Кіріспе

Пруссия провинциясы (1815–1919)
19-шы және 20-шы ғасырлардағы Пруссия провинциясы

Шлезия провинциясы (Provinz Schlesien; Prowincja Śląska;) – 1815 жылдан 1919 жылға дейін Пруссия провинциясы. Силезия аймағы 1742 жылдан бері Пруссия құрамында болды және 1815 жылы ресми провинция ретінде құрылды, содан кейін 1871 жылы Германия империясының құрамына кірді. 1919 жылы Веймар Германиясындағы Пруссияның еркін мемлекетінің бөлігі ретінде Силезия Жоғарғы Силезия және Төменгі Силезия провинцияларына бөлінді. Силезия 1938 жылдың 1 сәуірінен 1941 жылдың 27 қаңтарына дейін нацистік Германияның провинциясы ретінде қысқа мерзімге біріктірілді, содан кейін қайтадан Жоғарғы Силезия мен Төменгі Силезияға бөлінді. Бреслау (қазіргі Вроцлав, Польша) провинцияның астанасы болды.

География

Одер өзенінің екі жағындағы аумақ Пруссия патшалығының оңтүстік-шығыс бөлігін құрады. Ол бұрынғы Богемия тажының Жоғарғы және Төменгі Силезияның көп бөлігін, сондай-ақ Пруссия королі Ұлы Фридрихтің 18-ғасырдағы Силезия соғыстарында Австрияның Габсбург монархиясынан басып алған Кладско графтығын қамтиды. Бұған қоса, 1815 жылы Вена конгресінің шешімдеріне сәйкес Саксония корольдігі Пруссияға өткізген Горлиц және Лаубан (Любань) маңындағы Жоғарғы Лузацияның солтүстік-шығыс бөлігі де кірді. Аймақ солтүстік-батыста Пруссияның Бранденбургымен (жаңадан қосылған Төменгі Лузация жерлерімен бірге) және солтүстікте Позеннің Ұлы Герцогтігімен (1848 жылдан бастап Позен провинциясы) шектеседі, яғни 18-ғасырдың Польша бөліністерінен бұрын Польша-Литва одағына қарасты Ұлы Польша жерлері. Солтүстік-шығыста Жоғарғы Силезия Конгресс Польшасымен шектеседі, яғни Варшава герцогтігінен қайта құрылған және бұрынғы Пруссия мен Австрия бөлістерінен құралған Польша Корольдігімен; Конгресс Польшасы 1867 жылға дейін Ресей империясымен жеке одақта болды, содан кейін ол ресми түрде Висла аймағы ретінде біріктірілді. Шығысында Австрияның үлесі – Галиция және Лодомерияның Кіші Польша патшалығы, Краков еркін қаласымен (1846 жылға дейін), ал оңтүстікте Австрия Силезиясының қалған Богемиялық жерлері, Моравия және Богемияның өзі орналасқан. Батысқа қарай қосылған Жоғарғы Лузация аймағы Саксония патшалығының қалған аумағына, ал ең батысында Пруссияның Саксония провинциясына тіеді.

Пруссиялық Силезия, 1742-1815

Мария Терезияның Богемия Корольдігінің патшайымы ретінде тәж киюі Пруссия королі Ұлы Фридрихтің Силезия аймағына шабуыл жасауына тікелей себеп болды, осылайша Австрия мұрагерлік соғысы (1740–1748) басталды. 1742 жылы Бірінші Силезия соғысының соңында пруссиялық әскерлер Силезиядағы Габсбургтердің тәждік жерлерінің көп бөлігін басып алды, ал Бреслау және Берлин бейбіт келісімдеріне сәйкес, тек оңтүстік-шығыстағы Чиецин герцогтігі, сондай-ақ Тропау және Ныса герцогтіктерінің оңтүстік бөліктері сияқты шағын аудандар ғана Габсбург монархиясының иелігінде қалды. Мария Терезияның Екінші Силезия соғысында (1744–1745) тәждік жерді қайтаруға жасаған әрекеттері сәтсіз аяқталды және ол Дрезден келісімі бойынша Силезияға деген құқықтарынан бас тартуға мәжбүр болды. Үшінші Силезия соғысы (1756–1763), Жеті жылдық соғыстың бір бөлігі ретінде, Пруссияның Силезияның көп бөлігін бақылауын қайта растады, және оның халқының көп бөлігі протестант болғандықтан, әсіресе Төменгі Силезияда, ол Гогенцоллерн әулетінің ең адал аймақтарының біріне айналды. Пруссия территориялары Вена конгресінде қайта ұйымдастырылғанда, Силезия провинциясы Силезия соғыстарында Пруссия басып алған территориялардан, сондай-ақ Саксония королі Фридрих Август I-нің Наполеон соғыстарындағы бейтараптығына байланысты Жоғарғы Лузация территорияларынан құрылды. 1806 жылға дейін бұл жерлер қасиетті Рим империясының құрамында болғандықтан, Силезия Германия конфедерациясының шекарасында орналасқан батыс пруссиялық провинциялардың бірі болды.

Пруссия патшалығы мен Германия империясы

1815 жылы Наполеон соғыстарынан кейін Пруссияның Силезиясы ресми түрде Силезия провинциясына қайта ұйымдастырылды. Провинцияның шығыс үштен бірін құрайтын Жоғарғы Силезияның ерекшелігі ортағасырлық неміс Остсидлунгінің (шығысқа қоныстану) ықпалынан кем түскен. 1905 жылғы халық санауы бойынша, Силезия тұрғындарының шамамен үштен екі бөлігі неміс тілінде сөйлеген, ал Одер өзенінен шығысқа қарайғы халықтың көпшілігі поляк тілінде сөйлеген (оның ішінде Силезия және Лах диалектілері). Жергілікті поляк және сорб халқы германизация саясатына ұшырады. Сорб тіліндегі лютерандық дінге кірісуге (конфирмация) дайындыққа тыйым салынды, ол тек Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана алынып тасталды. Жоғарғы Силезиядағы темір кен және қара көмірдің мол қорының арқасында, аймақта кең ауқымды индустрияландыру мен урбанизация процестері жүрді, сол кезде көршілес Позен және Конгресс Польшасынан көптеген адамдар көшіп келді. 1871 жылы Германияның бірігуінен кейін Силезия Пруссия провинциясы ретінде Германия империясының құрамына енді. Жоғарғы Силезия өнеркәсіптік аймағы, Рур аймағынан кейін Германия империясының екінші ірі өнеркәсіптік орталығы болды. Он жылдар бойы, негізінен католик дінін ұстанатын Жоғарғы Силезия азаматтары Германияның Орталық партиясына көпшілік дауыс берді, ал Төменгі Силезия сайлау округтерінде еркін ойлы партия мен социал-демократтар басымдық танытты. Бірінші дүниежүзілік соғыс алдында этникалық шиеленістер күшейді, саясаткер Войцех Корфанти Орталық партиясынан бөлініп, поляктардың мүдделерін қозғады.

Веймар Республикасы

1919 жылы, соғыс аяқталғаннан кейін бір жыл өткен соң, Веймар Германиясында қалған Силезияның бөлігі Төменгі Силезия (Нидершлезиен) және Жоғарғы Силезия (Обершлезиен, бұрынғы Regierungsbezirk Oppeln) провинцияларына қайта ұйымдастырылды. Үш Силезия көтерілісінен және 1921 жылғы Жоғарғы Силезиядағы халық қалаулылар сайлауынан кейін, провинцияның Катовице өнеркәсіптік қаласының маңындағы Шығыс Жоғарғы Силезия бөлігі Екінші Польша Республикасына берілді және 1922 жылы Силезия воеводтығының құрамына енгізілді. Сонымен қатар, 1920 жылы Версаль шарты бойынша Хлючин аймағы Чехословакияға өткізілді.

Демография

1890 жылғы Пруссия халық санауына сәйкес, Силезия провинциясының халқы 4 224 458 адамды құрады, оның ішінде 3 105 843 (73,52%) неміс тілінде, 973 596 (23,05%) поляк тілінде, 68 781 (1,63%) чех тілінде, 26 257 (0,62%) сорб тілінде сөйлеген, ал 48 045 (1,14%) екі тілді деп көрсетілген. Regierungsbezirk Liegnitz – 1 047 405 (96,41% неміс, 2,51% сорб, 0,53% поляк, 0,11% чех, 0,38% екі тілді). Regierungsbezirk Breslau – 1 599 322 (95,63% неміс, 3,08% поляк, 0,59% чех, 0,64% екі тілді). Regierungsbezirk Oppeln – 1 577 731 (58,23% поляк, 35,91% неміс, 3,69% чех, 2,14% екі тілді).