Кіріспе

Томас Хьюз (20 қазан 1822 – 22 наурыз 1896) – ағылшын заңгері, судья, саясаткер және жазушы. Ол ең әйгілі "Том Браунның мектеп күндері" (1857) романымен танымал, бұл Хьюз оқыған "Рэгби" мектебінде өтетін жартылай автобиографиялық туынды. Оның кем танымал жалғасы – "Том Браун Оксфордта" (1861). Хьюздің көптеген басқа да қызығушылықтары болды, әсіресе Парламент мүшесі ретінде, британдық кооперативтік қозғалысында және оның құндылықтарын бейнелейтін "Рэгби, Теннесси, АҚШ" елді мекенінде.

Ерте өмір

Хьюз 1830 жылғы «Боскобель трактаттарының» редакторы Джон Хьюздің екінші ұлы болды және Беркширде (қазіргі Оксфордшир) Уффингтон ауылында дүниеге келді. Оның алты бауыры және бір қарындасы, Джейн Синьор болды, ол кейіннен Ұлыбританияның алғашқы әйел мемлекеттік қызметкері атанды. Сегіз жасында оны Винчестер қаласының жанындағы Твайфорд мектебіне жіберді, онда он бір жасқа дейін білім алды. 1834 жылдың ақпанында ол Регби мектебіне оқуға түсті, сол кезде ол Оксфордтағы Ориел колледжінде әкесімен бірге оқыған Томас Арнольдтың басшылығында болды. Хьюз оқудан гөрі спортта жақсы нәтижелер көрсетті, ал мектептегі карьерасы Лордс Крикет алаңында өткен крикет матчымен аяқталды. 1842 жылы ол Ориел колледжіне қабылданды және 1845 жылы бакалавр дәрежесін алды. Оксфордта ол университет командасы үшін Кембридж университетіне қарсы жыл сайынғы матчта, сондай-ақ Лордс стадионында өткен, бүгінгі күнге дейін жоғары деңгейдегі крикет матчі ретінде саналатын ойында ойнады.

Заң мансабы

Хьюз 1848 жылы адвокаттыққа қабылданды, 1869 жылы Корольдік кеңесшісі, ал 1870 жылы сот төрешісі болды. 1882 жылдың шілдесінде ол Честер округінің округтік сотының судьясы болып тағайындалды. Хьюз 1850 жылы Коммундар палатасының үнемдеу жөніндегі комитетіне куәлік берді. Осы арқылы ол христиандық социалистік бастамаға қатысты, нәтижесінде 1852 жылғы Индустриалдық және өзара көмек қоғамдарының серіктестік туралы заңы қабылданды және индустриалдық және өзара көмек қоғамдары пайда болды. Заңның авторы Роберт Аглионби Слэни болды, Хьюз онымен бірлесіп жұмыс істеді. Хьюз сонымен қатар бірнеше алғашқы кәсіподақтардың құрылуына қатысты, либералдық басылымдарды басып шығаруға қаржылық көмек көрсетті; сондай-ақ 1869 жылы Кооперативтік конгрестің алғашқы президенті болып сайланды және Кооперативтік орталық кеңесінде қызмет етті. 1866 жылы Уильям Ромен Каллендермен бірге кооперативтік диірмендерге инвестиция жасады.

Саясатта

Хьюз 1865–68 жылдары Ламбеттен, ал 1868–74 жылдары Фромнан либералды партиядан парламентке сайланды. Ол 1874 жылы кандидатқа түсті, бірақ Октавия Хиллдің қолдауына қарамастан, сайлаудың өте жақын тұсында қана басынан түсіп қалды. Оның саяси мансабының аяқталуына себеп – Хьюздің 1870 жылғы Бастауыш білім беру туралы заңды қолдауына байланысты Фром сайлау округіндегі сайлаушылардың наразылығы болды. Парламент депутаты ретінде Хьюз кәсіби одақтар заңнамасы бойынша жұмыс істеді, бірақ маңызды өзгерістерді қабылдатуға мүмкіндік таппады. Содан кейін Хьюз Харрисон мен Роберт Апплегартпен бірлесіп жұмыс істеді, жұмыс берушілердің кейбір куәліктерінің ықпалын азайтуға тырысты. Осы комиссияның нәтижесінде Харрисон, Хьюз және Лорд Личфилд 1869 жылы азшылық баяндамасын жариялады, онда барлық заңдық шектеулерді жою ұсынылды.

Еріктілер

1859 жылғы шапқышылық алаңында Хьюз Жұмысшы колледжінің студенттерінен 19-шы (Блумсбери) Миддлсекс мылтық ерікті корпусын құрып, 1869 жылға дейін лейтенант-полковник шенімен оған қолбасшылық етті, содан кейін бөлімнің тұңғыш құрметті полковнигі атанды. Батальон "Том Браун корпусы" деп белгілі болды. Хьюз оның Лондонның ең кедей корпусы екенін, ал сол кездегі мылтық ерікті корпустары көбінесе орта тапқа жатқанын айтты. Ол сонымен қатар "Еріктілер қызметі туралы хабарлар" газетінің бас редакторының орынбасары қызметін де атқарды.

Кейінгі өмірі

1878–9 жылы Хьюз Ванситтарт Нилмен бірлесіп Кооперативтік конгресс үшін «Кооператорларға арналған нұсқаулық» (1881) жазуға кірісті. Сонымен қатар ол үлгілі ауылдарға қызығушылық танытты. 1880 жылы ол Франклин В. Смиттің Плато-Ситисін сатып алып, Америкада – Теннесси штатындағы Рэгби қаласын құрды. Бұл қала ағылшын дворяндарының кіші ұлдары үшін утопиялық өмір салтын сынап көру мақсатымен жобаланған болатын. Ол Чарльз Лемпирердің Батыс Вирджинияда 1872–1879 жылдары құрылған, сәтсіз аяқталған Бакторн колониясынан кейін пайда болды; осы қонысты құруды Хьюз ұсынған деген болжам бар. Рэгби де өз мақсатына жете алмады, бірақ қазірге дейін сақталған және АҚШ Ұлттық тарихи орындарының тізіліміне енгізілген. Хьюз опиумға қарсы күрес қозғалысының белгілі бір тұлғасы және Опиум саудасын тоқтату қоғамының мүшесі болды. 1880-ші жылдардың соңында Хьюз Кооперативтік көтерме сауда қоғамында Джон Томас Уайтхед Митчеллмен қарым-қатынаста болды, себебі Митчелл қоғам үшін тік интеграцияны қолдады. Хьюз 1896 жылы 73 жасында Брайтон қаласында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды және сол жерге жерленді.

Шығармалары

Уимблдонда тұрып, Хьюз өзінің әйгілі «Том Браунның мектеп күндері» әңгімесін жазды, ол 1857 жылдың сәуірінде жарық көрді. Ол «бұлшықеттік мектеп» деп аталатын романдар жазушылармен байланысты, бұл еркін жіктеу, бірақ негізінен Қырым соғысы кезеңінің көркем әдебиеттеріне ден қояды. Хьюз ешқашан Регби мектебінің жоғарғы сыныбының мүшесі болмағанмен, директор Томас Арнольд туралы ойларына үлкен құрметпен қарады. Хьюз сонымен қатар «Ақ жылқының тазалануы» (1859), «Оксфордтағы Том Браун» (1861), «Religio Laici» (1868), «Ұлы Альфредтің өмірі» (1869) және «Бауырдың естеліктері» атты кітаптарды жазды. Оның інісі Джордж Хьюз Том Браун кейіпкерінің прототипі болды.

Отбасы

1847 жылы Хьюз Джеймс Фордтың қызы және Ричард Фордтың немересі Франсис Фордқа үйленді. Олар 1853 жылы Уимблдонға қоныстанды. Ладлоу бұрыннан Хьюзбен бірге адвокаттық кеңсесін бөлісіп жүрген, және бұл әрекет төрт жылға созылды. Лилиан Хьюз 1912 жылы «Титаник» кемесінің суға батуы салдарынан қаза тапты. Ең кіші баласы Мэри Хьюз кедейлер заңы бойынша белгілі қамқоршы және жергілікті кедейлер заңына бағынышты аурухана мен балалар үйіне ерікті түрде барып көмектесетін.

Мұра

Оксфорд университетінің Ориел колледжінде Хьюз стипендиясы құрылды. Бұл стипендия тек кейбір кооперативтік қоғамдардың мүшелеріне немесе олардың ұлдарына ғана берілді, және бұл Хьюздің кооперативтік қозғалысқа қатысқандығын көрсетеді. Алғашқы стипендиат 1884 жылы Ориел колледжіне қабылданды. Кейіннен бұл стипендия әлеуметтік реформатор Эдвард Ванситтарт Нилдің құрметіне тағайындалатын сыйлықпен біріктірілді. Хьюзтің мүсіні (оң жақта суретте) Регби мектебі кітапханасының алдында орналасқан; мүсінші Томас Брок болды, ал мүсін 1899 жылы ашылды.