954 жылдан бастап 1957 жылғы сайлауда Либералдық үкімет жеңіліске ұшырағанға дейін Макдональд Канаданың Бас прокуроры қызметін атқарды. Либералдардың жеңілісінен кейін ол Канада Сенатындағы Оппозиция жетекшісі болды, ал 1963 жылы либералдар билікке оралғанда қайтадан Үкімет жетекшісі болды. 1964 жылы ол министрлік лауазымынан кетті. 1964 жылдан 1972 жылға дейін ол Ватерлоо лютеран университетінің екінші канцлері болды. Генерал-губернатор Роланд Миченер Лестер Пирсонның кеңесімен Макдональдты 1968 жылдан 1974 жылға дейін вице-губернатор қызметіне тағайындады. Бұл қызметте ол көптеген қоғамдық ұйымдармен, мысалы, Канада Орманшылар Орденімен және Киванис клубымен байланыста болды. 1974 жылы ол Канада орденінің офицері атанды. Брантфордтағы Ontario School for the Blind мектебі оның құрметіне W. Ross Macdonald School деп қайта аталды. Ол 1976 жылы Торонтода қайтыс болды.

Macdonald sought Liberal Party nomination to run for election to the House of Commons of Canada for the 1926 election, but lost the nomination by a single vote. He won the nomination for the Brantford riding in the next election, but lost the election. Macdonald was elected in the 1935 election. He served as Member of Parliament (MP) until 1953. During World War II, Macdonald was a staunch supporter of conscription. His position is made clear in this wartime quote taken from a Canadian newspaper, "There is a victory to be won and that can be accomplished only by every Canadian taking part." After the war, he served as Deputy Speaker (1945–1949) and then as Speaker of the House of Commons (1949–1953). While serving as Speaker of the House of Commons Macdonald made a famous ruling, banning musical instruments from being played in the Chamber, on June 3, 1950. The ban came about after Daniel McIvor MP for Fort William played a flute while waiting for a vote call. In 1953, Governor General Vincent Massey, on the advice of Prime Minister Louis St. Laurent, appointed Macdonald to the Senate of Canada, where he became Leader of the Government in the Canadian Senate and a minister without portfolio in the Canadian Cabinet. From 1954 until the Liberal government's defeat in the 1957 election, Macdonald served as Solicitor General of Canada. With the defeat of the Liberals, he became Leader of the Opposition in the Canadian Senate, and served again as Government Leader when the Liberals returned to power in 1963. He retired from the Cabinet in 1964. From 1964 to 1972, he was the second Chancellor of Waterloo Lutheran University. Governor General Roland Michener, on the advice of Lester Pearson, appointed Macdonald to serve as Lieutenant Governor from 1968 to 1974. In this role, he was involved with many service groups, such as the Canadian Order of Foresters and the Kiwanis Club. In 1974, he was made an Officer of the Order of Canada. The Ontario School for the Blind in Brantford was renamed the W. Ross Macdonald School in his honour. He died in Toronto in 1976.

Фримасондық

Уильям Макдональд 1917 жылдың 17 наурызында Онтарио штатының Брантфорд қаласындағы №121 «Дорик» ложасында таңбаланған, адал еркін мәсон болған.