Кіріспе
Уильям Эрнест МакКиббен (1960 жылдың 8 желтоқсанында туған) – американдық эколог, автор және журналист. Ол Миддлбери колледжінің Шуман атындағы көрнекті ғалымы және 350.org климаттық науқан тобының жетекшісі. Ол қоршаған орта туралы оннан астам кітаптың авторы, оның ішінде алғашқысы – «Табиғаттың соңы» (1989), климаттың өзгеруі туралы, және «Кеміп бара жатыр ма? Адамзаттың ойыны өзін-өзі ойнауға бастады ма?» (2019), адамзат алдында тұрған экологиялық мәселелер мен болашақ перспективалар туралы. 2009 жылы ол 350.org ұйымының 181 елде 5200 бірдей демонстрацияны ұйымдастыруын басқарды. 2010 жылы МакКиббен және 350.org 10/10/10 жаһандық жұмыс акциясын ұйымдастырды, ол 188 елде 7000-нан астам шараны қамтыды, бұл туралы шарадан аз уақыт бұрын Уоррен Уилсон колледжінде өткен үлкен жиынға айтқан болатын. 2010 жылдың желтоқсан айында 350.org планеталық масштабтағы өнер жобасын үйлестірді, оның 20 туындысы спутниктерден көрінетін. 2011 және 2012 жылдары ол ұсынылған Keystone XL құбыржобасына қарсы экологиялық науқанға жетекшілік етті және Вашингтон қаласында үш күн түрмеде отырды. Екі аптадан кейін ол Америка өнер және ғылым академиясының әдебиет бөліміне қабылданды. 2013 жылы оған Ганди атындағы бейбітшілік сыйлығы табысталды. 2009 жылы «Foreign Policy» журналы оны ең маңызды 100 жаһандық ойшылдардың тізіміне енгізді, ал MSN оны 2009 жылдың ең ықпалды тұлғаларының бірі деп атады. 2010 жылы «Бостон глобусы» оны «елдегі ең жетекші эколог» деп сипаттады, ал «Time» журналының кітап сыншысы Брайан Уолш оны «әлемдегі ең жақсы экологиялық журналист» деп атады. 2014 жылы ол «жаһандық климаттың өзгеруіне қарсы күрес үшін АҚШ-та және бүкіл әлемде өсіп келе жатқан халықтық қолдауды жұмылдырғаны үшін» «Тіршілік табуға лайық құқық» сыйлығымен марапатталды.
William Ernest McKibben (born December 8, 1960) is an American environmentalist, author, and journalist who has written extensively on the impact of global warming. He is the Schumann Distinguished Scholar at Middlebury College and leader of the climate campaign group 350. org. He has authored a dozen books about the environment, including his first, The End of Nature (1989), about climate change, and Falter: Has the Human Game Begun to Play Itself Out? (2019), about the state of the environmental challenges facing humanity and future prospects. In 2009, he led 350. org's organization of 5,200 simultaneous demonstrations in 181 countries. In 2010, McKibben and 350. org conceived the 10/10/10 Global Work Party, which convened more than 7,000 events in 188 countries, as he had told a large gathering at Warren Wilson College shortly before the event. In December 2010, 350. org coordinated a planet scale art project, with many of the 20 works visible from satellites. In 2011 and 2012 he led the environmental campaign against the proposed Keystone XL pipeline project and spent three days in jail in Washington, D. C. Two weeks later he was inducted into the literature section of the American Academy of Arts and Sciences. He was awarded the Gandhi Peace Award in 2013. Foreign Policy magazine named him to its inaugural list of the 100 most important global thinkers in 2009 and MSN named him one of the dozen most influential men of 2009. In 2010, the Boston Globe called him "probably the nation's leading environmentalist" and Time magazine book reviewer Bryan Walsh described him as "the world's best green journalist". In 2014, he was awarded the Right Livelihood Award for "mobilizing growing popular support in the USA and around the world for strong action to counter the threat of global climate change."
Ерте өмір
МакКиббен Калифорния штатының Пало-Альто қаласында дүниеге келген. Кейіннен оның отбасы Массачусетс штатындағы Бостон маңындағы Лексингтон қаласына көшіп, ол орта мектепті тамтам етіп бітірген. 1971 жылы Вьетнам соғысына қарсы ветерандарды қолдаған наразылықта тұтқындалған әкесі, 1980 жылға дейін Business Week журналына мақалалар жазып, кейін The Boston Globe газетінің бизнес редакторы болды. 1980 жылы Рональд Рейганның сайланғаннан кейін, ол өмірін қоршаған ортаны қорғауға арнауға шешім қабылдады. 1982 жылы бітірген соң, ол бес жыл бойы The New Yorker журналында штат жазушысы болып жұмыс істеді, 1982 жылдан 1987 жылдың басына дейін Talk of the Town бағанының көп бөлігін жазды. Матай Евангелиясынан шабыттанған ол, зорлықсыз қарсылықтың жақтаушысы болды. Үйсіздер туралы репортаж дайындап жүргенде, ол көшеде тұрып көрді, сол жерде үйсіздерге көмектесетін әйелі Сью Халпернмен танысты. 1987 жылы МакКиббен, ұзақ жылдар бойы бас редактор болған Уильям Шон жұмысынан қуылғаннан кейін The New Yorker журналынан кетіп қалды.
Қадамды күшейту
Step It Up 2007 – МакКиббен бастаған, АҚШ Конгресінен жаһандық жылуға қатысты шаралар қабылдауды талап еткен бүкіл елді қамтыған экологиялық науқан. 2006 жылдың тамызында ол Вермонт штаты бойынша бес күндік жаяу жорыққа жетекшілік етіп, жаһандық жылуға қарсы күресуге шақырды. 2007 жылдың қаңтарынан бастап ол Step It Up 2007 ұйымын құрды, ол 2007 жылдың 14 сәуірінде Американың жүздеген қалалары мен кенттерінде митингтер ұйымдастырды. Митингтердің мақсаты – Конгресс 2050 жылға қарай көміртегі шығарындыларын 80 пайызға төмендетсін деген талапты қою болды. Бұл науқанға түрлі экологиялық, студенттік және діни ұйымдардан кең қолдау түсті. 2007 жылдың тамызында МакКиббен 2007 жылдың 3 қарашасында өтетін Step It Up 2 науқанын жариялады. Алғашқы науқанның 2050 жылға қарай 80% азайту ұранына қосымша, екінші науқан "үш жылдың ішінде 10% [шығарындыларды азайту] ("Дей әрекет ете баста")", жаңа көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларына мораторий, сондай-ақ үйлер мен кәсіпорындарды жаңғыртуға көмектесетін "жасыл жұмыс корпусы" ("Жасыл жұмыс орындары – қазір, жаңа көмір – жоқ") талаптарын қосты.
350.org
Step It Up жобасының табысынан кейін, сол команда 2008 жылдың наурыз айында 350.org деп аталатын жаңа науқанды жариялады. Бұл әлемдік деңгейдегі ұйымдастыру шарасы, атауын климаттанушы Джеймс Э. Хансен сол қыста атмосферадағы көмірқышқыл газының (CO2) концентрациясы 350 миллионнан асса, қауіпті екенін айтқаннан алды. "Егер адамзат өркениет дамыған және Жердегі өмірге бейімделген планетаны сақтағысы келсе, палеоклиматтық деректер мен климаттың қазіргі өзгерістеріне сәйкес, көмірқышқыл газының деңгейін қазіргі 385 ppm-ден ең көп дегенде 350 ppm-ге дейін, тіпті одан да төменге дейін төмендету қажет", - деді Хансен және авторлар өз мақаласының тұжырымдамасында. Солтүстік Америка, Еуропа, Азия, Африка және Оңтүстік Америкада кеңселері мен ұйымдастырушылары бар 350.org, 2009 жылдың желтоқсан айында Копенгагенде өткен халықаралық климат талқылаулары алдында 350 санын таратуға тырысты. Бұл туралы бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жазылды. 2009 жылдың 24 қазанында 181 елде 5200-ден астам демонстрация ұйымдастырылды және интернет құралдарын шығармашылықпен пайдаланғаны үшін жоғары бағаланды. Critical Mass веб-сайты оны "әлемде әлеуметтік желілерді оңтайландырудың ең күшті мысалының бірі" деп мәлімдеді. Foreign Policy журналы оны "барлық түрдегі ең ірі жаһандық үйлестірілген митинг" деп атады.
Кейнстон XL
МакКиббен – ұсынылып жатқан канадалық-американдық Кейнстон XL құбыржолы жобасына қарсы шыққан экологиялық белсенділердің бірі.
Халықтың климаттық науқаны
2014 жылдың 21 мамырында МакКиббен Rolling Stone журналының сайтында "Қоралға шақыру" деген мақала жариялады (кейіннен журналдың 5 маусымдағы басылым нөмірінде де жарияланды), онда оқырмандарды 20-21 қыркүйек күндері Нью-Йорк қаласында өтетін үлкен климаттық шеруге (кейіннен Халықтық климаттық шеру деп аталды) шақырды, бұл Халықтық климаттық қозғалыстың бір бөлігі болды. Мақалада МакКиббен климаттық өзгерістерді "өркениетіміздің қарсаңында тұрған ең ірі дағдарыс" деп атап, шерудің "климаттық өзгерістерге қарсы адамзаттың ең үлкен білдірілімі" болатынын болжады. Берни Сандерс және Джейн Фонда сияқты жақтастары жобаны қолдады.
Сайлау саясаты
2016 жылғы Демократиялық президенттік іріктеу сайлаулары кезінде МакКиббен Вермонт штатының сенаторы Берни Сандерстің саяси өкілі болды. Сандерс оны 2016 жылғы Демократиялық партиясының бағдарламасын жазуға міндеттелген комиссияға тағайындады. Сандерс Хиллари Клинтоннан жеңілгеннен кейін МакКиббен оны қолдап, Нью-Гэмпшир штатының Портсмут қаласында өткен бірінші бірлескен шарада сөз сөйледі. Сандерс президенттікке сайланса, болашақта министрлер кабинетіне үміткер ретінде қарастырылған.
Көзқарастар
2016 жылы МакКиббен The New York Times газетінде оны "оңшыл шұғылдар" бақылап отырғанын, оның және оның отбасы мүшелерінің суретін түсіріп, оларды іздеп, экологиялық екіжүзділікке қатысты нақты мысалдар табуға тырысып, сұрақ қойғанын жазды. "Мені бақылап отыр", - деп мәлімдеді ол. Екі жыл өткен соң, ол Times газетінде 1990 жылдардан бері өлім туралы угрозалар алып жатқанын жазды. 2019 жылдың желтоқсанында МакКиббен 42 басқа да белгілі мәдениет қайраткерлерімен бірге 2019 жылғы жалпы сайлауда Джереми Корбин басшылығындағы британдық Лейбористік партияны қолдайтын хатқа қол қойды. Хатта "Джереми Корбиннің басшылығымен Лейбористік партиясының сайлау бағдарламасы жеке пайда мен бірқатар адамдардың мүддесінен гөрі, адамдар мен планетаның қажеттіліктерін басымдыққа қоятын өзгеше жоспар ұсынады" делінген.
Жеке өмір
МакКиббен әйелі, жазушы Сью Халпернмен бірге Вермонт штатының Риптон қаласында тұрады. Олардың жалғыз баласы Софи 1993 жылы Нью-Йорк штатының Гленс-Фолс қаласында дүниеге келді. Ол Миддлбери колледжінің Шуман атындағы көрнекті ғалымы және Миддлберидің экологиялық журналистика саласындағы стипендияларын басқарады. МакКиббен сонымен қатар Post Carbon институтының стипендияты. Ол көп жылдан бері методист дінін ұстанады. 2013 жылдан бері МакКиббен Ұлттық ғылым білімі беру орталығының кеңесшілер кеңесінің құрамында.
Марапаттар
МакКиббен 1993 жылы Гюггенхайм стипендиясын және Линдхерст стипендиясын алды. 2000 жылы ғылыми-танымдық жазбалары үшін Ланнан әдеби сыйлығына ие болды. 2010 жылы Utne Reader журналы МакКиббенді «Сіздің әлемді өзгертетін 25 көреген тұлға» тізіміне енгізді. Ол Уиттер колледжі, Марлборо колледжі, Колгейт университеті, Нью-Йорк штаты университеті, Стерлинг колледжі, Грин-Маунтин колледжі, Юнити колледжі және Либан аңғары колледжінің құрметті профессоры атағын алды. 2010 жылы 350.org ұйымымен бірлескен жұмысы үшін Puffin/Nation шығармашылық азаматтық сыйлығына ие болды. 2011 жылы МакКиббен Сьерра клубының жоғары наградасы – Джон Мьюр сыйлығын алды. 2012 жылы Дикинсон колледжіндегі жаһандық экологиялық белсенділік үшін Сэм Роуз және Джули Уолтерс сыйлығын жеңіп алды. Сыйлықты қабылдағанда, ол Дикинсонның бітірушілеріне жаһандық климаттың өзгеруі өмір бойындағы ең үлкен мәселе ғана емес, сонымен қатар адамзат қоғамының кездескен ең үлкен сынағы екенін айтты. 2013 жылы халықаралық қоршаған орта және даму сыйлығы – Софи сыйлығына ие болды. 2014 жылы МакКиббен мен 350.org ұйымы жаһандық климаттың өзгеруіне қарсы күреске АҚШ және әлем бойынша үлкен халықтық қолдау жинағаны үшін Right Livelihood сыйлығымен марапатталды.
McKibben was the recipient of the Sierra Club's highest honor in 2011, the John Muir Award. In 2012, he won the Sam Rose and Julie Walters Prize for Global Environmental Activism at Dickinson College; accepting the prize, he told the graduating Dickinson students that, in addition to be the greatest problem of their lives, global climate change is the greatest challenge that has ever confronted human society. In 2013, he won the international environment and development prize Sophie Prize. McKibben and 350. org were awarded the Right Livelihood Award in 2014 for mobilizing growing popular support in the United States and around the world for strong action to counter the threat of global climate change".