Кіріспе

Филосиликатты минералдар тобы

Серпентин тобы (филосиликаттар санатындағы каолинит-серпентин тобының бөлігі) – серпентинитте жиі кездесетін жасыл, қоңыр немесе дақты минералдар. Олар магний мен асбест көзі ретінде, сондай-ақ сәндік тас ретінде қолданылады. Бұл атау серп сияқты жасыл түсінен және тегіс немесе қабыршақты сыртқы түрінен шыққан, латынша "serpentinus" – "жылан тасы" деген мағынаны білдіреді. Серпентин тобы – мафикалық және ультрамафикалық тау жыныстарындағы минералдардың метаморфизмінен пайда болған, сулы магний-темір филосиликатты минералдардың жиынтығы. Олардың құрамында хром, марганец, кобальт немесе никель сияқты шағын мөлшердегі басқа элементтер де болуы мүмкін. Минералогия және гемологияда серпентин серпентин тобына жататын 20 түрдің кез келгенін білдіруі мүмкін. Қоспалардың болуына байланысты, бұл түрлерді әрқашан анықтау оңай емес, көбінесе оларды ажыратпайды. Серпентиннің үш маңызды минералды полиморфы бар: антигорит, лизардит және хризотил. Серпентин минералдары полиморфты, яғни олардың химиялық формулалары бірдей, бірақ атомдары әртүрлі құрылымдарға немесе кристалдық торларға орналасқан. Тілік тәрізді құрылымы бар хризотил – серпентиннің полиморфтарының бірі және маңызды асбест минералдарының бірі болып табылады. Серпентин тобындағы басқа полиморфтар жалпақ құрылымға ие болуы мүмкін. Антигорит пен лизардит – жалпақ құрылымды полиморфтар. Серпентиннің көптеген түрлері зергерлік бұйымдар жасауға және қатты тастан ою-өрнек салуға қолданылады, кейде оларды "жалған нефрит" немесе "Тетон нефриті" деп атайды.

Қасиеттері мен құрылымы

Серпентиндердің көпшілігі мөлдір емес, жартылай мөлдір, жеңіл (қатысты тығыздығы 2,2-ден 2,9-ға дейін), жұмсақ (қаттылығы 2,5–4), балқымайтын және қышқылдарға осал. Барлығы микрокристаллды және массивті, ешқашан жеке кристалдар түрінде кездеспейді. Жылтырлығы шыны тәрізді, жібектей немесе майлы болуы мүмкін. Түстері ақтан сұрға, сарыдан жасылға және қоңырдан қараға дейін өзгереді, көбінесе дақты немесе тамырлы болады. Көптеген серпентиндер кальцит және доломит сияқты басқа минералдармен бірігіп кездеседі. Серпентиннің негізгі құрылымдық бірлігі – 0,72 нм қалыңдығындағы полярлық қабат. Магнийге бай триоктаэдрлі жапырақша, октаэдрлі жапырақшаның 3–5% үлкен бүйірлік тор өлшемдеріне қарамастан, бір жағынан бір тетраэдрлі силикат жапырақшасына тығыз байланысқан. Құрылымның әртүрлі серпентин түрлеріне ұйымдастырылған екінші деңгейі, ішкі қабаттағы кернеуді осы өлшемдердің үйлеспеуіне байланысты толықтыруға көмектеседі. Жақсы толықтыру нәтижесінде қабаттың қисықтығы шамалы өзгеріп, үлкен октаэдрлі жапырақша дөңес жағында орналасады. Дегенмен, мұндай қисықтық қабаттар арасындағы сутекті байланысты әлсіретеді. Сутекті байланыс қабаттарды тегіс ұстауға тырысады, бірақ бұл үйлеспеуді толықтыру қажеттіліктерімен қатар жүреді. Нәтижесінде қабаттар жергілікті түрде қисық немесе тегіс болады. Антигорит, лизардит және хризотилдің химиялық құрамы бірдей, бірақ олардың әртүрлі қабат қисықтығы ламелді агломерацияланған антигорит пен лизардитті, ал талшықты хризотилді ұзын минералдық бөлшектерге айналдырады.

Пайда болуы

Серпентин минералдары көптеген геологиялық жүйелерде кең таралған, ультрамафикалық тау жыныстарының гидротермальдық өзгеруіне жағдай жасалған жерде, соның ішінде құрлықта (океандық гидротермализм, субдукция аймақтары және трансформациялық жарылымдар) және жерден тыс орталарда кездеседі. Мафикалық минералдардан серпентин тобына жататын минералдарға өзгеру процесі серпентинизация деп аталады. Серпентин минералдары көбінесе оливинге бай ультрамафикалық тау жыныстарының салыстырмалы төмен температурада (0-~600°C) гидратациялануы нәтижесінде пайда болады. Химиялық реакция оливинді серпентин минералдарына айналдырады. Олар перидотит пен пироксеннің метаморфты өзгерістерінен де пайда болуы мүмкін. Серпентин минералдары басқа магнийлі силикаттарды псевдоморфты түрде алмастыра алады. Толық емес өзгеру серпентиннің физикалық қасиеттерінің кең ауқымда өзгеруіне себеп болады. Антигорит – серпентиннің полиморфы, ол көбінесе ылғалды ультрамафикалық тау жыныстарының метаморфизмі кезінде қалыптасады және ең жоғары температурада тұрақты болады – шамамен … тереңдікте. Ал, керісінше, лизардит және хризотил әдетте Жер бетіне жақын жерлерде пайда болады және салыстырмалы түрде төмен температурада ыдырайды, шамамен … төмен. Хризотилдің қалған екі серпентин полиморфына қарағанда тұрақты еместігі туралы ұсыныстар бар. Мұхит қабығының және Жоғарғы мантияның үлгілері мұхит бассейндеріндегі ультрамафикалық тау жыныстарында серпентиннің көп мөлшерде кездесетінін көрсетеді. Антигорит құрамында салмағы бойынша шамамен 13% су бар. Сондықтан, антигорит суды субдукция аймақтарында Жерге тасымалдауда және одан кейін аралдық доғаларда магма құру үшін суды босатуда маңызды рөл атқарады, ал судың бір бөлігі одан да тереңге жеткізілуі мүмкін. Кездесу орындары бүкіл әлемде таралған, оның ішінде Жаңа Каледония, Канада (Квебек), АҚШ (солтүстік Калифорния, Род-Айленд, Коннектикут, Массачусетс, Мэриленд және оңтүстік Пенсильвания), Ауғанстан, Ұлыбритания (Корнуоллдегі Лизард түбегі), Ирландия, Грекия (Тессалия), Қытай, Ресей (Урал таулары), Франция, Корея, Австрия (Штирия және Каринтия), Үндістан (Ассам және Манипур), Мьянма (Бирма), Жаңа Зеландия, Норвегия және Италия.

Қолданылуы

Серпентиндер өнеркәсіпте бірнеше мақсаттарда қолданылады, мысалы, теміржол балластары, құрылыс материалдары, ал асбестиформды түрлері жылу және электр оқшаулағышы ретінде қолданылады (хризотил асбесті). Серпентин қазғанда және жол төсемі ретінде қолданғанда асбест құрамы ауаға шығарылуы мүмкін, бұл тыныс алу арқылы денсаулыққа ұзақ мерзімді қауіп төндіреді. Серпентиннен асбест сумен жабдықтаудағы қалыпты үгілу процестері арқылы төмен деңгейде кездесуі мүмкін, бірақ EPA иіскеу немесе жұту арқылы денсаулыққа қауіптілігі толыққанды дәлелденбегенін мәлімдейді, алайда ішек полиптерінің даму қаупінің артуы мүмкін. Табиғи күйінде серпентиннің кейбір түрлері көмірқышқыл газымен әрекеттесіп, атмосфераға оттегін қайтарады. Ең тартымды және берік сорттары (антигориттің барлығы) "асыл" немесе "бағалы" серпентин деп аталады және әшекей тастар мен ою-өрнектерде кеңінен қолданылады. Үндістанның тарихи Пенджаб провинциясындағы Бхера қаласы ғасырлар бойы Ауғанстанның карьерлерінен алынған жасыл серпентиннің салыстырмалы түрде таза түрін лапидарлық жұмыстарға, кеселерге, сәндік қылыштардың саптарына және пышақ саптарына өңдеумен танымал болды. Ол оңай ойылады, жақсы жылтыратады және жағымды майлы сезім береді. Төмен құнды серпентин кендерінің әртүрлі қаттылығы мен мөлдірлігі кейде жадеға ұқсатып боялады.

Гимнит

Гимнит – антигориттің аморфты түрі. Ол алғаш рет Мэриленд штатының Бос төбелерінде табылды және грек тіліндегі "gymnos" сөзі "жалаңаш" немесе "ашық" деген мағынаны білдіреді.

Мемлекеттік эмблема

1965 жылы Калифорния штатының заң шығарушы органы серпентин минералын "штаттың ресми тасы және литологиялық белгісі" деп жариялады.