Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландия тарихы, әдебиет және портрет суретшісі, сонымен қатар иллюстратор болған Дэниел Маклайз (25 қаңтар 1806 – 25 сәуір 1870) өмірінің көп бөлігін Англияның Лондонында өткізді.
Irish history, literary and portrait painter, and illustrator
Daniel Maclise (25 January 180625 April 1870) was an Irish history painter, literary and portrait painter, and illustrator, who worked for most of his life in London, England.
Ерте өмір
Маклайз Ирландияның Корк қаласында (сол кезде Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігінің құрамында) Александр Маклиштің (сондай-ақ Маклайш, Маклиш, Макклисс немесе Маклайз деп те белгілі) ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі бұрын Шотландия таулы аймағының әскері болған, ал кейін былғаушы немесе аяқкиімші болды. Маклайздың білімі өте қарапайым болды, бірақ ол мәдениетке құштар, оқуға жақын және суретші болуға ниеттенді. Алайда, әкесі оны 1820 жылы Ньюэнхэм банкіне жұмысқа орналастырды, онда ол екі жыл қызмет етті, содан кейін Корк өнер мектебінде оқуға түсті. 1825 жылы сэр Уолтер Скотт Ирландияда саяхаттап жүргенде, жас Маклайз оны кітап дүкенінде көріп, ұлы адамның құпия эскизін жасады, кейін оны литографиялады. Ол кеңінен танымал болды және оған көптеген портреттерге тапсырыс түсті, оларды ол қарындашпен салды. Әртүрлі беделді достары Маклайздың талантын және болашағын мойындап, оған Лондонда оқу үшін жағдай жасауға тырысты; бірақ ол барлық қаржылық көмектен бас тартып, өзі ақша жинап, 1827 жылдың 18 шілдесінде астанаға келді. Ол актер Чарльз Джон Киннің эскизін жасады, ол Скотттың портреті сияқты литографияланып, жарияланды, бұл суретшіге айтарлықтай табыс әкелді. 1828 жылы ол Корольдік академия мектебіне қабылданды, соңынан студенттерге арналған ең жоғары сыйлықтармен марапатталды.
Maclise was born in Cork, Ireland (then part of the United Kingdom of Great Britain and Ireland), the son of Alexander McLish (also known as McLeish, McLish, McClisse or McLise), a tanner or shoemaker, but formerly a Scottish Highlander soldier. His education was of the plainest kind, but he was eager for culture, fond of reading, and anxious to become an artist. His father, however, placed him in employment, in 1820, in Newenham's Bank, where he remained for two years, before leaving to study at the Cork School of Art. In 1825 it happened that Sir Walter Scott was travelling in Ireland, and young Maclise, having seen him in a bookseller's shop, made a surreptitious sketch of the great man, which he afterwards lithographed. It became very popular, and led to many commissions for portraits, which he executed, in pencil. Various influential friends recognised Maclise's genius and promise, and were anxious to furnish him with the means of studying in London; but refusing all financial assistance, he saved the money himself and arrived in the capital on 18 July 1827. There he made a sketch of Charles John Kean, the actor, which, like his portrait of Scott, was lithographed and published, making the artist a considerable sum. He entered the Royal Academy schools in 1828, eventually being awarded the highest prizes open to students.
Мансап
Маклайз алғаш рет 1829 жылы Корольдік академияда көрмеге қойылды. Бірте-бірте ол өзін көбірек тақырыптық және тарихи суреттермен шектеді, кейде Лорд Кэмпбелл, романист Летиция Лэндон, Диккенс және басқа әдеби достарының портреттерімен алмастырды. 1833 жылы ол өзінің беделін арттырған екі суретті көрсетті, ал 1835 жылы «Ханымдар мен тана» атты ерлік серті оны Академияның серіктесі етіп таңдады, ол 1840 жылы толық мүшесі болды. Келесі жылдарда тарих пен дәстүрден, сондай-ақ Шекспир, Голдсмит және Ле Садж шығармаларынан алынған тақырыптармен суреттердің ұзақ сериясы жасалды. Ол Диккенстің бірнеше Рождестволық кітаптары мен басқа да шығармаларына иллюстрациялар да жасады. 1830 және 1836 жылдар аралығында ол Фрейзер журналына Альфред Крокис деген псевдониммен сол кездегі әдеби және басқа да танымал тұлғалардың портреттерінен тұратын керемет серия жариялады – кейіпкерлерді зерттеу, контурмен ойылып немесе литографиялық түрде бейнеленген, карикатуристтік еңбелмен аздап толықтырылған, кейіннен «Маклайз Портреттік галереясы» (1871) ретінде жарық көрді. 1834–1850 жылдары Чарльз Барри Лондондағы Парламент ғимаратын қайта жаңарту кезінде 1846 жылы Маклайзға Лордтар палатасында Әділет және Рыцарлық сияқты тақырыптарда фреска салу тапсырылды. 1858 жылы Маклайз өміріндегі екі үлкен монументалды жұмыстың бірін бастады – Ватерлоо шайқасынан кейін Веллингтон мен Блюхердің кездесуін Вестминстер сарайының қабырғаларына бейнеледі. Бұл процесті басқару қиын болды. Суретші тапсырмадан бас тартуды қалады, бірақ принц Альберт оны ынталандырды, ол Берлинде су шынысымен сурет салудың жаңа әдісін зерттеді және осы тақырыпты және оның серігі «Нельсонның өлімі» сол техникада аяқтады, соңғы суретті 1864 жылы бітірді. Маклайздың «Стронгбоу мен Айфтың үйлену тойы» (1854) атты алып суреті Дублиндегі Ирландия Ұлттық галереясында ілулі тұр. Ол Ирландияның негізгі нормандық жаулап алушысы Стронгбоудың өзінің гэльдік одақтасының қызына үйленгенін бейнелейді. 1863 жылы аяқталған Галифакс қалалық залының баспалдағының жанында Маклайздың қабырғаға салған суреті бар. Осы үлкен тарихи жұмыстарға салған тынымсыз еңбегі мен тапсырысқа байланысты жағдайлар суретшінің денсаулығына күшті әсер етті. Ол бұрын қуанған компаниядан қашықтап, көңіл-күйінің бұрынғы шаттығы жоғалды, ал 1865 жылы оған Корольдік академияның президенті болу ұсынылғанда ол осы құрметтен бас тартты. Ол 1870 жылдың 25 сәуірінде Челсидегі 4 Cheyne Walk мекенжайындағы үйінде жедел пневмониядан қайтыс болды. Оның туындылары күшті интеллектуалдық және қияли қасиеттерімен ерекшеленеді, бірақ, Монкхауздың пікірінше, викториялық дәуірдің сыншысы, бояуының қаталдығымен, беті мен текстурасының металл қаттылығымен, кейіпкерлердің қимылдары мен поздарындағы театрлық әсерлермен сәл бұзылған. Оның атағы Вестминстердегі екі ең үлкен жұмысына негізделген. Оның досы Уильям Джастин О'Дрисколлдың 1871 жылы жарық көрген Маклайз туралы естеліктері.
Maclise exhibited for the first time at the Royal Academy in 1829. Gradually he began to confine himself more exclusively to subject and historical pictures, varied occasionally by portraits – such as those of Lord Campbell, novelist Letitia Landon, Dickens, and other of his literary friends. In 1833, he exhibited two pictures which greatly increased his reputation, and in 1835 the Chivalric Vow of the Ladies and the Peacock procured his election as associate of the Academy, of which he became full member in 1840. The years that followed were occupied with a long series of figure pictures, deriving their subjects from history and tradition and from the works of Shakespeare, Goldsmith and Le Sage. He also designed illustrations for several of Dickens's Christmas books and other works. Between the years 1830 and 1836 he contributed to Fraser's Magazine, under the pseudonym of Alfred Croquis, a remarkable series of portraits of the literary and other celebrities of the time – character studies, etched or lithographed in outline, and touched more or less with the emphasis of the caricaturist, which were afterwards published as the Maclise Portrait Gallery (1871). During the rebuilding of the Houses of Parliament in London in 1834–1850 by Charles Barry, Maclise was commissioned in 1846 to paint murals in the House of Lords on such subjects as Justice and Chivalry. In 1858, Maclise commenced one of the two great monumental works of his life, The Meeting of Wellington and Blücher after the Battle of Waterloo, on the walls of Westminster Palace. It was begun in fresco, a process which proved unmanageable. The artist wished to resign the task, but, encouraged by Prince Albert, he studied in Berlin the new method of water glass painting, and carried out the subject and its companion, The Death of Nelson, in that medium, completing the latter painting in 1864. Maclise's vast painting of The Marriage of Strongbow and Aoife (1854) hangs in the National Gallery of Ireland, Dublin. It portrays the marriage of the main Norman conqueror of Ireland "Strongbow" to the daughter of his Gaelic ally. By the grand staircase of Halifax Town Hall, which was completed in 1863, there is a wall painting by Maclise. The intense application which he gave to these great historic works, and various circumstances connected with the commission, had a serious effect on the artist's health. He began to shun the company in which he formerly delighted, his old buoyancy of spirits was gone, and when, in 1865, the presidency of the Royal Academy was offered to him he declined the honour. He died of acute pneumonia on 25 April 1870 at his home 4 Cheyne Walk, Chelsea. His works are distinguished by powerful intellectual and imaginative qualities, but, in the opinion of Monkhouse, a late Victorian critic, somewhat marred by harsh and dull colouring, by metallic hardness of surface and texture, and by frequent touches of the theatrical in the action and attitudes of the figures. His fame rests most securely on his two greatest works at Westminster. A memoir of Maclise, by his friend William Justin O'Driscoll, was published in 1871.
Ұлттық портрет галереясы, 1972 жыл
1972 жылы Ұлттық портрет галереясында Маклиздің портрет салудағы еңбектері көрсетілді және мақтауға ие болды.
The works of Maclise in portraiture were celebrated in 1972 at an exhibition in the National Portrait Gallery.
Кроуфорд өнер галереясы, 2008 жыл
Ирландияның Корк қаласында, Маклис туған қаласындағы Кроуфорд өнер галереясы оның туындыларының ірі көрмесін – «Даниел Маклис: Өткенді романсалау» (2008 жылдың 28 қазаны – 2009 жылдың 14 ақпаны), Дэвид Путтем ашқан болатын.
The Crawford Art Gallery in Cork, Ireland, Maclise's native city, held a major exhibition of his works, Daniel Maclise: Romancing the Past (28 October 2008 14 February 2009), opened by David Puttnam.
Корольдік академия, 2015 жыл
"Веллингтон мен Блюхердің кездесуі" атты дайындама эскизі 2015 жылдың 2 қыркүйегінен 2016 жылдың 3 қаңтарына дейін Ватерлоо шайқасының 200 жылдығын еске алу мақсатында Корольдік өнер академиясында қойылды. Бұрын ол 23 мамырдан 23 тамызға дейін Лидстегі Корольдік қару-жарақ залында "Ватерлоо 1815: шайқас өнері" көрмесі аясында көрсетілген болатын.
The preliminary sketch for The Meeting of Wellington and Blücher was displayed at the Royal Academy of Arts from 2 September 2015 to 3 January 2016, to commemorate the 200th anniversary of the Battle of Waterloo. It had been displayed previously from 23 May until 23 August at the Royal Armouries in Leeds as part of the Waterloo 1815: The Art of Battle exhibition.