Кіріспе

17-18 ғасырдағы ағылшын ақыны және саясаткер Амброз Филипс (1674 жылдың 18 маусымы – 1749 жыл) – ағылшын ақыны және саясаткері. Ол замандас ақындарымен ұзақ дауласқан, нәтижесінде Генри Кэри оған "Намби Пэмби" деген есім қойған, ол кейіннен әсершіл, әлсіз және көңілсіз сөздерге немесе өлеңге синоним болған.

Өмір

Филипс Шропширде, Лестерширлік отбасыда дүниеге келген. Ол Шрусбери мектебінде және Кембридждегі Сент-Джон колледжінде білім алған, 1699 жылы колледждің мүшесі болған. 1708 жылы мүшеліктен кеткенге дейін ол көбінесе Кембриджде тұрған, ал оның пасторалдық шығармалары осы кезеңде жазылған болуы мүмкін. Ол кітап сатушы Джейкоб Тонсон үшін жұмыс істеді, ал оның пасторалдары Александр Поуптың пасторалдарын да қамтитын Тонсонның «Miscellanies» (1709) жинағының алтыншы томын ашты. Филипс – беделді виг саясаткері және Ричард Стил мен Джозеф Аддисонның досы. «The Guardian» журналының 22, 23, 30 және 32 нөмірлерінде (1713) ол Эдмунд Спенсердің лайықты жалғасы ретінде жоғары бағаланған. Автор, мүмкін Томас Тикель, Поптың пасторалдарын нақты айтпаған. «The Spectator» журналында Аддисон Филипсді қарапайымдығы үшін және классикалық мифологияның элементтерімен ауыртпаған ағылшын эклогтарын жазғаны үшін мақтаған. Поптың қызғанышы «Guardian» журналына анонимді мақала жазуға әкелді (40 нөмір), онда ол өзінің және Филипс пасторалдарын салыстырып, өзін сынап, Филипс шығармаларының нашар бөлімдерін жоғары бағалады. Филипс Попқа Бутон кофеханасында ілініп тұрған таяқпен ұрумен қорқытқан дегенді айтады. Гей мен Свифт та осы лақапты алды, ол жасанды, әлсіз және көңілсіз сөздерге немесе өлеңдерге сипаттама беру үшін қолданылатын жалпы терминге айналды. 1718 жылы Филипс Хью Болтермен бірлесіп «The Free Thinker» виг газетін шығарды, ол сол кезде Саутварк қаласындағы Сент-Олаве шіркеуінің викариі болған. Филипс Вестминстердегі бейбіт судья болып тағайындалған, ал 1717 жылы лотерея комиссары болды. Болтер Арма архиепископы болғанда, Филипс оны хатшы ретінде ертіп жүрді. 1727 мен 1749 жылдар аралығында ол Ирландияның Арма округінен Ирландия парламентінің депутаты болды, 1726 жылы лорд-канцлердің хатшысы болды, ал 1733 жылы патшалық соттың судьясы болды. Оның меценаты 1742 жылы қайтыс болды, ал алты жылдан кейін Филипс Лондонға оралды, онда 1749 жылдың 18 маусымында қайтыс болды.

Шығармалары

Оның замандас репутациясы пасторальдық өлеңдері мен хаттарына, әсіресе Копенгагеннен (1709) Дорсет графына жазған қыс суретіне негізделген. Бірақ Т. Х. Уордтың «Англия ақындары» кітабында ол Джон Карререттің және Дэниел Пултенидің кішкентай балаларына арналған екі қарапайым әрі әдемі шығармасымен ұсынылған. Бұған Джонатан Свифт қынжырлы күлді және Филипске жоғарыда айтылғандай «Намби Пэмби» деген есім берді. Филипстің еңбектеріне епископ Джон Хакеттің Джон Уильямстың өмірбаянының (1700) қысқартылған нұсқасы; «Мың бір күн: парсы әңгімелері» (1722), Ф. Пети де ла Круаның француз тілінен аудармасы; үш пьеса: «Қайғылы ана» (1712), Расиннің «Андромаха» пьесасының бейімделуі; «Бритон» (1722); «Глостер герцогы Хамфри» (1723) кіреді. Оның көптеген өлеңдері, Сапфо, Анакреон және Пиндардан жасалған аудармаларымен бірге, жеке жарияланды, ал жинағы 1748 жылы басылып шықты.