Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның оңтүстік-батысындағы қала, Англияның Эссекс графтығындағы қала.
Town in southwest Essex, England
the town in Essex, England
Лоутон ( /ˈl//aʊ//t//ən/) – Англияның Лондон қаласының метрополиялық және қалалық аймағындағы Эссекс графтығының Эппинг Форест округіндегі қала және азаматтық приход. Чаринг-Кросттан солтүстік-шығысқа қарай 12 миль (19 км) қашықтықта орналасқан қала Уолтем Аббей, Тейдон Бойс, Чигуэлл, Чингфорд және Бакхерст Хиллмен шектеседі. Лоутон приходы Эппинг Орманының бір бөлігін қамтиды, 1996 жылы ескі приходтың оңтүстігіндегі бір бөлігі Бакхерст Хилл приходына, ал кішкентай бөліктері Чигуэлл мен Тейдон Бойске берілді. Бұл Эппинг Форест округінің ең көп халқы бар азаматтық приходы, ал Эссекс графтығында халық саны бойынша екінші орында (Кенви аралынан кейін) және аумағы бойынша екінші үлкені. 2021 жылғы халық санауы бойынша халқы 33 353 адамды құрайды. Лоутон қаласында үш ескерткіш аймақ бар, қалада 56 тізімдегі ғимарат және тағы 50 жергілікті тізімдегі ғимарат бар.
Loughton ('/l//aʊ//t//ən/) is a town and civil parish in the Epping Forest District of Essex, within the metropolitan and urban area of London, England. Situated 12 mile (19 km) north east of Charing Cross, the town borders Waltham Abbey, Theydon Bois, Chigwell, Chingford, and Buckhurst Hill. The parish of Loughton covers part of Epping Forest, in 1996 some parts of the south of the old parish were transferred to Buckhurst Hill parish, and other small portions to Chigwell and Theydon Bois. It is the most populous civil parish in the Epping Forest district, and within Essex it is the second most populous civil parish (after Canvey Island) and the second largest in the area. At the 2021 census, it had a population of 33,353. Loughton has three conservation areas and there are 56 listed buildings in the town, together with a further 50 that are locally listed.
Тарих
Лоугтонның ең көне құрылысы – Лоугтон бекінісі, Еппинг орманындағы Темір дәуіріне жататын жер бекінісі, шамамен б.з.б. 500 жылға дейін сонатын. Ғасырлар бойы тығыз өсімдіктермен жасырылған бұл бекініс 1872 жылы қайта ашылды. Қазіргі Лоугтонға жасалған алғашқы сілтемелер Англосаксон кезеңіне жатады, ол кезде ол Лукинтун (“Луханың шаруашылығы”) деп аталған. Бұл елді мекеннің ең ерте жазбадағы куәлігі – 1062 жылғы Эдуард Исповедниктің жарғысы, онда Типпеден (Дебден) және Альвартун (Лоугтондағы Алдертон Холл) сияқты түрлі иеліктер Гарольд Годвинсонға (кейіннен король Гарольд II) Валтем аббаттығын қайта құрудан кейін берілді. Нормандтар басып алғаннан кейін, 1086 жылғы “Domesday Book” кітабында қала Lochintuna деген атпен айтылады. Елді мекен 17 ғасырдың басына дейін шағын ауыл болып қала берді, содан кейін орман арқылы басты жол солтүстікке қарай кеңейтілді. Бұл жол тез арада Лондоннан Кембриджге және Шығыс Англияға бағытталған негізгі маршрутқа айналды, ал Лоугтон – саяхатшылар тоқтаған маңызды орынға айналды, онда қонақүйлер орналасқан. Осы кезеңдегі ең маңызды сарайлардың бірі – Лоугтон Холл, ол бай қалалық саудагерлер мен сарай қызметкерлері үшін елде демалыс орыны ретінде салынған. 1553 жылы Мэри Тюдор бұл сарайда Англия королевасы Мэри болмас бұрын екі ай тұрды, ал кейіннен 1578 жылдан 1738 жылға дейін Врот отбасы иелігінде болды. Сэр Роберт Врот (шамамен 1576–1614) және оның әйелі леди Мэри Врот (1587–шамамен 1652) сол кездегі көрнекті әдеби тұлғаларды, соның ішінде Бен Джонсонды үйлерінде қабылдады. 1878 жылы рев. Джек У. Метланд оны қайта жаңартып, 19 ғасырдың көп бөлігінде отбасылық иелікте сақтады. Қазір бұл Veecare Homes зейнеткерлер үйі және II санаттағы мәдени ескерткіш. Лоугтонның “Domesday Book” кезеңінен бергі дамуы көбінесе орман есебінен болды. Родинг өзеніне қарай кеңейту жиі су тасқыны болатын батпақты шалғындықтарға байланысты тоқтатылды, бірақ ауылдың солтүстігі мен батысында орманға енуге мүмкіндік болды. Лоугтон жер иелері мен ауыл тұрғындары орманның бос жатқан жерлерін (орманның ашық кеңістіктері мен бұталарын) пайдаланды, бірақ орманды жою процесі 19 ғасырда патшалық билік орманды аң ауру үшін сақтап қалуға қызығушылық танытпағаннан кейін күшейді. Орман жойылып, жер иелері оны жеке пайдалану үшін қоршауға алған кезде, көптеген адамдар осындай маңызды табиғи ресурстың және жалпы пайдалануға берілген жердің жоғалуына алаңдады. Кейбір Лоугтон ауыл тұрғындары жер иелеріне қарсы шығып, ағаш кесуге қатысты ежелгі құқықтарын қорғады. Лоугтон жұмысшысы Томас Уиллингейл бастаған бірнеше сот ісі болды, содан кейін Лондон қалалық корпорациясы жер иелерінің қоршауларына қарсы заңдық шаралар қолданды, нәтижесінде 1878 жылғы Эппинг орман заңы қабылданды, ол орманды халықтың пайдалануы үшін сақтап қалды. Темір жолдың келуі қаланың дамуына серпін берді. Темір жол алғаш рет 1856 жылы Лоугтонға келді, ол кезде Шығыс округтері темір жолы (кейіннен Ұлы Шығыс темір жолы) Вудфорд арқылы тармақ желісін ашты. 1948 жылы желі электрлендіріліп, Лондонның метрополитенінің Орталық желісінің бөлігі болу үшін Лондон көлігіне берілді. Темір жолдың келуі Лондоннан келген қонақтарға Эппинг орманына ыңғайлы түрде жетуге мүмкіндік берді, осылайша оны “Шығыс лондондықтардың ойын алаңына” айналдырды. Рагг мектептер одағы 1891 жылы Пирсонның таза ауа қорынан төленген кедей Шығыс лондондық балалар үшін орманға сапарларды ұйымдастыра бастады. Лоугтон суретшісі Октавиус Дикси Дикон Виктория дәуірінің соңында қаланың көптеген көріністерін, соның ішінде оның тұрғындарының кейбіреулерін суреттеді. Ұлы Шығыс темір жол компаниясы жұмысшыларға жеңілдетілген бағамен жол билеттерін ұсынбағандықтан, қаланың дамуы орта тапқа тән болды. Лоугтондағы тұрғын үйлердің көп бөлігі Виктория және Эдвард дәуірлерінде салынған, ал 1930 жылдары едәуір кеңейтілді. Лоугтон Виктория және Эдвард дәуірлерінде көркем және ғылыми тұрғындар үшін сәнді орын болды, сонымен қатар көптеген көрнекті тұрғындары социалистер, конформистер және әлеуметтік реформаторлар болып танылды. Солтүстік-шығыста соғыстан кейінгі даму бар, ол Лондон округтік кеңесінің ауылдық иеліктерінің бірі болып табылады, соғыс зардаптарынан зардап шеккен лондондық отбасыларды астанаға қайта орналастыруды жеңілдету үшін өнеркәсіптік, сауда және тұрғын үй объектілерін біріктіру мақсатында салынған. Дебденнің өнеркәсіптік аймағында Англия Банкінің бұрынғы баспаханасы орналасқан. 1993 жылы баспахананы банкноттарды басып шығару келісімшартын жеңіп алған De La Rue компаниясы сатып алды. Сәлемдесу карточкалары компаниясы Clinton Cards және құрылыс компаниясы Higgins Group бас кеңсесі де Дебден өнеркәсіптік аймағында орналасқан. 2008 жылы Amshold электроника фирмасы топтың штаб-пәтерін Брентвудтан Лоугтонға көшіру ниеті туралы хабарлады. Олар Лэнгстон жолындағы жерге көшті, ал 2012 жылы олардың жылжымайтын мүлік компаниясы Amsprop қалалық кеңес кеңсесінің жанындағы Ректори Лейн көшесіндегі штаб-пәтерін қайта жаңартып құрды. 2002 жылы Лоугтон ITV1 телеарнасының “Essex Wives” бағдарламасында көрсетілді, бұл 1980 жылдардан бері Лондонның маңындағы Эссекс қалаларында тұратын жаңа байлардың өмірі туралы деректік фильм. Бұл бағдарламаның кейіпкерлерінің бірі болған Джоди Маршқа даңқ әкелді. Журналистердің Лоугтон, Бакхерст Хилл және Чигуэлл қалаларын бай футболшылар, телесериал актерлары және тележұлдыздарды тартуға бейімділігін сипаттау үшін қолданған “алтын үшбұрыш” термині осы бағдарламадан туындады. Қала басқа телесериалдарда, атап айтатыны – “The Only Way is Essex” бағдарламасында түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, ал High Road көшесіндегі екі дүкеннің кадрларында бағдарламаның қатысушылары бар.
The earliest structure in Loughton is Loughton Camp, an Iron Age earth fort in Epping Forest dating from around 500 BC. Hidden by dense undergrowth for centuries, it was rediscovered in 1872. The first references to the site of modern day Loughton date from the Anglo Saxon period when it was known as Lukintune ("the farm of Luhha"). The earliest written evidence of this settlement is in the charter of Edward the Confessor in 1062 which granted various estates, including Tippedene (Debden) and Alwartune (Alderton Hall, in Loughton), to Harold Godwinson (later King Harold II) following his re founding of Waltham Abbey. Following the Norman conquest, the town is also mentioned in the Domesday Book of 1086, with the name Lochintuna. The settlement remained a small village until the early 17th century when the high road was extended north through the forest. The road quickly became the main route from London to Cambridge and East Anglia, and Loughton grew into an important stop with coaching inns. The most significant of the great houses of this period, built as country retreats for wealthy City merchants and courtiers, was Loughton Hall, owned by Mary Tudor two months before she became Queen Mary of England in 1553, and later by the Wroth family from 1578 to 1738. Sir Robert Wroth (c. 1576 – 1614) and his wife Lady Mary Wroth (1587 – c. 1652) entertained many of the great literary figures of the time, including Ben Jonson, at the house. It was rebuilt in 1878 by Revd. J. W. Maitland, whose family held the manor for much of the 19th century. It is now a Veecare Homes care home and is a grade II listed building. Loughton's growth since Domesday has largely been at the expense of the forest. Expansion towards the River Roding was arrested owing to the often flooding marshy meadows, encroachments into the forest to the north and west of the village were nevertheless possible. Loughton landlords and villagers both exploited the forest waste (open spaces and scrub of the forest), but the trickle of forest destruction threatened to turn into a flood in the 19th century after royalty had lost interest in protecting the woodland as a hunting reserve. As the forest disappeared and landowners began enclosing more of it for private use, many began to express concern at the loss of such a significant natural resource and common land. Some Loughton villagers defied landowners to practice their ancient right to lop wood—a series of court cases, including one brought by the Loughton labourer Thomas Willingale, was needed before the City of London Corporation took legal action against the landowners' enclosures, resulting in the Epping Forest Act of 1878 which preserved the forest for use by the public. The arrival of the railway spurred on the town's development. The railway first came to Loughton in 1856 when the Eastern Counties Railway (later the Great Eastern Railway) opened a branch line via Woodford. In 1948 the line was electrified and transferred to London Transport to become part of the Central line on the London Underground. The arrival of the railway also provided visitors from London with a convenient means of reaching Epping Forest and thus transforming it into the "East Enders' Playground". The Ragged School Union began organising visits to the forest for parties of poor East End children in 1891 paid for by the Pearsons Fresh Air Fund. Loughton artist Octavius Dixie Deacon depicted many scenes of the town including some of its residents during the late Victorian period. As the Great Eastern Railway Company did not offer workmen's fares, the town's development was of a middle class character. Much of the housing in Loughton was built in the Victorian and Edwardian eras, with significant expansion in the 1930s. Loughton was a fashionable place for artistic and scientific residents in Victorian and Edwardian times, and a number of prominent residents were renowned socialists, nonconformists, and social reformers. In the north east is a post war development being one of the London County Council's country estates, built with the express purpose of co locating industrial, retail and residential properties to facilitate supported re location of London families affected by war damage within the capital. Located within Debden's industrial estate is the former printing works of the Bank of England; in 1993 the printing works were taken over by De La Rue on their winning the contract to print the banknotes. The headquarters of greeting card company Clinton Cards and construction firm Higgins Group are also located within the Debden Industrial Estate. In 2008, electronics firm Amshold announced their intention to move the group's headquarters to Loughton from Brentwood. They moved to a site in Langston Road; in 2012, their property company Amsprop converted a headquarters building next to the Town Council offices in Rectory Lane. In 2002 Loughton featured in the ITV1 programme Essex Wives, a documentary series about the lives of some of the nouveau riche who have resided in the Essex satellite towns of London since the 1980s. The series propelled Jodie Marsh, one of its featured characters, to fame. Journalists' use of the term "golden triangle" to describe the towns of Loughton, Buckhurst Hill and Chigwell for their propensity to attract wealthy footballers, soap opera actors and TV celebrities as residents derives from this. The town has been used as a backdrop in other television series, notably The Only Way is Essex, and two shops in the High Road are associated with members of its cast.
Демография
2021 жылғы санақта Лоугтонның халқы 33 353 адамды құрады, бұл 2011 жылғы 31 106 адамнан артық. 2021 жылғы санақ бойынша қала тұрғындарының 73,5% өзін ақ британиялықтар деп атады. 2016 жылы Лоугтон Policy Exchange бағалауынша, елдегі этникалық тұрғыдан ең жақсы интеграцияланған үшінші қала болып танылды.
At the 2021 census, Loughton had a population of 33,353, an increase from 31,106 in 2011. The 2021 census showed that 73.5% of the town's population identified as White British. In 2016, Loughton was assessed by the Policy Exchange as the third best ethnically integrated town in the country. Ethnic Group1991200120112021Number%Number%Number%Number%White: Total27,61797.5%28,86795.1%28,23290.8%28,11684.3%White: English/Welsh/Scottish/Northern Irish/British––27,63191.1%26,34284.7%24,51773.5%White: Irish––3811.3%3671.2%4231.3%White: Gypsy or Irish Traveller––––220.1%160%White: Romani––––––380.1%White: Other––8552.8%1,5014.8%3,1229.4%Asian: Total5161.8%8662.9%1,3424.3%2,2366.7%Asian or Asian British: Indian3191.1%5061.7%6652.1%1,0643.2%Asian or Asian British: Pakistani310.1%1060.3%2030.7%3831.1%Asian or Asian British: Bangladeshi60%450.1%590.2%1410.4%Asian or Asian British: Chinese920.3%1240.4%1610.5%2560.8%Asian or Asian British: Other Asian680.2%850.3%2540.8%3921.2%Black: Total1090.4%2090.7%5891.9%9422.8%Black or Black British: African300.1%970.3%3381.1%4861.5%Black or Black British: Caribbean460.2%1050.3%1770.6%3311%Black or Black British: Other Black330.1%70%740.2%1250.4%Mixed: Total––3171%7432.4%1,3524.1%Mixed: White and Black Caribbean––1160.4%2570.8%4041.2%Mixed: White and Black African––140%830.3%1720.5%Mixed: White and Asian––1120.4%2260.7%4181.3%Mixed: Other Mixed––750.2%1770.6%3581.1%Other: Total760.3%810.3%2000.6%7072.1%Other: Arab––––330.1%1020.3%Other: Any other ethnic group760%810.3%1670.5%6051.8%Total28,318100.0%30,340100.0%31,106100.0%33,353100.0%
Этникалық топ1991200120112021Сан%Сан%Сан%Сан%
Ақ: Барлығы27 61797,5%28 86795,1%28 23290,8%28 11684,3%
Ақ: Англиялық/Уэльстік/Шотландтық/Солтүстік Ирландиялық/Британдық––27 63191,1%26 34284,7%24 51773,5%
Ақ: Ирландиялық––3811,3%3671,2%4231,3%
Ақ: Цыған немесе Ирландиялық көшпенділер––––220,1%160%
Ақ: Романы––––––380,1%
Ақ: Басқа––8552,8%1 5014,8%3 1229,4%
Азиялық: Барлығы5161,8%8662,9%1 3424,3%2 2366,7%
Азиялық немесе Азиялық британдық: Үнділік3191,1%5061,7%6652,1%1 0643,2%
Азиялық немесе Азиялық британдық: Пәкістандық310,1%1060,3%2030,7%3831,1%
Азиялық немесе Азиялық британдық: Бангладештік60%450,1%590,2%1410,4%
Азиялық немесе Азиялық британдық: Қытайлық920,3%1240,4%1610,5%2560,8%
Азиялық немесе Азиялық британдық: Басқа азиялық680,2%850,3%2540,8%3921,2%
Қара: Барлығы1090,4%2090,7%5891,9%9422,8%
Қара немесе Қара британдық: Африкалық300,1%970,3%3381,1%4861,5%
Қара немесе Қара британдық: Карибтік460,2%1050,3%1770,6%3311%
Қара немесе Қара британдық: Басқа қара330,1%70%740,2%1250,4%
Аралас: Барлығы––3171%7432,4%1 3524,1%
Аралас: Ақ және Карибтік қара––1160,4%2570,8%4041,2%
Аралас: Ақ және Африкалық қара––140%830,3%1720,5%
Аралас: Ақ және Азиялық––1120,4%2260,7%4181,3%
Аралас: Басқа аралас––750,2%1770,6%3581,1%
Басқа: Барлығы760,3%810,3%2000,6%7072,1%
Басқа: Араб––––330,1%1020,3%
Басқа: Басқа этникалық топ760%810,3%1670,5%6051,8%
Барлығы28 318100,0%30 340100,0%31 106100,0%33 353100,0%
At the 2021 census, Loughton had a population of 33,353, an increase from 31,106 in 2011. The 2021 census showed that 73.5% of the town's population identified as White British. In 2016, Loughton was assessed by the Policy Exchange as the third best ethnically integrated town in the country. Ethnic Group1991200120112021Number%Number%Number%Number%White: Total27,61797.5%28,86795.1%28,23290.8%28,11684.3%White: English/Welsh/Scottish/Northern Irish/British––27,63191.1%26,34284.7%24,51773.5%White: Irish––3811.3%3671.2%4231.3%White: Gypsy or Irish Traveller––––220.1%160%White: Romani––––––380.1%White: Other––8552.8%1,5014.8%3,1229.4%Asian: Total5161.8%8662.9%1,3424.3%2,2366.7%Asian or Asian British: Indian3191.1%5061.7%6652.1%1,0643.2%Asian or Asian British: Pakistani310.1%1060.3%2030.7%3831.1%Asian or Asian British: Bangladeshi60%450.1%590.2%1410.4%Asian or Asian British: Chinese920.3%1240.4%1610.5%2560.8%Asian or Asian British: Other Asian680.2%850.3%2540.8%3921.2%Black: Total1090.4%2090.7%5891.9%9422.8%Black or Black British: African300.1%970.3%3381.1%4861.5%Black or Black British: Caribbean460.2%1050.3%1770.6%3311%Black or Black British: Other Black330.1%70%740.2%1250.4%Mixed: Total––3171%7432.4%1,3524.1%Mixed: White and Black Caribbean––1160.4%2570.8%4041.2%Mixed: White and Black African––140%830.3%1720.5%Mixed: White and Asian––1120.4%2260.7%4181.3%Mixed: Other Mixed––750.2%1770.6%3581.1%Other: Total760.3%810.3%2000.6%7072.1%Other: Arab––––330.1%1020.3%Other: Any other ethnic group760%810.3%1670.5%6051.8%Total28,318100.0%30,340100.0%31,106100.0%33,353100.0%
Саясат
1900 жылы құрылған Лоугтон қалалық округтік кеңесі Лоппинг залында орналасқан. Бұл аймақ 1933 жылы Чигвелл қалалық округінің құрамына кірді және 1974 жылға дейін, Эппинг орман округінің кеңесі құрылғанға дейін осылай болды. Лоугтон қалалық кеңесі 1996 жылы құрылды. Қалалық кеңес 7 округтен сайланған 22 кеңесшіден тұрады, олардың өкілеттік мерзімі төрт жылды құрайды. Қалалық кеңес бастапқыда уақытша жайларда орналасқан, бірақ 2000 жылы Ректория көшесіндегі жаңа салынған Букингем сотындағы кеңселерге көшіп өтті. 2017 жылы кеңес қала орталығындағы жаңадан тағайындалған Лоугтон кітапханасы мен қала әкімшілік ғимаратына көшірілді. Аудандық кеңес деңгейінде Лоугтонды 7 округтен әрқайсынан сайланған екі кеңесші өкілдік етеді, олардың өкілеттік мерзімі төрт жылды құрайды. Округтік кеңес деңгейінде Лоугтон үш бөлікке бөлінген: Бакхерст Хилл және Лоугтон Оңтүстік, Чигвелл және Лоугтон Бродвей, және Лоугтон Орталық – әрқайсысы төрт жылдық мерзімге сайланған бір кеңесшіні сайлайды. Лоугтон 1974 жылы құрылған Эппинг орман парламенттік округінің құрамында болып келеді.
Loughton Urban District Council, established in 1900 was based at Lopping Hall. The area became part of Chigwell Urban District in 1933 and remained as such until 1974, when Epping Forest District Council was created. Loughton Town Council was established in 1996. The Town Council consists of 22 councillors representing 7 wards, elected for a four year term. The Town Council started off in temporary accommodation, but in 2000 moved to offices on the newly constructed Buckingham Court in Rectory Lane. In 2017, the council moved to the newly redesignated Loughton Library and Town Hall in the town centre. At district council level, Loughton is represented by two councillors from each of the 7 wards, elected for a four year term. At county council level, Loughton is split between three divisions, Buckhurst Hill & Loughton South, Chigwell & Loughton Broadway, and Loughton Central, each returning one councillor elected for a four year term. Loughton has been part of the Epping Forest parliamentary constituency since its creation in 1974.
Драмалық
Лоутон – Шығыс 15 актерлік мектебінің орны. Шығыс 15 мектебі Жоан Литтлвудтың танымал Театр шеберханасының жұмысынан өркендеді. Жоан Литтлвудтың Театр шеберханасы Лондонның Стратфорд қаласында орналасқан, оның пошта индексі E15. 2000 жылы Эссекс университетінің құрамына кірген мектеп кампусында Корбет театры бар. Театр тұрақты түрде қойылымдар қояды, ол Гарри Х. Корбеттің (1925–1982) есімімен аталады, ол өзі Театр шеберханасының мүшесі және Шығыс 15 мектебіне демеушілік жасаған адам. Театр ғимараты – бұл шын мәнінде Сассекс қаласының Дитчлинг ауылынан келген ортағасырлық кремний тастан салынған мал төлеу орны, ол бұзылып, Лоутон қаласында қайтадан құрастырылды. Сипатты актер Джек Уотлинг (1923–2001) Лоутон қаласындағы Альдертон Холлде тұрған. Оның ұлы Джайлс (1953 жылы туған), актерлік шеберлікпен айналысады, сол жерде дүниеге келген. Актер және драматург Кен Кэмпбелл (1941–2008), «Эппинг орманының Эльфі» деген лақап атымен танымал, Лоутон қаласындағы Болдуинс Хиллде тұрған, және 2013 жылы оған арнап еске алу тақтасы орнатылды. Комедиялық драма актері Алан Дэвис (1966 жылы туған) Лоутон қаласында өсті және Стейплс Роуд мектебінде білім алды. Актриса Джейн Карр (1950 жылы туған), 1988–1992 жылдар аралығында американдық «Дайр Джон» ситкомының американдық нұсқасында «Луиза Мерсер» рөлімен танымал, Лоутон қаласында дүниеге келген. Әуесқойлар театры негізінен Лоппинг Холлда қойылады. Қойылымдарды 1924 жылы құрылған Лоутон әуесқой драмалық қоғамы ұйымдастырады, ол 2006 жылға дейін 1945 жылы құрылған, бірақ қазір тоқтатылған Батыс Эссекс репертуарлық компаниясымен кезектесіп отырды. Лоппинг Холл 1884 жылы ашылды және Лондон корпорациясы оны Еппинг орманындағы ағаштарды кесуге қатысты дәстүрлі құқықтарын жоғалтқан ауыл тұрғындарына өтемақы төлеу үшін қаржылады. Бұл құқықтар 1878 жылы орманды басқару корпорацияға өткен кезде сатып алынды. Лоппинг Холл Лоутон қаласының әкімшілік орталығы ретінде қызмет етті және 20-ғасырдың басында приходтың көптеген әлеуметтік, әсіресе музыкалық шараларын қабылдады. Ғимаратты қайта жаңарту бойынша қамқорлар кеңесі амбициялық жоспарлар жасап отыр. Сонымен қатар, Эппинг Форест колледжінің кампусында толыққанды театр, Колледж театры бар.
Loughton is home to the East 15 Acting School. East 15 grew from the work of Joan Littlewood's famed Theatre Workshop. Joan Littlewood's Theatre Workshop was based in Stratford, London, whose postal district is E15. The School, which became part of the University of Essex in 2000, includes the Corbett Theatre in its campus. Regular productions are staged at the theatre, which was named after Harry H. Corbett (1925–1982), himself a Theatre Workshop member and benefactor of East 15. The theatre building is actually a converted medieval flint barn from Ditchling, Sussex which was dismantled and rebuilt in Loughton. The character actor Jack Watling (1923–2001) lived in Alderton Hall, Loughton. His son, Giles (born 1953), also an actor, was born there. Actor and playwright Ken Campbell (1941–2008), nicknamed 'The Elf of Epping Forest', lived in Baldwins Hill, Loughton, where a blue plaque to him was erected in 2013. Comedy drama actor Alan Davies (born 1966) grew up in Loughton, and attended Staples Road school. Actress Jane Carr (born 1950), best known for her role as "Louise Mercer" in the American version of the sitcom Dear John from 1988 to 1992, was born in Loughton. Amateur drama is performed mainly at Lopping Hall. Performances are from Loughton Amateur Dramatic Society, founded in 1924, which until 2006 alternated with those from the now defunct West Essex Repertory Company, founded in 1945. Lopping Hall opened in 1884 and was paid for by the Corporation of London to compensate villagers for the loss of traditional rights to lop wood in Epping Forest, rights which were bought out when the management of the forest was taken over by the corporation in 1878. Lopping Hall served as Loughton's town hall and was the venue for most of the parish's social – and especially musical activities during the early 20th century. There are ambitious plans by the Trustees for the building's restoration. There is also a full scale theatre, the College Theatre, on the campus of Epping Forest College.
Музыка
Лоугтонның классикалық музыка өнері 19 ғасырдың соңына дейін, Генри Райдинг дирижерлігімен Лоугтон хор қоғамының Лоппинг залында тұрақты концерттер өткен кезге дейін барып жетеді. Бүгінде өнер көрсетулер негізінен екі жерде өтеді: Лоугтон методистік шіркеуі жыл сайын Лоугтон жастар музыка фестивалін ұйымдастырады, онда жергілікті мектептер мен колледждердің дарынды оқушылары өнер көрсетеді. Сент-Джон шіркеуінің фестивальдік хоры шетелге кең ауқымды гастрольдерге шығады және өз кезегінде танымал солистер, камералық және опералық топтарды қабылдайды. Музыка залының әртісі Хосе Коллинз (1887–1958) 107 Хай Роудта тұрған. Гимн жазушы Сара Фловер Адамс (1805–1848) күйеуі Уильям Бриджес Адамспен (1797–1872) бірге «Sunnybank» деп аталатын үйде тұрған, ол 1888 жылы бұзылып, орнына 9 Вудбери Хилл салынған. Сараның ең танымал гимні – «Nearer, My God, to Thee» («Маған жақында, Құдайым»), ол 1840 жылы Лоугтонда жазылған, ал Уильям, локомотив инженері, теміржол рельстерін қосуға арналған фишплатаны ойлап тапқан. Лоугтон сонымен қатар Ұлттық джаз мұрағатына (төменде қараңыз) орналасқан, онда кейде джаз концерттері өтеді. «Мисс Миллс» ретінде өнер көрсеткен музыка залының пианині Глэдис Миллс (1918–1978) 1934 жылдан бастап Родинг-роудта, ал 1947 жылы үйленгеннен кейін 1964 жылға дейін Барнкрофт Клоузда тұрған. Лоугтонның рок және поп музыкасымен байланысы бар бірнеше тұлғасы бар; Dire Straits тобының Марк Кнопфлер Лоугтон колледжінде (қазір Эппинг Форест колледжі) оқытушы болған, ал Genesis тобының «Эппинг Форест шайқасы» әні Шығыс Лондондағы бәсекелес бандиттік топтардың орман ішіндегі аумақ үшін болған нақты шайқасына негізделген. Уэйк Армс пабы (қазір бұзылған), ол Уолтем Аббидегі Лоугтон шекарасының солтүстігінде, айналма жолда орналасқан, 1968 жылдан 1973 жылға дейін рок музыкасы ойналатын орын болды, онда Black Sabbath, Deep Purple, Genesis, Pretty Things, Status Quo, Uriah Heep және Van der Graaf Generator сияқты топтар өнер көрсеткен. «Mungo Jerry» тобының жетекші әншісі Рэй Дорсет 1964 жылы «The Tramps» тобы Лоугтон Beat Contest байқауында жеңіске жеткенде алғаш рет атаққа ие болды. Roding Players – Родинг Вэлли орта мектебінде репетиция жасайтын және Эппинг Форест аймағында жылына үш концерт беретін әуесқойлар оркестрі, ал композитор Майлз Харвуд музыкалық жетекшісі. Лоугтон әйелдер хоры Эппинг Форест аймағында үнемі түстен кейін концерттер өткізеді. 1935 жылы құрылған Эппинг Форест Brass Band Эппинг Форест аймағында тұрақты концерттер береді және ұлттық жарыстар мен көрмелерге қатысады. Лоугтон кинотеатрында 1930 жылдары әйелдер оркестрі болған. LMC-дегі музыка – қыс айларында келуші артистердің концерттерінен тұрады. Лоугтонның 2001 жылы құрылған «Loughton Music Academy» атты өз музыка академиясы бар. Өнер көрсетулер толық оркестрдің қатысуымен өтеді. «Community Music Initiative» немесе CMI – LMA басқаратын қайырымдылық жобасы, ол музыкалық мүмкіндіктері жоқ аймақтағы мектептерге музыка сабақтарын ұсынады. Loughton Folk Club 2010 жылғы 28 қазанда құрылды және өзінің алғашқы Loughton Folk Day күнін 2011 жылғы 9 сәуірде өткізді. Клуб әдетте сағат 20:00-де Лоугтон клубында, Стейшн-роуд, Лоугтон қаласында жиналады.
Loughton's classical music scene dates back to the late 19th century, when there were regular concerts by the Loughton Choral Society in Lopping Hall under the conductorship of Henry Riding. Today, performances are mainly at two venues: Loughton Methodist Church hosts the annual Loughton Youth Music Festival, which showcases talented pupils from local schools and colleges. St. John's Church festival choir undertakes extensive overseas tours, and in turn hosts well known soloists, chamber and operatic groups. The music hall artiste José Collins (1887–1958) lived at 107 High Road. The hymn writer Sarah Flower Adams (1805–1848) lived with her husband William Bridges Adams (1797–1872) at a house called 'Sunnybank', demolished in 1888 and replaced by No. 9 Woodbury Hill. Sarah's most famous hymn was "Nearer, My God, to Thee", apparently written at Loughton in 1840, while William, a locomotive engineer, was the inventor of the fishplate used to connect rail tracks. Loughton is also home to the National Jazz Archive (see below), which hosts occasional jazz performances. Gladys Mills (1918–1978), a music hall pianist who performed as "Mrs Mills", lived in Roding Road from 1934, and upon her marriage in 1947, in Barncroft Close until 1964. Loughton boasts a few rock and pop music connections; Mark Knopfler of Dire Straits was a lecturer at Loughton College (now Epping Forest College), and the Genesis song "The Battle of Epping Forest" is based on an actual event when rival East End gangs fought a turf war in the forest. The Wake Arms public house (now demolished), which was about north of the Loughton boundary in Waltham Abbey on a roundabout, was a rock music venue from 1968 to 1973, hosting bands such as Black Sabbath, Deep Purple, Genesis, Pretty Things, Status Quo, Uriah Heep, and Van der Graaf Generator. Ray Dorset, the lead singer of Mungo Jerry, had his first taste of fame when his band 'The Tramps' won the Loughton Beat Contest in 1964. Roding Players is an amateur orchestra which rehearses at Roding Valley High School and gives three concerts a year in the Epping Forest area; composer Miles Harwood is Musical Director. Loughton Ladies Choir gives regular afternoon concerts in the Epping Forest area. Epping Forest Brass Band, founded in 1935, also has regular concerts in the Epping Forest area, and competes in national competitions and exhibitions. Loughton Cinema had a resident ladies' band during the 1930s. Music at the LMC is a series of concerts given by visiting artists in the winter months. Loughton also has its own music academy the 'Loughton Music Academy' founded in 2001. Performances are with full orchestral participation. The 'Community Music Initiative' or CMI is a charitable project led by the LMA which provides music lessons for schools in the area who do not benefit from musical facilities. Loughton Folk Club was founded on 28 October 2010 and held its first Loughton Folk Day on 9 April 2011. The Club meets weekly at 8pm at Loughton Club, Station Road, Loughton.
Опера және би
1930 жылдары Лоутон қаласында Полард опералары, үлкен үйдің бағында ашық ауада опералық қойылымдар өтті. Оларды Ирис Лемар (1902–1997) режиссерлік етті, ал Джеффри Данн (1903–1981) – көрнекті импресарио, актер және оператор продюсерлік етті. Бұл қойылымдарда британдық опералардың бірнеше алғашқы көрсетілімдері болды. 1894 жылы құрылған Лоутон опералық қоғамы – Эссекстегі ең көне өнер ұйымдарының бірі және ол әлі күнге дейін Лоппинг залында тұрақты түрде мюзиклдер мен операларды қояды. Эппинг Форест аудандық кеңесінің өнер бөлімі, Эппинг Форест Артс, Лоутон қаласында жергілікті тұрғындар мен мектеп оқушыларының қатысуымен кейде би негізіндегі қойылымдар ұйымдастырады. Харлоу театрында толық көлемдегі әуесқой балет қойылымдарын сахналаған Харлоу балеті де осы аймақта жаңа қатысушыларды іздейді.
In the 1930s, Loughton was home to the Pollards Operas, outdoor operatic performances in the garden of a large house. These were directed by Iris Lemare (1902–1997) and produced by Geoffrey Dunn (1903–1981), a prominent impresario, actor and cinematographer, and included several first British performances of operas. Loughton Operatic Society, founded in 1894, is one of the oldest arts organisations in Essex, and still stages regular musicals and operas at Lopping Hall. Epping Forest District Council's Arts Unit, Epping Forest Arts, stages occasional dance based performance works in Loughton, with community and schools participation. Harlow Ballet, which stages full scale amateur ballet productions at Harlow Playhouse, also recruits in the area.
Бейнелеу өнері
Скульптор және суретші сэр Джейкоб Эпштейн (1880–1959) 1933–1950 жылдар аралығында «Дирхерст» үйінде тұрды, бұрын 49 Болдуинс Хиллде жалға алған болатын; ол сол жерде өзінің бірнеше туындыларын жасады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін суретші Эльза Френкель Черч-Лейндегі Элм-Лоджда тұрды. Суретші Джон Стревенс (1902–1990) 1963 жылдан қайтыс болғанға дейін 8 Lower Park Road мекенжайында өмір сүрді. Соғыстар аралығындағы Лондон көлігінің әйгілі плакаттарымен танымал Уолтер Спрадбери (1889–1969) Бакхерст-Хиллде, жақын жерде тұрды. Октавиус Дикон – 19 ғасырдың Лоутоннан шыққан, нағыз суретші, ол ауылдық өмір көріністерін суреттеді. Уильям Лейкин Тернер 1890 жылдары Лоутонның Йорк Хиллдегі «Кловелли» үйінде тұрып, сурет салған. 1908–1936 жылдар аралығында суретші Уильям Браун Макдугалл және оның әйелі, жазушы және аудармашы Маргарет Армур Лоутон қаласында тұрды. Жонглер Марк Робертсон (1963–1992) «Авеню» үйінде тұрып, Лондон Палладиумында және телеарналарда өнер көрсетті. Лоутон өнер клубы Лоутон кітапханасында қазіргі заманғы жергілікті суретшілер мен фотографтардың көрмелерін ұйымдастырады. Лоутон фотосурет клубы, Шығыс Англия фотосурет қоғамдары федерациясының мүшесі, Лоутон қаласындағы Лоппинг залында жиналады және Лоутон кітапханасында және басқа жерлерде мүшелерінің жұмыстарынан тұрақты көрмелер өткізеді.
The sculptor and painter Sir Jacob Epstein (1880–1959) lived at 'Deerhurst' between 1933 and 1950, after having rented no. 49 Baldwins Hill; he produced some of works there. Sculptor Elsa Fraenkel lived at Elm Lodge, Church Lane, after World War II. Artist John Strevens (1902–1990) lived at 8 Lower Park Road from 1963 until his death. Walter Spradbury (1889–1969), best known for his iconic interwar London Transport posters, lived nearby in Buckhurst Hill. Octavius Deacon was a 19th century naïve artist from Loughton who painted scenes of village life. William Lakin Turner lived and painted at Clovelly, York Hill, Loughton, in the 1890s. From 1908 to 1936, William Brown Macdougall, artist, and his wife, the author and translator, Margaret Armour, lived in Loughton. Juggler Mark Robertson (1963–1992) lived at 'The Avenue' and appeared at the London Palladium and on television. The Loughton Arts Club hosts exhibitions by contemporary local artists and photographers at Loughton Library. Loughton Camera Club, a member of the East Anglian Federation of Photographic Societies, meets at Lopping Hall in Loughton, and holds regular exhibitions of members' work in Loughton Library and elsewhere.
Кино
Киноның алғашқы көрсетілімдері Лоппинг залында өтті. 1928 жылдың 9 қазанында актриса Эвелин Лэй Логтон кинотеатрын ашты. Жергілікті сәулетші Теодор Легг жобалаған бұл кинотеатр 847 адамдық болатын, кейін сыйымдылығы 700-ге дейін азайтылды. 1953 жылы кинотеатр "Сенчури" деп аталды және 1963 жылдың 25 мамырында жабылды. Содан бері бұзылып, орнына дүкендер салынды. 2010 жылдың шілдесінде Лоутон қалалық кеңесі кинотеатр жабылғаннан кейін Лоутон қаласындағы алғашқы кино көрсетілімі болған "Білім беру" фильмін көрсетті. Бұл көрсетімнің сәттілігінен кейін 2010 жылдың қыркүйегінде жергілікті кинотеатрдың жоқтығын толықтыру мақсатында Лоутон киноқоғамы құрылды. Джордж Пирсон (1875–1973), британдық кинематографияның алғашқы жылдарындағы режиссер және киносценарист, 1908–1913 жылдары Лоутон қаласындағы Стейплс Роуд мектебінің директоры болды. Чарльз Эштон (1884 – шамамен 1968), үнсіз кино дәуірінің актері, 1917–1934 жылдары Лоугтон қаласындағы 20 Каролл Хилл мекенжайында тұрды. Ол 1918–1929 жылдар аралығында 20-дан астам фильмде ойнады, соның ішінде "Маймыл тырнағы" және Уорвик Дипингтің осы аттас романы бойынша түсірілген "Китти" фильмдерінің алғашқы нұсқаларында қатысты. Лоутон аймағында бірнеше фильм түсірілді, оның ішінде 2001 жылғы "Жылы ақша" телефильмі Лоутон қаласындағы Англия банкінің баспаханасындағы нақты оқиғаларға негізделген.
Early cinematic shows took place in the Lopping Hall. A purpose built Loughton Cinema was opened by actress Evelyn Laye on 9 October 1928; designed by local architect Theodore Legg, it could seat 847. This was later reduced to 700. The cinema was renamed the Century in 1953, and closed on 25 May 1963, and has since been demolished and replaced by shops. In July 2010 Loughton Town Council organised a screening of An Education, the first film screening in Loughton since the closure of the cinema, and its success prompted the formation of the Loughton Film Society in September 2010 to redress the lack of a local cinema. George Pearson (1875–1973), a director and film writer in the early years of British cinematography, was headmaster of Staples Road Junior School, Loughton 1908–1913. Charles Ashton (1884 – c. 1968), film actor from the silent movie era, lived at 20 Carroll Hill, Loughton, from 1917–34. He starred in more than 20 films between 1918–29, including the first film version of The Monkey's Paw, and Kitty, based on Warwick Deeping's novel of the same name. Several films have been set in the Loughton area, including the 2001 TV movie Hot Money, based on real events at Loughton's Bank of England printing works.
Теміржол
Қала Лугтон метро станциясымен және солтүстік-шығысқа қарай Лондон метросының Орталық желісіндегі Дебден метро станциясымен қамтамасыз етілген. Бұл желі қаланың орталық бөлігіне, сондай-ақ шығыс және батыс Лондондағы жерлерге қатынау мүмкіндігін ұсынады. Қазіргі Лугтон станциясы 1940 жылы ашылды, бірақ желі мен станциялар одан бұрын да болған. Темір жол желісінің тарихы 1856 жылғы 22 тамызға дейін жетеді, сол күні Stratford филиалы Eastern Counties Railway компаниясымен ашылды. Дебден станциясы 1865 жылдан 1949 жылға дейін Чигвелл-лейн деп аталды (бірақ 1865 жылдың бірнеше айында Чигвелл-роуд деп аталған). 1949 жылы бұл маршрут Орталық желіге қосылды.
The town is served by both Loughton tube station and, further north east, Debden tube station on the Central line of the London Underground. The line provides access to locations in the City, east and west London. The current Loughton station was opened in 1940, but both the line and stations existed before that. The railway line dates back to 22 August 1856, when the branch from Stratford was opened by the Eastern Counties Railway. Debden station was named Chigwell Lane from 1865 until 1949 (although it was Chigwell Road for a few months in 1865). The route transferred to the Central line in 1949.
Автобустар
Лоутон қаласына қызмет ететін автобус бағыттары – London Buses қызметтері, оларды негізінен Stagecoach London компаниясы жүзеге асырады. Бұл бағыттар қаланы Бакхерст-Хилл, Чингфорд, Дебден, Ильфорд, Уолтемстоу және Вудфордпен байланыстырады. Басқа қызметтердің ішінде Arriva компаниясының Waltham Cross қаласына қатынайтын 66-бағыты және түрлі Central Connect бағыттары бар.
Bus routes serving Loughton are London Buses services, operated primarily by Stagecoach London. Services link the town with Buckhurst Hill, Chingford, Debden, Ilford, Walthamstow and Woodford. Other services include Route 66 operated by Arriva to Waltham Cross and various Central Connect services.
Жолдар
Кембриджді Лондонға байланыстыратын M11 тас жолына Лоутонның шығыс шекарасындағы 5 (оңтүстік) қиылысы арқылы кіруге болады. Бұл қиылыс солтүстік бағыттағы қақпаға кіруге, ал оңтүстік бағытта шығуға мүмкіндік бермейді. M11 жолы 1970 жылдары бірнеше кезеңде салынды және 1980 жылдары толық ашылды.
The M11 motorway, which links Cambridge to London, is accessed on Loughton's eastern boundary at junction 5 (south). The junction does not permit entry to northbound carriageway, nor exit southbound. The M11 was constructed in a number of phases beginning in the 1970s and finally opened in the 1980s.
Білім
2006 жылы Лоутон мектептерінде 16 жастан астам білім беруде шамамен 2330 орын, 4-кезеңде шамамен 1200 орын, 3-кезеңде шамамен 1700 орын, 2-кезеңде шамамен 1500 орын және 1-кезеңде шамамен 600 орын болды. Бұл орынның көбі – жалпы білім беретін мектептерде. Давенант қоры әрдайым жоғары сыныпты (алтыншы сынып) ұстап келген, ал қалған екі орта мектеп 2015 жылдың қыркүйегінде жоғары сыныпты ашты.
In 2006, schools in Loughton had approximately 2330 places in post 16 education, approximately 1200 places in Key Stage 4, approx. 1700 places in Key Stage 3, approximately 1500 places in Key Stage 2 and approximately 600 places in Key Stage 1 almost all of which were in comprehensive schools. Davenant Foundation has always had a sixth form; the other two secondary schools opened sixth forms in September 2015.
Діни мектептер
St. John Fisher Catholic Primary School – ерікті көмек көрсетілетін мектеп, оның Католик шіркеуінен тағайындалған мүшелерден құралған кеңесі қабылдау саясатын бақылайды, ал Эссекс жергілікті білім беру органы қаржыландыруды жүзеге асырады. Davenant Foundation School – 1680 жылы Уайтчепелде негізі қаланды, ал 1965-66 жылдары Лоугтонға көшірілді. Атауына қарамастан, бұл ерікті көмек көрсетілетін мектеп; мектеп 11-ден 18 жасқа дейінгі оқушыларға арналған экуменикалық христиан мектебі және ата-аналардың кез келген христиан шіркеуіне қатысуына негізделген жеке қабылдау саясатын қолданады. Шығыс Лондондағы еврей халқы көп шоғырланған аймандағы тарихына байланысты, еврей балалары да қабылдауға құқылы.
St. John Fisher Catholic Primary School a voluntary aided school, whose Board consisting of appointees from the Catholic Church controls the admission policy whilst the Essex Local Education Authority provides its funding. Davenant Foundation School founded in Whitechapel in 1680, and moved to Loughton in 1965–66. Despite its title, it is a voluntary aided school; the school is an ecumenical Christian school for 11 to 18 year olds, which operates its own admissions policy based on parental attendance at any mainstream Christian church. In deference to its origins in a part of east London with a large Jewish population, Jewish children are also eligible.