Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өмірді сақтандыру полисін үшінші тұлғаға сату
Sale of an existing life insurance policy to a third party
Виатикалық есептесу (латынша viaticum – өлім алдында алынатын нәрсе) – полис иесінің қолданыстағы өмірді сақтандыру полисін үшінші тұлғаға ақшалай тоқтату құнынан жоғары, бірақ таза өлім төлемінен төмен бағамен сату. Мұндай сату полис иесіне біржолғы сома береді. Үшінші тарап полистің жаңа иесі болады, ай сайынғы жарналарды төлейді және сақтандырылған адам қайтыс болған кезде полистің толық көлемін алады. Медицинаның жетістіктері созылмалы немесе өлімге әкелетін аурулармен күресіп жатқан адамдардың өмірін жақсартқанда, өмірлік есептесу индустриясы пайда болды. «Виатикалық есептесу» термині көне деп есептеледі. Индустрия ресми терминология ретінде «өмірлік есептесу» терминін қолданады. Техникалық тұрғыдан алғанда, виатикалық есептесу – бұл сақтандырылған адамның қалған өмір сүру мерзімі екі жылдан кем болған жағдайдағы өмірлік есептесу. Дегенмен, кейбір заңнамалық аумақтар, мысалы АҚШ-тың Мэриленд штаты, реттеу құжаттарында «өмірлік есептесу» орнына «виатикалық есептесу» терминін қолданады.
A viatical settlement (from Latin viaticum, something received before death) is the sale of a policy owner's existing life insurance policy to a third party for more than its cash surrender value, but less than its net death benefit. Such a sale provides the policy owner with a lump sum. The third party becomes the new owner of the policy, pays the monthly premiums, and receives the full benefit of the policy when the insured dies. As medical advancements improved the lives of those persons living with terminal or chronic illnesses, the life settlement industry emerged. Viatical Settlement as a term is considered out of date. The industry uses life settlement as the formal terminology. Technically, a viatical is a life settlement where the insured has less than two year life expectancy. However, some jurisdictions, such as the U. S. state of Maryland, use the term viatical settlement instead of life settlement in their regulatory documents.
Тарих
Viatical қоныстары АҚШ-та 1980 жылдардың соңында, СПИД эпидемиясының ең жоғары деңгейге жеткен кезде кеңінен танымал болды. АҚШ-тағы СПИД-тің алғашқы құрбандары көбінесе жас, әйелдері мен балалары жоқ (өмірді сақтандыру полисі бойынша дәстүрлі мүрагерлер) гей ерлер болды, бірақ олардың көпшілігі жұмыс істеу арқылы немесе инвестициялар нәтижесінде өмірді сақтандырумен қамтылған. Полис бойынша мүрагерлер көбінесе ақшаға мұқтаж болмайтын ата-аналары болды. Viatical келісімдер полис иесі тірі кезінде полистен пайда алуға мүмкіндік берді. Кейбір инвесторлардың жағымсыз тәжірибесіне қарамастан, viatical келісімдер көптеген ауырған адамдардың жеке қаржысын басқару үшін пайдалы құрал болып табылады. 2002 жылы жасалған зерттеу көрсеткендей, viatical келісімдермен тәжірибесі бар хоспис қаржы кеңесшілерінің көпшілігі оң нәтижелерді байқаған.
Viatical settlements grew in popularity in the United States in the late 1980s, when the AIDS epidemic peaked. The early victims of AIDS in the U. S. were largely gay men, typically relatively young and without wives or children (the traditional beneficiaries under a life insurance policy), but often covered by life insurance through employment or as a result of investments. The beneficiaries under the policies were often their parents who did not need the money. Viatical settlements offered a way to extract value from the policy while the policy owner was still alive. Despite the bad experience of some investors, viatical settlements remain an often valuable tool for the personal financial management of many ill people. A 2002 study showed that among hospice financial counselors who have had experience with viatical settlements, most report positive experiences.
Өзара пайда
Ең танымал виатикальдық істердің бірі Питер Ломбарди басқарған және Джоэл Стейнгер басқарған Өзара пайда корпорациясымен байланысты болды. Флорида штатындағы компания АҚТҚ жұқтырған адамдардан өмір сақтандыру полистерін сатып алып, 28 000 инвесторға болашақ түсімдерден үлес сатты. 2004 жылы Құнды қағаздар және биржалар комиссиясы бұл фирманы 1 миллиард долларлық Понци схемасы деп танып жапты. Ломбарди мен Стейнгер 20 жылға бас бостандығынан айырылды.
One of the most infamous viaticals cases involved the Mutual Benefits Corporation headed by Peter Lombardi and run by Joel Steinger. The Florida company purchased life insurance policies from people with HIV, and sold shares in the future proceeds to 28,000 investors. In 2004, the Securities and Exchange Commission closed the firm saying it was a $1 billion Ponzi scheme. Lombardi and Steinger received 20 year prison sentences.
Келько
2008 жылдың тамызында Kelco Inc. компаниясының бұрынғы бас директоры Стивен Л. Келлер Кентукки штатының шығыс округінің АҚШ округтік сотына, судья Карл С. Форестерге, конспирация, алаяқтық және ақша жылыстыру бойынша сотталғанын күштен шығару туралы өтініш берді. Келлердің сотталуына себеп, Kelco компаниясының үшінші тарап сақтандыру агенттері жасаған жалған ақпарат негізінде, кейбір жағдайларда, ВИЧ/ЖИТС диагнозы қойылған адамдарға арналған өмірді сақтандыру полистерін сатып алып, сатуы, содан кейін осы полистерді виатикалық келісім арқылы сатып алу болды.
In August 2008, Stephen L. Keller, the former CEO of Kelco Inc., filed a motion in the United States District Court for the Eastern District of Kentucky, with Judge Karl S. Forester, to dismiss Keller's convictions for conspiracy, fraud, and money laundering. Keller's convictions resulted from Kelco buying and selling life insurance policies that in some cases, had been falsified by 3rd party insurance agents, for insureds with HIV/AIDS applications, then buying the policies in a viatical settlement.
Жүктелу бойынша есеп айырысуларды бағалау
Өмірлік сақтандыру шартының есеп айырысулары "әділ құн" тәсілімен, жабық өмірлік сақтандыру шартының есеп айырысу операцияларының нарықтық бағаларын қарастыра отырып бағаланады. Нарықтық деректер бірнеше провайдерлерден жиналады және бұл ақпарат клиенттерге де, үшінші тараптарға да қолжетімді. Өмірлік сақтандыру шартының бағасы екі негізгі факторды: сақтандырылған адамның қалған өмір сүру мерзімін және ішкі қайтару мөлшерлемесін (өмірлік сақтандыру шартының басқа активтермен салыстырғандағы жоғары тәуекелді көрсетеді) есепке алуға негізделген. Актуарлық әдебиет өмірлік сақтандыру шартының есеп айырысуларын бағалаудың әртүрлі тәсілдерін ұсынады, соның ішінде детерминистік, ықтималдық, стохастикалық және бұлыңғыр әдістерді. Өмірлік сақтандыру шартының бағасының оған байланысты факторлардың (сақтандырылған адамның қалған өмір сүру мерзімі және пайыздық мөлшерлеме) өзгеруіне сезімталдығы екі өлшем арқылы анықталады: ұзақтығы және дөңгелектеуі.
Viatical settlements are valued by examining market prices according to the ‘fair value’ approach using closed life settlement transactions. Market data is collected from multiple providers and that information is available to clients as well as third parties. The pricing of life settlements relies on the quantification of two main variables: the insured's life expectancy and the internal rate of return (which reflects the heightened risk associated with life settlements compared to other assets). The actuarial literature presents various approaches to pricing life settlements, including deterministic, probabilistic, stochastic, and fuzzy methods. The sensitivity of the price of a life settlement to variations in the value of the variables on which it depends (insured’s life expectancy and interest rate) can be determined through two different measures, duration and convexity.