Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон метро станциясы
London Underground station
Тарих
Станцияны 1899 жылы Вуд Грин станциясынан (қазіргі Александра сарайы) Страндқа дейінгі бағыт үшін парламенттік мақұлдау алған Ұлы Солтүстік және Странд темір жолы (GN&SR) жоспарлаған. GN&SR 1901 жылдың қыркүйегінде Бромптон және Пикадилли цирк темір жолы (B&PCR) қолына өткеннен кейін, екі компания Чарльз Еркстің Метрополитен аудандық электр тракциялық компаниясының бақылауына түсті, ал 1902 жылдың маусым айында Лондонның жерасты электр темір жолдары компаниясына (UERL) берілді. Екі компанияның жоспарланған бағыттарын байланыстыру үшін UERL Piccadilly Circus пен Holborn арасында жаңа туннельдер салуға рұқсат алды. Компаниялар 1902 жылдың қарашасында парламенттің мақұлдауынан кейін ресми түрде Ұлы Солтүстік, Пикадилли және Бромптон темір жолы ретінде біріктірілді. Станцияны Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway компаниясы 1907 жылдың 11 сәуірінде ашты, бұл 1906 жылдың 15 желтоқсанында желідегі қызмет басталғаннан кейін төрт ай өткен соң болды. 1929 жылы Пикадилли желісін кеңейтумен байланысты Ковент-Гарден станциясын жабу туралы ұсыныс жасалды: орталық аймақтағы аз қызмет көрсететін станцияларды жою арқылы ұзақ қашықтыққа жүретін жолаушылар үшін сенімділік пен жол уақытын жақсарту жоспарланған, бірақ жабылу орындалмады. 2011 жылы English Heritage станцияның фасадына Лесли Грин сәулетінің көрнекті мысалы болғандықтан ІІ санаттағы мәртебе берді.
The station was planned by the Great Northern and Strand Railway (GN&SR), which had received parliamentary approval for a route from Wood Green station (now Alexandra Palace) to Strand in 1899. After the GN&SR was taken over by the Brompton and Piccadilly Circus Railway (B&PCR) in September 1901, the two companies came under the control of Charles Yerkes' Metropolitan District Electric Traction Company before being transferred to his new holding company, the Underground Electric Railways Company of London (UERL) in June 1902. To connect the two companies' planned routes, the UERL obtained permission for new tunnels between Piccadilly Circus and Holborn. The companies were formally merged as the Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway following parliamentary approval in November 1902. The station was opened by the Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway on 11 April 1907, four months after services on the rest of the line began operating on 15 December 1906. In 1929, Covent Garden was suggested for closure in connection with the extension of the Piccadilly line: the elimination of less busy stations in the central area would improve both reliability and journey times for long distance commuters, though the closure did not proceed. In 2011, English Heritage gave the station frontage Grade II listed status, on account of it being a good example of Leslie Green's architecture.
Дизайн
Бастапқы GNP&BR станцияларының қалған бөлігі сияқты, көше деңгейіндегі станция ғимараты мен платформа плиткалары Лесли Гринмен қазіргі стильде (британдық модерн стилі) жобаланған. Грин жобалаған Лондонның басқа орталық станцияларындағыдай, станция ғимараты классикалық қызыл "Оксблад" түсті ғимарат, оның Джеймс көшесі мен Лонг-Экрдің соңына қарап екі жағы бар. Платформа қабырғасы екі түрлі сары және ақ плиткалармен қапталған, олар геометриялық пішіндер құрады және станция атын орналастыру үшін үш бос орын қалдырылған. Лондондық көлік басқармасының инвестициялық бағдарламасы аясында, станция ашылғандағы ескі плиткалар 2010 жылы платформалардың түрін сақтап, толықтай ауыстырылды.
Like the rest of the original GNP&BR stations, the street level station building and platform tiling were designed by Leslie Green in the Modern Style (British Art Nouveau style). As is commonplace with other Central London stations Green designed, the station building is a classic red 'Oxblood' building which has two elevations fronting onto the end of James Street and Long Acre. The platform wall was tiled with two shades of yellow and white tiling which formed geometric shapes along with three blank spaces to incorporate the station name. As part of Transport for London's investment programme, the ageing tiling dating back from the station's opening was replaced in 2010 in a like for like basis, retaining the look and feel of the platforms.
Платформа деңгейінің плиткасы
Пикадилли желісінің орталық бөлігіндегі станциялар, сондай-ақ Солтүстік желісінің кейбір учаскелері Чарльз Йеркс есебінен салынды және Лесли Гриннің әйгілі қызыл станция ғимараттарымен және ерекше платформа плиткаларымен танымал. Әр станцияның өзіне тән плитка үлгісі мен түстері болған.
The stations along the central part of the Piccadilly line, as well as some sections of the Northern line, were financed by Charles Yerkes, and are famous for the Leslie Green designed red station buildings and distinctive platform tiling. Each station had its own unique tile pattern and colours.
Қол жеткізу
Ковент-Гарден станциясы – Орталық Лондондағы платформаға тек лифт арқылы немесе 193 қадамды төтенше спиральді баспалдақпен түсуге болатын сирек станциялардың бірі. Көше деңгейіне дейін кіруге мүмкіндік беретін төрт лифт бар, алайда лифттен платформаға соңғы баспалдақтар станцияға мүгедектер коляскасымен кіру мүмкін еместігін көрсетеді.
Covent Garden station is one of the few stations in Central London for which platform access is only by lift or an emergency spiral staircase with 193 steps. There are four lifts that give access to street level, although a final flight of stairs from the lifts to the platforms means that the station is wheelchair inaccessible.
Лестер алаңына жақын
Лестер Сквер станциясы мен Ковент-Гарден арасындағы саяхат шамамен 20 секундқа созылады және метро желісіндегі екі жақын станция арасындағы ең қысқа қашықтықты құрайды. Станциялар соншалықты жақын орналасқандықтан, Лонг Акре көшесінде олардың арасында тұрған адам 180 градусқа бұрылып екі метро станциясын да көре алады. 2022 жылғы мәлімет бойынша, осы саяхаттың қолма-қол ақысы 6,30 фунт стерлинг, немесе бір мильге 36,21 фунт стерлингті құрайды. 2015 жылы, бір мильге 29,81 фунт стерлинг болған кезде, бұл саяхат бірлік қашықтығы бойынша Венеция Симплон Ориент Экспресінен де қымбат болды. Станциядағы афишаларда Ковент-Гарденге және одан айналасындағы станциялар арқылы қалай жетуге болатыны туралы қосымша ақпарат берілген.
The journey between Leicester Square station and Covent Garden takes only about 20 seconds, and measures only , the shortest distance between two adjacent stations on the Underground network. The stations are so close that a pedestrian standing halfway between them on Long Acre can see both tube stations by turning around 180°. As of 2022, the cash fare for the journey is £6.30, or £36.21 per mile. In 2015, at £29.81/mi, the journey was more expensive per unit distance than the Venice Simplon Orient Express. Posters at the station give details of the alternative methods of getting to and from Covent Garden using surrounding stations.
Қызметтер мен байланыс
Пойыздардың жүріс жиілігі күнінің уақытына қарай өзгеріп отырады, бірақ әдетте екі бағытта да 3–7 минут сайын жүреді. Пикадилли желісінің бір бөлігі болғандықтан, бұл пойыз жұма және сенбі күндері түнгі метро қызметінде болады.
Train frequencies vary throughout the day, but generally operate every 3–7 minutes in both directions. As a part of the Piccadilly line, the train is served by Night Tube on Friday and Saturday nights.
Фольклорлық
Айтуынша, актер Уильям Террисс (1897 жылы өлтірілген) рухы осы стансаны кезіктіреді. Ол станса салынған кезде бұзылған нан пісіретін дәмханаға барып тұратын болған. Террисс соңғы рет 1972 жылы көрінген.
It is said that the ghost of actor William Terriss (murdered in 1897) haunts the station. It is claimed that he used to visit a bakery demolished when the station was built. The last reported sighting of Terriss was in 1972.