Кіріспе
Лондон метро станциясы – бұрын Сент-Джонс Вуд Роуд, содан кейін Сент-Джонс Вуд деп аталған, кейін қайта аталған және жабылған Лондон метро станциясы. Сент-Джонс Вуд станциясы солтүстік-батыс Лондондағы Вестминстер қаласындағы Сент-Джонс Вудта орналасқан. Ол 1939 жылы Бейкерлу желісіндегі аялдама ретінде ашылды. Бүгінде Сент-Джонс Вуд станциясы Швейцариялық коттедж және Бейкер-стрит станциялары арасындағы Jubilee желісімен қызмет көрсетеді және Travelcard 2-аймағында орналасқан. Аса маңыздысы, Сент-Джонс Вуд станциясы – жақын маңдағы Метрополитен желісі осы станцияны өткізіп кететін жергілікті станция. Сент-Джонс Вуд пен Бейкер-стрит арасындағы сапар әдетте үш минуттан кем уақыт алады.
the former station that was once named St. John's Wood Road and then St. John's Wood, before being renamed and closed
St. John's Wood is a London Underground station located in St John's Wood in the City of Westminster, north west London. It was opened in 1939 as a stop on the Bakerloo line. Today St. John's Wood is served by the Jubilee line, between Swiss Cottage and Baker Street stations and is in Travelcard Zone 2. Essentially, St. John's Wood station is a local station with the nearby Metropolitan Line bypassing this station. A journey between St. John's Wood and Baker Street typically takes less than three minutes.
Орналасқан жері
Станция ғимараты Акация көшесі мен Финчли көшесінің қиылысында орналасқан, ал 1938 жылдың соңы мен 1939 жылдың басындағы метро карталары бастапқыда оған Акация көшесі немесе Акация деп ат қою жоспарланғанын көрсетеді. Бұл станция Лордс крикет алаңына және Эбби-роуд студиясына ең жақын станция болып табылады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Лордс станциясы Сент-Джонс Вуд деп өзгертілді, ал жаңа станция қазіргі Бейкерлу желісіне қызмет көрсетті. Осы кезде Лордс және жақын орналасқан Марлбороу Роуд станциялары жабылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде станция баспана ретінде пайдаланылды, тіпті қызметшілерге арналған бөлмелері бар пәтерлер де (немесе Ұлыбританияда оларды «флэт» дейді) болды. Көңіл көтеру орындарының көпшілігі қазіргі Финчли Роуд станциясына жақын, аз ғана метро сапары қашықтықта орналасқан. Осыған қарамастан, станцияда асханалар, кітапханалар, төсек орындары және ішуге арналған су болды. Станция 1939 жылдың 20 қарашасында Бейкер Стрит пен Финчли Роуд арасында салынған жаңа, тереңдегі туннельдің бөлігінде ашылды. Бұл кезде Метрополитен желісінің Стамфорд бранчындағы қызметтері Бейкерлу желісіне берілді. Жаңа станция алдыңғы күні жабылған Метрополитен желісіндегі екі жақын станцияның орнын басты. Олар – Лордс (алғашқыда Сент-Джонс Вуд Роуд, содан кейін Сент-Джонс Вуд және, соңында, Лордс) және Марлбороу Роуд станциялары. Станция II санатқа жатады. Ашылған 1939 жылғы дизайны Гарольд Стэблердің жобасы бойынша сақталған. 2006 жылы плиткалар тазартылып, жаңаларымен ауыстырылды.
Бейкерлу желісінен Юбилей желісіне ауыстыру
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Лорд станциясы жабылып, Бейкерлу желісінің Стэнмор тармағындағы Сент-Джонс Вуд станциясымен ауыстырылды. Ол кезде бұл желінің екі тармағы болды: Стэнмор тармағы және Уотфорд тармағы. Бірақ Уотфордқа жету үшін Харроу мен Уэльдстонда көшу қажет еді. 1979 жылы Джубилей желісі ашылып, Бейкерлу желісінің Стэнмор тармағын толығымен алмастырды, ал Уотфорд тармағы Бейкерлу желісінің бөлігі ретінде сақталды.
Қызметтер
Пойыздардың жүріс жиілігі күні бойы өзгеріп тұрады, бірақ әдетте екі бағытта да сағат 05:54-тен 00:18-ге дейін 2-5 минут сайын жүреді. Лордс Крикет алаңындағы кейбір шаралар кезінде бұл станция тек шығу үшін пайдаланылуы мүмкін. Жақын маңдағы басқа станциялар: Майда Вейл, Уорвик авенюі, Свис Коттедж және Бейкер-стрит. Бүгін станцияда Wi-Fi бар, бұл адамдардың жолда жүргенде де байланыста болуына мүмкіндік береді. Сонымен қатар, Amazon-ның дамуымен, автоматтардың, жақын жердегі билет сату орындарының және контактсіз төлем картасын пайдалану мүмкіндігінің арқасында билет кассалары жабылды. 2015 жылы TFL үкіметтен қаржыны қысқартып, бағаны көтермей қосымша қаражат табудың жолын іздеуге мәжбүр болды. Олар тіпті жаңа Oyster картасы сататын дүкендердің кірістерін арттыруға көмектесетінін болжады.
Жарық-жағарғыш
Жоғары бағытталған шамдар – бұл қозғалмалы баспалдақ бойында көрінетін және көшеден платформаға дейін жарық беруге, көруге көмектесетін шамдар. Олар жолаушыларға қайда бара жатқандарын әрқашан білуге де мүмкіндік береді. Бұл шамдар станция алғаш ашылған 1939 жылға дейін барады.
Оқиғалар
2021 жылдың көктемінде рельстерде жолаушы табылған жағдай болды. Ол өмірлік жарақаттарға алып келді және зардап шеккен адам ауруханаға жеткізілді. Күдік тудырмайтын жағдай болғандықтан, полиция және өрттен қорғау қызметкерлері мәселені тергеу үшін Сент-Джонс Вуд станциясына жіберілді. Бұл оқиғаның салдарынан "Жубилей" желісі уақытша тоқтатылып, кейіннен қатты кешігулер тіркелді.
Қолжетімділік
Бір қақпасы ішке және бір қақпасы сыртқа ашылады, ол коляскаға немесе мүгедектер арбасына сыяды. Станцияда баспалдақ жоқ, платформаларға тек эскалатормен немесе баспалдақпен ғана түсуге болады. 1993 жылға дейін өрт қауіпсіздігіне байланысты Лондон метросында кез келген жерде мүгедектер арбасын пайдалануға тыйым салынған еді.
Байланыстар
Станцияны 13, 46, 113, 187 және түнгі N113 бағыттарындағы Лондон автобустары қызмет көрсетеді.
Танымал мәдениетте
Станция Soft Cell тобының "Bedsitter" әнінің музыкалық видеосына түсті. Көп таралған викторина сұрағы: "Лондон метросында "макрель" сөзіндегі әріптердің бірі де жоқ қай станция?" Жауабы – Сент-Джонс-Вуд, онда A, C, E, K, L, M, R әріптері кездеспейді. Бұл тек станция атында "Сент" сөзі әрдайым "St" деп қысқартылатындықтан және Хокстон Лондонның Overground желісінде орналасқан, бірақ метро емес. Виктория Корен Митчелл бұл сұрақты өзінің сүйікті викториналық сұрағы деп атады. Тағы екі бұрынғы станция да "макрель" тестіне сай келеді: 1933 және 1935 жылдар аралығында метро желісіне кірген Wotton және Wood Siding станциялары.