Луи-Александр Ташеро: Квебектің 16 жылдық премьері

Кіріспе

Квебек провинциясының премьер-министрі 1920-1936 жылдары Луи Александр Ташеро (taʃʁo; 5 наурыз 1867 - 6 шілде 1952) – Квебектің 14-ші премьер-министрі болды. Квебек либералдық партиясының мүшесі Ташероның шамамен 16 жылдық қызмет мерзімі Квебек премьерлері арасындағы ең ұзақ үзіліссіз қызмет ету кезеңі болып табылады.

Ерте өмір

Ташеро Квебек қаласында, Квебек провинциясында, Жоғарғы сотта заңгер және судья болған Жан Томас Ташеро мен Мари Луиза Жозефин Каронның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Лаваль университетінен заңгерлік диплом алды және 1889 жылдың 9 шілдесінде Квебек адвокатурасына қабылданды. Саяси өмірге қадам басқаннан кейін, ол сэр Ломер Гуиннің либералдық үкіметінде бас көмекші болып қызмет етті. Ол Чарльз Фицпатрик және Саймон Наполеон Парент заң фирмасында өз мамандығын танысты. Сонымен қатар, ол Action Libérale газетінде журналист болды және «Banque d'Economie de Québec» банкінің президенті мен вице-президенті қызметтерін атқарды. 1900 жылдан бастап Заң шығарушы жиналыстың депутаты болған ол, 1907 жылдан 1919 жылға дейін премьер-министр Ломер Гуиннің қоғамдық жұмыстар министрі қызметін атқарды.

Квебектің премьер-министрі

1920 жылы Солтүстік Америка экономикасы қиындықтарға тап бола бастаған кезде, ол АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельттің жаңа келісімді әлеуметтік-демократиялық саясатына қарсы шығып, оның фашизм немесе коммунизм екенін айта алмайтынын мәлімдеді. Оның орнына, Канада Парламенті Квебек провинциясына қосылған Унгава аймағы мен Нунавиктің аумақтық ормандары мен минералды ресурстарын жеке кәсіпкерлік арқылы дамытуға белсенді түрде ынталандырды. Жаңа Квебектің су жолдарының зор гидроэнергетикалық әлеуетін пайдалануды жақтаған Ташеро, Канаданың сирек қоныстанған аймағындағы шектеулі капиталды түсінді және Квебектің өнеркәсіптік әлеуетін дамыту үшін американдық инвестицияларды тартуға, сондай-ақ оңтүстікке жаппай эмиграцияны тоқтатуға тырысты. Оның саясаты дәстүрлі аграрлық қоғамға қарсы келді, Рим-католик шіркеуінің үстемдігі мен ықпалы Солтүстік Американың басқа аймақтарына қарағанда Квебекте ұзақ сақталды. Ташероның либералдарына ең басты қарсылықты «Le Devoir» газетінің редакторы Анри Бурасса және «L'action canadienne française» газетінің редакторы, католик діни қызметкері Лайонель Грулькс сияқты ультрамонтандық ұлтшылдар көрсетті. 1930 жылы Ташеро Квебектегі білім беру саясатын қабылдауға қатысатын еврейлердің қатысуын қамтамасыз ететін еврейлер кеңесін құру туралы ұсыныс енгізді, бұл кеңес Квебектің қоғамдық білім беру кеңесіндегі ең жоғары шешім қабылдау органы болар еді. Кейбір газеттер Ташероның діни мектеп жүйесін жаңартуын христиандыққа қарсы тұрудың белгісі ретінде қарастырды. Қарсылықтың нәтижесінде еврейлік лидерлер Ташероны заңды жоюға және Рим-католик шіркеуінің басшыларымен келісіп, компромисс ұсынуға мәжбүр етті. Соңғы заң жобасында еврейлер протестанттық жүйеге қайта оралды, ал еврейлер кеңесінің протестанттық мектеп кеңесімен келісім жасаудан басқа ешқандай өкілеттігі болмады. Ташероның тағы бір маңызды саясаты алкоголь саудасына қатысты. Алкогольді сусындар туралы заң Квебек арақ комиссиясын (қазіргі Квебек алкогольдік корпорациясының алдағысы) құрды, ол АҚШ-тағы «құрғақ заман» кезеңінде Квебек үкіметіне арақ пен шарап сату монополиясын берді. Ташеро Квебек және Монреаль қалаларындағы көркемөнер мектептерін құрды және ғылыми және әдеби еңбектерге қаржылай көмек берді. Ол Францияның Құрмет Легионымен, Бельгияның Леопольд орденімен марапатталды және Бельгия Корольдік орденінің командирі атанды. Премьерлік қызметінің соңғы жылдарында Либералдық партия ішіндегі наразылық күшейді. Партияның «радикалды» сол қанаты либералдардан бөлініп, «Action libérale nationale» атты жаңа партия құрды. Бұл жаңа партияға Ломер Гуэннің ұлы және Оноре Мерсьенің немересі Пол Гуэн қосылды. Кейіннен «Action Libérale Nationale» Квебек консервативтік партиясымен бірігіп, Морис Дюплессис басқаратын «Ұлттық одақ» партиясын құрды. Дюплессис Ташеро кабинетінің заңсыздықтарын заң шығарушы жиналыстың есеп комитеті алдында жариялап, танымал болды. Ағасы Антуан Есеп комитетіне Заңнамалық жиналысқа тиесілі қаражаттың пайызын жеке банктік шотына салып қойғанын мойындағаннан кейін, премьер-министр Ташеро 1936 жылдың маусымында либералдық әріптесі Аделар Годбуға қолдау көрсету үшін отставкаға кетті. Екі айдан кейін Годбут «Ұлттық одаққа» сайлауда жеңіліп, 40 жылдық либералдық билік аяқталды. Премьер бірқатар ірі компаниялардың директорлар кеңесіне кірді, олардың ішінде: Barclays Bank (Canada) Ltd., Caisse d'économie, Molson Bank, Canadian Investments Funds, Bank of Montreal, Royal Trust Company, Sun Life Assurance, North American Life Assurance Company, Metropolitan Life Assurance Co., Liverpool & London & Globe Insurance Co., Pioneer Insurance Co., Globe Indemnity Co. және Manitoba Liverpool Insurance Co. Ташеро 1923, 1927, 1931 және 1935 жылғы сайлауларда жеңіске жетті және 1936 жылы отставкаға кетті.

Elected Premier in 1920, at a time when the North American economy began experiencing difficulties that ultimately led to the Great Depression, he opposed U. S. President Franklin D. Roosevelt's New Deal social democratic policies, saying he could not tell if it was fascism or communism. Instead, he vigorously encouraged the development by private enterprise of the massive forests and the mineral resources of what had been the Ungava Region and Nunavik that the Parliament of Canada had added to the Province of Quebec. A pioneer in advocating the exploitation of the huge hydraulic potential the waterways of the new Quebec, Taschereau understood the limited capital available in a sparsely populated Canada, and actively tried to bring in American investment to develop Quebec's industrial potential and try to stop mass emigration south of the border. His policies challenged the traditional agrarian society that the dominance and influence of the Roman Catholic Church had been able to maintain in Quebec longer than elsewhere in North America. The Liberals of Taschereau were primarily opposed by ultramontane nationalists such as Henri Bourassa, editor of Le Devoir, and Roman Catholic priest Lionel Groulx, editor of L'action canadienne française. Taschereau introduced a measure in 1930 to create a Jewish board that would have provided for Jewish participation on the highest decision making educational body in Quebec, the Quebec Council of Public Instruction. Some newspapers saw the move by Taschereau to revamp the confessional school system as an example of an undermining of Christianity. As a result of the opposition, the Jewish leadership did not push the issue when Taschereau was forced to repeal the Act and submit a compromise which he had the leaders of the Roman Catholic Church examine and approve beforehand. In the resulting bill, Jews were sent back into the Protestant system, and the Jewish board had no power beyond the right to negotiate a deal with the Protestant School board. Another policy of Taschereau involved the alcohol trade. The Alcohol Beverages Act established the Quebec Liquor Commission (predecessor to the modern Société des alcools du Québec), which provided the government of Quebec with a monopoly on the sale of liquor and wine during the era of Prohibition in the United States. Taschereau created the Beaux Arts schools in Quebec City and Montreal and subsidized scientific and literary works. He was awarded France's Legion of Honour, the Order of Leopold (Belgium), and made a Commander of the Order of the Crown of Belgium. In the later years of his premiership, discontent inside the Liberal Party became evident. The more "radical" left wing of the party left the Liberals and formed a new party, the Action libérale nationale. Paul Gouin, the son of Lomer Gouin and grandson of Honoré Mercier, joined this new party. Later, the Action Libérale Nationale merged with the Conservative Party of Quebec to form the Union Nationale party under the leadership of Maurice Duplessis, who had become famous by exposing the Taschereau cabinet's misdeeds before the Accounts Committee of the Legislative Assembly. After his brother Antoine admitted to the Accounts Committee that he had deposited the interest on funds belonging to the Legislative Assembly into his personal bank account, Premier Taschereau resigned in favour of fellow Liberal Adélard Godbout, who was sworn in as premier in June 1936. Two months later Godbout lost the election to the Union Nationale, and 40 years of Liberal rule came to an end. The premier served on the boards of a number of major companies, including: Barclays Bank (Canada) Ltd., Caisse d'économie, Molson Bank, Canadian Investments Funds, Bank of Montreal, Royal Trust Company, Sun Life Assurance, North American Life Assurance Company, Metropolitan Life Assurance Co., Liverpool & London & Globe Insurance Co., Pioneer Insurance Co., Globe Indemnity Co. and the Manitoba Liverpool Insurance Co.

Taschereau won the 1923 election, 1927 election, 1931 election and 1935 election and resigned in 1936.

Өлім

1952 жылы Квебек қаласында дүниеден өткен Ташеро Квебектің Сент-Фой қаласындағы Нотр-Дам-де-Бельмонт зиратына қойылды.