Кіріспе

Неміс физигі, 1920–1990 жылдары өмір сүрген сахналық әдемістеуші Карл Хеллмут Герц (Carl Helmut Hertz, 15 қазан 1920 – 29 сәуір 1990) – негізінен сия шашырату және ультрадыбыс технологияларын дамытуға қатысқан неміс физигі. Ол Густав Людвиг Герцтің ұлы және Генрих Герцтің шөбересі болды.

Өмірбаян

Хеллмут Герц 1920 жылы 15 қазанда Германияның Берлин қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Густав Герц болды, ол Джеймс Франкпен бірге газдардағы серпімсіз электрондық соқтығысулар бойынша жасаған тәжірибелері үшін 1925 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды. Густав Герцтің әйелінің ағасы Генрих Герц электромагниттік толқындардың бар екенін алғаш рет нақты дәлелдеді. Хеллмут 1939 жылы 19 жасында математика мен физика пәндерінен үздік балл алып, элиталық Schule Schloss Salem интернат-мектебін бітірді. Сол жылы ол Германия армиясына (Вермахт) шақырылып, Екінші дүниежүзілік соғыста нацистік Германия сапында қызмет етті. 1943 жылы Солтүстік Африка майданында АҚШ әскерлері оны тұтқынға алып, Америкаға жеткізіп, 1946 жылға дейін соғыс тұтқындары лагерінде ұстады. Әкесі сол кезде КСРО-да зерттеу жұмыстарын жүргізгендіктен, ол АҚШ-та жұмыс таба алмады. Оның орнына, ол Джеймс Франк пен Нобель сыйлығының лауреаты Нильс Бордың көмегімен Швециядағы Лунд университетінің физика кафедрасында жұмысқа орналасты. 1961 жылдан Лунд университетінде оқытушы, ал 1963 жылдан Лундта электрлік өлшеу технологиясының профессоры болды. Ол сияқатты басып шығару және ультрадыбыс технологиясын дамытуға қатысты. Швециялық дәрігер Инге Эдлермен бірге алғашқы эхокардиографтарды жасады. Ол Біргит Нордбрингке үйленген және Томас пен Ханс Герцтің әкесі болды. 1990 жылы 29 сәуірде қайтыс болды.