Кіріспе

Италия аралы – Жерорта теңізіндегі арал.

Лампедуза (/l/æ/m/p/ɪ/'djuː/z/ə/ LAMpihDEWzə, /USalso/ /s/ə/ sə, lampeˈduːza; ; ) 2000 жылдардың басынан бері мигранттардың, негізінен Ливия мен Тунис елдерінен келетіндердің Еуропаға кіруінің басты нүктесіне айналды. 2021 жылы арал Ян Карскинің «Бүркіт» сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлықтың бір жыл ішінде үш рет берілген жалғыз жағдай болды.

Этимология

Лампедуза атауы ежелгі грек тіліндегі Лопадусса немесе Лападусса аралының атауынан шыққан. Атаудың λέπας (lépas) сөзінен туындағаны болжанады, бұл сөз "тас" дегенді білдіреді және аралдың тасты ландшафтымен байланысты; тағы бір болжам бойынша, гректер бұл сөзді сондай-ақ бір түрлі устрица үшін де қолданған, ал арал осы устрицаның көптігіне байланысты осылай аталған. Басқа ғалымдар атаудың λαμπάς (лампас) сөзінен шыққанын айтады, бұл "машина" немесе "шам" дегенді білдіреді, себебі аралда теңізшілерге бағыт көрсету үшін шамдар қойылған.

Тарих

Тарихи тұрғыдан алғанда, Лампедуза ежелгі финикиялықтар, гректер және римдіктер үшін кеме тоқтау орны және теңіз базасы болды. Римдіктер бағалы балық соусы – гарумды өндіру үшін зауыт салған. 812 (немесе 813) жылы Аглабидтердің басшылығымен аралды араб-византия соғыстары кезінде сарацендер тонап-талған. Орта ғасырдың соңында арал Сицилия Корольдігіне тәуелді болды. 1553 жылы Солтүстік Африкадан келген Барбариялық қарақшылар Осман империясының басшылығымен Лампедузаға шабуыл жасап, 1000 адамды құлдыққа әкетті. Қарақшылардың шабуылдары салдарынан аралде адам қалмады. 1565 жылы Дон Гарсия де Толедо Мальтаның үлкен қоршауын бұзуға көмектесу үшін әскер бастап келе жатып, Лампедузада қысқа ғана тоқтады. Келесі ғасырларда Мальтада орналасқан Госпитальер флоты Лампедуза портын нашар ауа-райынан немесе каперлерден қоршану үшін кейде пайдаланған. Осы кезде грек каперлері Лампедузада азық-түлік жинап, тунистік кемелерден қашып тығынған. Муссолини гарнизонға су жетіспегендіктен, капитуляциялауға рұқсат берді. 1943 жылдың 12 маусымында сағат 21:00-ге дейін губернатордың ресми капитуляциясы аралдың жер асты қолбасшылық бекетінде әскери-теңіз күштерінің бірлескен делегациясымен қабылданды. Осы оқиға кезінде губернатор өзінің қылышын Колдстрим ротасының командирі, майор Билл Харриске тапсырды. Аралдың капитуляциясына қатысты тағы бір ресми емес мәлімдеме жасалды. Сол күні гарнизонның бір бөлігі де ерекше жағдайда капитуляциялауға тырысқан. Royal Air Force Fairey Swordfish ұшағының пилоты, сержант Сидней Коэн отынның азаюына және компасымен мәселелерге байланысты аралға қонған. Коэннің ерліктері алты ай бойы қойылған «Лампедуза патшасы» атты идиш пьесасында еске алынды. Сицилиямен алғашқы телефон байланысы тек 1960 жылдары орнатылды. Сол онжылдықта электр станциясы салынды. 1972 жылы аралдың батыс бөлігі АҚШ Жағалау күзетінің LORAN C трансляциялық станциясына айналды. 1979 жылы лейтенант Кей Хартцелл Жағалау күзетінің базасына басшылық етіп, «жекеленген қызмет орнының алғашқы әйел командирі» атанды. 1980 жылдары, әсіресе 1985-1986 жылдары, жағдай шиеленісіп, арал маңында бірнеше шабуылдар орын алды. 1986 жылдың 15 сәуірінде Ливия Триполи мен Бенгазиге жасалған американдық бомбалауға және полковник Каддафидің асырап алған қызының қазасына жауап ретінде Лампедуза навигациялық станциясына екі «Scud» зымыранын атты. Алайда зымырандар аралдан өтіп, теңізге құлап, ешқандай зақым келтірмеді. 1989 жылдың 4 қаңтарында USS John F. Kennedy әуе кемесінен АҚШ әскери-теңіз күштерінің ұшақтары арал маңында екі ливиялық истребителін атып түсірді. НАТО базасы 1994 жылы жабылып, Италия әскери бақылауына берілді.

XXI ғасыр және Солтүстік Африка иммиграциясы

2000-жылдардың басынан бері Ливияға ең жақын Еуропа аумағы – Лампедуза Африка, Таяу Шығыс және Азиядан Еуропаға өтуге ниеттенген мигранттар үшін маңызды транзиттік нүктеге айналды. 2004 жылы Ливия мен Италия үкіметтері Ливияны Италия аумағынан қуылған африкалық иммигранттарды қабылдауға міндеттейтін құпия келісімге келді. Бұл 2004-2005 жылдары Лампедузадан Ливияға көптеген адамдардың жаппай қайтарылуына әкелді, бұл Еуропалық Парламент тарапынан сынға ұшырады. 2006 жылға қарай көптеген африкалық иммигранттар Ливиядағы адам сатушыларға ақша төлеп, оларды Лампедузаға қайықпен жеткізуге көмектесуді сұрады. Аралға келгеннен кейін көпшілігі Италия үкіметі тарапынан Италияның материктік бөлігіндегі қабылдау орталықтарына жіберілді. Көптеген адамдар депортация бұйрықтары орындалмағандықтан босатылды. 2009 жылы аралдағы уақытша иммигранттарды қабылдау орталығының тығыздығы Біріккен Ұлттар Ұйымының Босқындар жөніндегі жоғары комиссары (БҰҰК) тарапынан сынға алынды. Бастапқыда 850 адамға есептелген орталықта шамамен 2000 қайықпен келген адам орналасқан. Көптеген адамдар пластик қаптамалармен жабылған ашық ауада ұйықтады. 2009 жылдың 19 ақпанында тұтқындардың бүліктері кезінде болған өрт ұстау орталығының көп бөлігін қиратты. 2011 жылы Тунис пен Ливиядағы төңкерістер кезінде Лампедузаға көптеген иммигранттар келді. 2011 жылдың мамыр айына қарай Тунис пен Ливиядан аралға 35 000-нан астам иммигрант келді. Тамыз айының соңына қарай келгендердің саны 48 000-ға жетті. Көбінесе 20-30 жастағы жас еркектер еді. Бұл жағдай Еуропалық Одақ ішінде дау тудырды, Франция үкіметі келгендердің көпшілігін қуғын-сүргіннен қорқып келген босқындар емес, экономикалық мигранттар деп қарастырды. 2013 жылдың шілдесінде Рим папасы Франциск Римнен тыс алғашқы ресми сапарында аралға сапар шекті. Ол тірі және қайтыс болған мигранттар үшін дұға етіп, оларды сатушыларды айыптады. 2013 жылдың қазан айында Лампедуза апаты орын алды: Эритрея мен Сомалиден келген 500-ден астам мигрантты тасыған қайық Лампедуза жағалауынан апатқа ұшырап, кем дегенде 300 адам қаза тапты. 2015 жылдың қаңтар және сәуір айлары аралығында Ливиядан Лампедузаға дейінгі маршрутта 1600-ға жуық мигрант қаза тапты, бұл осы маршрутты әлемдегі ең қауіпті мигранттық маршрутқа айналдырды. 2017 жылы «Оскар» номинациясын алған итальяндық деректі фильм «Теңіздегі өрт» осы мигранттық дағдарыстың бір бөлігін көрсетті және 2014 және 2015 жылдары аралда толығымен түсірілді. Фильм сондай-ақ 66-шы Берлин кинофестивалінде «Алтын аю» жүлдесін жеңіп алды. 2023 жылдың қыркүйегінде 120-дан астам қайық, барлығы шамамен 7000 мигрантты тасып, Лампедузаның тұрғындарынан көп адам 24 сағат ішінде аралға келді. Кейбір мигранттар Германияға қайта орналастырылды. Irish Examiner басылымының хабарлауынша, 2023 жылдың қыркүйегінде келген мигранттардың көпшілігі Тунис елінен келген «жас жігіттер немесе ересектерге қарамайтын кәмелетке толмағандар» еді. Миграция себептері әртүрлі болды, бірақ Irish Examiner «Тунис еліндегі әлеуметтік-экономикалық жағдайдың нашарлауын» және қауіптен немесе қуғын-сүргіннен қашуды атап өтті.

География

Лампедуза – Италияның ең оңтүстік нүктесі және ең оңтүстік аралы. Саяси және әкімшілік тұрғыдан Лампедуза Италияның бөлігі, бірақ геологиялық тұрғыдан Африкаға жатады, себебі екеуінің арасындағы теңіз Лампедузадан терең емес. Лампедуза – жартылай шөлейт арал, батысында макис бұталы алқаптарымен гарриг ландшафты басым. Оның тек қана ретсіз жауын-шашыннан басқа су көзі жоқ. Жалпы, аралдың батыстан шығысқа және солтүстіктен оңтүстікке қарай екі беткейі бар. Оңтүстік-батыс жағы терең шатқалдармен, ал оңтүстік-шығыс бөлігі – сайлар мен құмды жағажайлармен ерекшеленеді. Солтүстік жағалауының барлығы жартастардан тұрады: шығыс жағалауда көлбеу жартастар, ал батыс жағалауда тік жартастар.

Геология

Лампедуза геологиялық тұрғыдан "Пелагиан провинциясының" (USGS анықтамасы) бөлігі болып табылады, Африка құрлығының құрылымдық мүшесі, Лампедуза платосы деп аталатын құрылымдық биіктікте орналасқан. Лампедуза негізінен көлбеу әктас блогы, ең биік нүктесі солтүстік-батыс жағалауда, ал ең төменгі нүктесі оңтүстік-шығыс жағалауда, арал жұмсақ әктастан, ақтан сары түске дейін. Бұл аймақ сейсмикалық белсенді орталық Жерорта теңізінде, Сицилия каналының жарылыс аймағында жатыр. Құрылымдық тұрғыдан алғанда, Лампедуза Африка тақтасының солтүстік жиегіндегі Пелагиан блогына жатады және Сицилия каналының ішінде орналасқан.

Климат

Лампедузаның субтропикалық жартылай құрғақ климаты (Köppen: BSh) өте жылы, дерлік жаңбыр жаумайтын және ылғалды жаздармен, өте жұмсақ және аязсыз қыстармен, айқын маусымдық кешігумен және күндізгі температураның аз амплитудасымен сипатталады. Тұрақты теңіз желдері жазғы күндізгі температураны баяулатады. Лампедуза (Пантеллерия, Касос, Карпатос, Кастеллоризо және Мальтаның жағалаулық бөліктерімен бірге) Жерорта теңізі жағалауында ешқашан мұз баспаған санаулы аймақтардың бірі болып табылады.

Жабайы табиғат

Лампедузаның фаунасы мен флорасы Солтүстік Африкаға ұқсас, бірнеше пелагикалық эндемикалық түрлері бар. Лампедузаның оңтүстік жағалауына жақын орналасқан Изола-дей-Конигли (әдеби мағынасында "Түйе аралы") – Жерорта теңізіндегі жойылу қаупі төнген теңіз тасбақаларының Италиядағы соңғы жұмыртқа салатын орындарының бірі. Жағажай мен көрші арал табиғи қорықтың бөлігі болып табылады: осы жерде әнші-күйші Доменико Модуньо демалысын өткізіп, 1994 жылы қайтыс болды. Париз мүйісінің жанында теңіз арқылы, төменгі үңгірден өтетін шағын жағажай бар. Аралдың жағалауында мантылар және дельфиндер, сондай-ақ риссо дельфиндері сияқты кішкентай киттер де тіршілік етеді. Лампедузаға жақын сулар – Жерорта теңізінде жүкті ақ акулалар мен жаңа туған акулаларды кездестіруге болатын жалғыз аймақ. Жақында жүргізілген зерттеулер Лампедуза сулары Жерорта теңізіндегі қанатты киттердің қыстауға тоқтаған және қоректенетін жері екенін көрсетті. Бұрын Жерорта теңізі бассейнінде мигрант түр деп есептелген жұмбақ кит соңғы жылдары арал маңында байқалды. Лампедуза, Линозамен бірге, 1950 жылға дейін Жерорта теңізінің монах теңіздерінің негізгі мекені болды және қазір аралдан жойылған болуы мүмкін. Дегенмен, 2020 жылы Лампедуза жағалауында монах теңіздері байқалды.

Танымал мәдениетте

Лампедуза атынан "Mango" тобының "Mediterraneo" әнінің музыкалық видеосы түсірілді. Емануэле Криалезе жазып, режиссерлік еткен, Валерия Голиноның басты рөлде ойнаған "Respiro" (2002) фильмі толығымен Лампедузада түсірілді. Клайв Касслердің "Фараонның құпиясы" (2015) кітабында Лампедузада құпиялы, өлімге алып келетін тұман пайда болып, аралдың барлық халқы өлімге ұқсас комаға түседі. 2013 жылғы кеме апатынан шабыттанған және Tchicaya U Tam'si жүлдесін жеңіп алған ивуариялық Жосюэ Гюэбоның "Лампедуза туралы ойлар" – өлеңдер жинағы. 2015 жылы Жакоб Бросманның режиссерлік еткен австриялық "Лампедуза қысында" деректі фильмі осы аралда түсірілді. 2016 жылы Пьетро Бартоло мен Лидия Тилиттаның "Тұздың көз жасы: Дәрігердің әңгімесі" кітабы аралдағы өмір мен мигранттар дағдарысын жергілікті дәрігердің көзқарасынан баяндайды. 2017 жылы "Оскарға" ұсынылған итальяндық "Теңіздегі өрт" деректі фильмі 2014 және 2015 жылдар аралығында толығымен аралда түсірілді. "Лампедуза" – канадалық жазушы Стивен Прайс жазған Джузеппе Томаси ди Лампедузаның 2019 жылғы өмірбаяны.